Liefde voor wat er is

July 7, 2013

De mensen zoeken een plek om zich terug te trekken, op het platteland, aan zee, in de bergen maar nergens kan een mens zich rustiger en ongestoorder terugtrekken dan in zijn eigen ziel.

Liefde voor wat er is

Marcus Aurelius schreef  in de traditie ven de Griekse stoa. Volgens het stoïcisme is alles wat er in de wereld gebeurd al bepaald. Wij hebben alleen invloed op hoe we op gebeurtenissen reageren. Een cruciale levenshouding in deze filosofie is onverschillig staan tegenover wat onverschillig is. Armoede, rijkdom, ziekte en gezondheid, ze zijn niet goed of slecht, ze zijn onverschillig.

Zuiver je oordelen en alles komt goed. Herzie je meningen en je bent veilig.

Vrijwel alles waar wij ons dag in dag uit voor uitsloven en druk om maken, waar wij vergeefs op hopen en stiekem om bidden, ligt buiten onze invloed. In plaats daarvan zou onze aandacht moeten uitgaan naar wat we wel in onze macht hebben. Onze gedachten. De daden van onze ziel; oordelen of niet oordelen, verlangen of niet verlangen.

Filosofie van ‘Liefde voor wat er is’ betekent er niet naar streven dat de dingen gebeuren zoals jij wilt, maar accepteren dat ze gebeuren zoals het lot het wil. Levens volgens de stoa betekent JA zegen tegen het universum. Als iets je dwars zit, is omdat je vergeten bent dat alles gebeurt in overeenstemming met de universele natuur.

Ziekte of verlies hebben we niet in de hand, het waardig dragen ervan wel.

De natuur doet niets liever dan veranderen. Het lot welkom heten. Ook, of misschien wel juist, als het pijn doet.

Marcus: Alles wat in overeenstemming met jou is, o wereld, is in overeenstemming met mij. Niets wat voor jou op het juiste moment gebeurt, komt voor mij te vroeg of te laat.

Alles wat de mens overkomt, behoort tot wat menselijkerwijs mogelijk is, net zoals een os alleen dingen ervaart die bij de natuur van een os passen, en een steen dat wat bij een steen hoort. De natuur doet je niets aan wat jij niet kunt verdragen.

Hoe komt het dat we onszelf meest liefhebben en toch, als het over onszelf gaat, minder warden hechten aan ons eigen oordeel dan aan dat van anderen?

Laat je je niet door de andermans mening besmeuren. Verdoe je tijd niet met anderen, tenzij het is om hen te helpen.

Wees als een rotsblok waar de golven op breken. Onwrinkbaar. Het water eromheen komt tot rust.

Wat in hemzelf kolkte, probeerde hij -Marco te beteugelen; zijn opvliegende aard, zijn verliefdheden. Steeds wees hij zichzelf op zijn sterfelijkheid; ‘Het leven dat we leiden is kort, en klein is onze plek op aarde’, ‘Leef niet als je duizend jaar te leven hebt’. Elke dag beleven alsof het de laatste is, is de kortste weg naar een leven in het heden, zonder haast in je oordeel, zonder onwaarheid in je spreken. Als het niet waar is, zeg het dan niet. Als het niet juist is, doe het dan niet.

Het heden is het enige wat we kunnen verliezen.

Marcus Aurelius

marcus-aurelius-quotes-20

by Rigi

 

Op onze weg naar eenheid worden we steeds weer geconfronteerd met de pool die we nog niet hebben geïntegreerd, want we moeten deze integreren en opnemen in onze bewustzijn. Alle dingen die we ervaren alsof ze los van ons staan, moeten we vroeg of laat toch nog integreren. Daroom voelen we ons zo aangetrokken tot mensen die zo anders zijn dan wijzelf. Dat betekent niet dat we net zo zullen worden als zij, maar wel dat we dienen te erkennen dat we die eigenschappen zelf ook in potentie bezitten. Dan zullen we ze niet afwijzen, noch op een voetstuk plaatsen. Dan kunnen we ze accepteren zoals ze zijn en onze partner er des te meer om beminnen.

De pijn van het afscheid nemen

Elk afscheid is een kleine dood.

Hoe belangrijker iets in je leven is geweest, des te meer moeite je ermee hebt het los te laten.

Loslaten betekent dat je een verandering accepteert en toelaat.

Er zij mensen die proberen een verandering zoals uiteengaan tegen te houden. Het kost ze veel kracht en zij lijden extra onder. Wat zij betitelen als ‘liefde’, is in werkelijkheid afhankelijkheid van de ander. Iemand die waarachtig liefheeft, kan de ander loslaten omdat hij niets van hem verlangt en hem niet nodig heeft.

Grijp liever de kans die het leven je biedt en zet een volgende stap in de richting van echte vrijheid. Vertrouw op het leven! Er zijn mensen die geloven dat er niets gebeurt wat niet goed voor je is?? hmmm … noch overkomt je ooit iets wat je niet te boven kunt komen.

Hoe kom je het verlies boven

Je blijft met iemand verbonden zolang er nog gevoelens van afstoting of aantrekking in je innerlijk zijn. Beide emoties houden je aandacht gevangen. Als je vergeet dat de ander jou alleen datgene moest tonen wat jezelf in je hebt zonder het te zien, maak je jezelf van hem afhankelijk. Als we verlaten worden, geloven we dat we iets of iemand verliezen. Dat wil natuurlijk niemand. Dat is de reden waarom zoveel mensen zich aan een ander vastklampen. Hetzelfde mechanisme is werkzaam indien we iemand niet kunnen vergeven, of dat we een eigenschap van onszelf niet accepteren en niet in staat zijn onszelf vergiffenis te schenken, kunnen we ook anderen niet vergeven. Jezelf accepteren en van jezelf houden ontsluit voor ieder van ons de deur van de liefde. Dan besef je ook dat je partner niets verkeerds heeft gedaan en neem je vanzelf een vergevende houding aan.

Als je jezelf ervan doordringt dat het leven in dienst staat van je eigen ontwikkeling en dat het doel ervan is vrij en gelukkig te zijn, kun je ook inzien dat juist deze situatie je heeft geholpen om een belangrijke stap vooruit te zetten.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

Sommige pijnlichamen reageren op maar één soort trigger of situatie, die dan gewoonlijk resoneert met een bepaald soort in het verleden ondergane pijn.

Het pijnlichaam als bewustmaker

Het pijnlichaam bezet je verstand, beheerst je denken en verstoort je relaties. Het maakt je vaak onbewust, spiritueel gesproken, wat betekent: helemaal geïdentificeerd met verstand en emotie.

De monsterverbond; als je in de macht raakt van het pijnlichaam en je het niet doorzit, wordt het deel van je ego.

Mensen met een sterk pijnlichaam bereiken vaak een punt waarop ze gaan voelen dat hun leven ondraaglijk wordt, dat ze niet nog meer pijn, niet nog meer drama willen.

Je bevrijden van het pijnlichaam

Het is niet het pijnlichaam maar de identificatie ermee die je lijden veroorzaakt dat je je zelf en anderen aandoet.

Niet het pijnlichaam maar de identificatie ermee dwingt je het verleden opnieuw te beleven en houdt je in een toestand van onbewustheid.

Als het pijnlichaam actief is, moet je weten dat wat je voelt het pijnlichaam in je is. Dat weten is alles wat je hoeft te doen om de identificatie ermee te doorbreken. Het weten voorkomt dat oude emoties opstijgen naar je hoofd en niet alleen de interne dialoog gaat beheersen maar ook je daden en je omgang met andere mensen.

De emotie is niet wat je bent.

Als je het pijnlichaam voelt, moet je niet de fout maken te denken dat er iets mis is met je. Het ego is er gek op een probleem van je zelf te maken. Het weten moet gevolgd worden door aanvaarding. Iets anders zal het opnieuw verduisteren. Aanvaarding betekent dat je toelaat dat je voelt wat je op dat moment voelt.

Ontdekken wie je echt bent

Gnothi seauton – Ken uzelf. Wat de woorden impliceren is: voordat je een andere vraag stelt, moet je eerst de meest fundamentele vraag van je leven stellen: wie ben ik?

Onbewuste mensen – en veel mensen blijven hun hele leven onbewust, gevangen in hun ego – vertellen je snel wie ze zijn: hun naam, hun beroep, hun levensverhaal, de vorm of toestand van hun lichaam, en alles waarmee ze zich verder nog kunnen identificeren. Jezelf kennen gaat veel dieper dan het aanvaarden van een verzameling ideeën. Jezelf kennen betekent geworteld te zijn in Zijn in plaats van verdwaald te zijn in je verstand.

Wie je denkt te zijn

Je besef van wie je bent bepaalt wat je als je behoeften ziet en wat belangrijk voor je is in het leven – en wat belangrijk voor je is heeft het vermogen je te schokken en verontrusten. Je kunt dit gebruiken als een criterium om te ontdekken hoe diep je jezelf kent. Wat belangrijk voor je is, is niet noodzakelijk wat je zegt of gelooft, maar wat je daden en onthullen als iets belangrijk en serieus voor je is. Misschien moet je dus jezelf de vraag stellen: welke dingen schokken en verontrusten me? Als kleine dingen het vermogen hebben je rust te verstorten, is wie je denkt te zijn precies dat: klein. Dat wordt je onbewuste geloof. Wat zijn de kleine dingen? Uiteindelijk zijn alle dingen klein omdat alle dingen voorbijgaan.

Je kunt zeggen: ‘Ik ben onsterfelijke geest’ of ‘Ik ben moe van deze wereld en verlang allen naar rust’ – tot de telefoon rinkelt. Slecht nieuws: de transactie gaat niet door, de auto is gestolen, het reisje is geannuleerd, het contract is opgezegd, je partner heeft je verlaten, ze willen meer geld, ze zeggen dat het jouw schuld is. Opeens komt er een golf van woede of angst op. Je stem krijgt iets hards: ‘Ik kan het niet meer aan.’ Je beschuldigt en verwijt, valt aan, verdedigt of rechtvaardigt jezelf, en dat alles gebeurt op de automatische piloot. Het is duidelijk dat er iets veel belangrijker voor je is dan de innerlijke rust die volgens jou een moment geleden nog alles was wat je wilde, en een onsterfelijke geest ben je ook niet meer. De transactie, het geld, het contract, het verlies of dreiging van verlies zijn belangrijker. Voor wie? Voor de onsterfelijke geest die je zei te zijn? Nee, voor mij. Het kleine ‘mij’ dat streeft naar veiligheid of bevrediging in dingen die voorbijgaan en bang en boos wordt als het er niet in slaagt die te vinden.

Als vrede echt is wat je wilt, kies je voor vrede.

Als vrede meer voor je zou betekenen dan al het andere en je werkelijk wist dat je geest bent en niet en klein ik, zou je niet – reactief en volkomen alert blijven wanneer je geconfronteerd wordt met problematische mensen of situaties. Je zou de situatie onmiddellijk aanvaarden en er daardoor één mee worden in plaats van je ervan los te maken. Dan zou er uit je alertheid en antwoord komen. Wie je bent (bewustzijn) en niet wie je denkt te zijn (een klein ik) zou dan antwoorden. Het zou krachtig en effectief zijn en geen mensen of situaties in een vijand veranderen.

Alleen als je je verzet tegen wat er gebeurt, ben je overgeleverd aan wat er gebeurt, en bepaalt de wereld je geluk en ongeluk.

Niemand kan je vertellen wie je bent. Dat zou gewoon weer een concept zijn, dus het zou je niet veranderen. Wie je bent heeft geen geloof nodig.

In feite is elke overtuiging een hindernis.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

Het pijnlichaam van kinderen manifesteert zich soms door en slecht humeur, huilbuien en woede-uitbarstingen. ‘Waar komt al dat ongelukkig – zijn vandaan?’ vragen ze de ouders zich af. Het kind kan pijn hebben overgenomen van het pijnlichaam van zijn ouders, en dan zien de ouders in het kind een afspiegeling van wat er ook in henzelf zit. Hooggevoelige kinderen worden bijzonder sterk beïnvloed door het pijnlichaam van hun ouders. Het moeten zien van het intense drama van hun ouders doet ze bijna ondraaglijke pijn; vaak groeien juist deze hooggevoelige kinderen op tot volwassenen met een zwaar pijnlichaam. Kinderen laten zich niet voor de gek houden door ouders die proberen hun pijnlichaam voor hen te verbergen en tegen elkaar zeggen: ‘We moeten geen ruzie maken waar de kinderen bij zijn.’ Dat houdt meestal in dat terwijl de ouders beleefd met elkaar praten, het huis doortrokken is van negatieve energie. Ongedrukte pijnlichamen zijn buitengewoon giftig, nog giftiger dan wanneer ze openlijk actief zijn, en dat psychische vergif wordt door kinderen opgenomen en draagt bij aan de ontwikkeling van hun eigen pijnlichaam.

Als het kind een aanval van zijn pijnlichaam heeft, kun je niet veel anders doen dan tegenwoordig blijven, zodat je je niet laat verleiden tot een emotionele reactie. Het pijnlichaam van het kind zou zich daar alleen maar mee voeden. Pijnlichamen kunnen enorm dramatisch zijn. Laat je niet meeslepen door het drama. Als het pijnlichaam werd opgewekt doordat het kind zijn zin niet kreeg, geef dan nu niet aan die eisen toe. Anders leert het kind daarvan: hoe ongelukkiger ik word, des te groter de kans dat ik krijg wat ik wil. Dat is een recept voor gestoord gedrag in de rest van het leven.

Je houding moet belangstellend en nieuwsgierig zijn en niet kritisch of veroordelend. Niets anders dan open, alert, intens tegenwoordig zijn – tegenwoordig met elke cel in mijn lichaam. Observeren zonder erbij te denken of  te oordelen en luisteren in stilte zonder mentaal commentaar te geven!!  Het denkende verstand kan Tegenwoordigheid niet begrijpen en interpreteert hat daarom vaak verkeerd. Het zegt dat je harteloos bent, afstandelijk, geen mededogen hebt, geen contact hebt.

By Rigi

De teksten zijn uittreksels – essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …