Jezelf kennen en dingen over jezelf weten

Er is niets verkeerd aan psychoanalyse of aan het ontdekken van dingen uit je verleden, zolang je kennis over jezelf niet verwaart met jezelf kennen. Het 5000 bladzijden dikke dossier over jou: de inhoud van je door het verleden geconditioneerde verstand. Wat je door psychoanalyse of zelfobservatie over jezelf leert over jou. Jij bent dat niet. Het is inhoud, geen essentie. Het ego voorbijgaan betekent dat je uit de inhoud stapt. Jezelf kennen is jezelf zijn, en jezelf zijn houdt in dat je ophoudt met je met inhoud te identificeren.

Chaos en hogere orde

Als je jezelf alleen kent door inhoud, denk je ook dat je weet wat goed of slecht voor je is. Je maakt onderscheid tussen gebeurtenissen die ‘goed voor me zijn’ en slechte. Dat is een versplinterende kijk op de heelheid van het leven, waarin alles met elkaar samenhangt en waarin elke gebeurtenis haar noodzakelijke plaats en functie in het geheel heeft. Het geheel is meer dan de uiterlijke schijn der dingen. Achter de soms schijnbaar toevallige of zelfs chaotische opeenvolging van gebeurtenissen in ons leven en in de wereld gaat de ontplooiing van een hogere orde en doel schuil.

Zen uitspraak: ‘De sneeuw valt, elke vlok komt op zijn eigen plek neer.’ Alleen als we vanbinnen stil genoeg zijn en het rumoer van het denken tot rust komt, kunnen we gaan zien dat er een verborgen harmonie is, iets heiligs, een hogere orde waarin alles op zijn plaats is en niet anders zou kunnen zijn dan het is.

Goed en kwaad

Vroeg of laat dringt de wanorde met geweld het leven van ieder mens binnen. Ze kan komen in de vorm van verlies of een ongeluk, ziekte, invaliditeit, ouderdom, de dood. Maar het uitbreken van wanorde in iemands leven en de daaropvolgende ineenstorting van een mentaal bepaalde zingeving kan ook een toegang tot een hogere orde vormen. Waarin alles met alles verbonden is, waarin niets op zichzelf staat.

Er zijn geen toevallige gebeurtenissen en ook zijn er geen gebeurtenissen of dingen die alleen door en voor zichzelf bestaan, los van geheel. De kosmos is niet chaotisch. Het woord ‘kosmos’ betekent orde.

De diepere verbondenheid van alle dingen en gebeurtenissen met elkaar veronderstelt dat mentale etiketten ‘goed’ en ‘slecht’ uiteindelijk een illusie zijn. Ze veronderstellen altijd een beperkt perspectief en zijn dus alleen relatief en tijdelijk waar.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho … 

Advertisements

Money

September 8, 2015

715a8da183c392c711301e4346a3d394

Zen – wisdom – by Charlie Ambler

Despite not being a particularly materialistic person, I find myself thinking about money a lot. I live in New York, a city that’s become engineered to only really ‘work’ for people who make a lot of money. I think a lot about budgeting, about living within my ability. I’m in the process of becoming fully responsible for myself financially.

Most people here who aren’t trust funders have full-time jobs. I’m considering leaving the city because I do not want a full-time job. This confuses people, especially older people who value security and the traditional family structure, which relies on credit and debt to all but the most gravely frugal and/or financially independent people. I’m going to try to explain my reasoning (it is very simple) and talk about how Zen has altered my perspective on money.

Let’s say you want to live a life full of socializing, partying, and try to ‘network your way to the top’. There are tons of people like this in major cities. You can base a lifestyle on the very act of trying to improve your lifestyle. You can strive for striving itself. You obviously never achieve what you’re looking for— it doesn’t exist. But the quest itself seems to be enough for a lot of people. The materialistic life becomes an infinite means to a non-existent ends.

In order to live this lifestyle, you need money. You work a full-time job, and all of your free time is spent going to concerts, art shows, parties and more parties. You accumulate experiences like a collector accumulates baseball cards. Pretty soon, all of these memories start to look the same. These memories all cost money, since you have engineered a life for yourself that is very expensive.

It’s possible to revamp this lifestyle ad infinitum. You work harder to make more money to work harder to make more money, and your lifestyle only increases in indulgence. You end up spending all of the money you made just to work to make more of it. Life becomes all about this absurd cycle when it’s supposed to be about living.

The reason I warn people against having strong future goals and ambitions is that they often lead to a life of materialistic circularity. Anytime you want something you don’t have, you’re more likely to get into some kind of debt. Once these debts accumulate, you end up wasting your life energy paying them back when what led to them didn’t even provide you with any satisfaction.

I can’t emphasize enough the importance of living a modest lifestyle. I will say the following with confidence:

People who work so they can afford status symbols are weak. People who strive for fame and fortune are weak. People who sit on massive fortunes for centuries and thrive on accumulation are weak. People who place future materialistic goals over their present well-being are both confused and weak.

Strong people live within their means. They don’t penny-pinch or obsess over a lack of money (which is often just as harmful as obsessing over the opposite) but they do make financial decisions mindfully and without impulse. They think things through without placing bets on future possibilities.

Strong people live as people were meant to live: simply, with what they need, learning to minimize the unnecessary things they might want.

There is no pride in being rich or famous if you’ve contributed nothing of benevolence to the world. There’s no reason to make money if the process makes you miserable. Money should be a modest utility, not the fetishistic force that makes the world go round.

When people say that money drives all innovation, I ask them to look around at the world and truly ask themselves what those innovations have really done for baseline human wisdom. Make what you need. Slowly whittle your desires down until you’re left with an inherent satisfaction with life as it is, not life as it could be.

wisdom – Charlie Ambler

c857542f5e4af75dffa1f79ada4b7d7e

Sing in the shower.

Treat everyone you meet like you want to be treated.

Watch a sunrise at least once a year.

Never refuse homemade brownies.

Strive for excellence, not perfection.

Plant a tree on your birthday.

Learn three clean jokes.

Return borrowed vehicles with the gas tank full.

Never waste an opportunity to tell someone you love them.

Leave everything a little better than you found it.

Keep it simple.

Think big thoughts, but relish small pleasures.

Become the most positive and enthusiastic person you know.

Be forgiving on yourself and others.

Say “thank you” a lot.

Say “please” a lot.

Avoid negative people.

Wear polished shoes.

Remember other people’s birthdays.

Commit yourself to constant improvement.

Have a firm handshake.

Send lots of valentine cards, sign them.

Look people in the eye.

Be the first to say “hello.”

Return all things you borrow.

Make new friends but cherish the old ones.

Keep secrets.

Plant flowers every spring.

Have a dog.

Always accept an outstretched hand.

Stop blaming others.

Take responsibility for every area of your life.

Wave at kids on school buses.

Be there when people need you.

Don’t expect life to be fair.

Never underestimate the power of love.

Drink champagne for no reason at all.

Live your life as an exclamation, not an explanation.

Don’t be afraid to say, “I made a mistake.”

Don’t be afraid to say, “I don’t know.”

Compliment even small improvements.

Keep your promises no matter what.

Marry only for love.

Rekindle old friendships.

Count your blessings.

Call your mother and your dad too, if they happen to be alive.

Ontmoeting

December 5, 2014

De oorsprong en het eind, het beginpunt en eindpunt zijn niet twee dingen die los van elkaar staan het is een stroom. Ze zijn niet verleden en toekomst ten opzichte van elkaar maar eeuwige aanwezigheid.

Het leven is eeuwig nu. Wij zijn altijd hier en nu geweest, altijd. In verschillende vormen en situaties. Maar we zijn er altijd geweest.

Wij kennen een tiende van onze wezen, negen tiende ligt in duisternis.

Als het ego geen voedsel krijgt, voelt het zich onrustig, niet op zijn gemak. Er zijn twee manieren om het op zijn gemak te laten voelen. De ene is; doorgaan met voedsel te geven aan het ego, da andere; her ego gewoon laten vallen. De eerste manier helpt maar tijdelijk. Hoe meer voedsel je aan ego geeft des te meer vraagt het en daar komt geen einde aan.

Het leven heeft blijkbaar gewild dat ik hier ben en dat jij hier bent. En zo is het al heel wat keren gegaan en zo gaat het ook verder. Als je dit kunt inzien, word je opener, minder gesloten, kwetsbaarder, ontvankelijker. Dan ben je niet bang. Dan mag het leven helemaal door je heen gaan. Dan wordt het leven een bries en jij een lege ruimte en komt en gaat het leven en laat jij dat toe.

Als je begrenzingen eenmaal opgeheven zijn, ben je oneindig. Alleen twee leegtes kunnen elkaar ontmoeten, een andere ontmoeting is uitgesloten. Bij een ontmoeting smelten twee leegtes samen.

Het ego is heel massief, te solide om zich te kunnen vermengen. Het kan vechten, botsen maar niet ontmoeten. Als je leeg bent, als je er alleen een luchtledig bestaat, vindt de ontmoeting plaats. Wie in staat is om leeg te zijn, kan versmelten. Je kunt het liefde noemen of je kunt het bidden noemen en dat is de enige manier om één te worden met het bestaan.

Zenmeesters zeggen; word heel gewoon, dan ben je buitengewoon. Alle gewone mensen proberen buitengewoon te worden. Blijf maar gewoon. Dat houdt in; niet op zoek zijn naar iets, niet proberen iets te bereiken, enkel van moment tot moment leven. Je laten meevoeren.

OSHO uit ‘De weg van de witte wolken’

Alles draait om het ego. We proberen ons egoïsme op allerlei manieren tevreden te stellen – met rijk te worden, en hogere status, macht te verkrijgen, aanzien, aan carrière. Er zijn miljoenen manieren. Maar het einde, het resultaat, het doel is hetzelfde; een versterking van het ik, van het ego.

Als je de waarheid van iets inziet, kun je het onmiddellijk laten vallen. Dan vraag je niet hoe. En je laat los.

Door het ego heb je genoten en door het ego heb je geleden. Door dat lijden wil je ervan af maar dat plezier wil je het niet kwijt. Ben je bereid om alle genoegens te laten vallen die het ego je ook bezorgt? Je kunt die niet half loslaten en half vasthouden. Je wilt de vreugde behouden en van het lijden afzijn. Het gaat je niet lukken.

Toen Boeddha inzag dat alles wat hij deed zijn ego alleen maar sterker maakt, stopte hij met iets te doen. In dat moment van inzicht werd hij iemand die niet-doet, volkomen dadeloos.

Je kunt non-activiteit laten dienen om activiteit te ontwikkelen of activiteit benutten om tot inactiviteit te komen maar dan begrijp je niet waar het om te doen is. Je kunt stilstaan, je kunt stilzitten maar als je je best doet om stil te staan, is je stilstaan niet echt. Je bent niet stil.

Boeddha deed helemaal niets. Wat er gebeurde, gebeurde. Er waaide een wind en de blaadjes van de bodhiboom moeten daarop gedanst hebben. Toen werd het volle maan en het hele bestaan werd een feest. Da adem ging in en uit. Het bloed stroomde door de aderen, het hart klopte en alles gebeurde gewoon – zonder dat hij iets deed. In dat niet-doen hield Siddhartha op te bestaan.

Als je alle hoop opgeeft, als je inziet dat er niets meer te winnen, niets meer te bereiken valt, als je hebt ingezien dat alles maar een lachwekkend spel is, dan kan het gebeuren dan krijg je de inzicht.

Wil energie actief worden dan moet er een tegenpool zijn. Net zoals bij elektrische stroom; een minpool en een pluspool. Als er alleen maar een minpool is krijg je geen elektriciteit, ook niet als er alleen een pluspool is. Beide polen zijn nodig en wanneer die beide polen er zijn, laten ze elektriciteit ontstaan. Dan krijg je een vonk.

Het leven beweegt door tegendelen, niet rechtlijnig. Het gaat zigzag van negatief naar positief, van negatief naar positief. Het gebruikt de tegendelen.

De mind beweegt zich in een eenvoudige rechte lijn. Hij gaat nooit naar het tegendeel. Het leven vraagt om het tegendeel, de uitdaging van het tegendeel. Zen grijpt naar een tegenstrijdigheid, alleen maar om je erop te wijzen dat het proces dialectisch verloopt, niet rechtlijnig. Het tegendeel moet niet ter zijde geschoven worden maar benut.

De energie kan omgezet en gebruikt worden. Als je haar gebruikt ben je vitaler, levendiger. Het tegendeel moet worden geabsorbeerd, dan wordt het proces dialectisch.

Moeiteloos wil zeggen dat er niets gedaan wordt; inactiviteit, akarma. Moeite veronderstelt; veel doen, activiteit, karma. Ze moeten er beide zijn. Doe veel maar wees geen doener. Dan verwerf je beide. Beweeg je in de wereld maar maak er geen deel van uit. Leef in de wereld maar laat de wereld niet in jou leven. Dan is de tegenstrijdigheid geabsorbeerd. Dan verwerp je niets en ontken je niets. Dan is het complete bestaan geaccepteerd.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

Het ego en de hoop

June 14, 2013

Ergens ophopen is vals bezig zijn, onecht zijn. Hoop is altijd vals. Hoop komt voort uit gebrek aan realiteitszin. Als je echt bent, speelt hopen geen enkele rol. Dan ben je nooit met de toekomst bezig, met wat er gaat gebeuren. Je bent dan zo echt, zo authentiek dat je niet met zoiets als de toekomst bezig bent.

Wanneer je onwaarachtig bent, vind je de toekomst belangrijk. Dan leef je in de toekomst. Dan is je werkelijkheid niet die van hier en nu, dan is je werkelijkheid ergens in je dromen te vinden en geef je je dromen de schijn van echtheid omdat je het van die dromen helemaal moet hebben. Zoals je bent, vind je je zelf maar niks. Daarom moet er zo vaak hoop gekoesterd worden.

Het ego is een bundeling van alle valse hoop. Het ego is geen werkelijkheid, het zijn al je dromen, al het onwerkelijke en onechte samen. Het ego kan niet in het heden bestaan.

Je leeft vanuit je hoop en dus vrees je dat je dood gaat als die hoop je wordt afgenomen. Dat stelt jou dan voor de vraag waarom je leeft, waartoe het leven dient. Waarom slepen we ons van het een naar het ander? Waar is dat goed voor?

Er is geen doel meer als de hoop verdwenen is. Wat heeft het voor zin om verder te leven als er nooit iets te bereiken valt? Zonder hoop kun je niet leven. Dat maakt het zo moeilijk om het ego los te maken. Hoop is synoniem voor leven geworden.

Als iemand hoop mag koesteren, maakt hij een vitaler, energieker, sterkere indruk. Als hij geen hoop heeft, wordt hij zwak, neerslachtig, teruggeworpen op zichzelf. Hij weet niet wat hij moet doen of waar hij heen moet. Als er geen hoop is, overvalt je een gevoel van zinloosheid. Heet duurt niet lang of je put ergens nieuwe hoop uit. Die komt in de plaats van de oude. Als de ene hoop niet in vervulling is gegaan, komt er meteen een andere voor in plaats, omdat je niet helemaal zonder kunt leven. Je kunt niet zonder hoop leven.

En toch, is dat de enige manier om te leven.

Zonder hoop wordt het leven echt, wordt het eerst authentiek.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …