Osho – Silent mind

May 22, 2018

Osho – Silence

May 13, 2018

Osho – imperfection

May 10, 2018

Osho – Slow down

May 7, 2018

Osho – living life

May 3, 2018

Osho – You

May 1, 2018

Quotes 2

August 11, 2015

0 live simple 1bd61c540025f986c9c28390e77b8c49 2c7fde7c5b5b7044f22076df1b7e56cf 2day I'll be 3c3bff26-855a-47cd-bfb3-6e6d1c80614a-medium

Ontmoeting

December 5, 2014

De oorsprong en het eind, het beginpunt en eindpunt zijn niet twee dingen die los van elkaar staan het is een stroom. Ze zijn niet verleden en toekomst ten opzichte van elkaar maar eeuwige aanwezigheid.

Het leven is eeuwig nu. Wij zijn altijd hier en nu geweest, altijd. In verschillende vormen en situaties. Maar we zijn er altijd geweest.

Wij kennen een tiende van onze wezen, negen tiende ligt in duisternis.

Als het ego geen voedsel krijgt, voelt het zich onrustig, niet op zijn gemak. Er zijn twee manieren om het op zijn gemak te laten voelen. De ene is; doorgaan met voedsel te geven aan het ego, da andere; her ego gewoon laten vallen. De eerste manier helpt maar tijdelijk. Hoe meer voedsel je aan ego geeft des te meer vraagt het en daar komt geen einde aan.

Het leven heeft blijkbaar gewild dat ik hier ben en dat jij hier bent. En zo is het al heel wat keren gegaan en zo gaat het ook verder. Als je dit kunt inzien, word je opener, minder gesloten, kwetsbaarder, ontvankelijker. Dan ben je niet bang. Dan mag het leven helemaal door je heen gaan. Dan wordt het leven een bries en jij een lege ruimte en komt en gaat het leven en laat jij dat toe.

Als je begrenzingen eenmaal opgeheven zijn, ben je oneindig. Alleen twee leegtes kunnen elkaar ontmoeten, een andere ontmoeting is uitgesloten. Bij een ontmoeting smelten twee leegtes samen.

Het ego is heel massief, te solide om zich te kunnen vermengen. Het kan vechten, botsen maar niet ontmoeten. Als je leeg bent, als je er alleen een luchtledig bestaat, vindt de ontmoeting plaats. Wie in staat is om leeg te zijn, kan versmelten. Je kunt het liefde noemen of je kunt het bidden noemen en dat is de enige manier om één te worden met het bestaan.

Zenmeesters zeggen; word heel gewoon, dan ben je buitengewoon. Alle gewone mensen proberen buitengewoon te worden. Blijf maar gewoon. Dat houdt in; niet op zoek zijn naar iets, niet proberen iets te bereiken, enkel van moment tot moment leven. Je laten meevoeren.

OSHO uit ‘De weg van de witte wolken’

Da manier waarop mensen worden opgevoed speelt een beslissende rol. Als je er erg aan toe bent, kun je daar voordeel van hebben – zo gaat het altijd. Als je gelukkig bent, ga je erop achteruit. Een kind voelt al heel vroeg dit verschil. Als het ongelukkig is, voelt iedereen met hem mee, oogst het sympathie. Iedereen doet zo aardig mogelijk, het oogst liefde. En wat belangrijk is; als het ongelukkig is, krijgt het van iedereen aandacht.

Aandacht is voedsel voor het ego, het is een zeer verslavend stimulerend middel. Als er mensen aan je kijken, als er mensen om je geven, geeft dit je energie.

Hoe meer aandacht je van mensen krijgt, des te sterker wordt je ego. Hoe redt je ego het als iedereen je volkomen vergeten is? Wat geeft je dan het gevoel dat je bestaat? Vandaar de behoefte aan verenigingen, clubs.

Een hele familie richt zich naar een zieke kind en wat het zegt is wet. Wanneer het gelukkig is, luistert niemand naar hem. We kiezen vanaf begin de akelige, treurige, pessimistische, duistere kant van het leven.

Zodra je gelukkig bent, zodra je je maar even vrolijk voelt, is iedereen jaloers op je. Dat heeft je geleerd niet extatisch te worden. Je hebt afgeleerd je geluk te tonen.

Als je akelig aan toe bent, denkt niemand dat je gek bent. Als je danst van geluk denkt iedereen dat je gek bent.

OSHO uit ‘De weg van de witte wolken’

Alles draait om het ego. We proberen ons egoïsme op allerlei manieren tevreden te stellen – met rijk te worden, en hogere status, macht te verkrijgen, aanzien, aan carrière. Er zijn miljoenen manieren. Maar het einde, het resultaat, het doel is hetzelfde; een versterking van het ik, van het ego.

Als je de waarheid van iets inziet, kun je het onmiddellijk laten vallen. Dan vraag je niet hoe. En je laat los.

Door het ego heb je genoten en door het ego heb je geleden. Door dat lijden wil je ervan af maar dat plezier wil je het niet kwijt. Ben je bereid om alle genoegens te laten vallen die het ego je ook bezorgt? Je kunt die niet half loslaten en half vasthouden. Je wilt de vreugde behouden en van het lijden afzijn. Het gaat je niet lukken.

Toen Boeddha inzag dat alles wat hij deed zijn ego alleen maar sterker maakt, stopte hij met iets te doen. In dat moment van inzicht werd hij iemand die niet-doet, volkomen dadeloos.

Je kunt non-activiteit laten dienen om activiteit te ontwikkelen of activiteit benutten om tot inactiviteit te komen maar dan begrijp je niet waar het om te doen is. Je kunt stilstaan, je kunt stilzitten maar als je je best doet om stil te staan, is je stilstaan niet echt. Je bent niet stil.

Boeddha deed helemaal niets. Wat er gebeurde, gebeurde. Er waaide een wind en de blaadjes van de bodhiboom moeten daarop gedanst hebben. Toen werd het volle maan en het hele bestaan werd een feest. Da adem ging in en uit. Het bloed stroomde door de aderen, het hart klopte en alles gebeurde gewoon – zonder dat hij iets deed. In dat niet-doen hield Siddhartha op te bestaan.

Als je alle hoop opgeeft, als je inziet dat er niets meer te winnen, niets meer te bereiken valt, als je hebt ingezien dat alles maar een lachwekkend spel is, dan kan het gebeuren dan krijg je de inzicht.

Wil energie actief worden dan moet er een tegenpool zijn. Net zoals bij elektrische stroom; een minpool en een pluspool. Als er alleen maar een minpool is krijg je geen elektriciteit, ook niet als er alleen een pluspool is. Beide polen zijn nodig en wanneer die beide polen er zijn, laten ze elektriciteit ontstaan. Dan krijg je een vonk.

Het leven beweegt door tegendelen, niet rechtlijnig. Het gaat zigzag van negatief naar positief, van negatief naar positief. Het gebruikt de tegendelen.

De mind beweegt zich in een eenvoudige rechte lijn. Hij gaat nooit naar het tegendeel. Het leven vraagt om het tegendeel, de uitdaging van het tegendeel. Zen grijpt naar een tegenstrijdigheid, alleen maar om je erop te wijzen dat het proces dialectisch verloopt, niet rechtlijnig. Het tegendeel moet niet ter zijde geschoven worden maar benut.

De energie kan omgezet en gebruikt worden. Als je haar gebruikt ben je vitaler, levendiger. Het tegendeel moet worden geabsorbeerd, dan wordt het proces dialectisch.

Moeiteloos wil zeggen dat er niets gedaan wordt; inactiviteit, akarma. Moeite veronderstelt; veel doen, activiteit, karma. Ze moeten er beide zijn. Doe veel maar wees geen doener. Dan verwerf je beide. Beweeg je in de wereld maar maak er geen deel van uit. Leef in de wereld maar laat de wereld niet in jou leven. Dan is de tegenstrijdigheid geabsorbeerd. Dan verwerp je niets en ontken je niets. Dan is het complete bestaan geaccepteerd.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

SATORI (zen) is een flits van inzicht, een moment van niet denken en totale aanwezigheid. Ook al is satori geen blijvende verandering, kan je dankbaar zijn als je het ervaart. Het geef je voorproefje van de verlichting. Als je aanwezig bent kan je bewustzijn van de schoonheid, van de luister en de heiligheid van de natuur. Heb je ooit op een heldere avond omhooggekeken naar de oneindigheid van de ruimte, vol ontzag voor de absolute stilte en de onvoorstelbare uitgestrektheid ervan. Heb je wel eens geluisterd, maar dan ook echt geluisterd, naar het geluid van een bergbeek in het bos? Of naar het lid van een merel bij het vallen van de avond op een rustige zomerdag?  Als je bewust wil worden van zulke dingen, moet eerst je verstand zwijgen. Je moet een moment je persoonlijke bagage van problemen, verleden, toekomst en al je andere kennis loslaten, want anders zie je zonder te zien, hoor je zonder te horen.

Als je zulke momenten van aanwezigheid wel eens hebt ervaren, besefte je waarschijnlijk niet dat je even in een toestand van niet – denken verkeerde. De reden daarvoor is dat de onderbreking tussen die toestand en het instromen van nieuwe gedachten te kort was. Je satori duurde misschien maar een paar seconden voordat het verstand zich weer aandiende, maar het was er, anders had je de schoonheid niet ervaren. Het verstand kan schoonheid niet begrijpen en ook niet scheppen. Veel mensen zitten gevangen in hun denken, dat de schoonheid van de natuur voor hen niet echt bestaat.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho … 

let goEgo heeft tijd nodig. Tijd behoort niet tot de fysieke wereld om je heen, ze behoort tot de psychische wereld in je, de wereld van de mind. Tijd dient enkel als een ruimte waarin het ego zich kan ontwikkelen en groeien. Als je te horen krijgt dat dit de laatste minuut van je leven is en dat je zo dadelijk doodgeschoten wordt, houdt de tijd plotseling op te bestaan. Je voel je dan beroerd.

Je kunt niet nadenken omdat je daarvoor tijd nodig hebt, toekomst nodig hebt. Hoe kun je nog wensen en hopen els er geen tijd meer is. Het is afgelopen.

Je kunt je geen grotere pijn voorstellen dan te weten dat je dood vaststaat. Wie in de gevangenis is beland en op zijn terechtstelling wacht, kan daar niets meer aan veranderen. Zijn dood staat vast. Nog even en hij moet sterven. Daarna zal voor hem geen nieuwe dag meer aanbreken. Hij heeft geen wensen meer, hij kan niet meer denken, zijn gedachten nergens meer op richten, hij kan zelfs niet meer dromen. Altijd is er die hindernis. Hij voelt een geweldige angst. Die angst is de angst van het ego. Omdat het ego het niet zonder angst kan stellen – het ego ademt in tijd, tijd is de adem van het ego.

Zolang er een dag van morgen is, is er ook het ego.

Het ideaal, het volmaakte is er al

Er bestaat geen afstand tussen zoals je bent en zoals je zult zijn. Er is geen afstand.

Geestelijke groei is niet echt een groei. De term is onjuist. Het gaat om iets dat er al was. Geestelijke groei is een onthulling. Iets dat verborgen was, komt aan het licht. Ze zeggen dat het goddelijke niet iets is dat je bereikt maar iets dat je herinnert.

Je hebt daar echt geen tijd voor nodig. Maar de mind, het ego, zegt dat er voor alles tijd nodig is, alles wat groeit vergt tijd. En als je ten offer valt aan die logische gedachte, kom je er nooit. Dan blijft je het uitstellen. Je zegt: Morgen, morgen en nog eens morgen en daardoor komt het er nooit van want morgen komt nooit.

Wegvallen van het ego

Het loslaten gebeurt altijd in het moment en altijd nu. Het gebeurt plotseling. Het is een sprong, iets dat een breuk betekent met het verleden. Alleen door wat volstrekt niet-geleidelijk is, kan het ego wegvallen. Het ego is het verleden, de ononderbroken voortzetting van, alle karma’s, alle conditioneringen, alle verlangens, alle dromen van het verleden.

Het loslaten is een discontinuïteit. Je hebt geen verleden meer, je hebt geen toekomst meer. Je bent in het hier en nu alleen. Dan kan er ook geen ego meer zijn.

Het ego kan alleen bestaan door de herinnering; wie je bent, waar je vandaan komt, bij wie je hoort, het land, de familie, de traditie, alle verdriet en vreugde – alles wat er in het verleden gebeurd is. Het ego is je buitenkant. (echte) Jij bevindt je in het centrum – egoloos.

Een kind is bij zijn geboorte nieuw en puur, zonder verleden, zonder ego. Dat maakt kinderen zo mooi. Ze hebben geen verleden. Ze kunnen niet ik zeggen want waar moeten ze dat ik vandaan halen? Het ik moet zich geleidelijk ontwikkelen. Kinderen worden opgevoed, beloond en gestraft, ze krijgen lof en afkeuring, daardoor groeit een ik. Een kind is mooi doordat het geen ik heeft. Een oude man wordt lelijk, niet door zijn gevorderde leeftijd, maar door teveel verleden, teveel ego. Een oude man kan ook mooi worden, nog mooier zelfs dan een kind, als hij het ego los kan laten. Dan vindt er plaats, een tweede jeugd.

e35a880fd17815de0a678aa8a6ef1a6e

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho … 

De vreugde van zijn

October 21, 2014

Als je handelt op basis van je bewustzijn van het moment, gaat alles wat je doet kwaliteit, zorg en liefde uitstralen. Als je je diepere zelfgevoel ontleent aan Zijn, als je bevrijd bent van ‘worden’ als psychische behoefte, hangt je geluk noch je zelfgevoel nog af van het resultaat, en dus ben je bevrijd van angst. Bevrijd van de illusoire verwachtingen dat iets of iemand je in de toekomst gaat redden of gelukkig gaat maken. De wereld van vormen, van winst en verlies. Je eist niet dat situaties, omstandigheden, plaatsen of mensen je gelukkig maken en lijdt niet omdat ze niet aan jou verwachtingen voldoen.

De vreugde van zijn

Om erachter te komen of je jezelf hebt laten overnemen door psychologische tijd kun je een eenvoudig criterium gebruiken. Stel jezelf de volgende vraag:

Is er vreugde, ongedwongenheid en lichtheid bij wat ik doe?

Als dat niet zo is, dan ligt de tijd over het huidige moment heen en ervaar je het leven als en last of als een worsteling.

Als er geen vreugde, ongedwongenheid en lichtheid is in wat je doet, betekent dat niet noodzakelijkerwijs dat je een verandering moet aanbrengen in wat je doet. Het kan voldoende zijn om het hoe te veranderen. ‘Hoe’ is altijd belangrijker dan ‘wat’. Probeer eens meer aandacht te besteden aan het doen dan aan het resultaat dat je ermee wilt bereiken. Geef je volledige aandacht aan het moment. Dat impliceert dat je ook volkomen aanvaardt wat is, omdat je niet al je aandacht kunt schenken aan iets waartegen je je op hetzelfde moment verzet. Als je handelt op basis van je bewustzijn van het moment, gaat alles wat je doet kwaliteit, zorg en liefde uitstralen, zelfs de eenvoudigste handeling.

Maak je niet druk over de vruchten van wat je doet, maar besteed al je aandacht aan het doen zelf. In de Bhagavad Gita wordt het niet hechten aan het resultaat van je werk karma yoga genoemd. Het wordt beschreven als de weg van ‘toegewijde actie’.

Als het dwangmatige vluchten voor het nu stopt, stroomt de vreugde van Zijn in alles wat je doet. Op her moment dat je aandacht zich richt op het Nu, voel je een aanwezigheid, stilte, vrede. Je bent niet meer afhankelijk van de toekomst voor vervulling en tevredenheid,  je ziet er niet meer naar uit voor je verlossing. Daarom hecht je ook niet aan het resultaat. Mislukking noch succes heeft het vermogen je innerlijke toestand van zijn te veranderen. Je hebt het leven onder je levenssituatie gevonden.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

Welcome by Rigi ☯ lifecoaching n training gasparac@gmail.com ❈ Amsterdam

Wat er ook gebeurt, ik creëer geen pijn meer voor mezelf

Een situatie die je moet aanpakken of  aanvaarden, dat kan. Maar waarom zou je er een probleem van maken? Is het leven zo als het is soms niet uitdagend genoeg? ‘Probleem’ betekent dat je in gedachten met een situatie bezig bent maar dat je niet de intentie of mogelijkheden hebt om er iets aan te doen. Je word zo overweldigd door je levenssituatie dat je het besef van je leven, van Zijn vergeet. Of je draagt in gedachten de krankzinnige last van honderd dingen waarmee je in de toekomst misschien een keer iets moet doen in plaats van dat je aandacht richt op het enige dat je nu kunt doen.

Als je een probleem schept, schep je pijn. Je hoeft alleen maar een eenvoudige keuze te maken, een eenvoudige beslissing te nemen: wat er ook gebeurt, ik creëer geen…

View original post 970 more words

Getuige zonder oordeel zijn

September 30, 2013

Het denken over het denken

Mensen die zwak zijn willen altijd sterk lijken. De enige manier om te verbergen hoe het er binnen uitzit, is het tegendeel van de werkelijkheid te creëren. Wie werkelijk sterk is, is zich van zijn sterkte niet bewust. Kracht stroomt door je heen, je bezit die, maar je bent er niet van bewust.

Wilskracht is geen echte kracht maar een zwakte. Een willoos mens is iemand zonder kop. Je kunt niet uit je kop komen. Het is onmogelijk aangezien alleen al dat idee van eruit komen deel ervan maakt. De kop is een grote chaos, een puinhoop. Je denkt en dan ga je ook nog over dat denken denken. Het denken over het denken is ook denken. Je komt er niet uit. Je kunt het feit dat je denkt wel afkeuren maar zo een afkeuring is ook weer en vorm van denken.

Wat moet je doen? Hoe kom je uit je kop? Laat van binnen geen gevecht ontstaan en doe je geen moeite om eruit te komen. Kijk er gewoon naar. Je zit erin en kijkt. Wat zie je als je kijkt? Doe je ogen dicht en kijk naar je gedachten. Wat gebeurt er? Alles beweegt, alles blijft door gaan, maar de toeschouwer staat erbuiten.

De kijker staat er altijd buiten. Kijken betekent erbuiten zijn. Kijken is bewust zijn. Getuige zijn.

Zodra je merkt dat je in een moment van waakzaamheid erbovenuit komt, erbovenuit stijgt, ben je buiten.

Het hoofd kan doelmatig als instrument gebruikt worden.

Kijk en als je kijkt denk erom dat je niet oordeelt. Zodra je oordeelt ben je gestopt met kijken. Lever geen commentaar terwijl je kijkt. Als je commentaar wilt geven dan heb je dat niet begrepen.

Als je kijkt beperkt je dan tot zien. Zie de stroming van een rivier, zie de stroom van je bewustzijn gaan. Je zegt niet dat het goed is, je zegt niet dat het verkeerd is, je zegt niet dat je het anders gewild had, je zegt niet dat het zo goed gegaan is. Je zegt niets. Er wordt je niet om commentaar gevraagd. Je bent geen rechter, je bent alleen maat toeschouwer.

Als je eenmaal hebt gezien dat je buiten bent, kunt je buiten blijven. En dan wandel je over deze aarde zonder hoofd.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho … 

Het mentale lawaai

September 24, 2013

Het is niet nodig het onbewuste verleden in jezelf te onderzoeken, behalve wanneer het zich in je manifesteert door een gedachte, een emotie, een verlangen, een reactie of een uiterlijke gebeurtenis die je overkomt. Wat je moet weten over het onbewuste verleden in jezelf, brengen de uitdagingen van het heden wel aan het licht. Als je in het verleden gaat graven, blijkt her een bodemloze put te zijn – er is altijd meer.

Verschaf je toegang tot de macht van het Nu. Dat is de sleutel.

Pak het verleden aan op het niveau van het heden. Geef je aandacht aan het heden, besteed aandacht aan je gedrag, aan je reacties, stemmingen, gedachten, emoties, angsten en verlangens zoals ze zich in het heden aan je voordoen. Daar is het verleden in je. Als je zo aanwezig bent dat je op al deze dingen kunt toezien, niet kritisch of analytisch maar zonder te oordelen, dan pak je het verleden aan en los je het op door de macht van je aanwezigheid.

De toestand van aanwezigheid

Laten we eens een eenvoudig experiment proberen. Doe je ogen dicht en zeg tegen jezelf: ‘Ik vraag me af wat mijn volgende gedachten wordt.’ Dan alert worden en wachten op de volgende gedachten.

Zolang je in een toestand van intense aanwezigheid bent, blijf je vrij van gedachten. Je bent stil maar tegelijk alert. Op het moment dat je bewustzijn onder een bepaald niveau daalt, komen de gedachten er weer aanstromen. Het mentale lawaai keert terug; de stilte is verloren gegaan. Je bent terug in de tijd.

Elk moment kan er iets gebeuren, en als je niet aanwezig bent, absoluut stil, dan mis je het.

Als je in het Nu bent, blijft er niets over voor dagdromen, denken, herinneringen, verwachten. Er is geen plaats voor spanning of angst, alleen maar alerte aanwezigheid.

‘Wees als een dienaar die de thuiskomt van zijn meester verwacht’, zei Jezus. De dienaar kent het uur niet waarop zijn meester thuiskomt. Daarom blijft hij wakker, alert, paraat, stil, om de aankomst van zijn meester niet te missen.

Schoonheid komt op in de stilte van je aanwezigheid

 

Kies voor geluk en je zult gelukkig zijn

Als mensen gelukkig zijn, kun je ze niet zover krijgen dat ze bezeten raken van geld. Ze willen niet hun hele leven verspillen met geld verdienen. Ze vinden het niet waanzin dat iemand zijn hele leven verwoest, enkel voor het levenloze geld dat zo te verdienen valt, om te sterven en daar rijk aan te worden – en dat geld wordt pas uitgekeerd als hij dood is. Dat is krankzinnig maar dat zie je niet in als je niet in extase verkeert.

’s Morgens heeft iedereen de keuze. Niet alleen ’s morgens, eigenlijk is die keuze uit je ellendig voelen en je gelukkig voelen er altijd. Je hebt steeds voor ellende gekozen, omdat je daarin geïnvesteerd hebt. Je kiest voor ellende omdat het een gewoonte is geworden, een patroon. Je hebt het altijd gedaan. Je hebt daar grote bekwaamheid in gekregen, je bent er helemaal mee vertrouwd. Zodra je mind een keus moet maken, weet hij al dat hij voor ellende zal kiezen.

Ieder kind wordt extatisch geboren. Als je weer een kind kan worden, dan is er geen ellende meer. Dat wil niet zeggen dat een kind geen momenten van verdriet kent. Die momenten zijn er wel maar dat is iets anders dan ellende.

Een kind kan zich beroerd voelen, het kan ongelukkig zijn, één moment intens ongelukkig maar het beleefd dat gevoel zo totaal, het is zo één met zijn gevoel dat het niet verdeeld raakt.

Als je één ermee bent, is ongelukkig zijn geen ongelukkig zijn meer.

Let eens op een kind, een onbedorven kind. Als het kwaad is, verandert zijn hele energie in woede. Er word niets achtergehouden, niets tegengehouden. Niemand die stuurt. Er komt geen mind aan te pas. Het kind is woede geworden. Het is niet woedend, het is de woede zelf geworden. Kijk eens hoe mooi is dat. Een kind wordt er nooit lelijk door. Na zijn woede wordt het kind stil. Het ontspant zich. Het word vredig. Je zou denken dat het ellendig is om zo woedend te worden maar het kind voelt zich niet ellendig. Het heeft ervan genoten.

Als je een wordt met iets, wordt je gelukkig. Als je afzondert van iets, zelfs als dat geluk is, wordt je ongelukkig.

Eén te zijn, meegaan met wat het leven je ook kan brengen, er zo intens in te zijn, zo totaal dat je niet meer bent, dat je je verliest, dat is gelukzaligheid.

Realiseer je elke keer dat je voor ellende kiest, dat het je eigen keuze is. Dit helpt al – deze opmerkzaamheid dat dit mijn keuze is, dat ik voor verantwoordelijk ben, dat ik me dat zelf aandoe, dat ik het doe. Dat maakt het makkelijker voor om je op geluk te richten.

Besef je dat het je eigen keuze is, dan wordt alles een spel. Dan kun je je beroerd voelen en tegelijkertijd bedenken dat het jouw keuze is en dat je niet hoeft te klagen.

Er is je verteld dat de grondslag van alle leven wordt gevormd door de wet van oorzaak en gevolg – die vormt de basis van de hele wetenschap. Er is nog een wet die dieper gaat dan deze; Schep het resultaat en de oorzaak volgt. Die lijkt absurd als je hem niet kent.

De wetenschap zegt; als de oorzaak er is, komt het gevolg. Het omgekeerde is ook waar – je schept het gevolg en kijk … de oorzaak volgt.

Je hebt een situatie waarin je je gelukkig voelt. Een vriend is op bezoek gekomen, een geliefde heeft je opgebeld. De situatie is de oorzaak; je voelt je gelukkig. Nu omgekeerd; WEES GELUKKIG, DAN KOMT DE GELIEFDE.

Schep eerst het gevolg, dan volgt de oorzaak vanzelf.

Wees gelukkig en al het andere volgt.

Het is niet alleen zo dat het zaadje die je in de grond stopt een boom voortbrengt maar als die boom er is zorg die op z’n beurt voor miljoenen zaadjes. Zoals na de oorzaak het gevolg komt, komt na het gevolg weer de oorzaak. Dit is de keten. Zo krijg je een kringloop. Je kunt er op elk punt instappen, door ofwel met de oorzaak ofwel met het gevolg te beginnen. Het is makkelijker om met het gevolg te beginnen omdat het gevolg helemaal van jou afhangt.

Als ik zeg dat ik pas gelukkig ben als mij vriend me opzoekt, dan hangt mijn geluk van die vriend af, of hij komt of niet komt.

Als ik het gevolg tot stand kan brengen, ontstaat de oorzaak vanzelf. Kies voor het geluk – begin bij het gevolg – en zie wat er gebeurt. Kies voor extase en zie wat er gebeurt. Dit lijkt op magie. Je kunt het de magische wet noemen.

Kies voor geluk en je zult gelukkig zijn.

Waarom is het moeilijk om met die wet te werken? Dat komt hierdoor, dat je mind, die in wetenschappelijk denken geoefend is, zegt, dat als je niet gelukkig bent en toch probeert gelukkig te zijn, je een geluk krijgt die kunstmatig is. Als je niet gelukkig bent en het toch probeert te zijn, dan is je geluk gespeeld en niet echt. Dat vertelt je wetenschappelijk denken – het is niet echt, je doet maar alsof. Maar je weet het niet. Als je het met je totale inzet speelt, wordt het echt. Speel je halfhartig, dan blijft het kunstmatig.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

Het mysterie

August 27, 2013

Herken de mind en ervaar de staat van no-mind.

Ga met de stroom mee, vecht er niet tegen. Probeer de rivier niet jouw kant op te laten stromen maar laat je door de stroom meevoeren.

Waarom willen we per se weten waar iets vandaan komt? Waarom willen we zo diep in iets doordringen dat we bij zijn oorsprong uitkomen. Waarom? Omdat, als je op elk waarom een antwoord hebt gekregen, je dat macht verschaft. Dan kun je ermee doen wat je wilt. Dan is dat ding geen mysterie meer, dan wekt het niet meer je ontzag, dan roept het geen verwondering meer op. Je hebt het door, je hebt een eind aan het mysterie gemaakt.

Met iets dat leeft weet je nooit hoe de toekomst eruitziet want je weet niet waar het je brengt.

De mind is killer, een moordenaar, de moordenaar van alle mysteries. En met iets dat dood is voelt de mind zich op gemak.

De mind is bang voor het leven.

Mysteries geven je gevoel van iets dat je overweldigt, iets waartegenover je machteloos staat. Het mysterie confronteert je met de dood, vandaar zoveel vragen naar het waarom; waarom dit, waarom dat.

Als je het gevoel voor het mysterie weet te behouden, levert een antwoord geen gevaar op, dan kan het van nut zijn. Dan voert elk antwoord je in een dieper mysterie. Dat verandert ook de situatie. Dan vraag je niet om een verklaring te krijgen, dan vraag je om dieper in het mysterie door te kunnen dringen. Dan komt je nieuwsgierigheid niet voort uit je denken. Dan wordt het een onderzoek, een diep onderzoek naar het zijn.

En wat is God als hij geen mysterie meer is?

Er komt een moment waarop alle vragen wegvallen niet doordat je alle antwoorden hebt gekregen maar doordat je de zinloosheid van een antwoord duidelijk is geworden. Dan is het mysterie volledig. Dan bevind je je er helemaal in, van buiten en van binnen. Dan ben je er deel van gaan uitmaken, zwem je erin rond, ben je ook een mysterie geworden.

Alleen dan gaan er deuren open.

OSHO uit ‘De weg van de witte wolken’

Het doel is hier en nu; een toestand van no-mind

Wie een doel nastreeft, moet wel gefrustreerd raken. Hoe meer je je op één enkel doel richt, des te meer pijn, angst en teleurstelling ervaar je want zodra je een doel voor ogen hebt, wil je van geen andere bestemming weer weten.

Het doel is hier en nu. Zijn waar je bent, nergens anders. Alleen maar zijn. Een toestand van no-mind.  Zodra het doel ergens anders komt te liggen, kan het denken, de mind, aan zijn reis beginnen. Als maar er toekomst is, kan de mind zijn gang gaan. Met een doel verschijnt er een toekomst, met een toekomst verschijnt er tijd. De mind kan niet zonder doel stellen, daarom blijft hij doelen ontwikkelen. Als je je wereldse behoeften hebt opgegeven, zorgt de mind wel voor religieuze behoeften, bovennatuurlijke behoeften. Als geld waardeloos voor je geworden is, ga je meditatie opeens waardevol vinden.

Waar je bent, daar moet je zijn. Zonder mind is er geen verzet, geen strijd, niets te winnen, niets te verliezen.

Wat je ook bent, accepteer dat zo totaal, dat je niets meer hoeft te bereiken. Dan word je vrij.

Leven is een mysterie

Zie het leven niet als een probleem. Zodra je dat gaat doen, ben je al verloren. Zodra je denkt dat het leven een probleem is, kom je er niet meer uit. Het leven is geen probleem – er  is geen oplossing voor, het leven is maar een mysterie.

In het leven ben je nu intelligent en een volgend moment gedraag je je als een dwaas. Dit moment ben je stil en een volgend moment ben je woedend. Wij zijn voortdurend aan het veranderen. Je zegt dat je gelukkig bent en op datzelfde moment is het geluk al verdwenen en voel je je ongelukkig.

Wat kun je aan een mysterie doen? Je kunt niets aan een mysterie doen maar je kunt wel iets aan jezelf doen.

Tegenover een mysterie staan we machteloos. Daarom veranderen we mysteries in problemen want met problemen komen we wel klaar, met problemen zijn we op bekende terrein. Tegenover mysterie staan we machteloos, we kunnen niets doen. Met mysteries zien we de dood in het gezicht en kunnen we niet manipuleren.

Daarom zien we dat naarmate het menselijk intellect zich sterker in mathematische, logische zich ontwikkelt, de menselijke geest steeds minder open staat voor extase.  De romantiek verdwijnt. Het leven gaat uit harde feiten bestaan, de symboliek verdwijnt.

– by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

Het ego en de hoop

June 14, 2013

Ergens ophopen is vals bezig zijn, onecht zijn. Hoop is altijd vals. Hoop komt voort uit gebrek aan realiteitszin. Als je echt bent, speelt hopen geen enkele rol. Dan ben je nooit met de toekomst bezig, met wat er gaat gebeuren. Je bent dan zo echt, zo authentiek dat je niet met zoiets als de toekomst bezig bent.

Wanneer je onwaarachtig bent, vind je de toekomst belangrijk. Dan leef je in de toekomst. Dan is je werkelijkheid niet die van hier en nu, dan is je werkelijkheid ergens in je dromen te vinden en geef je je dromen de schijn van echtheid omdat je het van die dromen helemaal moet hebben. Zoals je bent, vind je je zelf maar niks. Daarom moet er zo vaak hoop gekoesterd worden.

Het ego is een bundeling van alle valse hoop. Het ego is geen werkelijkheid, het zijn al je dromen, al het onwerkelijke en onechte samen. Het ego kan niet in het heden bestaan.

Je leeft vanuit je hoop en dus vrees je dat je dood gaat als die hoop je wordt afgenomen. Dat stelt jou dan voor de vraag waarom je leeft, waartoe het leven dient. Waarom slepen we ons van het een naar het ander? Waar is dat goed voor?

Er is geen doel meer als de hoop verdwenen is. Wat heeft het voor zin om verder te leven als er nooit iets te bereiken valt? Zonder hoop kun je niet leven. Dat maakt het zo moeilijk om het ego los te maken. Hoop is synoniem voor leven geworden.

Als iemand hoop mag koesteren, maakt hij een vitaler, energieker, sterkere indruk. Als hij geen hoop heeft, wordt hij zwak, neerslachtig, teruggeworpen op zichzelf. Hij weet niet wat hij moet doen of waar hij heen moet. Als er geen hoop is, overvalt je een gevoel van zinloosheid. Heet duurt niet lang of je put ergens nieuwe hoop uit. Die komt in de plaats van de oude. Als de ene hoop niet in vervulling is gegaan, komt er meteen een andere voor in plaats, omdat je niet helemaal zonder kunt leven. Je kunt niet zonder hoop leven.

En toch, is dat de enige manier om te leven.

Zonder hoop wordt het leven echt, wordt het eerst authentiek.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

Identificatie van het ego met het pijnlichaam

Als je het basisprincipe begrijpt van het aanwezig–zijn als de toeschouwer van wat er binnen in je gebeurt, en je ‘begrijpt’ het door het ervaren, heb je het krachtigste hulpmiddel voor persoonlijk verandering tot je beschikking.

Je zult op intense innerlijke weerstand stuiten als je werkt aan het opgeven van de identificatie met je pijn. Dat kan vooral gebeuren als je je een groot deel van je leven sterk met je emotionele pijnlichaam geïdentificeerd hebt en je er je zelfgevoel grotendeels of helemaal aan ontleent. Dat betekent dat je aan het pijnlichaam een ongelukkig zelf hebt ontleend. In dat geval roept de onbewuste angst voor het verlies van je identiteit een sterke weerstand tegen het opheffen van de identificatie op. Je hebt liever pijn (bent het pijnlichaam) dan de sprong in het onbekende te wagen en het verlies van het ongelukkige zelf te riskeren. Als je dit herkent, ga dan deze weerstand in jezelf waarnemen. Observeer de gehechtheid aan je pijn, de dwangmatige behoefte om erover te praten of eraan te denken. De weerstand verdwijnt als je hem bewust maakt. Je kunt vervolgens je aandacht richten op je pijnlichaam, aanwezig blijven als getuige en met omzetting ervan beginnen.

Alleen jij kunt dit doen. Niemand kan het voor  je doen. Maar als je het geluk hebt iemand te kennen die bewust is en je kunt je geregeld in die toestand van aanwezigheid bij zo iemand aansluiten, kan dat helpen het proces te versnellen. Op die manier word je eigen licht al snel sterker. Als een blok hout dat net is begonnen te branden tegen een fel brandend blok wordt aangelegd en na een tijdje weer weggehaald wordt, brandt het eerste blok veel feller. Het is tenslotte hetzelfde vuur.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

Alle begeerte komt voort uit het verstand dat verlossing of vervulling zoekt in dingen buiten zichzelf.

Zolang ik mijn verstand ben, ben ik die begeerten, die behoeften, banden en aversies, verlangen naar bevrijding of verlichting een hunkeren naar vervulling of vervolmaking in de toekomst. Streef daarom niet naar bevrijding van begeerte. Word aanwezig. Je hoeft er alleen maar te zijn als waarnemer van het verstand.

De mensen zijn in de greep van emotionele pijn afgesneden van de Bron en van elkaar.

Pijn is onvermijdelijk zolang je je met je verstand identificeert, zolang je geestelijk gesproken onbewust bent.

Wrok, haat, zelfmedelijden, schuldgevoel, boosheid, depressie, jaloezie, ezv, zijn allemaal uitingen van pijn. En elk plezier of emotioneel hoogtepunt draagt de kiem van pijn in zich als zijn onafscheidelijke tegenpool, die zich na verloop van tijd manifesteert.

Veel mensen weten ook uit ervaring hoe makkelijk een persoonlijke relatie van een bron van plezier kan veranderen in een bron van pijn. Vanuit een hoger standpunt bekeken zijn de positieve en negatieve polariteiten de twee zijden van een en dezelfde munt, zijn ze allebei onderdeel van de onderliggende pijn die onlosmakelijk verbonden is met de met het verstand geïdentificeerde ikzuchtige toestand van het bewustzijn.

Deze pijn kent twee niveaus: de pijn die je nu maakt en de pijn uit het verleden, die nog in je geest in lichaam voortbestaat. Het gaat om ophouden met het veroorzaken van nieuwe pijn en het laten verdwijnen van pijn uit het verleden.

Creëer geen pijn meer in het Nu

Innerlijke bevrijding ven uiterlijke omstandigheden

Het grootste deel van de pijn die mensen lijden is niet nodig. Het ontstaat vanzelf zolang het niet – waargenomen verstand je leven beheerst.

De pijn die je nu schept neemt altijd de vorm aan van niet-aanvaarden, de vorm van een onbewuste weerstand tegen wat is.

De intensiteit van de pijn hangt af van de mate van weerstand tegen het huidige moment en die hangt op zijn beurt weer af van de mate waarin je je met je verstand identificeert.

Het verstand probeert altijd het Nu te ontkennen en eraan te ontsnappen.

Hoe meer je je met je verstand identificeert, des te meer je lijdt.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …