Advertisements

Je hebt (meestal zonder dat je ervan bewust bent) juist een partner uitgezocht om iets met hem te leren. Hij is een spiegel die je iets moet tonen wat je zelf ook in je meedraagt, maar wat je tot dusverre niet hebt willen zien.

Sommigen doen werkelijk moeite om hun partner te begrijpen. Maar hoeveel moeite je ook doet, je kunt het maar niet begrijpen en dat bezorgt je vaak veel verdriet.

Iemand werkelijk begrijpen zodat je inziet waarom hij zich op een bepaalde manier gedraagt of op een bepaalde manier denkt, is slecht tot op zekere hoogte mogelijk. We zouden daartoe al zijn ervaringen zelf ook moeten hebben opgedaan en bovendien nog vertrouwd moeten zijn met zijn onbewuste, wat hij zelf niet bewust kent. Het gaat er dan ook niet om iemand verstandelijk te bevatten, maar om je te kunnen inleven in zijn gevoelsleven. Alleen als je dat niet wilt – wilt voelen wat de ander voelt, probeer je hem verstandelijk te bevatten. Onze verstandelijke vermogens, ook de vermogens tot waarnemen en inleven, zijn heel beperkt.

Probeer nooit je partner of wie dan ook alleen met je verstand te begrijpen. Pas als je hem waarneemt met je hart, zul je hem ook begrijpen. Dan zal je duidelijk worden dat hij net als jijzelf alleen maar probeert gelukkig te zijn, dat hij ook bemind wil worden, dat hij net als jij bepaalde angsten heeft, en dat hij zo nu en dan verdrietig is.

Niet zeggen wat je denkt

Soms wordt het zelfs ‘diplomatie’ genoemd, en veel mensen zijn ertoe opgevoed om zich zo te gedragen. Het begint al op school, komt in alle lagen van onze samenleving tot uiting en eindigt ook niet bij de intieme relatie. ‘Ik wil hem niet krenken’- ‘Wat heeft hij eraan als hij dit weet?’ of ‘Dat mag hij niet weten, want dat zou niet goed voor hem zijn’ – zijn veelvoorkomende rechtvaardigingen die we vaak als een ‘leugentje om bestwil’ betitelen in plaats van het oneerlijkheid te noemen. En dat doen we om conflict, onbegrip of afwijzing te vermijden. Aangezien dat je niet van te voren kunt bepalen, besluit je maar om niets te zeggen. De wens om je altijd aan ‘de norm’ te houden en in geval van twijfel alleen datgene te zeggen wat wordt verwacht of gewenst, getuigt van drijfveren als gebrek aan zelfvertrouwen, de angst voor afwijzing of de angst voor conflicten. ‘Mag ik wel zeggen wat ik denk?’ is een vraag die door veel mensen nog niet met ja wordt beantwoord.

Ik kan niet tegen ruzie

Zelfs ruzie maken is een kunst die velen niet beheren. Ruzie betekent voor de meeste mensen disharmonie, en dat willen zij coûte que coûte vermijden. We leven in een conflictschuwe samenleving, waarin ruziemaken als iets primitiefs wordt beschouwd en waarin diplomatie en bereidheid om water bij de wijn te doen als deugden worden gezien. Op die manier gaan we ieder confrontatie uit de weg en blijven glimlachen, ook als de laatste druppel allang in de emmer is gevallen, zodat deze overloopt.

Hoe meer je afhankelijk bent van de liefde van anderen – omdat je niet van jezelf houdt – des te meer je zult proberen om conflicten te vermijden.

recite-s06x3c

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

Dicht erbij

October 11, 2015

6e0e1dc8dcffeabc160294fbb225af72

Seks is dé energie die kan getransformeerd worden

Als er een moment komt waarop die energie uit je laatste centrum de kosmos in stroomt wordt je geen dier meer. Het dier schuilt nog wel in je, maar je bent geen dier meer. Het dier trekt je steeds naar beneden. Daar is niets op tegen, een dier kan nu eenmaal niet anders. Het trekt je omlaag naar het sekscentrum en daar blijf jij omheen draaien. Maar de mogelijkheid om steeds weer omhoog te komen is er. Als het eenmaal gebeurt ben je nooit meer dezelfde. Het is een ontwikkeling. Het is meer dan alleen maar een ervaring, het is een groei.

Seks is dé energie. De energie kan getransformeerd worden – ze kan een hogere energie worden. Hoe hoger ze komt, hoe minder seksualiteit erin blijft. En als ze haar allerhoogste punt heeft bereikt, is ze nog slechts liefde en mededogen. Die uiteindelijke bloei kunnen we goddelijke energie noemen maar de basis, de haard blijft seks. Seks is de eerste, de onderste laag van energie – en God is de hoogste laag. Maar dezelfde energie beweegt in alles.

Tweeduizend jaar christelijke onderdrukking van de seksuele energie heeft ervoor gezorgd dat de westerse geest er enorm door geobsedeerd is geraakt. Tweeduizend jaar is het obsessie geweest om die energie uit te schakelen. Maar energie kun je niet uitschakelen. Hoe meer je ertegen vecht, hoe meer je het onderdrukt, des te seksueler word je. Seks nestelt zich dieper in je onderbewuste, ze vergiftigt je hele wezen. Je kunt de energie alleen transformeren – naar een ander niveau of dimensie brengen.

Na tweeduizend jaar onafgebroken seksuele onderdrukking heeft het Westen er schoon genoeg van. Het was te veel. Nu draait het wiel in de andere richting. De verdringing heeft plaats gemaakt voor een nieuwe obsessie: zich uitleven, zich eraan te buiten gaan. De mind heeft zich van de ene naar de andere pool verplaatst. De ziekte blijft dezelfde. Eerst was het verdringing, nu probeert men er steeds meer in te zwelgen. Het getuigt allebei van een ziekelijke mentaliteit.

Seks moet getransformeerd worden, niet verdrongen en evenmin tot in het absurde uitgeleefd. En de enige manier is om seks te beleven met een diep meditatief bewustzijn. Beleef seks maar blijf er met je hele aandacht en bewustzijn bij wakker. Laat seks geen onbewuste kracht worden. Doe alles wat je doet met begrip en liefde.

Zodra je meditatief bent in je seksuele beleving, verandert de aard ervan. Dezelfde energie die eerst naar je seksuele ervaring ging, verplaatst zich nu naar het bewustzijn. Tijdens het hoogtepunt van een orgasme kun je bewuster worden dan waarin ook, geen enkele andere ervaring is zo diep, in geen enkele andere ervaring kun je zo verdwijnen, geen enkele andere ervaring is zo totaal. In een seksueel orgasme verdwijn je volledig, met wortel en al, met je trillende wezen. Lichaam een geest, beide verdwijnen erin en het denken komt volledig tot stilstand. Tijdens één enkele seconde, wanneer het orgasme zijn hoogtepunt bereikt, stopt het denken helemaal, aangezien je zo totaal bent dat je niet kunt denken.

In een seksuele orgasme ben je. Je bent het zijn zonder enige gedachte. Als je in dit moment alert, bewust kunt zijn, kan seks de deur naar het goddelijke worden. Als je in dit moment waakzaam kunt zijn, kan die waakzaamheid ook op andere momenten en andere ervaringen overgedragen worden. Ze kan een deel van je worden. Dan draag je die aandacht met je mee als je eet, loopt, je werk doet. Door seks heeft die aandacht je diepste geraakt. Ze is diep in je binnengedrongen. Nu kan je haar altijd bij je hebben. En als je meditatief wordt, word je je bewust van iets nieuws. Dat is dat het niet seks is die je gelukkig maakt, die je in extase brengt. Het is eerder een geestestoestand die vrij van gedachten is en een totaal opgaan in de daad die je dat gelukzalige gevoel geven.

Als je dat eenmaal begrijpt, zul je steeds minder behoefte aan seks hebben omdat die geestestoestand die vrij van gedachten is, ook zonder seks bereikt kan worden. Dat is ook de bedoeling van meditatie. Als je eenmaal weet dat hetzelfde kan gebeuren zonder seks, heb je seks steeds minder nodig. Er komt een moment waarop seks helemaal niet meer nodig is.

En denk erom dat seks altijd afhankelijk is van de ander. Seks is dus nooit helemaal vrij van onderwerping, van slavernij. Zodra je dit totale orgasme kunt oproepen zonder afhankelijk te zijn van iemand anders, zodra het een innerlijke bron heeft, ben je onafhankelijk, ben je vrij. Dat bedoelen ze in India als ze zeggen dat alleen een brahmachari, een mens die in totaal celibaat leeft, vrij kan zijn. Want nu is hij van niemand meer afhankelijk, zijn extase komt uit hem zelf.

Seks verdwijnt door meditatie maar daarmee verdwijnt niet de energie. Energie verdwijnt nooit, alleen de vorm van energie verandert. Nu is die niet langer seksueel. En als de vorm niet langer seksueel is, ga je liefhebben.

Een seksueel mens kan niet echt liefhebben, hij kan alleen de ander gebruiken en zijn liefde dient alleen om met de ander in contact te komen.

Iemand die dit seksuele stadium voorbij is en bij wie de energie een innerlijke stroom is geworden, kan uit zichzelf tot extase komen. Zijn extase is van hemzelf. Hij maakt voor heet eerst mee wat liefhebben is. Zijn liefde is een onafgebroken stroom, een constant delen met anderen, een constant geven. Om zover te komen hoef je niet tegen seksualiteit te zijn. Om zover te komen moet je seksualiteit als een deel van het leven, van een natuurlijk leven, kunnen zijn. Ga erin mee – maar ga er wel op een bewustere wijze in mee. Het bewustzijn is de brug, de gouden brug, van deze wereld naar de andere, van de hel naar de hemel, van het ego naar het goddelijke.

a6dd7881d2aea8f625b22f20bed2a499

 

 

 

 

Wanneer twee mensen elkaar ontmoeten, ontstaat er een nieuwe wereld. Iets dat nooit eerder heeft bestaan.

Een relatie verandert degene die je was prompt in iemand anders. Je vormt een relatie en die vormt op haar beurt jou.

Twee mensen ontmoeten elkaar – twee werelden ontmoeten elkaar. In het begin komen alleen buitenkanten bij elkaar. Als de verhouding intiemer wordt, hechter, dieper, naderen ook de middelpunten geleidelijk tot elkaar. Als middelpunten samen vallen, spreken we van liefde.

Liefde is heel zeldzaam. Om iemand in zijn middelpunt te kunnen ontmoeten moet je zelf een innerlijke revolutie doormaken want als je dat wilt, moet je ook toestaan dat die ander tot in jouw middelpunt doordringt. Je moet je helemaal blootgeven – kwetsbaar worden, volkomen kwetsbaar en open.

Ook al bedrijf je liefde met elkaar en voel je je seksueel tot elkaar aangetrokken, toch is seks ook maar buitenkant. Als de middelpunten elkaar niet ontmoeten is seks enkel een ontmoeting van twee lichamen. En een ontmoeting van twee lichamen is iets anders dan elkaar ontmoeten. Seks is niet veel anders dan een kennismaking – fysiek, lichamelijk maar het blijft kennismaking. Je kunt iemand alleen in je centrum toelaten als je niet bang bent, als er geen angst is. Het ene leven wordt door angst geleid, het andere door liefde. Met een leven dat door angst geleid wordt, kun je nooit tot een diepe relatie komen. Je blijft bang en daardoor kun je de ander niet toelaten – niet toelaten tot je diepste kern.

Een mens die zich door liefde laat leiden, is een religieus mens. Wie door liefde geleid wordt, is niet bang voor de toekomst, is niet bang voor hoe het afloopt of voor wat ervan komt – hij leeft in het hier en nu.

Dat is wat Krishna tegen Arjuna zegt in de Gita; ‘Maak je niet bezorgd om het resultaat.’ Denk niet aan wat de gevolgen ervan zijn. wees hier en handel totaal. Wees niet berekenend. Een angstig mens is altijd bezig met berekenen, plannen, regelen, veiligstellen. Hij verspilt zo zijn hele leven.

Liefde VS angst

Allen als je hier en nu kunt zijn, in dit moment, in dit heden, in deze volheid, kun je lief hebben.

Liefde is heel zeldzaam omdat ze alleen kan bloeien als er geen angst is, eerder nooit. Dat betekent dat je liefde alleen aantreft bij een diep spiritueel, religieus mens.  Seks kan iedereen hebben, kennismaken kan iedereen, maar liefhebben niet.

Als je niet bang bent valt er niets te verbergen. Dan kun je open zijn, alle muren neerhalen, de ander uitnodigen om binnen te komen in je diepste kern. En, let wel; als je iemand diep bij je laat binnenkomen, zal die ander jou ook diep bij zich laten binnenkomen want zo’n uitnodiging kweekt vertrouwen. Als je niet bang bent is die ander ook niet meer bang.

In jullie liefde zit nog altijd angst? Dan is het geen liefde, dan is het enkel een akkoord tussen twee angstige mensen die van elkaar afhankelijk zijn, die ruzie maken, die elkaar misbruiken, manipuleren, overheersen, bezitten, maar liefde mag je dat niet noemen.

Als je kunt liefhebben, hoef  je niet te bidden of te mediteren. Als je kunt liefhebben, kun je zelfs God helemaal vergeten want door je liefde heb je dat al allemaal: de meditatie, het gebed, God.

Dat is je al ten deel gevallen.

Dat is wat Jezus bedoelde toen hij zei; “Liefde is God.”

Maar liefde is mogelijk. Eerst moet de angst verdwijnen. En het vreemde is dat je zo bang bent terwijl je niets te verliezen hebt.

Kabir heeft ergens gezegd; “Ik vraag me af wat er met de mens aan de hand is. Hij is zo bang maar ik kan niet ontdekken waarom, want hij heeft niets te verliezen. Hij doet me denken aan iemand die naakt is en die nooit een bad in de rivier neemt omdat hij niet weet waar hij zijn kleren te drogen moet hangen.” Dit is de situatie waarin je verkeert. Je bent naakt, je hebt geen kleren aan je lijf maar maakt je altijd zorgen om je kleren.

Alles wat je bezit, wordt je afgenomen. Waarom deel je het niet met anderen voor dat je het wordt afgenomen? Dit is de enige manier om het te bezitten. Als je kunt delen en weggeven, ben je er de meester over.

Er is niets dat je altijd mag houden. Da dood maakt aan alles een einde. Er is een strijd tussen dood en liefde. Als je kunt geven er is geen dood. Voor dat je iets kan worden afgenomen, heb je het al weggegeven, heb je een geschenk van gemaakt.

Voor wie niet liefheeft, betekent elk moment een dood omdat hem elk moment iets wordt ontstolen. Zijn lichaamskrachten nemen af, hij gaat er elke moment op achteruit. En dan komt de dood en is alles voorbij.

Wat is die angst? Waarom ben je zo bang? Zelfs als alles over je bekend is en je een open boek bent, waarom ben je dan bang? Wat heb je daarvan te verliezen? Het is enkel te wijten aan misvattingen, aan wat is je ingeprent … je moet iets te verbergen hebben, je moet voor jezelf opkomen, je moet altijd bereid zijn om te vechten, iedereen kan een vijand zijn, ze zijn allemaal tegen je.

Niemand is tegen je. Zelfs als je het idee hebt dat iemand tegen je is, dan is hij dat nog niet, want iedereen is met zichzelf bezig, niet met jou. Er valt niets te vrezen. Dat moet je inzien voordat er een echte relatie mogelijk is. Er valt niets te vrezen.

32c185a4bd5beef7ef7f648f1519ad49

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

 

Wanneer we onszelf hebben bevrijd van de angst om alleen te worden gelaten, zijn we ook in staat onze partner meer vrijheid te gunnen. Dan pas wordt ware liefde mogelijk, want liefde valt niet op te sluiten of vast te houden. Zodra we dat proberen, zal ze wegkwijnen en sterven, zoals in heel wat relaties allang het geval is. Wat dan nog resteert, is slechts gewoonte.
De oorzaak ligt niet aan de ander maar aan onszelf. Je wilt iets van de ander ontvangen wat je niet ook zelf kunt geven. Je gebrek aan gezonde eigenliefde en zelfstandigheid moet door je partner worden aangevuld… In plaats daarvan weerspiegeld je partner juist datgene wat je liever niet zit. Hij doet precies hetzelfde met jou wat jij met jezelf doet.

Jij wilt dat de ander van je houdt, maar hij zal precies hetzelfde van jou verwachten; de ander verlangt alleen maar iets van jou en geeft jou al even weinig liefde als jij hem kunt schenken.

Wij trekken altijd exact die partner aan die ons helpt om ons bewust te worden van onze eigen tekortkomingen.

Pas als je echt van jezelf houdt en op een van begrip getuigende, liefdevolle manier met jezelf omgaat, zul je ook de partner aantrekken die van jou houdt en je kan begrijpen.

Ik wil meer

June 20, 2013

 

Ik wil méér

Er zijn mensen die méér of vaker seks willen dan hun partner.

Wat is het precies waar van je méér wilt? Is het inderdaad het plezier dat je aan seks beleeft, dat maakt da je naar meer verlangt? Of kom je soms iets anders tekort, iets dat je met seks probeert te compenseren? Als je een partner hebt die je op seksueel gebied niet voldoende tegemoet komt, is dat je altijd een uitnodiging om je ogen te openen voor het eigenlijke gebrek dat erachter schuilgaat. Ook nu toont de wereld buiten jezelf je duidelijk wat er in je innerlijk leeft. Het gebrek aan bereidwilligheid van je partner toont je je eigen gebrek aan bereidheid om je ogen te openen voor datgene waaraan je feitelijk behoefte hebt. Je onvrede is een teken dat er in jezelf een behoefte leeft die je probeert te compenseren op het seksuele vlak.

Als seks sleur is geworden menen sommige mensen dat het niet anders kan en verzoenen zich ermee. Anderen gaan op zoek naar een andere partner, in de overtuiging dat deze man of vrouw toch niet de ware voor hen is.

En relatie is een voortdurend proces van innerlijk groei, verandering en toenadering. Dit geldt ook voor de seksualiteit. Net zoals het stadium van verliefdheid vroeg of laat voorbij is, zal ook de aard van de seks op een gegeven moment veranderen. Als we niet mee veranderen, zal alles op een gegeven moment verworden tot sleur en slaat de verveling toe.

Mijn partner wil allen seks

Achter de feit dat je partner allen maar seks wil zit dit; je hebt (meestal zonder dat je ervan bewust bent) juist deze partner uitgezocht om iets met hem te leren. Hij is een spiegel die je iets moet tonen wat je zelf ook in je meedraagt, maar wat je tot dusverre niet hebt willen zien. Je beklaagt je erover dat je partner alleen maar iets van jou verlangt en je niet eens vraagt wat jouw wensen zijn. Je zou heel graag zien dat je partner jou tegemoetkomt.

Waarachtige liefde verlangt niets van de ander, maar accepteert hem zoals hij is. Als je je eigen eisen en verwachtingen erkent en accepteert zonder oordeel, ben je in staat ze los te laten. In de mate waarin je daarin slaagt, zal ook je partner vanzelf veranderen. De oorzaak ligt bij jezelf en je kunt er dus zelf verandering in brengen.

Je kunt geen enkel conflict ontlopen. Je draagt het in je innerlijk mee, en zolang het niet is opgelost zul je het steeds opnieuw op je weg vinden. De buitenwereld is altijd slechts de spiegel van je innerlijk.

Heb de moed om veranderingen te riskeren, want dan kun je gelukkig worden.

recite-1ly01bd

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

Ons vermogen tot liefhebben is een goede graadmeter voor de rijpheid van onze ziel.

Accepteer jezelf zoals je bent. Wie verwacht dat iemand anders van hem kan houden zonder dat hij van zichzelf houdt, kan lang wachten. Niemand is volmaakt en niemand wil graag leven met een volmaakt iemand. Laat anderen zien dat je, ondanks je schijnbare zwakheden en tekortkomingen van jezelf kunt houden, want daar naar is iedereen op zoek.

Andere probleem is dat als ik iemand tegenkom en ik mijn aandacht en liefde geef en ik meen het werkelijk oprecht met die iemand, dan slaat de angst en begin diegene afstand te scheppen. Ook als die iemand dolgraag een partner wilt. Blijkbaar kom ik te dicht bij die persoon!??

Het vergaat veel mensen op die manier, maar lang niet iedereen is zich bewust van dit mechanisme.

Wat zit erachter? Vele van ons zijn min of meer bang van de liefde. Dat is ook de reden waarom velen de liefde (ik zal zeggen liefdesrelatie) liever mijden. En als ze een relatie aanknopen, stellen zij zich niet werkelijk open, om te voorkomen dat de kern van hun innerlijk zal worden geraakt. Er heerst de angst voor (nieuwe) teleurstellingen.

Liefde valt niet in de hand te houden. Waar liefde is, valt ook niets meer te verstoppen.

De meeste zoeken de eerlijkheid en de moed die je nodig hebt om je te laten zien zoals je bent. Daarom voelen we ons zo aangetrokken door mensen die de moed hebben zich te laten zien zoals ze zijn, omdat we zelf ook graag willen leven zoals we werkelijk zijn. Deze mensen geven ons het gevoel dat we zo mogen zijn zoals we zijn, en dat we als zodanig goed genoeg zijn.

Heb de moed en laat jezelf zien zoals je bent. Pas dan kun je de liefde en genegenheid die anderen voor je koesteren ook accepteren, en zul je nog meer mensen en meer liefde aantrekken.

Als je verliefd wordt voel je je aangetrokken door haar/zijn eigenschappen; eigenschappen die wij bij onszelf nog niet hebben (ontdekt), en die we graag zelf zouden hebben. Alle eigenschappen zijn echter latent in ons eigen innerlijk aanwezig. Verliefdheid confronteert je dus met precies die eigenschappen die je nog in jezelf moet ontdekken.

Bij sommigen vormen hun hoge verwachtingen een beletsel. Voordat zij zichzelf toestaan om verliefd te worden, moet een potentiële partner aan bepaalde voorwaarden voldoen. Zij proberen hun emoties in de hand te houden. Hoe hoger gespannen hun verwachtingen zijn, des te kleiner de kans is dat zij verliefd worden.

Veel mensen die al heel lang  een gelukkige relatie met elkaar onderhouden, hebben deze ‘beginfase’ van euforie en met het hoofd in de wolken lopen nooit ervaren.

Samenzijn

Maatschappelijke zekerheid, veiligheid, geborgenheid, bevrediging, erkenning, hebben niets met ware liefde te maken. Het zijn stuk voor stuk vormen van afhankelijkheid.

Zolang we nog een bepaalde reden hebben om van iemand te houden, is er geen sprake van ware liefde.

Wij zijn nooit werkelijk vrij zolang we de ander nodig hebben.

Wanneer we onszelf  hebben bevrijd van de angst om alleen te worden gelaten, zijn we ook in staat onze partner meer vrijheid te gunnen. Dan pas wordt ware liefde mogelijk, want liefde valt niet op te sluiten of vast te houden. Zodra we dat proberen, zal ze wegkwijnen en sterven, zoals in heel wat relaties allang het geval is. Wat dan nog resteert, is slechts gewoonte.

Liefde is niet afhankelijk van buitenwereld. Zij heeft geen uiterlijke voorwaarden nodig om zich te kunnen ontplooien. Ware liefde wil niets ‘veranderen’, want ze weet dat alles volmaakt in orde is zoals het is. De liefde geniet, herkent zichzelf in alle dingen en ervaart zichzelf. Ons vermogen tot liefhebben is een goede graadmeter voor de rijpheid van onze ziel. Een intieme relatie helpt ons om dit vermogen tot liefhebben te ontwikkelen. Op onze weg naar een vervulling schenkende relatie stelt een intieme relatie ons telkens weer in de gelegenheid te zien wat ons nog ontbreekt om onze ware natuur, de liefde, te ervaren.

Ken je gevoel dat iedereen altijd iets van jou hebben wil, maar dat niemand echt van jou houdt?

Wat zit erachter? Waarom willen we zo graag dat anderen van ons houden? Veel mensen zouden hierop antwoorden; ‘Dan voel ik dat ik iets waard ben. Die ander zegt mij dat hij me goed vindt, en dat doet me goed. Hij staat naast me, helpt me in moeilijke situaties en geeft me het gevoel dat ik er niet alleen voor sta en begrepen word’.

Dit zijn – afgezien van nog een paar andere voordelen van een intieme relatie – wel de voornaamste redenen waarom de meeste mensen graag bemind willen worden. Gezin deze houding van verwachting is het geen wonder dat de teleurstelling niet lang op zich zal laten wachten. De oorzaak ligt niet aan de ander, die kennelijk niet echt van ons houdt, maar aan onszelf. Je wilt iets van de ander ontvangen wat je niet ook zelf kunt geven. Je gebrek aan gezonde eigenliefde en zelfstandigheid moet door je partner worden aangevuld.  In plaats daarvan weerspiegeld je partner juist datgene wat je liever niet zit. Hij doet precies hetzelfde met jou wat jij met jezelf doet.

Jij wilt dat de ander van je houdt, maar hij zal precies hetzelfde van jou verwachten; de ander verlangt alleen maar iets van jou en geeft jou al even weinig liefde als jij hem kunt schenken.

Wij trekken altijd exact die partner aan die ons helpt om ons bewust te worden van onze eigen tekortkomingen. Als we dit onderkennen en ook verantwoordelijkheid voor deze ervaring op ons nemen zijn we in staat verandering in de situatie te brengen. Open je ogen voor de uitdaging die deze situatie voor je behelst, en schenk jezelf datgene wat je zo graag van je partner wil ontvangen. Pas als je echt van jezelf houdt en op een van begrip getuigende, liefdevolle manier met jezelf omgaat, zul je ook de partner aantrekken die van jou houdt en je kan begrijpen.

c8abce7e23884588e833a3d9700a7212

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

Alleenzijn doet pijn

April 9, 2013

Op een sprookjesachtige avond zul je je ideale partner ontmoeten, die in al je behoeften voorziet en al je dromen in vervulling brengt. Mis! Deze fantasie, waar liedjesschrijvers en dichters zo graag op voortborduren, is gebaseerd op herinneringen aan de baarmoeder, waar we zo veilig en één met onze moeder waren. Het is geen wonder dat we ons hele leven ernaar hunkeren naar die plek terug te keren. Maar om het keihard te stellen: dat is een kinderdroom. En het is verbazingwekkend hoe hardnekkig we ons, oog in oog met de realiteit, eraan vastklampen.

Niemand, je huidige partner niet en ook een droompartner van de toekomst niet, heeft de plicht jou het geluk op een presenteerblaadje aan te reiken–dat zouden ze ook niet kunnen, al zouden ze het willen.

De ware liefde komt niet als je probeert je innerlijke armoede op te heffen door afhankelijk te zijn van een ander, maar als je je eigen innerlijke rijkdom en volwassenheid ontwikkelt. Dan heb je zoveel liefde te geven dat je vanzelf minnaars aantrekt. Dit is door de eeuwen heen keer op keer gezegd. Alle religieuze mensen hebben dit gezegd:

‘Alleen komen we ter wereld, alleen moeten we weer vertrekken.’

‘Al het samenzijn is een illusie.’

Het idee van samenzijn komt alleen maar in ons op omdat we alleen zijn, en dat alleenzijn doet pijn.

We willen ons alleenzijn verdrinken in relaties met anderen … Daarom raken we zo verstrikt in de liefde.

Normaal denk je dat je verliefd bent geworden op een man of vrouw omdat hij of zij een mooi mens is. Dat is niet waar. De waarheid is juist het tegendeel: je bent verliefd geworden omdat je niet alleen kunt zijn. Je zou toch wel verliefd zijn geworden. Je wilde jezelf op de een of andere manier ontlopen. En er zijn mensen die niet verliefd worden op vrouwen of mannen–zij worden verliefd op geld. Ze storten zich in geldzaken of streven naar macht, ze worden politicus. Dat is ook om je alleenzijn te ontlopen.

Als je de mens gadeslaat, als je jezelf intens gadeslaat, zul je versteld staan: al je activiteiten kunnen tot één enkele bron worden herleid. Die bron is dat je bang bent om alleen te zijn. Al het andere is maar een excuus.

De ware oorzaak is dat je je heel erg alleen voelt.