Ophouden met rollen spelen

January 25, 2016

In een wereld van rollen spelende persoonlijkheden (b.v. machtige mensen zoals politici, tv-persoonlijkheden, topmensen uit b.v. leven en religieuze leiders) zijn maar weinig mensen die geen verstandelijk beeld projecteren maar functioneren vanuit de diepere kern van hun Zijn, die zich niet als beter voordoen dan ze zijn maar gewoon zichzelf zijn. Zulke mensen zijn opmerkelijk en het zijn de enigen die in deze wereld werkelijk wat uitmaken. Zij zijn die die het nieuwe bewustzijn brengen. Wat ze doen krijgt kracht omdat het afgestemd is op het doel van het geheel. Alleen al door hun Tegenwoordigheid – eenvoudig, natuurlijk, bescheiden – veranderen ze iedereen met wie ze in contact komen. Wanneer je geen rollen speelt, is het zelf (ego) niet betrokken bij wat je doet. Je hebt geen dubbele agenda: bescherming en versterking van je zelf. Wat je doet heeft daardoor veel meer macht. Je bent met al je aandacht bij de situatie. Je wordt er één mee. Je probeert niet iemand in het bijzonder te zijn. Je bent het machtigst, bereikt het meest, als je helemaal jezelf bent. Maar niet jezelf te zijn. Dat is een andere rol. Die rol heet ‘de natuurlijke, spontane Ik’. Zodra je probeert dit of dat te zijn, speel je een rol. ´Je moet gewoon jezelf zijn´ is goede raad, maar kan ook misleidend zijn. Het verstand komt tussenbeide en zegt: ‘Laat eens kijken. Hoe kan ik mezelf zijn?’ Dan ontwikkelt het verstand een soort strategie: ‘hoe kan ik mezelf zijn’. NOG EEN ROL. ‘Hoe kan ik mezelf zijn?’ is in feite de verkeerde vraag. Hij veronderstelt dat je iets moet doen om jezelf te zijn. Maar dat is hier niet van toepassing, want je bent jezelf al. Je moet alleen maar op te houden met onnodige bagage to te voegen aan wie je bent. Houd op met jezelf definiëren.

Je wilt niets anders, dan dat moment zoals het is.

De ouderdom of naderen van dood is toegang tot het rijk van geestelijke!

Wees alert. STIL! Kijk, luister, wees tegenwoordig!

098899c64e0ad0df4dd637c69c93f7f5

Advertisements

De ontdekking van de innerlijke ruimte

Je innerlijk niet verzetten tegen gebeurtenissen, één zijn met wat er gebeurt, niet oordelen en onthechting zijn de drie aspecten van ware vrijheid en verlicht leven.

Onthecht zijn betekent niet dat je niet kunt genieten ven het goede dat de wereld te bieden heeft. Je geniet er juist meer van. Als je de vergankelijkheid  van alle dingen en de onvermijdelijkheid van verandering zit en aanvaard, kun je genieten van de genoegens van de wereld zolang ze duren zonder bang te zijn voor verlies of angst voor de toekomst.

Als je onthecht bent, zie je de gebeurtenissen in je leven vanuit een hoger standpunt in plaats van dat je erin gevangen bent.

Het inzicht Ook dit gaat voorbij brengt onthechting  en met de onthechting komt er een andere dimensie in je leven – innerlijke ruimte; een stilte en subtiele vrede diep binnen je. Door onthechting, maar ook door niet te oordelen en je niet te verzetten krijg je toegang tot die dimensie. Vanuit die ruimte komt een vrede die niet ‘van deze wereld’ is, omdat deze wereld vorm is, en vrede is ruimte. Dat is vrede van God. Je kunt mee doen met de dans van de schepping en actief zijn zonder je te hechten aan het resultaat en zonder onredelijke eisen aan de wereld te stellen zoals: maak me compleet, maak me gelukkig, zorg dat ik me veilig voel, vertel me wie ik ben. De wereld kan je die dingen niet geven en als je niet zulke verwachtingen hebt, komt er een eind aan al het door jezelf geschapen lijden. Al dergelijke lijden is gevolg van een overwaardering van vorm en niet bewust zijn van de dimensie van de innerlijke ruimte.

Als de dimensie van ruimte verloren gaat of niet bekend is, nemen de dingen van deze wereld een absolute betekenis aan, een ernst en gewicht die ze in werkelijkheid niet hebben.

c6fb2d3214eb8ad2ee8e1d32475b5882

By Rigi

De teksten zijn uittreksels – essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho … 

Ietsheid en nietsheid

December 15, 2014

Vorm en ruimte

Als je ‘s nachts naar de heldere hemel kijkt, kun je gemakkelijk een waarheid inzien die even uiterst eenvoudig als buitengewoon diepzinnig is. Wat zie je? De maan, sterren, Melkweg… Als je dat nog verder vereenvoudigt, wat zie je dan? Objecten die in de ruimte zweven. Dus waaruit bestaat het heelal? Uit objecten en ruimte.

Als je niet sprakeloos wordt van het kijken naar de hemel op een heldere avond, kijk je niet echt, ben je niet bewust van het geheel dat daar is. Je kijkt waarschijnlijk alleen maar naar de objecten en probeert ze misschien te benoemen. Als je ooit een gevoel van ontzag kreeg wanneer je naar de ruimte keek, misschien zelfs een diepe verering voelde voor dit onbegrijpelijke mysterie, wil dat zeggen dat je een moment het verlangen om te verklaren en te benoemen hebt losgelaten en je bewust bent geworden van niet alleen objecten in de ruimte, maar van de oneindige diepte van de ruimte zelf. Je moet van binnen zo stil zijn geworden dat je de enorme ruimte kon opmerken waarin deze ontelbare werelden bestaan. Als je nadenkt over de onpeilbare diepte van de ruimte of luistert naar de stilte in de kleine uurtjes vlak voor zonsopgang, komt er iets van herkenning in je binnenste op. Je voelt dan de ontzagwekkende diepte van de ruimte als je eigen diepte en weet dat de kostbare stilte die geen vorm heeft veel dieper is dan wie je bent dan alle dingen waaruit de inhoud van je leven bestaat.

De tweevoudige werkelijkheid van het heelal, dat bestaat uit dingen en ruimte – ietsheid en nietsheid – is ook die van jou. Een geestelijk gezond, evenwichtig en vruchtbaar mensenleven is een dans tussen de twee dimensies waaruit de werkelijkheid bestaat: vorm en ruimte. De meeste mensen zijn geïntroduceerd met de dimensie van vorm, met zintuiglijke waarneming, denken en emotie dat de essentiële verborgen helft in hun leven ontbreekt. Door hun identificatie met vorm blijven ze de gevangenen van het ego.

Wat je zit, hoort, voelt, aanraakt of waarover je nadenkt is slechts één helft van de werkelijkheid. Het is vorm. In het onderricht van Jezus heet het gewoon ‘de wereld’; da andere dimensie heet er ‘het koninkrijk van de hemel’ of  ‘het eeuwige leven’.

By Rigi

De teksten zijn uittreksels – essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho … 

Het ego Vs je ware identiteit

November 17, 2014

Het ego is niet persoonlijk

De egoïsche patronen bij andere mensen waar je het sterkst op reageert en die je verwart met hun identiteit heb je zelf ook, maar je kunt of wilt ze niet in je bespeuren. In die zin kun je veel leren van je vijanden. Homeopathie en acupunctuur zijn voorbeelden van alternatieve benaderingen van de geneeskunde die ziekte niet als vijand beschouwen en daarom geen nieuwe ziekten scheppen. Je moet het ego zien zoals het is: een collectieve stoornis, de waanzin van het menselijke verstand. Als je ziet wat het ego is, zie je het niet meer ten onrechte aan voor iemands identiteit. Als je ziet wat het ego is, wordt het veel gemakkelijker er niet-reactief tegenover te staan.

Je ware identiteit

Door de kracht van je Tegenwoordigheid verliest het ego zijn macht over je. En zo komt er een kracht in je leven die veel groter is dan ego, groter dan het verstand. Ego en bewustzijn gaan niet samen. Bewustzijn is de kracht die verborgen is in het huidige moment. Tegenwoordigheid. Als mensen in bepaalde mate van Tegenwoordigheid, van stille en alerte aandacht in hun waarneming hebben bereikt, kunnen ze de goddelijke levenessentie, het ene inwonende bewustzijn of de geest in elk schepsel, elke levensvorm, voelen en dat herkennen als iets dat één is met hun eigen essentie en het dus liefhebben zoals zichzelf. Spiritueel zelfverwezenlijking wil zegen dat je duidelijk ziet dat wat je waarneemt, ervaart, denkt of voelt uiteindelijk niet is wie je bent, dat je jezelf niet kunt vinden in al die dingen die voortdurend voorbijgaan. Wat overblijft is het licht van het bewustzijn waarin waarnemingen, ervaringen, gedachten en gevoelens komen en gaan. Dat is Zijn, dat is het diepere ware Ik. Als ik mezelf ken als dat, is wat er ook in mijn leven gebeurt niet meer van absoluut maar alleen nog van relatief belang. Ik herken het, maar het verliest zij absoluut ernst, zijn gewicht.  Het enige wat er uiteindelijk toe doet is dit: kan ik op elke moment in de achtergrond van mijn leven mij essentiële Zijn voelen, het Ik Ben. Kan ik mijn essentiële identiteit als bewustzijn voelen? Of verlies ik mezelf in wat er gebeurt, verlies ik mezelf in verstand, in de wereld?

Alles wat we bouwen is instabiel

Wat het gedrag van het ego ook manifesteert, de verborgen, drijvende kracht is altijd dezelfde: de behoefte  zich te onderscheiden, bijzonder te zijn, de baas te zijn, de behoefte aan macht, aan aandacht, aan meer. Het ego wil altijd iets van andere mensen of van situaties. Er is altijd een verborgen agenda, altijd een besef van ‘nog niet genoeg’, van ontoereikendheid en tekort dat moet worden aangevuld. De onderliggende emotie die alle activiteiten van het ego beheerst is angst. De angst om niemand te zijn, da angst niet te bestaan, da angst voor de dood. Vanwaar die angst? Omdat het ego bestaat bij de gratie van identificatie met vorm, en het diep vanbinnen weet dat geen enkele vorm blijvend is, dat alle vormen voorbijgaan. Als je besef dat alles wat we bouwen kan instorten (instabiel is), zelfs het schijnbaar vaste materiële, komt er vrede in je op. Dat komt doordat het inzicht in de vergankelijkheid van alle vormen je herinnert aan de dimensie van het vormloze in jezelf, aan wat de dood te boven gaat. Jezus noemt dat ‘eeuwig leven’.

By Rigi

De teksten zijn uittreksels – essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

In grotere verband der dingen is het de bedoeling dat mensen zich ontwikkelen tot bewuste wezens, en degenen die dat niet doen krijgen te maken met de consequenties van hun onbewustheid. Zij zijn niet afgestemd op de evolutionaire impuls van het heelal. De menselijke onbewustheid en het lijden dat die veroorzaakt is een deel van de evolutie.

Als je de eindeloze cyclus van lijden niet meer kunt verdragen, begin je te ontwaken.

Ongelukkig – zijn

Niet alle ongelukkig – zijn komt voort uit het pijnlichaam. Een deel ervan is nieuw, ontstaan wanneer je niet afgestemd was op het huidige moment, wanneer je het Nu op een of andere manier niet erkende. Als je inzit dat het huidige moment er altijd is en daarom onvermijdelijk is, kun je een compromisloos ‘ja’ tegen zeggen, en zo creëer je niet alleen geen nieuw ongelukkig gevoel, maar merk je ook dat je door het verdwijnen van je innerlijke verzet kracht krijgt van het Leven zelf.

Het pijnlichaam en het ego hebben elkaar nodig

De interpretatie van en reactie op de gebeurtenis of situatie die als trigger dient vinden plaats door het filter van een zwaar emotioneel ego. Je kijkt naar het heden door de ogen van het emotionele verleden in je. De betekenis van wordt totaal verminkt.

Wat je zit en ervaart zit niet in gebeurtenis of situatie, maar in jou. In andere gevallen zit het wel in de situatie of  gebeurtenis, maar versterk je het door je reactie. Deze reactie, deze versterking, is wat het pijnlichaam wil en nodig heeft, waar het zich mee voedt. Voor sommige mensen die in de baan zijn van een zwaar pijnlichaam is het onmogelijk uit hun overtrokken interpretatie, hun zwaar emotionele ‘verhaal’ te stappen. Je bent gevangen in je eigen film of droom, in je eigen hel. Voor jou is het echt en is er geen andere werkelijkheid of reactie mogelijk.

Het doorbreken van de identificatie met het pijnlichaam

Iemand met een sterk, actief pijnlichaam straalt een bepaalde energie uit die andere mensen bijzonder onaangenaam ervaren. Ze vinden hun energieveld afstotelijk. Andere mensen voelen een golf agressie op zich afkomen en worden grof of gaan over tot verbaal of zelfs fysiek geweld. Dat betekent dat er iets in hun zit dat meetrilt met het pijnlichaam van de ander. Waar zij zo sterk op reageren in de ander zit ook in henzelf.

Het is niet verbazend dat mensen met een zwaar en vaak actief pijnlichaam dikwijls bij conflicten betrokken raken. Soms lokken ze die natuurlijk actief uit. Maar op andere momenten doen ze misschien niets. De negativiteit die ze uitstralen is voldoende om vijandigheid aan te trekken en een conflict te laten ontstaan. Er is een hoog Tegenwoordigheid nodig om te voorkomen dat je reactief  wordt als je geconfronteerd wordt met iemand met zo’n actief pijnlichaam . Als je tegenwoordig kunt blijven, kan het gebeuren dat je Tegenwoordigheid de ander in staat stelt de identificatie met zijn pijnlichaam op te geven en zo het wonder van plotselinge verlichting te ervaren. Hoewel dat ontwaken van korte duur kan zijn, is het proces van ontwaken daarmee begonnen.

Tegenwoordigheid

Er is een andere dimensie in ons leven die boven ons persoonlijke verleden gaat – de dimensie van Tegenwoordigheid. Het is ook een begin van het einde van ons pijnlichaam, van ons ongelukkig – zijn. Emotie op zich is nog geen ongelukkig – zijn. Alleen emotie met ongelukkig verhaal is ongelukkig – zijn. Een verzwakking van het pijnlichaam gebeurt niet door ertegen te vechten maar door er het licht van bewustzijn in te brengen.

By Rigi

De teksten zijn uittreksels – essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

Het pijnlichaam van kinderen manifesteert zich soms door en slecht humeur, huilbuien en woede-uitbarstingen. ‘Waar komt al dat ongelukkig – zijn vandaan?’ vragen ze de ouders zich af. Het kind kan pijn hebben overgenomen van het pijnlichaam van zijn ouders, en dan zien de ouders in het kind een afspiegeling van wat er ook in henzelf zit. Hooggevoelige kinderen worden bijzonder sterk beïnvloed door het pijnlichaam van hun ouders. Het moeten zien van het intense drama van hun ouders doet ze bijna ondraaglijke pijn; vaak groeien juist deze hooggevoelige kinderen op tot volwassenen met een zwaar pijnlichaam. Kinderen laten zich niet voor de gek houden door ouders die proberen hun pijnlichaam voor hen te verbergen en tegen elkaar zeggen: ‘We moeten geen ruzie maken waar de kinderen bij zijn.’ Dat houdt meestal in dat terwijl de ouders beleefd met elkaar praten, het huis doortrokken is van negatieve energie. Ongedrukte pijnlichamen zijn buitengewoon giftig, nog giftiger dan wanneer ze openlijk actief zijn, en dat psychische vergif wordt door kinderen opgenomen en draagt bij aan de ontwikkeling van hun eigen pijnlichaam.

Als het kind een aanval van zijn pijnlichaam heeft, kun je niet veel anders doen dan tegenwoordig blijven, zodat je je niet laat verleiden tot een emotionele reactie. Het pijnlichaam van het kind zou zich daar alleen maar mee voeden. Pijnlichamen kunnen enorm dramatisch zijn. Laat je niet meeslepen door het drama. Als het pijnlichaam werd opgewekt doordat het kind zijn zin niet kreeg, geef dan nu niet aan die eisen toe. Anders leert het kind daarvan: hoe ongelukkiger ik word, des te groter de kans dat ik krijg wat ik wil. Dat is een recept voor gestoord gedrag in de rest van het leven.

Je houding moet belangstellend en nieuwsgierig zijn en niet kritisch of veroordelend. Niets anders dan open, alert, intens tegenwoordig zijn – tegenwoordig met elke cel in mijn lichaam. Observeren zonder erbij te denken of  te oordelen en luisteren in stilte zonder mentaal commentaar te geven!!  Het denkende verstand kan Tegenwoordigheid niet begrijpen en interpreteert hat daarom vaak verkeerd. Het zegt dat je harteloos bent, afstandelijk, geen mededogen hebt, geen contact hebt.

By Rigi

De teksten zijn uittreksels – essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

 

Hoe het pijnlichaam zichzelf vernieuwt

Het pijnlichaam is een uit emoties bestaande entiteit. Het heeft zijn eigen primitieve intelligentie, zoals van een slim dier, en zijn intelligentie is hoofdzakelijk gericht op overleving. Net als alle levensvormen moet het zich regelmatig voeden. Voor het pijnlichaam is elke emotioneel pijnlijke ervaring bruikbaar als voedsel. Daarom gedijt het zo goed op negatief denken en op drama in relaties. Het pijnlichaam is een verslaving aan ongelukkig – zijn.

Je schrikt misschien als je voor het eerst beseft dat er iets in je zit dat geregeld emotionele negativiteit, ongelukkig – zijn nastreeft.

Als het ongelukkig – zijn je eenmaal in zijn macht heeft, wil je er niet alleen geen eind aan maken, maar wil je zelfs andere mensen zich net zo ellendig laten voelen, zodat je je kunt voeden met hun negatieve emotionele reacties. Voor pijnlichaam is pijn genoot. Het is een soort psychische parasiet.

Hoe het pijnlichaam zich voedt met je gedachten

Het pijnlichaam ontwaakt uit zijn sluimertoestand als het honger krijgt. Het kan op een willekeurig moment door een gebeurtenis worden geactiveerd. Het kan iets wat iemand zegt of doet als trigger gebruiken. Als je alleen woont voedt het pijnlichaam zich met je gedachten. Opeens wordt je denken heel negatief. Als het actief is dan is het een stroom van negatieve emoties.

Het kan zich niet met alle gedachten voeden. Een positieve gedachte heeft een totaal gevoelstoon dan een negatieve. Een gelukkige, positieve gedachte is onverteerbaar voor het pijnlichaam. Het is dezelfde energie, maar met een andere frequentie.

(Alle dingen zijn trillende energievelden die onophoudelijk in beweging zijn.)

Hoe het pijnlichaam zich voedt met drama

Als er wel andere mensen in de buurt zijn, bij voorkeur je partner of een nauwe verwant, probeert het pijnlichaam zo iemand te provoceren om zich met het daaropvolgende drama te kunnen voeden. Pijnlichamen zijn gek op intieme relaties, en families omdat ze daarin het grootste deel van hun voedsel krijgen. Het is moeilijk om weerstand te bieden aan het pijnlichaam van iemand anders als dat vastbesloten is je tot een reactie te verleiden. Instinctief kent het je zwakste, kwetsbaarste plekken. Als het de eerste keer niet slaagt, probeert het het gewoon opnieuw.  Het pijnlichaam van de ander wil dat van jou wekken zodat beide pijnlichamen elkaar van energie kunnen voorzien.

Het is voor een kind bijna onverdraaglijk pijnlijk om getuige te moeten zijn van het emotionele geweld van de pijnlichamen van zijn ouders, en toch is dat het lot van miljoenen kinderen overal op aarde. Dat is ook een van de belangrijkste manieren waarop het pijnlichaam van generatie op generatie wordt overdragen.

De meeste pijnlichamen willen zowel toebrengen als ondergaan. In alle gevallen voeden ze zich met geweld, of dat nu emotioneel of lichamelijk geweld is. Sommige stellen die denken dat ze ‘verliefd’ zijn, voelen zich in werkelijkheid tot elkaar aangetrokken doordat hun pijnlichamen elkaar aanvullen.

In intieme relaties zijn pijnlichamen vaak slim genoeg om zich schuil te houden tot je begint samen te wonen en bij voorkeur een contract hebt getekend, waardoor je je verplicht de rest van je leven bij deze persoon te blijven.

Je trouwt niet alleen met je aanstaande man, maar ook met zijn pijnlichaam – en hij met dat van jou. Het zou moeilijk zijn een partner te vinden die geen pijnlichaam torst, maar het is wel verstandig iemand te kiezen met een niet al te dicht pijnlichaam.

Dichte pijnlichamen

Sommige mensen lopen rond met een dicht pijnlichaam dat nooit helemaal gaat slapen. Sommige van die mensen raken betrokken bij langdurige en uiteindelijk zinloze conflicten of rechtszaken met organisaties of individuen. Onbewust van de pijn die ze in zich dragen projecteren ze de pijn door hun reactie op gebeurtenissen en situaties.  Door een volkomen ontbreken van zelfbewustzijn zien ze geen verschil tussen een gebeurtenis en hun reactie op die gebeurtenis. Onbewust van hun eigen toestand weten ze niet eens dat ze diep ongelukkig zijn, dat ze lijden.

Sommige mensen met een dicht pijnlichaam worden activist en gaan ergens voor vechten. Dat kan voor een goede zaak zijn, en soms weten ze aanvankelijk veel te bereiken, maar de negatieve energie die stroomt in wat ze zeggen en doen en hun onbewuste behoefte aan vijanden en conflicten wekken steeds meer weerstand op tegen de zaak waar ze zich voor inzetten.

Uitbreken

Het begin van de bevrijding van het pijnlichaam ligt allereerst in het besef dat je een pijnlichaam hebt. Dan, belangrijker, in je vermogen tegenwoordig genoeg, alert genoeg, te blijven om het pijnlichaam in jezelf op te merken als een zware instroom van negatieve emoties wanneer het actief wordt. Als het herkend wordt, kan het zich niet meer voor jou uitgeven en door jou leven en zich vernieuwen. Je denken wordt niet meer verduisterd door emoties; je huidige waarneming wordt niet meer verwrongen door het verleden. Negatieve trillingsfrequentie wordt omgezet in brandstof van bewust zijn. Dat verklaart dat de meest van wijze en verlichte mensen ooit een zwaar pijnlichaam hadden.

Ongeacht wat je zegt of doet en wat voor gezicht je de wereld laat zien, je mentaal – emotionele toestand kun je niet verbergen. Alle mensen stralen een energieveld uit dat overeenkomt met hun innerlijke toestand en de meeste mensen kunnen dat voelen. Het bepaalt in hoge mate hoe ze over die persoon denken en op hem reageren. Sommige mensen zijn zich er het duidelijkst bewust van als ze iemand voor het eerst ontmoeten, nog voordat er een woord gewisseld is. Enige tijd later gaan de woorden de relatie overheersen en met de woorden komen de rollen die mensen spelen. De aandacht verschuift dan naar het rijk van het verstand en het vermogen om het energieveld van de ander te zien neemt sterk af. Toch wordt het onbewust nog wel gevoeld.

By Rigi

De teksten zijn uittreksels – essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …