Als het pijnlichaam je heeft overgenomen, wil je meer pijn. Je wordt een slachtoffer of dader. Je wilt pijn toebrengen of pijn lijden of allebei. Er is ook eigenlijk niet veel verschil tussen die twee. Je bent je daar natuurlijk niet bewust van en zegt natuurlijk fel dat je geen pijn wilt. Maar als je wat beter kijkt, zie je vanzelf  dat je manier van denken en je gedrag ingesteld zijn op het in stand houden van pijn, zowel voor jezelf als voor anderen. Als je je daar echt bewust van was, zou het patroon oplossen, want pijn willen is krankzinnig en niemand is bewust krankzinnig.

Als je de pijn niet onder ogen zit, het licht van je bewustzijn niet in de pijn brengt, moet je de pijn keer op keer opnieuw beleven. Misschien vind je het pijnlichaam een gevaarlijk monster en durf je het niet aan te kijken, maar ik kan je verzekeren dat het een krachteloos fantoom is dat het nooit kan opnemen tegen de macht van je aanwezigheid.

Wat gebeurt er met het pijnlichaam als we zo bewust worden dat we onze identificatie ermee verbreken?

Net zoals je niet tegen het donker kunt vechten, kun je niet tegen het pijnlichaam vechten. Elke poging daartoe leidt tot innerlijk conflict en daarmee tot meer pijn. Je moet voldoende aanwezig zijn om het pijnlichaam direct te kunnen waarnemen en de energie ervan te voelen. Dan kan het je gedachten niet onder controle krijgen. Op het moment dat je gedachten zich afstemmen op het pijnlichaam, identificeer je je ermee en voed je het weer met je gedachten.

Als bv woede de hoofdtrilling is van je pijnlichaam en je boze gedachten hebt over wat iemand je heeft aangedaan en wat je hem of haar gaat aandoen, dan ben je onbewust geworden en is het pijnlichaam ´jou´geworden. Waar boosheid is, zit altijd pijn op achtergrond. En als je in een sombere stemming komt en je begint volgens een heel negatief patroon te denken over hoe afschuwelijk je leven is, dan is je denken afgestemd op het pijnlichaam zodat je onbewust bent geworden en kwetsbaar bent voor aanvallen van het pijnlichaam.

´Onbewust´ betekent dat je je identificeert met het een of andere mentale of emotionele patroon. Het impliceert de totale afwezigheid van de waarnemer.

Langdurige bewuste aandacht snijdt de band tussen het pijnlichaam en je gedachteprocessen door en brengt het veranderingsproces op gang.

De breuk in je binnenste geneest en je wordt weer heel.

Blijf aanwezig en blijf de waarnemer van wat er in je omgaat. Word bewust van zowel de emotionele pijn als van´degene die waarneemt´, de zwijgende toeschouwer. Dat is de macht van het Nu.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

Pijn uit het verleden: oplossen van het pijnlichaam

Zolang je geen toegang kunt krijgen tot de macht van het Nu, laat elke emotionele pijn die je ervaart een residu van pijn achter dat in je voortleeft. De pijn vermengt zich met de pijn uit het verleden die er al was en nestelt zich in je geest en je lichaam. Daarbij zit natuurlijk ook de pijn die je als kind hebt ervaren.

Deze opgehoopte pijn is en veld van negatieve energie dat je lichaam en geest bezet. Het onzichtbare opzichzelfstaande entiteit. Het is het emotionele pijnlichaam. Het kent twee toestanden: sluimerend en actief. Een pijnlichaam kan negentig procent van de tijd sluimeren. maar bij heel ongelukkige mensen kan het wel 100 procent van de tijd actief zijn. Sommige mensen leven bijna helemaal door hun pijnlichaam, terwijl andere het misschien alleen in bepaalde situaties ervaren, bv in persoonlijke relaties of bij pijn van vroeger, een verlies of verlaten zijn, lichamelijke of emotionele gekwetstheid enz. Willekeurige gebeurtenissen kunnen het pijnlichaam activeren, maar vooral gebeurtenissen die resoneren met een pijnpatroon uit je verleden. Als het op het punt staat uit zijn sluimertoestand te ontwaken, kan een gedachte of een onschuldige opmerking van iemand anders die dicht bij je staat het al activeren.

Sommige pijnlichamen zijn hardnekkig maar betrekkelijk onschuldig. Andere zijn gemene en vernietigende monsters, echte demonen. Sommige zijn gewelddadig op lichamelijk gebied, andere in emotioneel opzicht. Sommige vallen mensen aan in je omgeving of die je na staan, andere vallen jouzelf, hun gastheer of –vrouw, aan. De gedachten en gevoelens die je o zo’n moment over je leven hebt, worden dan heel negatief en destructief voor jezelf. Op deze manier ontstaan veel ziekten en ongelukken.

Let op elk teken van ongelukkigheid bij jezelf, in welke vorm dan ook; want dat kan het ontwakende pijnlichaam zijn. Het kan de vorm aannemen van irritatie, ongeduldigheid, een sombere stemming, het verlangen pijn te doen, woede, razernij, depressie, de behoefte aan meer drama in je relatie en ga zo maar door.

Grijp het op het moment dat het uit zijn sluimertoestand ontwaakt.

Het pijnlichaam wil overleven, net zoals elk ander bestaand wezen, en het kan alleen overleven als het zover krijgt dat je je er onbewust mee identificeert. Dan kan het opstaan, je overnemen, ‘jou worden’ en door jou leven. Het moet door jou zijn ‘voedsel’ krijgen. Het voedt zich met ervaringen die doortrokken zijn van zijn eigen soort energie en met alles wat verdere pijn teweegbrengt, in welke vorm dan ook: woede, vernietigingsdrang, haat, rouw, emotionele scènes, geweld en zelfs ziekte. Het pijnlichaam schept dus zodra het de controle over je heeft gekregen een situatie in je leven die doortrokken is van zijn eigen soort energie, zodat het zich daarmee kan voeden. Pijn kan zich alleen maar voeden met pijn, niet met vreugde. Die is voor pijn volkomen onverteerbaar.