Druk druk druk – tijd voor een radicale verandering

Er is niks mis met een vol, actief leven, maar de staat van „busyness” waarin we tegenwoordig onophoudelijk verkeren; het wordt tijd die achter ons te laten.

E-mail checken tijdens het ontbijt, ploeterend de dag door, altijd achter de feiten aan rennen, onophoudelijk onderbroken worden, al telefonerend thuiskomen, kinderen geïrriteerd het bed in werken, mail checken, te weinig rust om recreatief te lezen, te weinig tijd om een vriend te zien, te weinig zin om te sporten, half uurtje op Facebook, een glas wijn, nog een glas wijn, een rusteloze nacht en de volgende dag begint het opnieuw: de eerste blik gaat naar de telefoon op het nachtkastje. Met als resultaat het knagende gevoel tekort te schieten ten opzichte van partner, kinderen, vrienden, familie, de echte carrièredoelen, de eigen gezondheid, de eigen idealen.

Drukte is slecht voor gezondheid, relaties en geluk, maar ook voor de carrière

Drukte houdt drukte in stand. Dat mechanisme werkt zo: drukte- een staat van ‘altijd aan staan’, zich overspoeld voelen door mogelijkheden en informatie- leidt de aandacht weg van wat van waarde is, doet een afspraak sneuvelen voor een etentje met vrienden, staat in de weg van een schoolvoorstelling van de kinderen, verhindert een tentoonstelling die je graag had willen zien, schuift een familiebezoek opzij. Dit leidt geleidelijk aan tot een breuk met alles wat ooit plezier, lol, energie en liefde gaf. Als zich dan een stil moment aandient, ontstaat een gevoel van leegte, die met nog meer drukte wordt gevuld, „een quick fix”; even een WhatsApp, even op LinkedIn. De oppervlakkige sociale media-contacten kunnen echte verbintenissen niet vervangen. Hierdoor ontstaat de emotionele verarming. „Het verlies van vrienden, van intieme vertrouwelingen, dat is een leegte die geen financiële bonus kan opvullen.”

Minimalist living

Strategieën om de overvloed de baas te worden;

1) Beheersing: de teugels van het leven weer in handen nemen.

2) Focus: het belangrijkste doen en de rest negeren.

3) Betrokkenheid: herdefiniëren wat succes is, en je opnieuw met je werk en je leven verbinden vanuit intrinsieke waarden. Gerichte aandacht op wat je doet, daar helemaal bij betrokken te zijn. „Houd er minder vrienden op na. Concentreer je op de belangrijkste vijf(tien) relaties in je leven.”

„Het gaat niet langer om getting things done, maar om not getting it all done.” – efficiencygoeroe David Allen

Wie op de vraag ‘Hoe gaat het?’ nog de vergissing begaat met het D-woord te antwoorden, laat zien de uitdagingen van de nieuwe tijd slecht begrepen te hebben.

098899c64e0ad0df4dd637c69c93f7f5

bron; nrc.nl/Crabbe-Busy

Advertisements

Leer tijd te gebruiken voor de praktische kanten van je leven, je kunt dat ‘kloktijd’ noemen, maar keer meteen terug naar het bewustzijn van het huidige moment als je die praktische zaken hebt afgehandeld.

Kloktijd heeft betrekking op meer dan een afspraak maken of een uitstapje voorbereiden. Ook leren van het verleden hoort erbij, zodat we niet steeds opnieuw dezelfde fouten maken. Je een doel stellen en dat verwezenlijken valt ook in die categorie. Voorspellen van de toekomst op basis van patronen en wetten, ook natuurkundige, wiskundige, enz. die je in het verleden hebt geleerd en op basis van die voorspelling passende maatregelen nemen.

Wees alert bij het oefenen hiermee zodat je niet ongewild kloktijd verandert in psychologische tijd. Als je bv vroeger iets verkeerd hebt gedaan en je leert daar nu van, dan gebruik je kloktijd. Maar als je er in gedachte bij blijft stilstaan en er komt zelfkritiek, wroeging of een schuldgevoel bij je op, dan maak je die fout tot een deel van ´mij´ en ´mijn´´: je maakt er een deel van je zelfgevoel van en dan wordt het psychologische tijd, die altijd verbonden is met een onwaar gevoel van identiteit. Als je jezelf niet vergee(f)t, is daar vanzelf een zware last van psychologische tijd mee verbonden.

Als je jezelf een doel stelt en werkt aan de verwezenlijking daarvan, gebruik je kloktijd. Je bent je bewust van waar je heen wilt, maar je kent waarde toe aan de stap die je op dit moment zet en geeft er al je aandacht aan. Als je je overdreven concentreert op het doel, bv omdat je streeft naar geluk, vervulling of  er een dieper zelfgevoel aan wilt ontlenen, ken je aan het Nu geen waarde toe. Het wordt niet meer dan en opstapje naar  de toekomst, zonder intrinsieke waarde. De kloktijd wordt dan psychologische tijd. Je levensreis is dan geen avontuur  meer maar een obsessieve behoefte om iets te bereiken, een geslaagd man te worden. Je ziet en ruikt de bloemen aan de kant van de weg niet meer, en je bent je ook niet meer bewust van de schoonheid en het wonder van het leven dat zich overal om je heen ontvouwt als je in het Nu bent.

Probeer je altijd ergens anders te komen dan waar je bent? Is het meeste wat je doet alleen maar een middel om een doel te bereiken? Ligt vervulling altijd om de hoek of  in kortstondige genoegens zoals seks, drugs of verzetjes en opwinding? Ben je altijd geconcentreerd op worden, bereiken of presteren of het najagen van weer een ander verzetje of pleziertje? Geloof  je dat je tevredener, goed genoeg of psychisch  meer mens wordt als je meer bezit verwerft? Wacht je op een man die je leven zin moet geven?

Wordt vervolgt …

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

Het innerlijke doel van je levensreis

Als je op een reis bent, heb je er zonder meer wat aan als je weet waar je heen gaat of op zijn minst weet welke richting je aan moet houden. Maar vergeet niet dat het enige dat uiteindelijk echt is aan de hele reis, de stap is die je op dit moment zet. Dat is echt alles.

Nadat je je innerlijke doel hebt verwezenlijkt wordt het uiterlijke doel een spel waar je mee door kunt gaan omdat je het leuk vindt.

Het kan ook gebeuren dat je in je uiterlijke doel volkomen mislukt maar tegelijkertijd geheel slaagt in het bereiken van je innerlijke doel.

Of andersom, wat veel vaker voorkomt: uiterlijke rijkdom en innerlijke armoede, of ‘de wereld winnen en je ziel verliezen’, zoals Jezus het zei. Uiteindelijk is elk uiterlijk doel op termijn gedoemd te ‘mislukken’, omdat het onderworpen is aan de wet van vergankelijkheid van alle dingen. Hoe eerder je inziet dat het uiterlijke doel je geen blijvende vervulling kan schenken, des te beter. Als je de beperktheid van je uiterlijke doel inziet, geef je je onrealistische verwachting op dat het je gelukkig moet maken en kun je het ondergeschikt maken aan je innerlijke doel.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho … 

WACHTEN OP; een betere baan, tot de kinderen groot zijn, op een echt waardevolle relatie, op een succes, tot je veel geld verdient …

Ben je een ‘wachter’ uit gewoonte? Hoeveel tijd besteed je met wachten?

‘Wachten op kleine schaal’ is in de rij staan bij het postkantoor, in een verkeersopstopping, op het vliegveld of wachten op iemands komst, tot je klaar bent met je werk enz.

‘Wachten op grote schaal’ is wachten op de volgende vakantie, op een betere baan, tot de kinderen groot zijn, op een echt waardevolle relatie, op een succes, tot je veel geld verdient, tot je een belangrijke persoon wordt, tot je de verlichting bereikt.

Het is niet ongewoon dat mensen hun hele leven wachten met beginnen te leven.

Wachten is een toestand van het verstand. In wezen betekent het dat je de toekomst wilt, het heden wil je niet. Je wilt niet wat je hebt en je wilt wel wat je niet hebt. Met elk vorm van wachten schep je onbewust een conflict in jezelf tussen het hier – en – nu, waar je niet wilt zijn, en de verwachte toekomst, waar je wel wilt zijn. Dat vermindert de kwaliteit van je leven enorm, omdat je zo het heden verliest.

Er is niets mis aan het streven naar verbetering van je levenssituatie. Je kunt je levenssituatie verbeteren, maar je leven kun je niet verbeteren. Leven is primair. Leven is je diepste innerlijke zijn. Het is heel, volmaakt, compleet.

Je levenssituatie bestaat uit je omstandigheden en je ervaringen. Het is helemaal niet verkeerd, voor jezelf doelen te stellen en te proberen die te bereiken. De vergissing berust op het verwarren daarvan met het gevoel te leven, met Zijn. De enige toegangspoort daarvoor is het Nu.

Veel mensen wachten bv op voorspoed. Die kan in de toekomst echter niet komen. Als je je huidige werkelijkheid op haar warden weet te schatten, erkent en volledig aanvaardt – waar je bent, wie je bent, wat je op dit moment aan het doen bent – als je volkomen aanvaardt wat je hebt, dan ben je dankbaar voor wat is, dankbaar voor Zijn. Dankbaarheid voor het huidige moment en de volheid van het leven nu is werkelijke voorspoed.

Als je ontevreden bent over wat je hebt of zelfs gefrustreerd of boos bent over wat je tekort komt, kan dat je ertoe aanzetten om rijk te worden. Maar zelfs als je miljoenen vergaart, blijf je de innerlijke toestand van gebrek voelen en diep vanbinnen blijf je onvervuld voelen.

Je kunt alle opwindende ervaringen opdoen die voor geld te koop zijn, maar die komen en gaan en laten je altijd achter met dat lege gevoel en de behoefte aan nog meer fysieke of psychische bevrediging.

Je verblijft niet in Zijn en voelt dus niet de volheid van het leven die als enige werkelijke voorspoed is.

Geef het wachten als geesteshouding dus op. Als je jezelf erop betrapt dar je teruglijdt in het wachten … kap dat dan meteen af. Kom in het huidige moment. Je hoeft er alleen maar te zijn en daarvan te genieten.

De toekomst als ontsnappingsmogelijkheid uit het onbevredigende heden

In de normale, met verstand geïdentificeerde ofwel onverlichte bewustzijnstoestand worden de kracht en oneindige creatieve mogelijkheden die verborgen liegen in het Nu, volkomen verduisterd door de psychologische tijd. Je leven verliest dan zijn levendigheid, frisheid, het besef van het wonder. De oude patronen van denken, emoties, gedrag, reacties en verlangens manifesteren zich dan in eindeloze herhaling als en script in je hoofd waaraan je en soort van identiteit kunt ontlenen maar dat de werkelijkheid van het Nu volkomen verbergt. Het verstand schept dan een obsessie voor de toekomst als ontsnappingsmogelijkheid uit het onbevredigende heden.

Negativiteit en lijden hebben hun wortels in de tijd

Maar het geloof dat de toekomst beter is dan het heden is niet altijd een illusie. Het heden kan afschuwelijk zijn, en dan kan het in de toekomst beter worden, en vaak gebeurt dat ook.

Meestal is de toekomst een replica van het verleden. Oppervlakkige veranderingen zijn mogelijk, maar echte veranderingen zijn zeldzaam.

Je kunt tien miljoen euro winnen in de loterij, maar een dergelijke verandering gaat niet erg diep. Je zou gewoon volgens dezelfde geconditioneerde gedragspatronen blijven gedragen, maar dan in wat luxueuzere omstandigheden.

Onbehagen, vrees, spanning, stress, zorgen – allemaal vormen van angst – worden veroorzaakt door een overmaat aan toekomst en een te kort aan aanwezigheid. Schuldgevoelens, spijt, wrok, grieven, treurigheid, bitterheid, en elke vorm van niet kunnen vergeven worden veroorzaakt door een overmaat aan verleden en een te kort aan aanwezigheid.

Misschien vind je het moeilijk om te zien dat de tijd de oorzaak is van je lijden of van je problemen. Je gelooft dat ze veroorzaakt worden door bepaalde situaties in je leven en vanuit het conventionele standpunt bekekenen is dat ook juist. Maar zolang je niet hebt afgerekend met de fundamentele problemenveroorzakende verstorende werking van het verstand – namelijk zijn gehechtheid aan verleden en toekomst en te ontkennen van het Nu – zijn de problemen gewoon inwisselbaar. Als al je problemen en de waargenomen oorzaken van je lijden of ongelukkigheid vandaag als toverslag uit je leven zouden verdwijnen maar je bent niet aanweziger of bewuster geworden, dan zou je al snel weer met net zulke problemen, net zulk lijden opgeschept zitten.

Aanwezigheid is de sleutel tot vrijheid.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

 

Een dwangmatige jacht gericht op het bevredigen van het ego en dingen waarmee ze zich kunnen identificeren om dat gat dat ze in hun binnenste voelen te dichten

Een ander aspect van de emotionele pijn die een intrinsiek onderdeel is van ikzuchtige verstand is het diepgewortelde besef van ontoereikendheid of onvolkomenheid van niet heel te zijn. Bij sommige mensen is dat bewust, bij andere onbewust. Als het bewust is, manifesteert het zich door het ondermijnende en voortdurende gevoel niet waardig of niet goed genoeg te zijn. Als het onbewust is, voel je het alleen indirect als een intens hunkeren, verlangen en nodig hebben. In beide gevallen beginnen mensen aan een dwangmatige jacht gericht op het bevredigen van het ego en dingen waarmee ze zich kunnen identificeren om dat gat dat ze in hun binnenste voelen te dichten.

Dus streven ze naar bezit, geld, succes, macht, erkenning of een speciale relatie; vooral omdat ze zich dan beter kunnen voelen, zich completer kunnen voelen.

Maar ook als ze dat alles bereiken, komen ze al snel tot de ontdekking dat het gat er nog steeds is, dat het een bodemloze put is. Dan zitten ze echt in de problemen, omdat ze zichzelf niet meer voor de gek kunnen houden. Nou ja, dat kunnen ze dan nog steeds wel en ze doen het ook, maar het wordt wel moeilijker.

Zolang het ikzuchtige verstand de touwtjes van je leven in handen heeft, kun je je niet echt op je gemak voelen; je kunt je niet vredig of voldaan voelen, behalve tijdens korte perioden wanneer je net gekregen hebt wat je wilde of wanneer een diepe behoefte net is bevredigd. Omdat het ego een afgeleid zelfgevoel is, moet het zich identificeren met uiterlijke dingen. Het moet voortdurend zowel verdedigd als gevoed worden. De meest voorkomende identificaties van het ego zijn die met bezit, het werk dat je doet, sociale status  en erkenning, kennis en opleiding, lichamelijke verschijning, speciale vermogens, relaties, geschiedenis van jezelf en je familie… Maar je bent niets van dat alles.

Vond je dit beangstigend? Of is het een opluchting om dit te weten? Al deze dingen moet je vroeg of laat loslaten. Misschien vind je het nu nog moeilijk dat te geloven, en ik vraag je ook beslist niet te geloven dat je identiteit niet in deze dingen te vinden is. Je weet gewoon op een dag dat het waar is. Je weet het op zijn laatst als je de dood voelt naderen.

De dood betekent dat alles van je wordt afgenomen dat je niet bent.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …