Wanneer twee mensen elkaar ontmoeten, ontstaat er een nieuwe wereld. Iets dat nooit eerder heeft bestaan.

Een relatie verandert degene die je was prompt in iemand anders. Je vormt een relatie en die vormt op haar beurt jou.

Twee mensen ontmoeten elkaar – twee werelden ontmoeten elkaar. In het begin komen alleen buitenkanten bij elkaar. Als de verhouding intiemer wordt, hechter, dieper, naderen ook de middelpunten geleidelijk tot elkaar. Als middelpunten samen vallen, spreken we van liefde.

Liefde is heel zeldzaam. Om iemand in zijn middelpunt te kunnen ontmoeten moet je zelf een innerlijke revolutie doormaken want als je dat wilt, moet je ook toestaan dat die ander tot in jouw middelpunt doordringt. Je moet je helemaal blootgeven – kwetsbaar worden, volkomen kwetsbaar en open.

Ook al bedrijf je liefde met elkaar en voel je je seksueel tot elkaar aangetrokken, toch is seks ook maar buitenkant. Als de middelpunten elkaar niet ontmoeten is seks enkel een ontmoeting van twee lichamen. En een ontmoeting van twee lichamen is iets anders dan elkaar ontmoeten. Seks is niet veel anders dan een kennismaking – fysiek, lichamelijk maar het blijft kennismaking. Je kunt iemand alleen in je centrum toelaten als je niet bang bent, als er geen angst is. Het ene leven wordt door angst geleid, het andere door liefde. Met een leven dat door angst geleid wordt, kun je nooit tot een diepe relatie komen. Je blijft bang en daardoor kun je de ander niet toelaten – niet toelaten tot je diepste kern.

Een mens die zich door liefde laat leiden, is een religieus mens. Wie door liefde geleid wordt, is niet bang voor de toekomst, is niet bang voor hoe het afloopt of voor wat ervan komt – hij leeft in het hier en nu.

Dat is wat Krishna tegen Arjuna zegt in de Gita; ‘Maak je niet bezorgd om het resultaat.’ Denk niet aan wat de gevolgen ervan zijn. wees hier en handel totaal. Wees niet berekenend. Een angstig mens is altijd bezig met berekenen, plannen, regelen, veiligstellen. Hij verspilt zo zijn hele leven.

Liefde VS angst

Allen als je hier en nu kunt zijn, in dit moment, in dit heden, in deze volheid, kun je lief hebben.

Liefde is heel zeldzaam omdat ze alleen kan bloeien als er geen angst is, eerder nooit. Dat betekent dat je liefde alleen aantreft bij een diep spiritueel, religieus mens.  Seks kan iedereen hebben, kennismaken kan iedereen, maar liefhebben niet.

Als je niet bang bent valt er niets te verbergen. Dan kun je open zijn, alle muren neerhalen, de ander uitnodigen om binnen te komen in je diepste kern. En, let wel; als je iemand diep bij je laat binnenkomen, zal die ander jou ook diep bij zich laten binnenkomen want zo’n uitnodiging kweekt vertrouwen. Als je niet bang bent is die ander ook niet meer bang.

In jullie liefde zit nog altijd angst? Dan is het geen liefde, dan is het enkel een akkoord tussen twee angstige mensen die van elkaar afhankelijk zijn, die ruzie maken, die elkaar misbruiken, manipuleren, overheersen, bezitten, maar liefde mag je dat niet noemen.

Als je kunt liefhebben, hoef  je niet te bidden of te mediteren. Als je kunt liefhebben, kun je zelfs God helemaal vergeten want door je liefde heb je dat al allemaal: de meditatie, het gebed, God.

Dat is je al ten deel gevallen.

Dat is wat Jezus bedoelde toen hij zei; “Liefde is God.”

Maar liefde is mogelijk. Eerst moet de angst verdwijnen. En het vreemde is dat je zo bang bent terwijl je niets te verliezen hebt.

Kabir heeft ergens gezegd; “Ik vraag me af wat er met de mens aan de hand is. Hij is zo bang maar ik kan niet ontdekken waarom, want hij heeft niets te verliezen. Hij doet me denken aan iemand die naakt is en die nooit een bad in de rivier neemt omdat hij niet weet waar hij zijn kleren te drogen moet hangen.” Dit is de situatie waarin je verkeert. Je bent naakt, je hebt geen kleren aan je lijf maar maakt je altijd zorgen om je kleren.

Alles wat je bezit, wordt je afgenomen. Waarom deel je het niet met anderen voor dat je het wordt afgenomen? Dit is de enige manier om het te bezitten. Als je kunt delen en weggeven, ben je er de meester over.

Er is niets dat je altijd mag houden. Da dood maakt aan alles een einde. Er is een strijd tussen dood en liefde. Als je kunt geven er is geen dood. Voor dat je iets kan worden afgenomen, heb je het al weggegeven, heb je een geschenk van gemaakt.

Voor wie niet liefheeft, betekent elk moment een dood omdat hem elk moment iets wordt ontstolen. Zijn lichaamskrachten nemen af, hij gaat er elke moment op achteruit. En dan komt de dood en is alles voorbij.

Wat is die angst? Waarom ben je zo bang? Zelfs als alles over je bekend is en je een open boek bent, waarom ben je dan bang? Wat heb je daarvan te verliezen? Het is enkel te wijten aan misvattingen, aan wat is je ingeprent … je moet iets te verbergen hebben, je moet voor jezelf opkomen, je moet altijd bereid zijn om te vechten, iedereen kan een vijand zijn, ze zijn allemaal tegen je.

Niemand is tegen je. Zelfs als je het idee hebt dat iemand tegen je is, dan is hij dat nog niet, want iedereen is met zichzelf bezig, niet met jou. Er valt niets te vrezen. Dat moet je inzien voordat er een echte relatie mogelijk is. Er valt niets te vrezen.

32c185a4bd5beef7ef7f648f1519ad49

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

 

Wanneer we onszelf hebben bevrijd van de angst om alleen te worden gelaten, zijn we ook in staat onze partner meer vrijheid te gunnen. Dan pas wordt ware liefde mogelijk, want liefde valt niet op te sluiten of vast te houden. Zodra we dat proberen, zal ze wegkwijnen en sterven, zoals in heel wat relaties allang het geval is. Wat dan nog resteert, is slechts gewoonte.
De oorzaak ligt niet aan de ander maar aan onszelf. Je wilt iets van de ander ontvangen wat je niet ook zelf kunt geven. Je gebrek aan gezonde eigenliefde en zelfstandigheid moet door je partner worden aangevuld… In plaats daarvan weerspiegeld je partner juist datgene wat je liever niet zit. Hij doet precies hetzelfde met jou wat jij met jezelf doet.

Jij wilt dat de ander van je houdt, maar hij zal precies hetzelfde van jou verwachten; de ander verlangt alleen maar iets van jou en geeft jou al even weinig liefde als jij hem kunt schenken.

Wij trekken altijd exact die partner aan die ons helpt om ons bewust te worden van onze eigen tekortkomingen.

Pas als je echt van jezelf houdt en op een van begrip getuigende, liefdevolle manier met jezelf omgaat, zul je ook de partner aantrekken die van jou houdt en je kan begrijpen.

Veel mensen leven in de waan dat ze niet tot liefhebben in staat zijn, met het gevolg dat het leven hun dit ook dagelijks zal bevestigen. Juist dit verwijt krijgen ze van hun vrienden of hun partner, of het gebrek aan vreugde in hun leven bewijst hen dat zij de meeste dingen in hun leven zonder liefde doen.

Liefde stroomt als wij dat toestaan en haar niets in de weg leggen.

Wat zijn de blokkades die sommigen beletten om hun liefde te laten stromen? Een al te kritische instelling of een tekort aan eigenliefde is de oorzaak van ons onvermogen tot liefhebben.

Om onszelf  te leren kennen, trekken we onbewust iemand aan die alle eigenschappen heeft die we nog niet in onszelf hebben geïntegreerd. Pas wanneer we onze neiging tot zelfkritiek overwinnen en inzien dat we volmaakt zijn zoals we zijn, zullen we ook in staat zijn onze naaste te nemen zoals hij/zij is.

Zolang we onze medemensen niet aanvaarden zoals ze zijn, kunnen we ook niet echt van hun houden. Pas als je zit dat iemand volmaakt is zoals hij is, zul je hem werkelijk erkennen en respecteren. Dan zal je liefde vrij gaan stromen. Er is niets dat mooier is dan waarachtig liefhebben. Het is onze bestemming.

Zoek eerst de liefde tot jezelf. Zie in dat je niets verkeerds doet en ook nooit iets verkeerd hebt gedaan.

Wie gelooft dat je je niet slecht mag voelen – zoals zoveel mensen doen – zal proberen dergelijke gevoelens te vermijden. De ervaring heeft je geleerd dat je alleen voor vol wordt aangezien zolang je het je goed gaat en je een opgewekte indruk maakt. Je probeert dan een bepaalde kant van je wezen te vermijden. Met al je verzet daartegen bereikt je echter alleen het tegendeel. Wat je verdringt, komt naar boven op momenten als het je niet slechter uit had kunnen komen. De oorzaak van deze verkrampte houding is je neiging om de dingen als goed of slecht te be- of veroordelen.

Ook verdriet en treurnis zijn maar gevoelens. Het is alleen onze beoordeling ervan dat het niet goed is je zo te voelen, of zelfs dat je niet zo mag voelen, die maakt dat we eronder lijden.

Wie zichzelf kan accepteren, ongeacht de gevoelens die hij hier en nu ervaart – wat betekent dat je al je gevoelens in je bewust toelaat – zal ook alle omstandigheden en alle mensen om zich heen kunnen accepteren. Alleen dan kan zijn liefde altijd stromen.

Jaloezie  – de angst voor het verlies van de ander

De angst voor het verlies van de ander kan zo hevig zijn dat sommigen er regelrecht door worden verlamd. Ze zijn tot niets meer in staat. Ze weten zich geen raad meer. Alleen al de gedachte dat de ander niet meer in hun leven zal zijn, vervult hen van panische angst. Zij hebben dan het gevoel dat een deel van henzelf zal sterven en verzetten zich daartegen uit alle macht.

Naast de angst voor het verlies van de ander is er nog een andere wijdverbreide oorzaak van het symptoom dat jaloezie heet. Veel mensen zien verlaten worden of zelfs als de mogelijkheid daartoe als een bewijs dat zij een mislukkeling zijn. In hun ogen betekent het zoveel als ‘ik ben niet goed genoeg’. Zij proberen dit gevoel van minderwaardigheid te vermijden, bij voorkeur door te verhinderen dat de partner hen in de steek laat, want dat zou betekenen dat zijzelf ‘niet goed genoeg’ zijn.

Jaloezie is een gevoel, en dat gevoel is op zichzelf niet goed of slecht. Maar de manier waarop je met dit gevoel omgaat, is bepalend voor het effect ervan op je relatie, en voor de invloed die het op je eigen welzijn heeft.

Als ik erken dat ik de oorzaak bij mijzelf moet zoeken – mijn angst voor het verlies van mijn partner, mijn afhankelijkheid en mijn gevoelens van minderwaardigheid -, zal de relatie er niet onder lijden.

Geef ik me helemaal in deze relatie, of heb ik altijd een achterdeurtje opengehouden, wat mijn partner natuurlijk bewust of onbewust merkt?

Jaloezie, de angst voor verlies of minderwaardigheidsgevoel maakt dat veel mensen zich – meestal onbewust – nooit volledig in een relatie kunnen geven.

Vergeet nooit; Als iemand werkelijk bij me hoort, kan ik hem nooit verliezen. Als hij niet (meer) bij mij hoort, kan ik hem niet vasthouden.

Mijn partner gaat vreemd

Sommige hebben behoeften en toch nog seks buiten hun relatie – met anderen willen. Misschien krijgen ze op dat gebied niet voldoende of zoeken ze naar zelfbevestiging. Misschien zullen ze een keus moeten maken tussen een vaste relatie en behoefte aan vrijheid.

Deze situatie is voor meeste mensen buitengewoon pijnlijk. Op slag zie je je relatie in een heel ander licht. Het vertrouwen is weg. Sommigen trekken zich terug en willen van bedrieg(st)er niets meer weten. Anderen stellen hun partner woedend en op agressieve manier verantwoordelijk voor hun verdriet.

wordt vervolgt

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho … 

 

Ons vermogen tot liefhebben is een goede graadmeter voor de rijpheid van onze ziel.

Accepteer jezelf zoals je bent. Wie verwacht dat iemand anders van hem kan houden zonder dat hij van zichzelf houdt, kan lang wachten. Niemand is volmaakt en niemand wil graag leven met een volmaakt iemand. Laat anderen zien dat je, ondanks je schijnbare zwakheden en tekortkomingen van jezelf kunt houden, want daar naar is iedereen op zoek.

Andere probleem is dat als ik iemand tegenkom en ik mijn aandacht en liefde geef en ik meen het werkelijk oprecht met die iemand, dan slaat de angst en begin diegene afstand te scheppen. Ook als die iemand dolgraag een partner wilt. Blijkbaar kom ik te dicht bij die persoon!??

Het vergaat veel mensen op die manier, maar lang niet iedereen is zich bewust van dit mechanisme.

Wat zit erachter? Vele van ons zijn min of meer bang van de liefde. Dat is ook de reden waarom velen de liefde (ik zal zeggen liefdesrelatie) liever mijden. En als ze een relatie aanknopen, stellen zij zich niet werkelijk open, om te voorkomen dat de kern van hun innerlijk zal worden geraakt. Er heerst de angst voor (nieuwe) teleurstellingen.

Liefde valt niet in de hand te houden. Waar liefde is, valt ook niets meer te verstoppen.

De meeste zoeken de eerlijkheid en de moed die je nodig hebt om je te laten zien zoals je bent. Daarom voelen we ons zo aangetrokken door mensen die de moed hebben zich te laten zien zoals ze zijn, omdat we zelf ook graag willen leven zoals we werkelijk zijn. Deze mensen geven ons het gevoel dat we zo mogen zijn zoals we zijn, en dat we als zodanig goed genoeg zijn.

Heb de moed en laat jezelf zien zoals je bent. Pas dan kun je de liefde en genegenheid die anderen voor je koesteren ook accepteren, en zul je nog meer mensen en meer liefde aantrekken.

Als je verliefd wordt voel je je aangetrokken door haar/zijn eigenschappen; eigenschappen die wij bij onszelf nog niet hebben (ontdekt), en die we graag zelf zouden hebben. Alle eigenschappen zijn echter latent in ons eigen innerlijk aanwezig. Verliefdheid confronteert je dus met precies die eigenschappen die je nog in jezelf moet ontdekken.

Bij sommigen vormen hun hoge verwachtingen een beletsel. Voordat zij zichzelf toestaan om verliefd te worden, moet een potentiële partner aan bepaalde voorwaarden voldoen. Zij proberen hun emoties in de hand te houden. Hoe hoger gespannen hun verwachtingen zijn, des te kleiner de kans is dat zij verliefd worden.

Veel mensen die al heel lang  een gelukkige relatie met elkaar onderhouden, hebben deze ‘beginfase’ van euforie en met het hoofd in de wolken lopen nooit ervaren.

Samenzijn

Maatschappelijke zekerheid, veiligheid, geborgenheid, bevrediging, erkenning, hebben niets met ware liefde te maken. Het zijn stuk voor stuk vormen van afhankelijkheid.

Zolang we nog een bepaalde reden hebben om van iemand te houden, is er geen sprake van ware liefde.

Wij zijn nooit werkelijk vrij zolang we de ander nodig hebben.

Wanneer we onszelf  hebben bevrijd van de angst om alleen te worden gelaten, zijn we ook in staat onze partner meer vrijheid te gunnen. Dan pas wordt ware liefde mogelijk, want liefde valt niet op te sluiten of vast te houden. Zodra we dat proberen, zal ze wegkwijnen en sterven, zoals in heel wat relaties allang het geval is. Wat dan nog resteert, is slechts gewoonte.

Liefde is niet afhankelijk van buitenwereld. Zij heeft geen uiterlijke voorwaarden nodig om zich te kunnen ontplooien. Ware liefde wil niets ‘veranderen’, want ze weet dat alles volmaakt in orde is zoals het is. De liefde geniet, herkent zichzelf in alle dingen en ervaart zichzelf. Ons vermogen tot liefhebben is een goede graadmeter voor de rijpheid van onze ziel. Een intieme relatie helpt ons om dit vermogen tot liefhebben te ontwikkelen. Op onze weg naar een vervulling schenkende relatie stelt een intieme relatie ons telkens weer in de gelegenheid te zien wat ons nog ontbreekt om onze ware natuur, de liefde, te ervaren.

Ken je gevoel dat iedereen altijd iets van jou hebben wil, maar dat niemand echt van jou houdt?

Wat zit erachter? Waarom willen we zo graag dat anderen van ons houden? Veel mensen zouden hierop antwoorden; ‘Dan voel ik dat ik iets waard ben. Die ander zegt mij dat hij me goed vindt, en dat doet me goed. Hij staat naast me, helpt me in moeilijke situaties en geeft me het gevoel dat ik er niet alleen voor sta en begrepen word’.

Dit zijn – afgezien van nog een paar andere voordelen van een intieme relatie – wel de voornaamste redenen waarom de meeste mensen graag bemind willen worden. Gezin deze houding van verwachting is het geen wonder dat de teleurstelling niet lang op zich zal laten wachten. De oorzaak ligt niet aan de ander, die kennelijk niet echt van ons houdt, maar aan onszelf. Je wilt iets van de ander ontvangen wat je niet ook zelf kunt geven. Je gebrek aan gezonde eigenliefde en zelfstandigheid moet door je partner worden aangevuld.  In plaats daarvan weerspiegeld je partner juist datgene wat je liever niet zit. Hij doet precies hetzelfde met jou wat jij met jezelf doet.

Jij wilt dat de ander van je houdt, maar hij zal precies hetzelfde van jou verwachten; de ander verlangt alleen maar iets van jou en geeft jou al even weinig liefde als jij hem kunt schenken.

Wij trekken altijd exact die partner aan die ons helpt om ons bewust te worden van onze eigen tekortkomingen. Als we dit onderkennen en ook verantwoordelijkheid voor deze ervaring op ons nemen zijn we in staat verandering in de situatie te brengen. Open je ogen voor de uitdaging die deze situatie voor je behelst, en schenk jezelf datgene wat je zo graag van je partner wil ontvangen. Pas als je echt van jezelf houdt en op een van begrip getuigende, liefdevolle manier met jezelf omgaat, zul je ook de partner aantrekken die van jou houdt en je kan begrijpen.

c8abce7e23884588e833a3d9700a7212

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

Alle begeerte komt voort uit het verstand dat verlossing of vervulling zoekt in dingen buiten zichzelf.

Zolang ik mijn verstand ben, ben ik die begeerten, die behoeften, banden en aversies, verlangen naar bevrijding of verlichting een hunkeren naar vervulling of vervolmaking in de toekomst. Streef daarom niet naar bevrijding van begeerte. Word aanwezig. Je hoeft er alleen maar te zijn als waarnemer van het verstand.

De mensen zijn in de greep van emotionele pijn afgesneden van de Bron en van elkaar.

Pijn is onvermijdelijk zolang je je met je verstand identificeert, zolang je geestelijk gesproken onbewust bent.

Wrok, haat, zelfmedelijden, schuldgevoel, boosheid, depressie, jaloezie, ezv, zijn allemaal uitingen van pijn. En elk plezier of emotioneel hoogtepunt draagt de kiem van pijn in zich als zijn onafscheidelijke tegenpool, die zich na verloop van tijd manifesteert.

Veel mensen weten ook uit ervaring hoe makkelijk een persoonlijke relatie van een bron van plezier kan veranderen in een bron van pijn. Vanuit een hoger standpunt bekeken zijn de positieve en negatieve polariteiten de twee zijden van een en dezelfde munt, zijn ze allebei onderdeel van de onderliggende pijn die onlosmakelijk verbonden is met de met het verstand geïdentificeerde ikzuchtige toestand van het bewustzijn.

Deze pijn kent twee niveaus: de pijn die je nu maakt en de pijn uit het verleden, die nog in je geest in lichaam voortbestaat. Het gaat om ophouden met het veroorzaken van nieuwe pijn en het laten verdwijnen van pijn uit het verleden.

Creëer geen pijn meer in het Nu

Innerlijke bevrijding ven uiterlijke omstandigheden

Het grootste deel van de pijn die mensen lijden is niet nodig. Het ontstaat vanzelf zolang het niet – waargenomen verstand je leven beheerst.

De pijn die je nu schept neemt altijd de vorm aan van niet-aanvaarden, de vorm van een onbewuste weerstand tegen wat is.

De intensiteit van de pijn hangt af van de mate van weerstand tegen het huidige moment en die hangt op zijn beurt weer af van de mate waarin je je met je verstand identificeert.

Het verstand probeert altijd het Nu te ontkennen en eraan te ontsnappen.

Hoe meer je je met je verstand identificeert, des te meer je lijdt.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …