Dicht erbij

October 11, 2015

6e0e1dc8dcffeabc160294fbb225af72

Advertisements

In grotere verband der dingen is het de bedoeling dat mensen zich ontwikkelen tot bewuste wezens, en degenen die dat niet doen krijgen te maken met de consequenties van hun onbewustheid. Zij zijn niet afgestemd op de evolutionaire impuls van het heelal. De menselijke onbewustheid en het lijden dat die veroorzaakt is een deel van de evolutie.

Als je de eindeloze cyclus van lijden niet meer kunt verdragen, begin je te ontwaken.

Ongelukkig – zijn

Niet alle ongelukkig – zijn komt voort uit het pijnlichaam. Een deel ervan is nieuw, ontstaan wanneer je niet afgestemd was op het huidige moment, wanneer je het Nu op een of andere manier niet erkende. Als je inzit dat het huidige moment er altijd is en daarom onvermijdelijk is, kun je een compromisloos ‘ja’ tegen zeggen, en zo creëer je niet alleen geen nieuw ongelukkig gevoel, maar merk je ook dat je door het verdwijnen van je innerlijke verzet kracht krijgt van het Leven zelf.

Het pijnlichaam en het ego hebben elkaar nodig

De interpretatie van en reactie op de gebeurtenis of situatie die als trigger dient vinden plaats door het filter van een zwaar emotioneel ego. Je kijkt naar het heden door de ogen van het emotionele verleden in je. De betekenis van wordt totaal verminkt.

Wat je zit en ervaart zit niet in gebeurtenis of situatie, maar in jou. In andere gevallen zit het wel in de situatie of  gebeurtenis, maar versterk je het door je reactie. Deze reactie, deze versterking, is wat het pijnlichaam wil en nodig heeft, waar het zich mee voedt. Voor sommige mensen die in de baan zijn van een zwaar pijnlichaam is het onmogelijk uit hun overtrokken interpretatie, hun zwaar emotionele ‘verhaal’ te stappen. Je bent gevangen in je eigen film of droom, in je eigen hel. Voor jou is het echt en is er geen andere werkelijkheid of reactie mogelijk.

Het doorbreken van de identificatie met het pijnlichaam

Iemand met een sterk, actief pijnlichaam straalt een bepaalde energie uit die andere mensen bijzonder onaangenaam ervaren. Ze vinden hun energieveld afstotelijk. Andere mensen voelen een golf agressie op zich afkomen en worden grof of gaan over tot verbaal of zelfs fysiek geweld. Dat betekent dat er iets in hun zit dat meetrilt met het pijnlichaam van de ander. Waar zij zo sterk op reageren in de ander zit ook in henzelf.

Het is niet verbazend dat mensen met een zwaar en vaak actief pijnlichaam dikwijls bij conflicten betrokken raken. Soms lokken ze die natuurlijk actief uit. Maar op andere momenten doen ze misschien niets. De negativiteit die ze uitstralen is voldoende om vijandigheid aan te trekken en een conflict te laten ontstaan. Er is een hoog Tegenwoordigheid nodig om te voorkomen dat je reactief  wordt als je geconfronteerd wordt met iemand met zo’n actief pijnlichaam . Als je tegenwoordig kunt blijven, kan het gebeuren dat je Tegenwoordigheid de ander in staat stelt de identificatie met zijn pijnlichaam op te geven en zo het wonder van plotselinge verlichting te ervaren. Hoewel dat ontwaken van korte duur kan zijn, is het proces van ontwaken daarmee begonnen.

Tegenwoordigheid

Er is een andere dimensie in ons leven die boven ons persoonlijke verleden gaat – de dimensie van Tegenwoordigheid. Het is ook een begin van het einde van ons pijnlichaam, van ons ongelukkig – zijn. Emotie op zich is nog geen ongelukkig – zijn. Alleen emotie met ongelukkig verhaal is ongelukkig – zijn. Een verzwakking van het pijnlichaam gebeurt niet door ertegen te vechten maar door er het licht van bewustzijn in te brengen.

By Rigi

De teksten zijn uittreksels – essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

Als het pijnlichaam je heeft overgenomen, wil je meer pijn. Je wordt een slachtoffer of dader. Je wilt pijn toebrengen of pijn lijden of allebei. Er is ook eigenlijk niet veel verschil tussen die twee. Je bent je daar natuurlijk niet bewust van en zegt natuurlijk fel dat je geen pijn wilt. Maar als je wat beter kijkt, zie je vanzelf  dat je manier van denken en je gedrag ingesteld zijn op het in stand houden van pijn, zowel voor jezelf als voor anderen. Als je je daar echt bewust van was, zou het patroon oplossen, want pijn willen is krankzinnig en niemand is bewust krankzinnig.

Als je de pijn niet onder ogen zit, het licht van je bewustzijn niet in de pijn brengt, moet je de pijn keer op keer opnieuw beleven. Misschien vind je het pijnlichaam een gevaarlijk monster en durf je het niet aan te kijken, maar ik kan je verzekeren dat het een krachteloos fantoom is dat het nooit kan opnemen tegen de macht van je aanwezigheid.

Wat gebeurt er met het pijnlichaam als we zo bewust worden dat we onze identificatie ermee verbreken?

Net zoals je niet tegen het donker kunt vechten, kun je niet tegen het pijnlichaam vechten. Elke poging daartoe leidt tot innerlijk conflict en daarmee tot meer pijn. Je moet voldoende aanwezig zijn om het pijnlichaam direct te kunnen waarnemen en de energie ervan te voelen. Dan kan het je gedachten niet onder controle krijgen. Op het moment dat je gedachten zich afstemmen op het pijnlichaam, identificeer je je ermee en voed je het weer met je gedachten.

Als bv woede de hoofdtrilling is van je pijnlichaam en je boze gedachten hebt over wat iemand je heeft aangedaan en wat je hem of haar gaat aandoen, dan ben je onbewust geworden en is het pijnlichaam ´jou´geworden. Waar boosheid is, zit altijd pijn op achtergrond. En als je in een sombere stemming komt en je begint volgens een heel negatief patroon te denken over hoe afschuwelijk je leven is, dan is je denken afgestemd op het pijnlichaam zodat je onbewust bent geworden en kwetsbaar bent voor aanvallen van het pijnlichaam.

´Onbewust´ betekent dat je je identificeert met het een of andere mentale of emotionele patroon. Het impliceert de totale afwezigheid van de waarnemer.

Langdurige bewuste aandacht snijdt de band tussen het pijnlichaam en je gedachteprocessen door en brengt het veranderingsproces op gang.

De breuk in je binnenste geneest en je wordt weer heel.

Blijf aanwezig en blijf de waarnemer van wat er in je omgaat. Word bewust van zowel de emotionele pijn als van´degene die waarneemt´, de zwijgende toeschouwer. Dat is de macht van het Nu.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

Als er geen psychologische tijd is, ontleen je je zelfgevoel aan zijn en niet aan je persoonlijke verleden. Daarom is ook de psychische behoefte om anders te worden dan wat je bent er niet meer. In de wereld, op het niveau van je levenssituatie, kun je best rijk worden, goed geïnformeerd zijn, succes hebben of vrij zijn van dit of dat, maar in diepere dimensie van Zijn ben je nu compleet en heel.

Zouden we in die toestand van heelheid nog steeds in staat of bereid zijn tot het nastreven van uiterlijke doelen?

Wel, maar je hebt niet meer de illusoire verwachtingen dat iets of iemand je in de toekomst gaat redden of gelukkig gaat maken. Wat je eigen levenssituatie betreft, kunnen er dingen zijn die je moet bereiken of verwerven. Dat is de wereld van vormen, van winst en verlies. Maar op een dieper niveau ben je al compleet, en als je dat beseft, zit er een speelse, vreugdevolle energie achter alles wat je doet. Bevrijd van de psychologische tijd streef je je doelen niet meer met grimmige vastberadenheid na, opgejaagd door angst, ontevredenheid of de behoefte iemand te worden. Evenmin blijf je passief uit vrees voor mislukking, wat voor ego verlies van  het zelf betekent. Als je je diepere zelfgevoel ontleent aan Zijn, als je bevrijd bent van ‘worden’ als psychische behoefte, hangt je geluk noch je zelfgevoel nog af van het resultaat, en dus ben je bevrijd van angst. Je streeft niet naar onveranderlijkheid waar die niet te vinden is: in de wereld van de vormen, van winst en verlies, geboorte en dood. Je eist niet dat situaties, omstandigheden, plaatsen of mensen je gelukkig maken en lijdt niet omdat ze niet aan jou verwachtingen voldoen.

Aan alles doe je recht, maar niets is belangrijk. Vormen worden geboren en sterven, en toch ben je bewust van het eeuwige onder de vormen. Je weet dat ‘niets werkelijks bedreigd kan worden’.

Als dit toestand van Zijn is, hoe kon je dan niet slagen? Je bent al geslaagd.

SATORI (zen) is een flits van inzicht, een moment van niet denken en totale aanwezigheid. Ook al is satori geen blijvende verandering, kan je dankbaar zijn als je het ervaart. Het geef je voorproefje van de verlichting. Als je aanwezig bent kan je bewustzijn van de schoonheid, van de luister en de heiligheid van de natuur. Heb je ooit op een heldere avond omhooggekeken naar de oneindigheid van de ruimte, vol ontzag voor de absolute stilte en de onvoorstelbare uitgestrektheid ervan. Heb je wel eens geluisterd, maar dan ook echt geluisterd, naar het geluid van een bergbeek in het bos? Of naar het lid van een merel bij het vallen van de avond op een rustige zomerdag?  Als je bewust wil worden van zulke dingen, moet eerst je verstand zwijgen. Je moet een moment je persoonlijke bagage van problemen, verleden, toekomst en al je andere kennis loslaten, want anders zie je zonder te zien, hoor je zonder te horen.

Als je zulke momenten van aanwezigheid wel eens hebt ervaren, besefte je waarschijnlijk niet dat je even in een toestand van niet – denken verkeerde. De reden daarvoor is dat de onderbreking tussen die toestand en het instromen van nieuwe gedachten te kort was. Je satori duurde misschien maar een paar seconden voordat het verstand zich weer aandiende, maar het was er, anders had je de schoonheid niet ervaren. Het verstand kan schoonheid niet begrijpen en ook niet scheppen. Veel mensen zitten gevangen in hun denken, dat de schoonheid van de natuur voor hen niet echt bestaat.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho … 

Het innerlijke doel van je levensreis

Als je op een reis bent, heb je er zonder meer wat aan als je weet waar je heen gaat of op zijn minst weet welke richting je aan moet houden. Maar vergeet niet dat het enige dat uiteindelijk echt is aan de hele reis, de stap is die je op dit moment zet. Dat is echt alles.

Nadat je je innerlijke doel hebt verwezenlijkt wordt het uiterlijke doel een spel waar je mee door kunt gaan omdat je het leuk vindt.

Het kan ook gebeuren dat je in je uiterlijke doel volkomen mislukt maar tegelijkertijd geheel slaagt in het bereiken van je innerlijke doel.

Of andersom, wat veel vaker voorkomt: uiterlijke rijkdom en innerlijke armoede, of ‘de wereld winnen en je ziel verliezen’, zoals Jezus het zei. Uiteindelijk is elk uiterlijk doel op termijn gedoemd te ‘mislukken’, omdat het onderworpen is aan de wet van vergankelijkheid van alle dingen. Hoe eerder je inziet dat het uiterlijke doel je geen blijvende vervulling kan schenken, des te beter. Als je de beperktheid van je uiterlijke doel inziet, geef je je onrealistische verwachting op dat het je gelukkig moet maken en kun je het ondergeschikt maken aan je innerlijke doel.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho … 

let goEgo heeft tijd nodig. Tijd behoort niet tot de fysieke wereld om je heen, ze behoort tot de psychische wereld in je, de wereld van de mind. Tijd dient enkel als een ruimte waarin het ego zich kan ontwikkelen en groeien. Als je te horen krijgt dat dit de laatste minuut van je leven is en dat je zo dadelijk doodgeschoten wordt, houdt de tijd plotseling op te bestaan. Je voel je dan beroerd.

Je kunt niet nadenken omdat je daarvoor tijd nodig hebt, toekomst nodig hebt. Hoe kun je nog wensen en hopen els er geen tijd meer is. Het is afgelopen.

Je kunt je geen grotere pijn voorstellen dan te weten dat je dood vaststaat. Wie in de gevangenis is beland en op zijn terechtstelling wacht, kan daar niets meer aan veranderen. Zijn dood staat vast. Nog even en hij moet sterven. Daarna zal voor hem geen nieuwe dag meer aanbreken. Hij heeft geen wensen meer, hij kan niet meer denken, zijn gedachten nergens meer op richten, hij kan zelfs niet meer dromen. Altijd is er die hindernis. Hij voelt een geweldige angst. Die angst is de angst van het ego. Omdat het ego het niet zonder angst kan stellen – het ego ademt in tijd, tijd is de adem van het ego.

Zolang er een dag van morgen is, is er ook het ego.

Het ideaal, het volmaakte is er al

Er bestaat geen afstand tussen zoals je bent en zoals je zult zijn. Er is geen afstand.

Geestelijke groei is niet echt een groei. De term is onjuist. Het gaat om iets dat er al was. Geestelijke groei is een onthulling. Iets dat verborgen was, komt aan het licht. Ze zeggen dat het goddelijke niet iets is dat je bereikt maar iets dat je herinnert.

Je hebt daar echt geen tijd voor nodig. Maar de mind, het ego, zegt dat er voor alles tijd nodig is, alles wat groeit vergt tijd. En als je ten offer valt aan die logische gedachte, kom je er nooit. Dan blijft je het uitstellen. Je zegt: Morgen, morgen en nog eens morgen en daardoor komt het er nooit van want morgen komt nooit.

Wegvallen van het ego

Het loslaten gebeurt altijd in het moment en altijd nu. Het gebeurt plotseling. Het is een sprong, iets dat een breuk betekent met het verleden. Alleen door wat volstrekt niet-geleidelijk is, kan het ego wegvallen. Het ego is het verleden, de ononderbroken voortzetting van, alle karma’s, alle conditioneringen, alle verlangens, alle dromen van het verleden.

Het loslaten is een discontinuïteit. Je hebt geen verleden meer, je hebt geen toekomst meer. Je bent in het hier en nu alleen. Dan kan er ook geen ego meer zijn.

Het ego kan alleen bestaan door de herinnering; wie je bent, waar je vandaan komt, bij wie je hoort, het land, de familie, de traditie, alle verdriet en vreugde – alles wat er in het verleden gebeurd is. Het ego is je buitenkant. (echte) Jij bevindt je in het centrum – egoloos.

Een kind is bij zijn geboorte nieuw en puur, zonder verleden, zonder ego. Dat maakt kinderen zo mooi. Ze hebben geen verleden. Ze kunnen niet ik zeggen want waar moeten ze dat ik vandaan halen? Het ik moet zich geleidelijk ontwikkelen. Kinderen worden opgevoed, beloond en gestraft, ze krijgen lof en afkeuring, daardoor groeit een ik. Een kind is mooi doordat het geen ik heeft. Een oude man wordt lelijk, niet door zijn gevorderde leeftijd, maar door teveel verleden, teveel ego. Een oude man kan ook mooi worden, nog mooier zelfs dan een kind, als hij het ego los kan laten. Dan vindt er plaats, een tweede jeugd.

e35a880fd17815de0a678aa8a6ef1a6e

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho … 

De vreugde van zijn

October 21, 2014

Als je handelt op basis van je bewustzijn van het moment, gaat alles wat je doet kwaliteit, zorg en liefde uitstralen. Als je je diepere zelfgevoel ontleent aan Zijn, als je bevrijd bent van ‘worden’ als psychische behoefte, hangt je geluk noch je zelfgevoel nog af van het resultaat, en dus ben je bevrijd van angst. Bevrijd van de illusoire verwachtingen dat iets of iemand je in de toekomst gaat redden of gelukkig gaat maken. De wereld van vormen, van winst en verlies. Je eist niet dat situaties, omstandigheden, plaatsen of mensen je gelukkig maken en lijdt niet omdat ze niet aan jou verwachtingen voldoen.

De vreugde van zijn

Om erachter te komen of je jezelf hebt laten overnemen door psychologische tijd kun je een eenvoudig criterium gebruiken. Stel jezelf de volgende vraag:

Is er vreugde, ongedwongenheid en lichtheid bij wat ik doe?

Als dat niet zo is, dan ligt de tijd over het huidige moment heen en ervaar je het leven als en last of als een worsteling.

Als er geen vreugde, ongedwongenheid en lichtheid is in wat je doet, betekent dat niet noodzakelijkerwijs dat je een verandering moet aanbrengen in wat je doet. Het kan voldoende zijn om het hoe te veranderen. ‘Hoe’ is altijd belangrijker dan ‘wat’. Probeer eens meer aandacht te besteden aan het doen dan aan het resultaat dat je ermee wilt bereiken. Geef je volledige aandacht aan het moment. Dat impliceert dat je ook volkomen aanvaardt wat is, omdat je niet al je aandacht kunt schenken aan iets waartegen je je op hetzelfde moment verzet. Als je handelt op basis van je bewustzijn van het moment, gaat alles wat je doet kwaliteit, zorg en liefde uitstralen, zelfs de eenvoudigste handeling.

Maak je niet druk over de vruchten van wat je doet, maar besteed al je aandacht aan het doen zelf. In de Bhagavad Gita wordt het niet hechten aan het resultaat van je werk karma yoga genoemd. Het wordt beschreven als de weg van ‘toegewijde actie’.

Als het dwangmatige vluchten voor het nu stopt, stroomt de vreugde van Zijn in alles wat je doet. Op her moment dat je aandacht zich richt op het Nu, voel je een aanwezigheid, stilte, vrede. Je bent niet meer afhankelijk van de toekomst voor vervulling en tevredenheid,  je ziet er niet meer naar uit voor je verlossing. Daarom hecht je ook niet aan het resultaat. Mislukking noch succes heeft het vermogen je innerlijke toestand van zijn te veranderen. Je hebt het leven onder je levenssituatie gevonden.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

Welcome by Rigi ☯ lifecoaching n training gasparac@gmail.com ❈ Amsterdam

Wat er ook gebeurt, ik creëer geen pijn meer voor mezelf

Een situatie die je moet aanpakken of  aanvaarden, dat kan. Maar waarom zou je er een probleem van maken? Is het leven zo als het is soms niet uitdagend genoeg? ‘Probleem’ betekent dat je in gedachten met een situatie bezig bent maar dat je niet de intentie of mogelijkheden hebt om er iets aan te doen. Je word zo overweldigd door je levenssituatie dat je het besef van je leven, van Zijn vergeet. Of je draagt in gedachten de krankzinnige last van honderd dingen waarmee je in de toekomst misschien een keer iets moet doen in plaats van dat je aandacht richt op het enige dat je nu kunt doen.

Als je een probleem schept, schep je pijn. Je hoeft alleen maar een eenvoudige keuze te maken, een eenvoudige beslissing te nemen: wat er ook gebeurt, ik creëer geen…

View original post 970 more words

Tezamen werd je geboren, en tezamen zul je voor immer zijn.

Jij zult tezamen zijn, als de witte vleugelen van de dood je dagen verstrooien.

Ja, je zult zelfs tezamen zijn in Gods stille herinnering.

Maar laten er tussenruimten zijn in je tezamenzijn.

Laat de winden des hemels tussen je dansen.

Hebt elkander lief, maar maakt van de liefde geen band:

laat zij veeleer zijn een golvende zee tussen de kusten van je zielen.

Vult elkanders bekers, maar drinkt niet uit dezelfde beker.

Geeft elkander van je brood, maar eet niet van hetzelfde stuk.

Zingt en danst tezamen en weest blijde, maar bent ieder alleen,

zoals de snaren van een luit op zichzelf zijn, al doortrilt hen dezelfde muziek.

Geef je harten, maar geef ze niet aan elkander in bewaring.

Want alleen de hand des levens kan je harten bevatten.

En staat tezamen, maar niet te dicht bijeen:

want de zuilen van de tempel staan ieder op zichzelf,

en de eik en de cypres groeien niet in elkanders schaduw.

Ik, mij en mijzelf

Toen nam, na de 12 slagen van middernacht  op Oudejaarsavond in de kring der dorpelingen de troubadour zijn gitaar en zong:

“Het Leven is.., het Leven is.. een reis met veel stations
Soms lijkt het je geliefde maar daarna krijg je de bons
Het Leven is, het Leven is een leren zonder end
Waarbij je én je zwakten én je kracht-en-macht verkent.
Het Leven laat je nooit in je gewoontedrang verstijven
Vaak moet je rennen om maar op dezelfde plaats te blijven
En áls je ooit je doel bereikt dan is dat maar voor even
Geluk is nú en wordt straks aan een ander door gegeven

Het Leven doet geen moeite om je ego te behagen
Maar ‘t is een zoektocht naar jouw eigen specifieke vragen
Het Leven wordt vooruit geleefd, maar achteraf begrepen
Waar vaar jij op die Levenszee, waarheen wend jij je steven?
Soms denk je even, ‘Houe zo, maar vlak daarop ‘Wat mist er?’
Dat klopt, mijn vriend, je kunt niet zeilen op de wind van gister
Dus zet je zeilen op de wind die heden voor je blaast
Als je dat doet beloof ik je dat je jezelf verbaast

Maar ja, die vreemde anderen, die anders zijn dan ik
Met al hun malle fratsen, hun gezeur en landjepik
Waar ik zo vaak mee strijd en soms het onderspit in delf
Daar laat het Leven aan mij zien:  die ander ben jijzelf!
Het lastige en leuke dat de ander je vertoont
Zijn beide gasten in het huis dat jij nu hier bewoont
Soms wonen ze er net, soms  zijn ze uit ‘t verleden
Maar weet: Aan beide kanten heb je aandacht te besteden

Het Leven vraagt, Wat doe jij hier? Waar ben je voor gemaakt?’
Het houdt je wakker en wil niet dat je in slaap geraakt
Het ego zegt: ‘Dít wil ik niet – da’s niet gebudgetteerd’
De Ziel zegt, “ Kóm maar Levensles, wat moet er hier geleerd?”
Dan komt er vaak een einde aan een jarenlange stremming
En vind je op je levenspad vaak plots’ling je bestemming.
Ik hoop voor jou dat als je straks de eindstreep hebt gehaald
Dat je oprecht kunt zeggen:  ‘k Heb er alles uitgehaald!’

En heb ik eindelijk door dat ik mijn eigen schatten delf
Mij nooit iets anders overkwam dan ik, mij, en mijzelf
Dat door al die ervaringen ik voortbouw aan mijn ziel
Die diepverborgen blauwdruk van een goddelijk profiel
Dan weet ik diep van binnen dat mijn Reis nu echt begint
Hoe oud en wijs ik dacht te zijn, hier ben ik weer een kind
Ik sla een nieuwe mantel om en neem mijn staf ter hand
Neem afscheid van het oude hier, op weg naar een Nieuw Land

En niets meer heeft nog waarde, gewicht, betekenis
Behalve wat ik achterlaat, als mijn getuigenis.“

Getuige zonder oordeel zijn

September 30, 2013

Het denken over het denken

Mensen die zwak zijn willen altijd sterk lijken. De enige manier om te verbergen hoe het er binnen uitzit, is het tegendeel van de werkelijkheid te creëren. Wie werkelijk sterk is, is zich van zijn sterkte niet bewust. Kracht stroomt door je heen, je bezit die, maar je bent er niet van bewust.

Wilskracht is geen echte kracht maar een zwakte. Een willoos mens is iemand zonder kop. Je kunt niet uit je kop komen. Het is onmogelijk aangezien alleen al dat idee van eruit komen deel ervan maakt. De kop is een grote chaos, een puinhoop. Je denkt en dan ga je ook nog over dat denken denken. Het denken over het denken is ook denken. Je komt er niet uit. Je kunt het feit dat je denkt wel afkeuren maar zo een afkeuring is ook weer en vorm van denken.

Wat moet je doen? Hoe kom je uit je kop? Laat van binnen geen gevecht ontstaan en doe je geen moeite om eruit te komen. Kijk er gewoon naar. Je zit erin en kijkt. Wat zie je als je kijkt? Doe je ogen dicht en kijk naar je gedachten. Wat gebeurt er? Alles beweegt, alles blijft door gaan, maar de toeschouwer staat erbuiten.

De kijker staat er altijd buiten. Kijken betekent erbuiten zijn. Kijken is bewust zijn. Getuige zijn.

Zodra je merkt dat je in een moment van waakzaamheid erbovenuit komt, erbovenuit stijgt, ben je buiten.

Het hoofd kan doelmatig als instrument gebruikt worden.

Kijk en als je kijkt denk erom dat je niet oordeelt. Zodra je oordeelt ben je gestopt met kijken. Lever geen commentaar terwijl je kijkt. Als je commentaar wilt geven dan heb je dat niet begrepen.

Als je kijkt beperkt je dan tot zien. Zie de stroming van een rivier, zie de stroom van je bewustzijn gaan. Je zegt niet dat het goed is, je zegt niet dat het verkeerd is, je zegt niet dat je het anders gewild had, je zegt niet dat het zo goed gegaan is. Je zegt niets. Er wordt je niet om commentaar gevraagd. Je bent geen rechter, je bent alleen maat toeschouwer.

Als je eenmaal hebt gezien dat je buiten bent, kunt je buiten blijven. En dan wandel je over deze aarde zonder hoofd.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho … 

Het mentale lawaai

September 24, 2013

Het is niet nodig het onbewuste verleden in jezelf te onderzoeken, behalve wanneer het zich in je manifesteert door een gedachte, een emotie, een verlangen, een reactie of een uiterlijke gebeurtenis die je overkomt. Wat je moet weten over het onbewuste verleden in jezelf, brengen de uitdagingen van het heden wel aan het licht. Als je in het verleden gaat graven, blijkt her een bodemloze put te zijn – er is altijd meer.

Verschaf je toegang tot de macht van het Nu. Dat is de sleutel.

Pak het verleden aan op het niveau van het heden. Geef je aandacht aan het heden, besteed aandacht aan je gedrag, aan je reacties, stemmingen, gedachten, emoties, angsten en verlangens zoals ze zich in het heden aan je voordoen. Daar is het verleden in je. Als je zo aanwezig bent dat je op al deze dingen kunt toezien, niet kritisch of analytisch maar zonder te oordelen, dan pak je het verleden aan en los je het op door de macht van je aanwezigheid.

De toestand van aanwezigheid

Laten we eens een eenvoudig experiment proberen. Doe je ogen dicht en zeg tegen jezelf: ‘Ik vraag me af wat mijn volgende gedachten wordt.’ Dan alert worden en wachten op de volgende gedachten.

Zolang je in een toestand van intense aanwezigheid bent, blijf je vrij van gedachten. Je bent stil maar tegelijk alert. Op het moment dat je bewustzijn onder een bepaald niveau daalt, komen de gedachten er weer aanstromen. Het mentale lawaai keert terug; de stilte is verloren gegaan. Je bent terug in de tijd.

Elk moment kan er iets gebeuren, en als je niet aanwezig bent, absoluut stil, dan mis je het.

Als je in het Nu bent, blijft er niets over voor dagdromen, denken, herinneringen, verwachten. Er is geen plaats voor spanning of angst, alleen maar alerte aanwezigheid.

‘Wees als een dienaar die de thuiskomt van zijn meester verwacht’, zei Jezus. De dienaar kent het uur niet waarop zijn meester thuiskomt. Daarom blijft hij wakker, alert, paraat, stil, om de aankomst van zijn meester niet te missen.

Schoonheid komt op in de stilte van je aanwezigheid

 

WACHTEN OP; een betere baan, tot de kinderen groot zijn, op een echt waardevolle relatie, op een succes, tot je veel geld verdient …

Ben je een ‘wachter’ uit gewoonte? Hoeveel tijd besteed je met wachten?

‘Wachten op kleine schaal’ is in de rij staan bij het postkantoor, in een verkeersopstopping, op het vliegveld of wachten op iemands komst, tot je klaar bent met je werk enz.

‘Wachten op grote schaal’ is wachten op de volgende vakantie, op een betere baan, tot de kinderen groot zijn, op een echt waardevolle relatie, op een succes, tot je veel geld verdient, tot je een belangrijke persoon wordt, tot je de verlichting bereikt.

Het is niet ongewoon dat mensen hun hele leven wachten met beginnen te leven.

Wachten is een toestand van het verstand. In wezen betekent het dat je de toekomst wilt, het heden wil je niet. Je wilt niet wat je hebt en je wilt wel wat je niet hebt. Met elk vorm van wachten schep je onbewust een conflict in jezelf tussen het hier – en – nu, waar je niet wilt zijn, en de verwachte toekomst, waar je wel wilt zijn. Dat vermindert de kwaliteit van je leven enorm, omdat je zo het heden verliest.

Er is niets mis aan het streven naar verbetering van je levenssituatie. Je kunt je levenssituatie verbeteren, maar je leven kun je niet verbeteren. Leven is primair. Leven is je diepste innerlijke zijn. Het is heel, volmaakt, compleet.

Je levenssituatie bestaat uit je omstandigheden en je ervaringen. Het is helemaal niet verkeerd, voor jezelf doelen te stellen en te proberen die te bereiken. De vergissing berust op het verwarren daarvan met het gevoel te leven, met Zijn. De enige toegangspoort daarvoor is het Nu.

Veel mensen wachten bv op voorspoed. Die kan in de toekomst echter niet komen. Als je je huidige werkelijkheid op haar warden weet te schatten, erkent en volledig aanvaardt – waar je bent, wie je bent, wat je op dit moment aan het doen bent – als je volkomen aanvaardt wat je hebt, dan ben je dankbaar voor wat is, dankbaar voor Zijn. Dankbaarheid voor het huidige moment en de volheid van het leven nu is werkelijke voorspoed.

Als je ontevreden bent over wat je hebt of zelfs gefrustreerd of boos bent over wat je tekort komt, kan dat je ertoe aanzetten om rijk te worden. Maar zelfs als je miljoenen vergaart, blijf je de innerlijke toestand van gebrek voelen en diep vanbinnen blijf je onvervuld voelen.

Je kunt alle opwindende ervaringen opdoen die voor geld te koop zijn, maar die komen en gaan en laten je altijd achter met dat lege gevoel en de behoefte aan nog meer fysieke of psychische bevrediging.

Je verblijft niet in Zijn en voelt dus niet de volheid van het leven die als enige werkelijke voorspoed is.

Geef het wachten als geesteshouding dus op. Als je jezelf erop betrapt dar je teruglijdt in het wachten … kap dat dan meteen af. Kom in het huidige moment. Je hoeft er alleen maar te zijn en daarvan te genieten.

Richt je aandacht naar binnen. Neem eens een kijkje in je binnenste. Wat voor  gedachten brengt je verstand voort? Wat voel je? Richt je aandacht op je inwendige lichaam. Voel je ergens spanning?  Zodra je bespeurt dat er een zwak gevoel van onbehagen is, de achtergrondruis, stel dan vast op welke manier je het leven ontwijkt, je ertegen verzet of het ontkent – door het nu te ontkennen.

Bevrijding van ongelukkigheid

Alles wat je met negatieve energie doet wordt erdoor besmet en leidt op zijn tijd tot meer pijn, meer ongelukkigheid. Door de wet van de resonantie prikkelt en versterkt zij de latente negativiteit bij anderen, tenzij ze immuun zijn, dat wil zeggen, heel bewust.

Diepe onbewustheid, zoals het pijnlichaam of andere diepe pijn, zoals het verlies van een geliefde, moet je meestal omzetten door een combinatie van aanvaarding en het licht van je aanwezigheid – je ononderbroken aandacht. Veel patronen in de gewone onbewustheid kun je daarentegen makkelijk loslaten als je weet dat je ze niet meer wilt en niet meer nodig hebt, zodra je weet dat je kunt kiezen, dat je niet gewoon een bundel geconditioneerde reflexen bent. Dit alles impliceert dat je toegang hebt tot de macht van het Nu. Zonder die toegang heb je geen keus.

Wees helemaal waar je bent, waar dat ook is   

Voorbeelden van gewone onbewustheid

Probeer jezelf erop te betrappen dat je klaagt, door praten of in gedachte, over en situatie waarin je verzeild bent geraakt, over wat andere mensen doen of zeggen, over je omgeving, levenssituatie of zelfs het weer. Klagen betekent altijd dat je niet accepteert wat is. Het heeft onveranderlijk een onbewuste negatieve lading. Als je klaagt, maak je jezelf tot slachtoffer. Als je je uitspreekt, zit je in je kracht. Verander de situatie dus door in actie te komen of er wat van te zeggen als dat kan of nodig is; keer de situatie de rug toe of aanvaardt die. Al het overige is krankzinnig.

Gewone onbewustheid heeft altijd op de een of andere manier te maken met ontkenning van het Nu. Het Nu impliceert uiteraard ook het hier. Verzet je je tegen hier – en – nu? Sommige mensen zijn altijd liever ergens anders. Hun ‘hier’ is nooit goed genoeg. Door zelfobservatie kun je ontdekken of dat ook in jouw leven het geval is.

Wees helemaal waar je bent, waar dat ook is.

Als je je hier – en – nu onverdraaglijk vindt en je wordt er ongelukkig van, dan kun je drie dingen doen;

je onttrekken aan de situatie,

de situatie veranderen

of die volkomen aanvaarden.

Dus een van drie mogelijkheden kiezen en daarna consequenties aanvaarden. Geen uitvluchten. Geen negativiteit. Geen psychische vervuiling.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho … 

 

Wij lopen warm voor mensen als zij over eigenschappen of gaven beschikken die we vanuit ons standpunt als bijzonder beschouwen – van zulke mensen kunnen we houden. We proberen in hun nabijheid te zijn, en misschien proberen we zelfs hun vast te houden of hen aan ons te binden, alleen om over dit potentieel te kunnen beschikken. Vermoedelijk is het meestal afgunst.

Helaas hebben we er grote moeite mee om de eigenschappen waarop we zo afgunstig zijn te herkennen als een potentieel in onszelf. We geloven niet dat ze ook tot onze eigen wezen behoren. We kunnen bijna niet geloven dat we een dergelijk potentieel in ons innerlijk meedragen, dat we het hebben verdiend en dat we het werkelijk bewust in ons leven kunnen integreren.

Of  we het nu geloven of niet, onze wereld weerspiegelt heel ons wezen. Als we iemand op grond van zijn eigenschappen en karaktertrekken ‘geweldig’ vinden en van hem houden, is dat slechts een afspiegeling van onze eigen natuur. We dragen alles zelf ook in ons mee, onverschillig of we het als negatief of positief beschouwen. Bewust of onbewust.

Elk waardeoordeel is een teken dat we een deel van onszelf nog niet hebben geaccepteerd. Weerstand, afwijzing, kritiek – altijd is het tegen onszelf gericht.

Elk verlangen om iets te willen hebben, elk idee dat we iets nodig hebben, komt voort uit het niet onderkennen van onze eigen vermogens. Daarom is het buitenwereld slechts een spiegel van ons eigen wezen. Ze toont ons waar we nog niet ‘heel’ zijn en helpt ons ‘heel’ te worden. Dat wordt er bedoeld als er sprake is van ‘eenwording’ met alles. Dan hebben we ons wezen helemaal geaccepteerd en hebben we ons potentieel verwerkelijkt.

Dan is ons diepe verlangen vervuld en zijn we gelukkig.

Iedere ontmoeting met anderen draagt ertoe bij dat we beginnen te zien wat we nog niet als een bestanddeel van onszelf hebben aanvaard . Dat is de bedoeling die achter die andere zin van een intieme relatie schuilgaat; erkennen wie we in werkelijk zijn.

Veel mensen projecteren hun innerlijke gevoelens en gedachten naar buiten; ‘Je hebt me gekwetst!’ of  ‘Je hebt me teleurgesteld en bedrogen!’ of ‘Het is allemaal jou schuld!’ 

Soms neemt het andere vorm aan; ‘Ik moet ervoor waken dat ik straks gekwetst, bedrogen, teleurgesteld etc wordt!’ Dergelijke mensen voelen zich algauw het slachtoffer, al naargelang degene die ze zojuist hebben ontmoet. Of ze zeggen dat zij ‘het geluk hebben gehad’ de juiste partner te leren kennen. Toch zijn we het altijd zelf die (meestal onbewust) relaties aanknopen met juist die mensen of de intieme partner waaraan we op dat moment in ons leven behoefte hebben. 

Het doel is hier en nu; een toestand van no-mind

Wie een doel nastreeft, moet wel gefrustreerd raken. Hoe meer je je op één enkel doel richt, des te meer pijn, angst en teleurstelling ervaar je want zodra je een doel voor ogen hebt, wil je van geen andere bestemming weer weten.

Het doel is hier en nu. Zijn waar je bent, nergens anders. Alleen maar zijn. Een toestand van no-mind.  Zodra het doel ergens anders komt te liggen, kan het denken, de mind, aan zijn reis beginnen. Als maar er toekomst is, kan de mind zijn gang gaan. Met een doel verschijnt er een toekomst, met een toekomst verschijnt er tijd. De mind kan niet zonder doel stellen, daarom blijft hij doelen ontwikkelen. Als je je wereldse behoeften hebt opgegeven, zorgt de mind wel voor religieuze behoeften, bovennatuurlijke behoeften. Als geld waardeloos voor je geworden is, ga je meditatie opeens waardevol vinden.

Waar je bent, daar moet je zijn. Zonder mind is er geen verzet, geen strijd, niets te winnen, niets te verliezen.

Wat je ook bent, accepteer dat zo totaal, dat je niets meer hoeft te bereiken. Dan word je vrij.

Leven is een mysterie

Zie het leven niet als een probleem. Zodra je dat gaat doen, ben je al verloren. Zodra je denkt dat het leven een probleem is, kom je er niet meer uit. Het leven is geen probleem – er  is geen oplossing voor, het leven is maar een mysterie.

In het leven ben je nu intelligent en een volgend moment gedraag je je als een dwaas. Dit moment ben je stil en een volgend moment ben je woedend. Wij zijn voortdurend aan het veranderen. Je zegt dat je gelukkig bent en op datzelfde moment is het geluk al verdwenen en voel je je ongelukkig.

Wat kun je aan een mysterie doen? Je kunt niets aan een mysterie doen maar je kunt wel iets aan jezelf doen.

Tegenover een mysterie staan we machteloos. Daarom veranderen we mysteries in problemen want met problemen komen we wel klaar, met problemen zijn we op bekende terrein. Tegenover mysterie staan we machteloos, we kunnen niets doen. Met mysteries zien we de dood in het gezicht en kunnen we niet manipuleren.

Daarom zien we dat naarmate het menselijk intellect zich sterker in mathematische, logische zich ontwikkelt, de menselijke geest steeds minder open staat voor extase.  De romantiek verdwijnt. Het leven gaat uit harde feiten bestaan, de symboliek verdwijnt.

– by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

Liefde voor wat er is

July 7, 2013

De mensen zoeken een plek om zich terug te trekken, op het platteland, aan zee, in de bergen maar nergens kan een mens zich rustiger en ongestoorder terugtrekken dan in zijn eigen ziel.

Liefde voor wat er is

Marcus Aurelius schreef  in de traditie ven de Griekse stoa. Volgens het stoïcisme is alles wat er in de wereld gebeurd al bepaald. Wij hebben alleen invloed op hoe we op gebeurtenissen reageren. Een cruciale levenshouding in deze filosofie is onverschillig staan tegenover wat onverschillig is. Armoede, rijkdom, ziekte en gezondheid, ze zijn niet goed of slecht, ze zijn onverschillig.

Zuiver je oordelen en alles komt goed. Herzie je meningen en je bent veilig.

Vrijwel alles waar wij ons dag in dag uit voor uitsloven en druk om maken, waar wij vergeefs op hopen en stiekem om bidden, ligt buiten onze invloed. In plaats daarvan zou onze aandacht moeten uitgaan naar wat we wel in onze macht hebben. Onze gedachten. De daden van onze ziel; oordelen of niet oordelen, verlangen of niet verlangen.

Filosofie van ‘Liefde voor wat er is’ betekent er niet naar streven dat de dingen gebeuren zoals jij wilt, maar accepteren dat ze gebeuren zoals het lot het wil. Levens volgens de stoa betekent JA zegen tegen het universum. Als iets je dwars zit, is omdat je vergeten bent dat alles gebeurt in overeenstemming met de universele natuur.

Ziekte of verlies hebben we niet in de hand, het waardig dragen ervan wel.

De natuur doet niets liever dan veranderen. Het lot welkom heten. Ook, of misschien wel juist, als het pijn doet.

Marcus: Alles wat in overeenstemming met jou is, o wereld, is in overeenstemming met mij. Niets wat voor jou op het juiste moment gebeurt, komt voor mij te vroeg of te laat.

Alles wat de mens overkomt, behoort tot wat menselijkerwijs mogelijk is, net zoals een os alleen dingen ervaart die bij de natuur van een os passen, en een steen dat wat bij een steen hoort. De natuur doet je niets aan wat jij niet kunt verdragen.

Hoe komt het dat we onszelf meest liefhebben en toch, als het over onszelf gaat, minder warden hechten aan ons eigen oordeel dan aan dat van anderen?

Laat je je niet door de andermans mening besmeuren. Verdoe je tijd niet met anderen, tenzij het is om hen te helpen.

Wees als een rotsblok waar de golven op breken. Onwrinkbaar. Het water eromheen komt tot rust.

Wat in hemzelf kolkte, probeerde hij -Marco te beteugelen; zijn opvliegende aard, zijn verliefdheden. Steeds wees hij zichzelf op zijn sterfelijkheid; ‘Het leven dat we leiden is kort, en klein is onze plek op aarde’, ‘Leef niet als je duizend jaar te leven hebt’. Elke dag beleven alsof het de laatste is, is de kortste weg naar een leven in het heden, zonder haast in je oordeel, zonder onwaarheid in je spreken. Als het niet waar is, zeg het dan niet. Als het niet juist is, doe het dan niet.

Het heden is het enige wat we kunnen verliezen.

Marcus Aurelius

marcus-aurelius-quotes-20

by Rigi

 

Identificatie van het ego met het pijnlichaam

Als je het basisprincipe begrijpt van het aanwezig–zijn als de toeschouwer van wat er binnen in je gebeurt, en je ‘begrijpt’ het door het ervaren, heb je het krachtigste hulpmiddel voor persoonlijk verandering tot je beschikking.

Je zult op intense innerlijke weerstand stuiten als je werkt aan het opgeven van de identificatie met je pijn. Dat kan vooral gebeuren als je je een groot deel van je leven sterk met je emotionele pijnlichaam geïdentificeerd hebt en je er je zelfgevoel grotendeels of helemaal aan ontleent. Dat betekent dat je aan het pijnlichaam een ongelukkig zelf hebt ontleend. In dat geval roept de onbewuste angst voor het verlies van je identiteit een sterke weerstand tegen het opheffen van de identificatie op. Je hebt liever pijn (bent het pijnlichaam) dan de sprong in het onbekende te wagen en het verlies van het ongelukkige zelf te riskeren. Als je dit herkent, ga dan deze weerstand in jezelf waarnemen. Observeer de gehechtheid aan je pijn, de dwangmatige behoefte om erover te praten of eraan te denken. De weerstand verdwijnt als je hem bewust maakt. Je kunt vervolgens je aandacht richten op je pijnlichaam, aanwezig blijven als getuige en met omzetting ervan beginnen.

Alleen jij kunt dit doen. Niemand kan het voor  je doen. Maar als je het geluk hebt iemand te kennen die bewust is en je kunt je geregeld in die toestand van aanwezigheid bij zo iemand aansluiten, kan dat helpen het proces te versnellen. Op die manier word je eigen licht al snel sterker. Als een blok hout dat net is begonnen te branden tegen een fel brandend blok wordt aangelegd en na een tijdje weer weggehaald wordt, brandt het eerste blok veel feller. Het is tenslotte hetzelfde vuur.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

Pijn uit het verleden: oplossen van het pijnlichaam

Zolang je geen toegang kunt krijgen tot de macht van het Nu, laat elke emotionele pijn die je ervaart een residu van pijn achter dat in je voortleeft. De pijn vermengt zich met de pijn uit het verleden die er al was en nestelt zich in je geest en je lichaam. Daarbij zit natuurlijk ook de pijn die je als kind hebt ervaren.

Deze opgehoopte pijn is en veld van negatieve energie dat je lichaam en geest bezet. Het onzichtbare opzichzelfstaande entiteit. Het is het emotionele pijnlichaam. Het kent twee toestanden: sluimerend en actief. Een pijnlichaam kan negentig procent van de tijd sluimeren. maar bij heel ongelukkige mensen kan het wel 100 procent van de tijd actief zijn. Sommige mensen leven bijna helemaal door hun pijnlichaam, terwijl andere het misschien alleen in bepaalde situaties ervaren, bv in persoonlijke relaties of bij pijn van vroeger, een verlies of verlaten zijn, lichamelijke of emotionele gekwetstheid enz. Willekeurige gebeurtenissen kunnen het pijnlichaam activeren, maar vooral gebeurtenissen die resoneren met een pijnpatroon uit je verleden. Als het op het punt staat uit zijn sluimertoestand te ontwaken, kan een gedachte of een onschuldige opmerking van iemand anders die dicht bij je staat het al activeren.

Sommige pijnlichamen zijn hardnekkig maar betrekkelijk onschuldig. Andere zijn gemene en vernietigende monsters, echte demonen. Sommige zijn gewelddadig op lichamelijk gebied, andere in emotioneel opzicht. Sommige vallen mensen aan in je omgeving of die je na staan, andere vallen jouzelf, hun gastheer of –vrouw, aan. De gedachten en gevoelens die je o zo’n moment over je leven hebt, worden dan heel negatief en destructief voor jezelf. Op deze manier ontstaan veel ziekten en ongelukken.

Let op elk teken van ongelukkigheid bij jezelf, in welke vorm dan ook; want dat kan het ontwakende pijnlichaam zijn. Het kan de vorm aannemen van irritatie, ongeduldigheid, een sombere stemming, het verlangen pijn te doen, woede, razernij, depressie, de behoefte aan meer drama in je relatie en ga zo maar door.

Grijp het op het moment dat het uit zijn sluimertoestand ontwaakt.

Het pijnlichaam wil overleven, net zoals elk ander bestaand wezen, en het kan alleen overleven als het zover krijgt dat je je er onbewust mee identificeert. Dan kan het opstaan, je overnemen, ‘jou worden’ en door jou leven. Het moet door jou zijn ‘voedsel’ krijgen. Het voedt zich met ervaringen die doortrokken zijn van zijn eigen soort energie en met alles wat verdere pijn teweegbrengt, in welke vorm dan ook: woede, vernietigingsdrang, haat, rouw, emotionele scènes, geweld en zelfs ziekte. Het pijnlichaam schept dus zodra het de controle over je heeft gekregen een situatie in je leven die doortrokken is van zijn eigen soort energie, zodat het zich daarmee kan voeden. Pijn kan zich alleen maar voeden met pijn, niet met vreugde. Die is voor pijn volkomen onverteerbaar.

 

 

Alleenzijn doet pijn

April 9, 2013

Op een sprookjesachtige avond zul je je ideale partner ontmoeten, die in al je behoeften voorziet en al je dromen in vervulling brengt. Mis! Deze fantasie, waar liedjesschrijvers en dichters zo graag op voortborduren, is gebaseerd op herinneringen aan de baarmoeder, waar we zo veilig en één met onze moeder waren. Het is geen wonder dat we ons hele leven ernaar hunkeren naar die plek terug te keren. Maar om het keihard te stellen: dat is een kinderdroom. En het is verbazingwekkend hoe hardnekkig we ons, oog in oog met de realiteit, eraan vastklampen.

Niemand, je huidige partner niet en ook een droompartner van de toekomst niet, heeft de plicht jou het geluk op een presenteerblaadje aan te reiken–dat zouden ze ook niet kunnen, al zouden ze het willen.

De ware liefde komt niet als je probeert je innerlijke armoede op te heffen door afhankelijk te zijn van een ander, maar als je je eigen innerlijke rijkdom en volwassenheid ontwikkelt. Dan heb je zoveel liefde te geven dat je vanzelf minnaars aantrekt. Dit is door de eeuwen heen keer op keer gezegd. Alle religieuze mensen hebben dit gezegd:

‘Alleen komen we ter wereld, alleen moeten we weer vertrekken.’

‘Al het samenzijn is een illusie.’

Het idee van samenzijn komt alleen maar in ons op omdat we alleen zijn, en dat alleenzijn doet pijn.

We willen ons alleenzijn verdrinken in relaties met anderen … Daarom raken we zo verstrikt in de liefde.

Normaal denk je dat je verliefd bent geworden op een man of vrouw omdat hij of zij een mooi mens is. Dat is niet waar. De waarheid is juist het tegendeel: je bent verliefd geworden omdat je niet alleen kunt zijn. Je zou toch wel verliefd zijn geworden. Je wilde jezelf op de een of andere manier ontlopen. En er zijn mensen die niet verliefd worden op vrouwen of mannen–zij worden verliefd op geld. Ze storten zich in geldzaken of streven naar macht, ze worden politicus. Dat is ook om je alleenzijn te ontlopen.

Als je de mens gadeslaat, als je jezelf intens gadeslaat, zul je versteld staan: al je activiteiten kunnen tot één enkele bron worden herleid. Die bron is dat je bang bent om alleen te zijn. Al het andere is maar een excuus.

De ware oorzaak is dat je je heel erg alleen voelt.

Alle begeerte komt voort uit het verstand dat verlossing of vervulling zoekt in dingen buiten zichzelf.

Zolang ik mijn verstand ben, ben ik die begeerten, die behoeften, banden en aversies, verlangen naar bevrijding of verlichting een hunkeren naar vervulling of vervolmaking in de toekomst. Streef daarom niet naar bevrijding van begeerte. Word aanwezig. Je hoeft er alleen maar te zijn als waarnemer van het verstand.

De mensen zijn in de greep van emotionele pijn afgesneden van de Bron en van elkaar.

Pijn is onvermijdelijk zolang je je met je verstand identificeert, zolang je geestelijk gesproken onbewust bent.

Wrok, haat, zelfmedelijden, schuldgevoel, boosheid, depressie, jaloezie, ezv, zijn allemaal uitingen van pijn. En elk plezier of emotioneel hoogtepunt draagt de kiem van pijn in zich als zijn onafscheidelijke tegenpool, die zich na verloop van tijd manifesteert.

Veel mensen weten ook uit ervaring hoe makkelijk een persoonlijke relatie van een bron van plezier kan veranderen in een bron van pijn. Vanuit een hoger standpunt bekeken zijn de positieve en negatieve polariteiten de twee zijden van een en dezelfde munt, zijn ze allebei onderdeel van de onderliggende pijn die onlosmakelijk verbonden is met de met het verstand geïdentificeerde ikzuchtige toestand van het bewustzijn.

Deze pijn kent twee niveaus: de pijn die je nu maakt en de pijn uit het verleden, die nog in je geest in lichaam voortbestaat. Het gaat om ophouden met het veroorzaken van nieuwe pijn en het laten verdwijnen van pijn uit het verleden.

Creëer geen pijn meer in het Nu

Innerlijke bevrijding ven uiterlijke omstandigheden

Het grootste deel van de pijn die mensen lijden is niet nodig. Het ontstaat vanzelf zolang het niet – waargenomen verstand je leven beheerst.

De pijn die je nu schept neemt altijd de vorm aan van niet-aanvaarden, de vorm van een onbewuste weerstand tegen wat is.

De intensiteit van de pijn hangt af van de mate van weerstand tegen het huidige moment en die hangt op zijn beurt weer af van de mate waarin je je met je verstand identificeert.

Het verstand probeert altijd het Nu te ontkennen en eraan te ontsnappen.

Hoe meer je je met je verstand identificeert, des te meer je lijdt.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

Het verstand omvat niet alleen het denken. De emoties, ook alle onbewuste mentaal – emotionele reactiepatronen, horen er toe.

Een emotie ontstaat op de plaats waar verstand en lichaam elkaar ontmoeten en is de reactie van het lichaam op het verstand; je zou ook kunnen zeggen: een afspiegeling van het verstand in het lichaam.

Een gedachte aan iemand aanvallen of een vijandige gedachten bouwt energie op in het lichaam die we woede noemen. Het lichaam bereidt zich voor om te vechten. Door de gedachte dat je bedreigd wordt, lichamelijk of psychisch, trekt het lichaam zich samen, en dat is de lichamelijke kant van wat we angst noemen. Uit onderzoek is gebleken dat sterke emoties zelfs veranderingen in de biochemie van het lichaam teweegbrengen. Deze biochemische veranderingen vertegenwoordigen het lichamelijke of materiële aspect van de emotie. Je bent niet bewust van al je gedachtepatronen, en vaak word je je van emoties alleen bewust door ze te observeren.

Hoe meer je je identificeert met je denken, voorkeuren en afkeuren, oordelen en interpretaties hoe minder je aanwezig bent als het toekijkende bewustzijn, des te sterker de emotionele lading gewoonlijk is, of je daar nu bewust bent of niet. Als je je emoties niet kunt voelen, als je ervan afgesneden bent, ervaar je ze uiteindelijk alleen nog lichamelijk, als een lichamelijk probleem of symptoom.

Terwijl een gedachte in je hoofd zit heeft een emotie en sterk lichamelijke component. Die voel je vooral in het lichaam.

Je kunt die emotie daar laten zijn zonder je erdoor te laten beheersen.

Dan ben je de emotie niet meer; je bent de toeschouwer, de waarnemende aanwezigheid.

De emotie wil je in haar macht krijgen en slaagt daar meestal in, tenzij je over voldoende aanwezigheid beschikt. Als je door gebrek aan alertheid in een onbewuste identificatie met de emotie wordt getrokken, wat heel gewoon is, wordt de emotietijdelijk ‘jij’. Vaak ontstaat er een vicieuze cirkel tussen gedachte en emotie; ze voeden elkaar. Het gedachtepatroon schept een uitvergroot beeld van zichzelf in de vorm van een emotie en de trillingsenergie van de emotie blijft het oorspronkelijke gedachtepatroon ven energie voorzien. Door in gedachte bij de situatie, de gebeurtenis of de persoon te blijven die de waargenomen oorzaak van de emotie was, geven de gedachten voedsel aan de emotie, die op haar beurt kracht geeft aan de gedachten, ezv.

De pijn wordt groter naarmate het verstand harder vecht om van de pijn af te komen.

Bij elke onderbreking van de gedachtestroom is een glimp van liefde en vreugde en een kort moment van diepe vrede mogelijk. Bij de meeste mensen treden die onderbrekingen zelden en alleen toevallig op, wanneer het verstand even ‘sprakeloos’ is, wat soms ontstaat bij het ervaren van grote schoonheid, bij extreem zware lichamelijke inspanningen en zelfs bij groot gevaar. Opeens is de innerlijke stilte daar. En binnen die stilte is er een subtiele maar intense vreugde, er is liefde en vrede.

Gewoonlijk duren zulke momenten niet lang omdat het verstand al snel weer de lawaaiige activiteit hervat die wij denken noemen. Liefde, vreugde en vrede kunnen niet tot bloei komen zolang je jezelf niet van de heerschappij van het verstand bevrijd hebt.

Niet denken_in het moment zijn

De ondergaande zon kun je een moment van zo’n schoonheid schenken, dat je er even sprakeloos van bent en er als verlamd naar staat te kijken. De pracht van het moment maakt zo’n indruk op je, dat het verstand even zwijgt, zodat het je niet in gedachte naar een andere plaats kan toveren dan het hier-en-nu.

In het stralende licht gaat er als het ware een deur open naar een andere werkelijkheid die er altijd is maar die we zelden waarnemen. Maslow noemt dit ‘piekervaringen’, omdat ze de hoogtepunten van het leven uitmaken waarin we tot onze vreugde de beperkingen van het wereldse en gewone leven ontstijgen. Bij deze euforische gelegenheden vang je een glimp op van het eeuwige rijk van Zijn. Ook al duurt het maar even, je bent thuisgekomen bij je Ware Zelf.

Onze neiging de weg van de minste weerstand te kiezen door niet volledig aanwezig te zijn in het heden, schept een leegte.

Zolang je het verkeerde in je zelf niet als verkeerd onderkent – als wat je niet bent – is een blijvende verandering onmogelijk en raak je uiteindelijk weer verstrikt in een illusie en een vorm van pijn.

Je bent niet je denken

Alle mensen die hun werkelijke rijkdom, namelijk de vreugde van het Zijn en de diepe vrede die daarmee samengaat, nog niet gevonden hebben, zij bedelaars, ook al beschikken ze over grote aardse rijkdom. Ze zoeken buiten zichzelf naar een beetje plezier of bevrediging, naar bevestiging, veiligheid of liefde, terwijl ze in zichzelf een schat meedragen die veel groter is dan alles wat de wereld te bieden heeft.

De verlichting – het einde van het lijden is je natuurlijke staat van eenheid met Zijn. Het is een staat van verbondenheid met iets dat onvernietigbaar is.

Het onvermogen om die verbondenheid te voelen wekt de illusie op dat je afgesneden bent van jezelf en van de wereld om je heen. Dan zie je jezelf, bewust of onbewust, als een geïsoleerd fragment.

Het besef ik ben dat voorafgaat aan het ik ben dit of ik ben dat is een kleine stap naar de ervaring van Zijn.

Niet kunnen ophouden met denken is een afschuwelijke kwelling. Dit onophoudelijke mentale lawaai verhindert dat je het rijk van de stilte in je vindt dat onafscheidelijk is van Zijn.

Verlichting is een toestand van heel zijn. Eén met de wereld, en met je diepste zelf. Verlichting is einde van het lijden en van het voortdurende conflict tussen binnen en buiten, en het einde van de van de afschuwelijke verslaving aan onophoudelijk denken.

De identificatie met je verstand schept een ondoorzichtig scherm van concepten, etiketten, beelden, woorden, oordelen en definities dat elke echte relatie in de weg staat. Het komt tussen jou en jezelf, tussen jou en je medemensen, tussen jou en de natuur, tussen jou en God.

Het begin van de vrijheid is het besef dat je niet de denker bent

Als je dat weet, kun je de denker waarnemen. Op dat moment wordt er een hoger bewustzijnniveau actief. Je besef dat alle dingen die echt belangrijk zijn – schoonheid, liefde, creativiteit, vreugde, innerlijke vrede – uit iets voortkomen dat het verstand te boven gaat. Je begint te ontwaken.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

Sommige pijnlichamen reageren op maar één soort trigger of situatie, die dan gewoonlijk resoneert met een bepaald soort in het verleden ondergane pijn.

Het pijnlichaam als bewustmaker

Het pijnlichaam bezet je verstand, beheerst je denken en verstoort je relaties. Het maakt je vaak onbewust, spiritueel gesproken, wat betekent: helemaal geïdentificeerd met verstand en emotie.

De monsterverbond; als je in de macht raakt van het pijnlichaam en je het niet doorzit, wordt het deel van je ego.

Mensen met een sterk pijnlichaam bereiken vaak een punt waarop ze gaan voelen dat hun leven ondraaglijk wordt, dat ze niet nog meer pijn, niet nog meer drama willen.

Je bevrijden van het pijnlichaam

Het is niet het pijnlichaam maar de identificatie ermee die je lijden veroorzaakt dat je je zelf en anderen aandoet.

Niet het pijnlichaam maar de identificatie ermee dwingt je het verleden opnieuw te beleven en houdt je in een toestand van onbewustheid.

Als het pijnlichaam actief is, moet je weten dat wat je voelt het pijnlichaam in je is. Dat weten is alles wat je hoeft te doen om de identificatie ermee te doorbreken. Het weten voorkomt dat oude emoties opstijgen naar je hoofd en niet alleen de interne dialoog gaat beheersen maar ook je daden en je omgang met andere mensen.

De emotie is niet wat je bent.

Als je het pijnlichaam voelt, moet je niet de fout maken te denken dat er iets mis is met je. Het ego is er gek op een probleem van je zelf te maken. Het weten moet gevolgd worden door aanvaarding. Iets anders zal het opnieuw verduisteren. Aanvaarding betekent dat je toelaat dat je voelt wat je op dat moment voelt.

Ontdekken wie je echt bent

Gnothi seauton – Ken uzelf. Wat de woorden impliceren is: voordat je een andere vraag stelt, moet je eerst de meest fundamentele vraag van je leven stellen: wie ben ik?

Onbewuste mensen – en veel mensen blijven hun hele leven onbewust, gevangen in hun ego – vertellen je snel wie ze zijn: hun naam, hun beroep, hun levensverhaal, de vorm of toestand van hun lichaam, en alles waarmee ze zich verder nog kunnen identificeren. Jezelf kennen gaat veel dieper dan het aanvaarden van een verzameling ideeën. Jezelf kennen betekent geworteld te zijn in Zijn in plaats van verdwaald te zijn in je verstand.

Wie je denkt te zijn

Je besef van wie je bent bepaalt wat je als je behoeften ziet en wat belangrijk voor je is in het leven – en wat belangrijk voor je is heeft het vermogen je te schokken en verontrusten. Je kunt dit gebruiken als een criterium om te ontdekken hoe diep je jezelf kent. Wat belangrijk voor je is, is niet noodzakelijk wat je zegt of gelooft, maar wat je daden en onthullen als iets belangrijk en serieus voor je is. Misschien moet je dus jezelf de vraag stellen: welke dingen schokken en verontrusten me? Als kleine dingen het vermogen hebben je rust te verstorten, is wie je denkt te zijn precies dat: klein. Dat wordt je onbewuste geloof. Wat zijn de kleine dingen? Uiteindelijk zijn alle dingen klein omdat alle dingen voorbijgaan.

Je kunt zeggen: ‘Ik ben onsterfelijke geest’ of ‘Ik ben moe van deze wereld en verlang allen naar rust’ – tot de telefoon rinkelt. Slecht nieuws: de transactie gaat niet door, de auto is gestolen, het reisje is geannuleerd, het contract is opgezegd, je partner heeft je verlaten, ze willen meer geld, ze zeggen dat het jouw schuld is. Opeens komt er een golf van woede of angst op. Je stem krijgt iets hards: ‘Ik kan het niet meer aan.’ Je beschuldigt en verwijt, valt aan, verdedigt of rechtvaardigt jezelf, en dat alles gebeurt op de automatische piloot. Het is duidelijk dat er iets veel belangrijker voor je is dan de innerlijke rust die volgens jou een moment geleden nog alles was wat je wilde, en een onsterfelijke geest ben je ook niet meer. De transactie, het geld, het contract, het verlies of dreiging van verlies zijn belangrijker. Voor wie? Voor de onsterfelijke geest die je zei te zijn? Nee, voor mij. Het kleine ‘mij’ dat streeft naar veiligheid of bevrediging in dingen die voorbijgaan en bang en boos wordt als het er niet in slaagt die te vinden.

Als vrede echt is wat je wilt, kies je voor vrede.

Als vrede meer voor je zou betekenen dan al het andere en je werkelijk wist dat je geest bent en niet en klein ik, zou je niet – reactief en volkomen alert blijven wanneer je geconfronteerd wordt met problematische mensen of situaties. Je zou de situatie onmiddellijk aanvaarden en er daardoor één mee worden in plaats van je ervan los te maken. Dan zou er uit je alertheid en antwoord komen. Wie je bent (bewustzijn) en niet wie je denkt te zijn (een klein ik) zou dan antwoorden. Het zou krachtig en effectief zijn en geen mensen of situaties in een vijand veranderen.

Alleen als je je verzet tegen wat er gebeurt, ben je overgeleverd aan wat er gebeurt, en bepaalt de wereld je geluk en ongeluk.

Niemand kan je vertellen wie je bent. Dat zou gewoon weer een concept zijn, dus het zou je niet veranderen. Wie je bent heeft geen geloof nodig.

In feite is elke overtuiging een hindernis.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

Het pijnlichaam van kinderen manifesteert zich soms door en slecht humeur, huilbuien en woede-uitbarstingen. ‘Waar komt al dat ongelukkig – zijn vandaan?’ vragen ze de ouders zich af. Het kind kan pijn hebben overgenomen van het pijnlichaam van zijn ouders, en dan zien de ouders in het kind een afspiegeling van wat er ook in henzelf zit. Hooggevoelige kinderen worden bijzonder sterk beïnvloed door het pijnlichaam van hun ouders. Het moeten zien van het intense drama van hun ouders doet ze bijna ondraaglijke pijn; vaak groeien juist deze hooggevoelige kinderen op tot volwassenen met een zwaar pijnlichaam. Kinderen laten zich niet voor de gek houden door ouders die proberen hun pijnlichaam voor hen te verbergen en tegen elkaar zeggen: ‘We moeten geen ruzie maken waar de kinderen bij zijn.’ Dat houdt meestal in dat terwijl de ouders beleefd met elkaar praten, het huis doortrokken is van negatieve energie. Ongedrukte pijnlichamen zijn buitengewoon giftig, nog giftiger dan wanneer ze openlijk actief zijn, en dat psychische vergif wordt door kinderen opgenomen en draagt bij aan de ontwikkeling van hun eigen pijnlichaam.

Als het kind een aanval van zijn pijnlichaam heeft, kun je niet veel anders doen dan tegenwoordig blijven, zodat je je niet laat verleiden tot een emotionele reactie. Het pijnlichaam van het kind zou zich daar alleen maar mee voeden. Pijnlichamen kunnen enorm dramatisch zijn. Laat je niet meeslepen door het drama. Als het pijnlichaam werd opgewekt doordat het kind zijn zin niet kreeg, geef dan nu niet aan die eisen toe. Anders leert het kind daarvan: hoe ongelukkiger ik word, des te groter de kans dat ik krijg wat ik wil. Dat is een recept voor gestoord gedrag in de rest van het leven.

Je houding moet belangstellend en nieuwsgierig zijn en niet kritisch of veroordelend. Niets anders dan open, alert, intens tegenwoordig zijn – tegenwoordig met elke cel in mijn lichaam. Observeren zonder erbij te denken of  te oordelen en luisteren in stilte zonder mentaal commentaar te geven!!  Het denkende verstand kan Tegenwoordigheid niet begrijpen en interpreteert hat daarom vaak verkeerd. Het zegt dat je harteloos bent, afstandelijk, geen mededogen hebt, geen contact hebt.

By Rigi

De teksten zijn uittreksels – essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

 

Hoe het pijnlichaam zichzelf vernieuwt

Het pijnlichaam is een uit emoties bestaande entiteit. Het heeft zijn eigen primitieve intelligentie, zoals van een slim dier, en zijn intelligentie is hoofdzakelijk gericht op overleving. Net als alle levensvormen moet het zich regelmatig voeden. Voor het pijnlichaam is elke emotioneel pijnlijke ervaring bruikbaar als voedsel. Daarom gedijt het zo goed op negatief denken en op drama in relaties. Het pijnlichaam is een verslaving aan ongelukkig – zijn.

Je schrikt misschien als je voor het eerst beseft dat er iets in je zit dat geregeld emotionele negativiteit, ongelukkig – zijn nastreeft.

Als het ongelukkig – zijn je eenmaal in zijn macht heeft, wil je er niet alleen geen eind aan maken, maar wil je zelfs andere mensen zich net zo ellendig laten voelen, zodat je je kunt voeden met hun negatieve emotionele reacties. Voor pijnlichaam is pijn genoot. Het is een soort psychische parasiet.

Hoe het pijnlichaam zich voedt met je gedachten

Het pijnlichaam ontwaakt uit zijn sluimertoestand als het honger krijgt. Het kan op een willekeurig moment door een gebeurtenis worden geactiveerd. Het kan iets wat iemand zegt of doet als trigger gebruiken. Als je alleen woont voedt het pijnlichaam zich met je gedachten. Opeens wordt je denken heel negatief. Als het actief is dan is het een stroom van negatieve emoties.

Het kan zich niet met alle gedachten voeden. Een positieve gedachte heeft een totaal gevoelstoon dan een negatieve. Een gelukkige, positieve gedachte is onverteerbaar voor het pijnlichaam. Het is dezelfde energie, maar met een andere frequentie.

(Alle dingen zijn trillende energievelden die onophoudelijk in beweging zijn.)

Hoe het pijnlichaam zich voedt met drama

Als er wel andere mensen in de buurt zijn, bij voorkeur je partner of een nauwe verwant, probeert het pijnlichaam zo iemand te provoceren om zich met het daaropvolgende drama te kunnen voeden. Pijnlichamen zijn gek op intieme relaties, en families omdat ze daarin het grootste deel van hun voedsel krijgen. Het is moeilijk om weerstand te bieden aan het pijnlichaam van iemand anders als dat vastbesloten is je tot een reactie te verleiden. Instinctief kent het je zwakste, kwetsbaarste plekken. Als het de eerste keer niet slaagt, probeert het het gewoon opnieuw.  Het pijnlichaam van de ander wil dat van jou wekken zodat beide pijnlichamen elkaar van energie kunnen voorzien.

Het is voor een kind bijna onverdraaglijk pijnlijk om getuige te moeten zijn van het emotionele geweld van de pijnlichamen van zijn ouders, en toch is dat het lot van miljoenen kinderen overal op aarde. Dat is ook een van de belangrijkste manieren waarop het pijnlichaam van generatie op generatie wordt overdragen.

De meeste pijnlichamen willen zowel toebrengen als ondergaan. In alle gevallen voeden ze zich met geweld, of dat nu emotioneel of lichamelijk geweld is. Sommige stellen die denken dat ze ‘verliefd’ zijn, voelen zich in werkelijkheid tot elkaar aangetrokken doordat hun pijnlichamen elkaar aanvullen.

In intieme relaties zijn pijnlichamen vaak slim genoeg om zich schuil te houden tot je begint samen te wonen en bij voorkeur een contract hebt getekend, waardoor je je verplicht de rest van je leven bij deze persoon te blijven.

Je trouwt niet alleen met je aanstaande man, maar ook met zijn pijnlichaam – en hij met dat van jou. Het zou moeilijk zijn een partner te vinden die geen pijnlichaam torst, maar het is wel verstandig iemand te kiezen met een niet al te dicht pijnlichaam.

Dichte pijnlichamen

Sommige mensen lopen rond met een dicht pijnlichaam dat nooit helemaal gaat slapen. Sommige van die mensen raken betrokken bij langdurige en uiteindelijk zinloze conflicten of rechtszaken met organisaties of individuen. Onbewust van de pijn die ze in zich dragen projecteren ze de pijn door hun reactie op gebeurtenissen en situaties.  Door een volkomen ontbreken van zelfbewustzijn zien ze geen verschil tussen een gebeurtenis en hun reactie op die gebeurtenis. Onbewust van hun eigen toestand weten ze niet eens dat ze diep ongelukkig zijn, dat ze lijden.

Sommige mensen met een dicht pijnlichaam worden activist en gaan ergens voor vechten. Dat kan voor een goede zaak zijn, en soms weten ze aanvankelijk veel te bereiken, maar de negatieve energie die stroomt in wat ze zeggen en doen en hun onbewuste behoefte aan vijanden en conflicten wekken steeds meer weerstand op tegen de zaak waar ze zich voor inzetten.

Uitbreken

Het begin van de bevrijding van het pijnlichaam ligt allereerst in het besef dat je een pijnlichaam hebt. Dan, belangrijker, in je vermogen tegenwoordig genoeg, alert genoeg, te blijven om het pijnlichaam in jezelf op te merken als een zware instroom van negatieve emoties wanneer het actief wordt. Als het herkend wordt, kan het zich niet meer voor jou uitgeven en door jou leven en zich vernieuwen. Je denken wordt niet meer verduisterd door emoties; je huidige waarneming wordt niet meer verwrongen door het verleden. Negatieve trillingsfrequentie wordt omgezet in brandstof van bewust zijn. Dat verklaart dat de meest van wijze en verlichte mensen ooit een zwaar pijnlichaam hadden.

Ongeacht wat je zegt of doet en wat voor gezicht je de wereld laat zien, je mentaal – emotionele toestand kun je niet verbergen. Alle mensen stralen een energieveld uit dat overeenkomt met hun innerlijke toestand en de meeste mensen kunnen dat voelen. Het bepaalt in hoge mate hoe ze over die persoon denken en op hem reageren. Sommige mensen zijn zich er het duidelijkst bewust van als ze iemand voor het eerst ontmoeten, nog voordat er een woord gewisseld is. Enige tijd later gaan de woorden de relatie overheersen en met de woorden komen de rollen die mensen spelen. De aandacht verschuift dan naar het rijk van het verstand en het vermogen om het energieveld van de ander te zien neemt sterk af. Toch wordt het onbewust nog wel gevoeld.

By Rigi

De teksten zijn uittreksels – essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …