Je hebt (meestal zonder dat je ervan bewust bent) juist een partner uitgezocht om iets met hem te leren. Hij is een spiegel die je iets moet tonen wat je zelf ook in je meedraagt, maar wat je tot dusverre niet hebt willen zien.

Sommigen doen werkelijk moeite om hun partner te begrijpen. Maar hoeveel moeite je ook doet, je kunt het maar niet begrijpen en dat bezorgt je vaak veel verdriet.

Iemand werkelijk begrijpen zodat je inziet waarom hij zich op een bepaalde manier gedraagt of op een bepaalde manier denkt, is slecht tot op zekere hoogte mogelijk. We zouden daartoe al zijn ervaringen zelf ook moeten hebben opgedaan en bovendien nog vertrouwd moeten zijn met zijn onbewuste, wat hij zelf niet bewust kent. Het gaat er dan ook niet om iemand verstandelijk te bevatten, maar om je te kunnen inleven in zijn gevoelsleven. Alleen als je dat niet wilt – wilt voelen wat de ander voelt, probeer je hem verstandelijk te bevatten. Onze verstandelijke vermogens, ook de vermogens tot waarnemen en inleven, zijn heel beperkt.

Probeer nooit je partner of wie dan ook alleen met je verstand te begrijpen. Pas als je hem waarneemt met je hart, zul je hem ook begrijpen. Dan zal je duidelijk worden dat hij net als jijzelf alleen maar probeert gelukkig te zijn, dat hij ook bemind wil worden, dat hij net als jij bepaalde angsten heeft, en dat hij zo nu en dan verdrietig is.

Niet zeggen wat je denkt

Soms wordt het zelfs ‘diplomatie’ genoemd, en veel mensen zijn ertoe opgevoed om zich zo te gedragen. Het begint al op school, komt in alle lagen van onze samenleving tot uiting en eindigt ook niet bij de intieme relatie. ‘Ik wil hem niet krenken’- ‘Wat heeft hij eraan als hij dit weet?’ of ‘Dat mag hij niet weten, want dat zou niet goed voor hem zijn’ – zijn veelvoorkomende rechtvaardigingen die we vaak als een ‘leugentje om bestwil’ betitelen in plaats van het oneerlijkheid te noemen. En dat doen we om conflict, onbegrip of afwijzing te vermijden. Aangezien dat je niet van te voren kunt bepalen, besluit je maar om niets te zeggen. De wens om je altijd aan ‘de norm’ te houden en in geval van twijfel alleen datgene te zeggen wat wordt verwacht of gewenst, getuigt van drijfveren als gebrek aan zelfvertrouwen, de angst voor afwijzing of de angst voor conflicten. ‘Mag ik wel zeggen wat ik denk?’ is een vraag die door veel mensen nog niet met ja wordt beantwoord.

Ik kan niet tegen ruzie

Zelfs ruzie maken is een kunst die velen niet beheren. Ruzie betekent voor de meeste mensen disharmonie, en dat willen zij coûte que coûte vermijden. We leven in een conflictschuwe samenleving, waarin ruziemaken als iets primitiefs wordt beschouwd en waarin diplomatie en bereidheid om water bij de wijn te doen als deugden worden gezien. Op die manier gaan we ieder confrontatie uit de weg en blijven glimlachen, ook als de laatste druppel allang in de emmer is gevallen, zodat deze overloopt.

Hoe meer je afhankelijk bent van de liefde van anderen – omdat je niet van jezelf houdt – des te meer je zult proberen om conflicten te vermijden.

recite-s06x3c

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

Advertisements

Ophouden met rollen spelen

January 25, 2016

In een wereld van rollen spelende persoonlijkheden (b.v. machtige mensen zoals politici, tv-persoonlijkheden, topmensen uit b.v. leven en religieuze leiders) zijn maar weinig mensen die geen verstandelijk beeld projecteren maar functioneren vanuit de diepere kern van hun Zijn, die zich niet als beter voordoen dan ze zijn maar gewoon zichzelf zijn. Zulke mensen zijn opmerkelijk en het zijn de enigen die in deze wereld werkelijk wat uitmaken. Zij zijn die die het nieuwe bewustzijn brengen. Wat ze doen krijgt kracht omdat het afgestemd is op het doel van het geheel. Alleen al door hun Tegenwoordigheid – eenvoudig, natuurlijk, bescheiden – veranderen ze iedereen met wie ze in contact komen. Wanneer je geen rollen speelt, is het zelf (ego) niet betrokken bij wat je doet. Je hebt geen dubbele agenda: bescherming en versterking van je zelf. Wat je doet heeft daardoor veel meer macht. Je bent met al je aandacht bij de situatie. Je wordt er één mee. Je probeert niet iemand in het bijzonder te zijn. Je bent het machtigst, bereikt het meest, als je helemaal jezelf bent. Maar niet jezelf te zijn. Dat is een andere rol. Die rol heet ‘de natuurlijke, spontane Ik’. Zodra je probeert dit of dat te zijn, speel je een rol. ´Je moet gewoon jezelf zijn´ is goede raad, maar kan ook misleidend zijn. Het verstand komt tussenbeide en zegt: ‘Laat eens kijken. Hoe kan ik mezelf zijn?’ Dan ontwikkelt het verstand een soort strategie: ‘hoe kan ik mezelf zijn’. NOG EEN ROL. ‘Hoe kan ik mezelf zijn?’ is in feite de verkeerde vraag. Hij veronderstelt dat je iets moet doen om jezelf te zijn. Maar dat is hier niet van toepassing, want je bent jezelf al. Je moet alleen maar op te houden met onnodige bagage to te voegen aan wie je bent. Houd op met jezelf definiëren.

Je wilt niets anders, dan dat moment zoals het is.

De ouderdom of naderen van dood is toegang tot het rijk van geestelijke!

Wees alert. STIL! Kijk, luister, wees tegenwoordig!

098899c64e0ad0df4dd637c69c93f7f5

Ego & The Opposite

December 7, 2015

This is a guest post by RF Grant.

Through many years of conditioning—specifically as a result of competitive society—humans haven’t had much of a choice but to practice the “ego” state of mind continually. According to Eastern thought, this is the mind that constantly measures, compares, or identifies all sense-objects in reality. When we analyze most modernized, capitalistic societies, we see an underlying value within its people’s minds: a carnivorous mentality of competitiveness pervading our every choice.

Somehow, the perceived rewards of this state are yielded materialistically. It doesn’t matter who you are—if you’re driving the newest car, owning property spanning several thousand square feet, wearing designer clothing, and living through the illusions of the internet to prove it to strangers—these qualities belong, by most standards, to someone who’s admirable, someone who’s made it, a desirable person anyone would want in their life. As long as one continues to grow their material wealth and net worth, they will be adored, accepted, and loved; anything to make us compare ourselves to those passd on the streets every day. Anything to make us measure our bank account zeros to our neighbor’s. Anything to create an identity which separates us from the meaningless herd from which we belong.

But beneath it all, what is this perpetual state of mind really doing to us? What is it doing to our sentimentalism, our emotional well-being—even our souls?

Buddhism refers to the ego-mind as the root of all suffering. In Christianity, the comparable term is, perhaps, pride. Sects of Hinduism philosophize extensively on the nature of the ego in the Upanishads, exhaustively stating that its mindset—the mind which compares, measures, and identifies everything—is illusory. That it belongs to the projection of Māyā: the illusion, our world.

Buddhists believe that Taṇhā, or craving, is a primary reason why we are reborn into this cyclical world. The insatiable craving for worldly things—expensive cars, money, property, and the influence it will have on others—is the reason why our souls cannot ascend to higher realms when we die. Buddhists believe the soul’s intent using the mind causes its destination, and Taṇhā (craving for the things of this world) is a conscious intent conditioned by such things as ignorance and society.

Like an addiction, our sense of craving for the world, its objects, and the influence, won’t fade until our consciousness expands outside of the state that addiction originally placed us into. Even in Biblical scripture, John 2:16 – 17 states, “For everything in the world—the lust of the flesh, the lust of the eyes, and the pride of life—comes not from the Father but from the world. The world and its desires pass away, but whoever does the will of God lives forever.”

So, why has the majority turned out this way? Generally, why are the values of the majority of people in this modern world completely against the syncretic path all religions have placed before us? It’s a hard question. Perhaps it is the Great Test underlying our daily troubles. Whether you believe in this article or not—whether you believe in what religions are preaching or not—go out into the world tomorrow. Start to experience it differently; as fragmented. See it in the eyes of the people around you, in the wilderness and its sights and sounds. Listen, look. Pay attention. Be aware. There might be a substratum behind the façade of everyday life.

Just for a day, pull away from constantly attempting to outdo those in your social life. Instead, see them as God’s creatures, each with a special gift they can offer. Love them instead of one-upping them. Listen instead of talking. See one another for our sufferings rather than what we own and what we’re trying to prove. And always, always ask questions—about others, about yourself, about the nature of our world. Perhaps then, a new path begins. One which leads to the reconciliation of opposites.
©2015 Works of R. F. Grant

cccbecfe64cb486f63f3edca1eab490c

 

–       Los laten is niet dat je leeft met dromen vol hartzeer over hoe het geweest had kunnen zijn.

–       Los laten is niet de zekerheid dat iemand anders het mis had.

–       Los laten is niet je vast klampen aan de puinhopen van een teleurstelling terwijl je je koestert in de warmte van een gefantaseerde nieuwe overwinning.

–       Los laten is niet het vermijden van mensen of plaatsen die je pijnlijk herinneren aan gehechtheden uit het verleden.

–       Los laten is niet de wanhopige zoektocht om iemand te vinden die het met je eens is wat betreft jou kant van een ruzie.

Loslaten heeft niet te maken met disciplines of het worstelen om vrij te zijn in relaties. In feite heeft loslaten niets te maken met het vrijlaten van iets BUITEN JEZELF.

We weten allemaal hoe het is om er zeker van te zijn dat we iets droevigs of iets zorgwekkends hebben losgelaten, en ons vervolgens een paar tellen later weer in een soortgelijke droevige situaties te bevinden. De ene persoon laten vallen en de andere oppikken maakt geen einde aan de eenzaamheid die ons in uitzichtloze relaties drijft.

6479241

Seks is dé energie die kan getransformeerd worden

Als er een moment komt waarop die energie uit je laatste centrum de kosmos in stroomt wordt je geen dier meer. Het dier schuilt nog wel in je, maar je bent geen dier meer. Het dier trekt je steeds naar beneden. Daar is niets op tegen, een dier kan nu eenmaal niet anders. Het trekt je omlaag naar het sekscentrum en daar blijf jij omheen draaien. Maar de mogelijkheid om steeds weer omhoog te komen is er. Als het eenmaal gebeurt ben je nooit meer dezelfde. Het is een ontwikkeling. Het is meer dan alleen maar een ervaring, het is een groei.

Seks is dé energie. De energie kan getransformeerd worden – ze kan een hogere energie worden. Hoe hoger ze komt, hoe minder seksualiteit erin blijft. En als ze haar allerhoogste punt heeft bereikt, is ze nog slechts liefde en mededogen. Die uiteindelijke bloei kunnen we goddelijke energie noemen maar de basis, de haard blijft seks. Seks is de eerste, de onderste laag van energie – en God is de hoogste laag. Maar dezelfde energie beweegt in alles.

Tweeduizend jaar christelijke onderdrukking van de seksuele energie heeft ervoor gezorgd dat de westerse geest er enorm door geobsedeerd is geraakt. Tweeduizend jaar is het obsessie geweest om die energie uit te schakelen. Maar energie kun je niet uitschakelen. Hoe meer je ertegen vecht, hoe meer je het onderdrukt, des te seksueler word je. Seks nestelt zich dieper in je onderbewuste, ze vergiftigt je hele wezen. Je kunt de energie alleen transformeren – naar een ander niveau of dimensie brengen.

Na tweeduizend jaar onafgebroken seksuele onderdrukking heeft het Westen er schoon genoeg van. Het was te veel. Nu draait het wiel in de andere richting. De verdringing heeft plaats gemaakt voor een nieuwe obsessie: zich uitleven, zich eraan te buiten gaan. De mind heeft zich van de ene naar de andere pool verplaatst. De ziekte blijft dezelfde. Eerst was het verdringing, nu probeert men er steeds meer in te zwelgen. Het getuigt allebei van een ziekelijke mentaliteit.

Seks moet getransformeerd worden, niet verdrongen en evenmin tot in het absurde uitgeleefd. En de enige manier is om seks te beleven met een diep meditatief bewustzijn. Beleef seks maar blijf er met je hele aandacht en bewustzijn bij wakker. Laat seks geen onbewuste kracht worden. Doe alles wat je doet met begrip en liefde.

Zodra je meditatief bent in je seksuele beleving, verandert de aard ervan. Dezelfde energie die eerst naar je seksuele ervaring ging, verplaatst zich nu naar het bewustzijn. Tijdens het hoogtepunt van een orgasme kun je bewuster worden dan waarin ook, geen enkele andere ervaring is zo diep, in geen enkele andere ervaring kun je zo verdwijnen, geen enkele andere ervaring is zo totaal. In een seksueel orgasme verdwijn je volledig, met wortel en al, met je trillende wezen. Lichaam een geest, beide verdwijnen erin en het denken komt volledig tot stilstand. Tijdens één enkele seconde, wanneer het orgasme zijn hoogtepunt bereikt, stopt het denken helemaal, aangezien je zo totaal bent dat je niet kunt denken.

In een seksuele orgasme ben je. Je bent het zijn zonder enige gedachte. Als je in dit moment alert, bewust kunt zijn, kan seks de deur naar het goddelijke worden. Als je in dit moment waakzaam kunt zijn, kan die waakzaamheid ook op andere momenten en andere ervaringen overgedragen worden. Ze kan een deel van je worden. Dan draag je die aandacht met je mee als je eet, loopt, je werk doet. Door seks heeft die aandacht je diepste geraakt. Ze is diep in je binnengedrongen. Nu kan je haar altijd bij je hebben. En als je meditatief wordt, word je je bewust van iets nieuws. Dat is dat het niet seks is die je gelukkig maakt, die je in extase brengt. Het is eerder een geestestoestand die vrij van gedachten is en een totaal opgaan in de daad die je dat gelukzalige gevoel geven.

Als je dat eenmaal begrijpt, zul je steeds minder behoefte aan seks hebben omdat die geestestoestand die vrij van gedachten is, ook zonder seks bereikt kan worden. Dat is ook de bedoeling van meditatie. Als je eenmaal weet dat hetzelfde kan gebeuren zonder seks, heb je seks steeds minder nodig. Er komt een moment waarop seks helemaal niet meer nodig is.

En denk erom dat seks altijd afhankelijk is van de ander. Seks is dus nooit helemaal vrij van onderwerping, van slavernij. Zodra je dit totale orgasme kunt oproepen zonder afhankelijk te zijn van iemand anders, zodra het een innerlijke bron heeft, ben je onafhankelijk, ben je vrij. Dat bedoelen ze in India als ze zeggen dat alleen een brahmachari, een mens die in totaal celibaat leeft, vrij kan zijn. Want nu is hij van niemand meer afhankelijk, zijn extase komt uit hem zelf.

Seks verdwijnt door meditatie maar daarmee verdwijnt niet de energie. Energie verdwijnt nooit, alleen de vorm van energie verandert. Nu is die niet langer seksueel. En als de vorm niet langer seksueel is, ga je liefhebben.

Een seksueel mens kan niet echt liefhebben, hij kan alleen de ander gebruiken en zijn liefde dient alleen om met de ander in contact te komen.

Iemand die dit seksuele stadium voorbij is en bij wie de energie een innerlijke stroom is geworden, kan uit zichzelf tot extase komen. Zijn extase is van hemzelf. Hij maakt voor heet eerst mee wat liefhebben is. Zijn liefde is een onafgebroken stroom, een constant delen met anderen, een constant geven. Om zover te komen hoef je niet tegen seksualiteit te zijn. Om zover te komen moet je seksualiteit als een deel van het leven, van een natuurlijk leven, kunnen zijn. Ga erin mee – maar ga er wel op een bewustere wijze in mee. Het bewustzijn is de brug, de gouden brug, van deze wereld naar de andere, van de hel naar de hemel, van het ego naar het goddelijke.

a6dd7881d2aea8f625b22f20bed2a499

 

 

 

 

http://www.ayahuasca-info.com/

ayurvaska

Wanneer twee mensen elkaar ontmoeten, ontstaat er een nieuwe wereld. Iets dat nooit eerder heeft bestaan.

Een relatie verandert degene die je was prompt in iemand anders. Je vormt een relatie en die vormt op haar beurt jou.

Twee mensen ontmoeten elkaar – twee werelden ontmoeten elkaar. In het begin komen alleen buitenkanten bij elkaar. Als de verhouding intiemer wordt, hechter, dieper, naderen ook de middelpunten geleidelijk tot elkaar. Als middelpunten samen vallen, spreken we van liefde.

Liefde is heel zeldzaam. Om iemand in zijn middelpunt te kunnen ontmoeten moet je zelf een innerlijke revolutie doormaken want als je dat wilt, moet je ook toestaan dat die ander tot in jouw middelpunt doordringt. Je moet je helemaal blootgeven – kwetsbaar worden, volkomen kwetsbaar en open.

Ook al bedrijf je liefde met elkaar en voel je je seksueel tot elkaar aangetrokken, toch is seks ook maar buitenkant. Als de middelpunten elkaar niet ontmoeten is seks enkel een ontmoeting van twee lichamen. En een ontmoeting van twee lichamen is iets anders dan elkaar ontmoeten. Seks is niet veel anders dan een kennismaking – fysiek, lichamelijk maar het blijft kennismaking. Je kunt iemand alleen in je centrum toelaten als je niet bang bent, als er geen angst is. Het ene leven wordt door angst geleid, het andere door liefde. Met een leven dat door angst geleid wordt, kun je nooit tot een diepe relatie komen. Je blijft bang en daardoor kun je de ander niet toelaten – niet toelaten tot je diepste kern.

Een mens die zich door liefde laat leiden, is een religieus mens. Wie door liefde geleid wordt, is niet bang voor de toekomst, is niet bang voor hoe het afloopt of voor wat ervan komt – hij leeft in het hier en nu.

Dat is wat Krishna tegen Arjuna zegt in de Gita; ‘Maak je niet bezorgd om het resultaat.’ Denk niet aan wat de gevolgen ervan zijn. wees hier en handel totaal. Wees niet berekenend. Een angstig mens is altijd bezig met berekenen, plannen, regelen, veiligstellen. Hij verspilt zo zijn hele leven.

Liefde VS angst

Allen als je hier en nu kunt zijn, in dit moment, in dit heden, in deze volheid, kun je lief hebben.

Liefde is heel zeldzaam omdat ze alleen kan bloeien als er geen angst is, eerder nooit. Dat betekent dat je liefde alleen aantreft bij een diep spiritueel, religieus mens.  Seks kan iedereen hebben, kennismaken kan iedereen, maar liefhebben niet.

Als je niet bang bent valt er niets te verbergen. Dan kun je open zijn, alle muren neerhalen, de ander uitnodigen om binnen te komen in je diepste kern. En, let wel; als je iemand diep bij je laat binnenkomen, zal die ander jou ook diep bij zich laten binnenkomen want zo’n uitnodiging kweekt vertrouwen. Als je niet bang bent is die ander ook niet meer bang.

In jullie liefde zit nog altijd angst? Dan is het geen liefde, dan is het enkel een akkoord tussen twee angstige mensen die van elkaar afhankelijk zijn, die ruzie maken, die elkaar misbruiken, manipuleren, overheersen, bezitten, maar liefde mag je dat niet noemen.

Als je kunt liefhebben, hoef  je niet te bidden of te mediteren. Als je kunt liefhebben, kun je zelfs God helemaal vergeten want door je liefde heb je dat al allemaal: de meditatie, het gebed, God.

Dat is je al ten deel gevallen.

Dat is wat Jezus bedoelde toen hij zei; “Liefde is God.”

Maar liefde is mogelijk. Eerst moet de angst verdwijnen. En het vreemde is dat je zo bang bent terwijl je niets te verliezen hebt.

Kabir heeft ergens gezegd; “Ik vraag me af wat er met de mens aan de hand is. Hij is zo bang maar ik kan niet ontdekken waarom, want hij heeft niets te verliezen. Hij doet me denken aan iemand die naakt is en die nooit een bad in de rivier neemt omdat hij niet weet waar hij zijn kleren te drogen moet hangen.” Dit is de situatie waarin je verkeert. Je bent naakt, je hebt geen kleren aan je lijf maar maakt je altijd zorgen om je kleren.

Alles wat je bezit, wordt je afgenomen. Waarom deel je het niet met anderen voor dat je het wordt afgenomen? Dit is de enige manier om het te bezitten. Als je kunt delen en weggeven, ben je er de meester over.

Er is niets dat je altijd mag houden. Da dood maakt aan alles een einde. Er is een strijd tussen dood en liefde. Als je kunt geven er is geen dood. Voor dat je iets kan worden afgenomen, heb je het al weggegeven, heb je een geschenk van gemaakt.

Voor wie niet liefheeft, betekent elk moment een dood omdat hem elk moment iets wordt ontstolen. Zijn lichaamskrachten nemen af, hij gaat er elke moment op achteruit. En dan komt de dood en is alles voorbij.

Wat is die angst? Waarom ben je zo bang? Zelfs als alles over je bekend is en je een open boek bent, waarom ben je dan bang? Wat heb je daarvan te verliezen? Het is enkel te wijten aan misvattingen, aan wat is je ingeprent … je moet iets te verbergen hebben, je moet voor jezelf opkomen, je moet altijd bereid zijn om te vechten, iedereen kan een vijand zijn, ze zijn allemaal tegen je.

Niemand is tegen je. Zelfs als je het idee hebt dat iemand tegen je is, dan is hij dat nog niet, want iedereen is met zichzelf bezig, niet met jou. Er valt niets te vrezen. Dat moet je inzien voordat er een echte relatie mogelijk is. Er valt niets te vrezen.

32c185a4bd5beef7ef7f648f1519ad49

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

 

mqdefaulthttps://www.youtube.com/watch?v=cyc_MnHX8FI&feature=em-subs_digest

Enthousiasme

January 30, 2015

Er is een andere manier van creatieve manifestatie die beschikbaar is voor mensen die trouw zijn gebleven aan hun innerlijke doel om te ontwaken. Op een dag weten ze opeens wat hun uiterlijke doel is. Ze hebben en geweldig visioen, een doel, en vanaf die dag werken ze naar het verwezenlijken van dat doel toe. Hun doel of visioen is meestal verbonden met iets wat ze al op kleinere schaal aan het doen zijn en met plezier doen.

Enthousiasme betekent dat er diepe vreugde zit in wat je doet, met daarbij het toegevoegde element van een doel of visioen waar je naartoe werkt. Op het hoogtepunt van door enthousiasme aangedreven creativiteit zit er een enorme intensiteit en energie achter wat je doet. Je voelt je net een pijl die op weg is naar zijn doel – en je geniet van de reis. Als je liever je doel bereikt dan doet wat je aan het doen bent, heb je last van stress en moet je worstelen en ‘hard werken’ om het voor elkaar te krijgen. Stress vermindert zowel de kwaliteit als de effectiviteit van wat je onder invloed van stress doet. Er is ook een sterk verband tussen stress en negatieve emoties zoals woede en bezorgdheid. Stress is giftig voor het lichaam en wordt steeds meer gezien als een van de belangrijkste oorzaken van de degeneratieziekten, zoals kanker en hartkwalen.

Het woord enthousiasme komt uit oude Grieks – en theos betekent ´in God´. En het verwante enthousiazein betekent ´door een God bezeten zijn´.

Anders dan het egoïsche willen hebben dat tegenstand schept, streeft enthousiasme nooit tegen. Het gaat de confrontatie niet aan. Zijn activiteit schept geen winnaars en verliezers. Het berust op insluiting, niet op uitsluitingactiviteit van anderen. Het hoeft andere mensen niet te gebruiken of te manipuleren, omdat het kracht van de schepping zelf is en dus geen energie aan een minder krachtige bron hoeft te ontlenen.

Het willen hebben van het ego probeert altijd van iets of iemand te nemen, het enthousiasme geeft uit zijn eigen overvloed. Wanneer enthousiasme op hindernissen stuit in de vorm van ongunstige situaties of mensen die niet mee willen werken, valt het niet aan, maar loopt om hen heen of het verandert door overgave of omhelzing de toestand biedende energie in een behulpzame, de vijand in een vriend.

Enthousiasme weet waar het heen gaat, maar is tegelijkertijd diep één met het huidige moment, de bron van zijn levendigheid, zijn vreugde, zijn kracht. Enthousiasme ‘heeft niets nodig’ omdat het niets tekort komt. Waar geen identificatie is, is geen gehechtheid – een van de bronnen van lijden.

Samenvattend: met plezier doen wat je doet, samen met een doel of visioen waar je naartoe werkt, wordt enthousiasme. Zelfs als je een doel hebt, blijft wat je op het huidige moment doet het brandpunt van je aandacht, anders verlies je de afstemming op het universele doel. Zorg dat je doel niet een verborgen vorm van ego is, zoals een filmster, een beroemd schrijver of een rijke ondernemer willen worden, of dat je doel niet op gericht is iets te hebben, zoals een land, huis aan zee of tien miljoen euro op de bank. Deze statische doelen geven je geen kracht. Zorg er in plaats daarvan voor dat je doelen dynamisch zijn, dat ze naar een activiteit wijzen waarmee je bezig bent met andere mensen en met het geheel. In plaats van jezelf te zien als een beroemd schrijver ezv moet je jezelf zien als iemand die met zijn werk talloos velen inspireert en hun leven verrijkt. Je voelt hoe die activiteit niet alleen jouw leven verrijkt en verdiept, maar ook dat van vele anderen. Enthousiasme is de kracht die de blauwdruk overbrengt naar de fysieke dimensie. Dat is creatief gebruik van het verstand, en dat is de reden dat er geen ‘willen hebben’ aan te pas komt. Je kunt niet manifesteren wat je mist, je kunt alleen manifesteren wat je al hebt.

4f46b762bffbc4cc82178b1b07b00f79

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho … 

De ontdekking van de innerlijke ruimte

Je innerlijk niet verzetten tegen gebeurtenissen, één zijn met wat er gebeurt, niet oordelen en onthechting zijn de drie aspecten van ware vrijheid en verlicht leven.

Onthecht zijn betekent niet dat je niet kunt genieten ven het goede dat de wereld te bieden heeft. Je geniet er juist meer van. Als je de vergankelijkheid  van alle dingen en de onvermijdelijkheid van verandering zit en aanvaard, kun je genieten van de genoegens van de wereld zolang ze duren zonder bang te zijn voor verlies of angst voor de toekomst.

Als je onthecht bent, zie je de gebeurtenissen in je leven vanuit een hoger standpunt in plaats van dat je erin gevangen bent.

Het inzicht Ook dit gaat voorbij brengt onthechting  en met de onthechting komt er een andere dimensie in je leven – innerlijke ruimte; een stilte en subtiele vrede diep binnen je. Door onthechting, maar ook door niet te oordelen en je niet te verzetten krijg je toegang tot die dimensie. Vanuit die ruimte komt een vrede die niet ‘van deze wereld’ is, omdat deze wereld vorm is, en vrede is ruimte. Dat is vrede van God. Je kunt mee doen met de dans van de schepping en actief zijn zonder je te hechten aan het resultaat en zonder onredelijke eisen aan de wereld te stellen zoals: maak me compleet, maak me gelukkig, zorg dat ik me veilig voel, vertel me wie ik ben. De wereld kan je die dingen niet geven en als je niet zulke verwachtingen hebt, komt er een eind aan al het door jezelf geschapen lijden. Al dergelijke lijden is gevolg van een overwaardering van vorm en niet bewust zijn van de dimensie van de innerlijke ruimte.

Als de dimensie van ruimte verloren gaat of niet bekend is, nemen de dingen van deze wereld een absolute betekenis aan, een ernst en gewicht die ze in werkelijkheid niet hebben.

c6fb2d3214eb8ad2ee8e1d32475b5882

By Rigi

De teksten zijn uittreksels – essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho … 

Ietsheid en nietsheid

December 15, 2014

Vorm en ruimte

Als je ‘s nachts naar de heldere hemel kijkt, kun je gemakkelijk een waarheid inzien die even uiterst eenvoudig als buitengewoon diepzinnig is. Wat zie je? De maan, sterren, Melkweg… Als je dat nog verder vereenvoudigt, wat zie je dan? Objecten die in de ruimte zweven. Dus waaruit bestaat het heelal? Uit objecten en ruimte.

Als je niet sprakeloos wordt van het kijken naar de hemel op een heldere avond, kijk je niet echt, ben je niet bewust van het geheel dat daar is. Je kijkt waarschijnlijk alleen maar naar de objecten en probeert ze misschien te benoemen. Als je ooit een gevoel van ontzag kreeg wanneer je naar de ruimte keek, misschien zelfs een diepe verering voelde voor dit onbegrijpelijke mysterie, wil dat zeggen dat je een moment het verlangen om te verklaren en te benoemen hebt losgelaten en je bewust bent geworden van niet alleen objecten in de ruimte, maar van de oneindige diepte van de ruimte zelf. Je moet van binnen zo stil zijn geworden dat je de enorme ruimte kon opmerken waarin deze ontelbare werelden bestaan. Als je nadenkt over de onpeilbare diepte van de ruimte of luistert naar de stilte in de kleine uurtjes vlak voor zonsopgang, komt er iets van herkenning in je binnenste op. Je voelt dan de ontzagwekkende diepte van de ruimte als je eigen diepte en weet dat de kostbare stilte die geen vorm heeft veel dieper is dan wie je bent dan alle dingen waaruit de inhoud van je leven bestaat.

De tweevoudige werkelijkheid van het heelal, dat bestaat uit dingen en ruimte – ietsheid en nietsheid – is ook die van jou. Een geestelijk gezond, evenwichtig en vruchtbaar mensenleven is een dans tussen de twee dimensies waaruit de werkelijkheid bestaat: vorm en ruimte. De meeste mensen zijn geïntroduceerd met de dimensie van vorm, met zintuiglijke waarneming, denken en emotie dat de essentiële verborgen helft in hun leven ontbreekt. Door hun identificatie met vorm blijven ze de gevangenen van het ego.

Wat je zit, hoort, voelt, aanraakt of waarover je nadenkt is slechts één helft van de werkelijkheid. Het is vorm. In het onderricht van Jezus heet het gewoon ‘de wereld’; da andere dimensie heet er ‘het koninkrijk van de hemel’ of  ‘het eeuwige leven’.

By Rigi

De teksten zijn uittreksels – essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho … 

Ontmoeting

December 5, 2014

De oorsprong en het eind, het beginpunt en eindpunt zijn niet twee dingen die los van elkaar staan het is een stroom. Ze zijn niet verleden en toekomst ten opzichte van elkaar maar eeuwige aanwezigheid.

Het leven is eeuwig nu. Wij zijn altijd hier en nu geweest, altijd. In verschillende vormen en situaties. Maar we zijn er altijd geweest.

Wij kennen een tiende van onze wezen, negen tiende ligt in duisternis.

Als het ego geen voedsel krijgt, voelt het zich onrustig, niet op zijn gemak. Er zijn twee manieren om het op zijn gemak te laten voelen. De ene is; doorgaan met voedsel te geven aan het ego, da andere; her ego gewoon laten vallen. De eerste manier helpt maar tijdelijk. Hoe meer voedsel je aan ego geeft des te meer vraagt het en daar komt geen einde aan.

Het leven heeft blijkbaar gewild dat ik hier ben en dat jij hier bent. En zo is het al heel wat keren gegaan en zo gaat het ook verder. Als je dit kunt inzien, word je opener, minder gesloten, kwetsbaarder, ontvankelijker. Dan ben je niet bang. Dan mag het leven helemaal door je heen gaan. Dan wordt het leven een bries en jij een lege ruimte en komt en gaat het leven en laat jij dat toe.

Als je begrenzingen eenmaal opgeheven zijn, ben je oneindig. Alleen twee leegtes kunnen elkaar ontmoeten, een andere ontmoeting is uitgesloten. Bij een ontmoeting smelten twee leegtes samen.

Het ego is heel massief, te solide om zich te kunnen vermengen. Het kan vechten, botsen maar niet ontmoeten. Als je leeg bent, als je er alleen een luchtledig bestaat, vindt de ontmoeting plaats. Wie in staat is om leeg te zijn, kan versmelten. Je kunt het liefde noemen of je kunt het bidden noemen en dat is de enige manier om één te worden met het bestaan.

Zenmeesters zeggen; word heel gewoon, dan ben je buitengewoon. Alle gewone mensen proberen buitengewoon te worden. Blijf maar gewoon. Dat houdt in; niet op zoek zijn naar iets, niet proberen iets te bereiken, enkel van moment tot moment leven. Je laten meevoeren.

OSHO uit ‘De weg van de witte wolken’

Da manier waarop mensen worden opgevoed speelt een beslissende rol. Als je er erg aan toe bent, kun je daar voordeel van hebben – zo gaat het altijd. Als je gelukkig bent, ga je erop achteruit. Een kind voelt al heel vroeg dit verschil. Als het ongelukkig is, voelt iedereen met hem mee, oogst het sympathie. Iedereen doet zo aardig mogelijk, het oogst liefde. En wat belangrijk is; als het ongelukkig is, krijgt het van iedereen aandacht.

Aandacht is voedsel voor het ego, het is een zeer verslavend stimulerend middel. Als er mensen aan je kijken, als er mensen om je geven, geeft dit je energie.

Hoe meer aandacht je van mensen krijgt, des te sterker wordt je ego. Hoe redt je ego het als iedereen je volkomen vergeten is? Wat geeft je dan het gevoel dat je bestaat? Vandaar de behoefte aan verenigingen, clubs.

Een hele familie richt zich naar een zieke kind en wat het zegt is wet. Wanneer het gelukkig is, luistert niemand naar hem. We kiezen vanaf begin de akelige, treurige, pessimistische, duistere kant van het leven.

Zodra je gelukkig bent, zodra je je maar even vrolijk voelt, is iedereen jaloers op je. Dat heeft je geleerd niet extatisch te worden. Je hebt afgeleerd je geluk te tonen.

Als je akelig aan toe bent, denkt niemand dat je gek bent. Als je danst van geluk denkt iedereen dat je gek bent.

OSHO uit ‘De weg van de witte wolken’

Het ego Vs je ware identiteit

November 17, 2014

Het ego is niet persoonlijk

De egoïsche patronen bij andere mensen waar je het sterkst op reageert en die je verwart met hun identiteit heb je zelf ook, maar je kunt of wilt ze niet in je bespeuren. In die zin kun je veel leren van je vijanden. Homeopathie en acupunctuur zijn voorbeelden van alternatieve benaderingen van de geneeskunde die ziekte niet als vijand beschouwen en daarom geen nieuwe ziekten scheppen. Je moet het ego zien zoals het is: een collectieve stoornis, de waanzin van het menselijke verstand. Als je ziet wat het ego is, zie je het niet meer ten onrechte aan voor iemands identiteit. Als je ziet wat het ego is, wordt het veel gemakkelijker er niet-reactief tegenover te staan.

Je ware identiteit

Door de kracht van je Tegenwoordigheid verliest het ego zijn macht over je. En zo komt er een kracht in je leven die veel groter is dan ego, groter dan het verstand. Ego en bewustzijn gaan niet samen. Bewustzijn is de kracht die verborgen is in het huidige moment. Tegenwoordigheid. Als mensen in bepaalde mate van Tegenwoordigheid, van stille en alerte aandacht in hun waarneming hebben bereikt, kunnen ze de goddelijke levenessentie, het ene inwonende bewustzijn of de geest in elk schepsel, elke levensvorm, voelen en dat herkennen als iets dat één is met hun eigen essentie en het dus liefhebben zoals zichzelf. Spiritueel zelfverwezenlijking wil zegen dat je duidelijk ziet dat wat je waarneemt, ervaart, denkt of voelt uiteindelijk niet is wie je bent, dat je jezelf niet kunt vinden in al die dingen die voortdurend voorbijgaan. Wat overblijft is het licht van het bewustzijn waarin waarnemingen, ervaringen, gedachten en gevoelens komen en gaan. Dat is Zijn, dat is het diepere ware Ik. Als ik mezelf ken als dat, is wat er ook in mijn leven gebeurt niet meer van absoluut maar alleen nog van relatief belang. Ik herken het, maar het verliest zij absoluut ernst, zijn gewicht.  Het enige wat er uiteindelijk toe doet is dit: kan ik op elke moment in de achtergrond van mijn leven mij essentiële Zijn voelen, het Ik Ben. Kan ik mijn essentiële identiteit als bewustzijn voelen? Of verlies ik mezelf in wat er gebeurt, verlies ik mezelf in verstand, in de wereld?

Alles wat we bouwen is instabiel

Wat het gedrag van het ego ook manifesteert, de verborgen, drijvende kracht is altijd dezelfde: de behoefte  zich te onderscheiden, bijzonder te zijn, de baas te zijn, de behoefte aan macht, aan aandacht, aan meer. Het ego wil altijd iets van andere mensen of van situaties. Er is altijd een verborgen agenda, altijd een besef van ‘nog niet genoeg’, van ontoereikendheid en tekort dat moet worden aangevuld. De onderliggende emotie die alle activiteiten van het ego beheerst is angst. De angst om niemand te zijn, da angst niet te bestaan, da angst voor de dood. Vanwaar die angst? Omdat het ego bestaat bij de gratie van identificatie met vorm, en het diep vanbinnen weet dat geen enkele vorm blijvend is, dat alle vormen voorbijgaan. Als je besef dat alles wat we bouwen kan instorten (instabiel is), zelfs het schijnbaar vaste materiële, komt er vrede in je op. Dat komt doordat het inzicht in de vergankelijkheid van alle vormen je herinnert aan de dimensie van het vormloze in jezelf, aan wat de dood te boven gaat. Jezus noemt dat ‘eeuwig leven’.

By Rigi

De teksten zijn uittreksels – essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

In grotere verband der dingen is het de bedoeling dat mensen zich ontwikkelen tot bewuste wezens, en degenen die dat niet doen krijgen te maken met de consequenties van hun onbewustheid. Zij zijn niet afgestemd op de evolutionaire impuls van het heelal. De menselijke onbewustheid en het lijden dat die veroorzaakt is een deel van de evolutie.

Als je de eindeloze cyclus van lijden niet meer kunt verdragen, begin je te ontwaken.

Ongelukkig – zijn

Niet alle ongelukkig – zijn komt voort uit het pijnlichaam. Een deel ervan is nieuw, ontstaan wanneer je niet afgestemd was op het huidige moment, wanneer je het Nu op een of andere manier niet erkende. Als je inzit dat het huidige moment er altijd is en daarom onvermijdelijk is, kun je een compromisloos ‘ja’ tegen zeggen, en zo creëer je niet alleen geen nieuw ongelukkig gevoel, maar merk je ook dat je door het verdwijnen van je innerlijke verzet kracht krijgt van het Leven zelf.

Het pijnlichaam en het ego hebben elkaar nodig

De interpretatie van en reactie op de gebeurtenis of situatie die als trigger dient vinden plaats door het filter van een zwaar emotioneel ego. Je kijkt naar het heden door de ogen van het emotionele verleden in je. De betekenis van wordt totaal verminkt.

Wat je zit en ervaart zit niet in gebeurtenis of situatie, maar in jou. In andere gevallen zit het wel in de situatie of  gebeurtenis, maar versterk je het door je reactie. Deze reactie, deze versterking, is wat het pijnlichaam wil en nodig heeft, waar het zich mee voedt. Voor sommige mensen die in de baan zijn van een zwaar pijnlichaam is het onmogelijk uit hun overtrokken interpretatie, hun zwaar emotionele ‘verhaal’ te stappen. Je bent gevangen in je eigen film of droom, in je eigen hel. Voor jou is het echt en is er geen andere werkelijkheid of reactie mogelijk.

Het doorbreken van de identificatie met het pijnlichaam

Iemand met een sterk, actief pijnlichaam straalt een bepaalde energie uit die andere mensen bijzonder onaangenaam ervaren. Ze vinden hun energieveld afstotelijk. Andere mensen voelen een golf agressie op zich afkomen en worden grof of gaan over tot verbaal of zelfs fysiek geweld. Dat betekent dat er iets in hun zit dat meetrilt met het pijnlichaam van de ander. Waar zij zo sterk op reageren in de ander zit ook in henzelf.

Het is niet verbazend dat mensen met een zwaar en vaak actief pijnlichaam dikwijls bij conflicten betrokken raken. Soms lokken ze die natuurlijk actief uit. Maar op andere momenten doen ze misschien niets. De negativiteit die ze uitstralen is voldoende om vijandigheid aan te trekken en een conflict te laten ontstaan. Er is een hoog Tegenwoordigheid nodig om te voorkomen dat je reactief  wordt als je geconfronteerd wordt met iemand met zo’n actief pijnlichaam . Als je tegenwoordig kunt blijven, kan het gebeuren dat je Tegenwoordigheid de ander in staat stelt de identificatie met zijn pijnlichaam op te geven en zo het wonder van plotselinge verlichting te ervaren. Hoewel dat ontwaken van korte duur kan zijn, is het proces van ontwaken daarmee begonnen.

Tegenwoordigheid

Er is een andere dimensie in ons leven die boven ons persoonlijke verleden gaat – de dimensie van Tegenwoordigheid. Het is ook een begin van het einde van ons pijnlichaam, van ons ongelukkig – zijn. Emotie op zich is nog geen ongelukkig – zijn. Alleen emotie met ongelukkig verhaal is ongelukkig – zijn. Een verzwakking van het pijnlichaam gebeurt niet door ertegen te vechten maar door er het licht van bewustzijn in te brengen.

By Rigi

De teksten zijn uittreksels – essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

Als het pijnlichaam je heeft overgenomen, wil je meer pijn. Je wordt een slachtoffer of dader. Je wilt pijn toebrengen of pijn lijden of allebei. Er is ook eigenlijk niet veel verschil tussen die twee. Je bent je daar natuurlijk niet bewust van en zegt natuurlijk fel dat je geen pijn wilt. Maar als je wat beter kijkt, zie je vanzelf  dat je manier van denken en je gedrag ingesteld zijn op het in stand houden van pijn, zowel voor jezelf als voor anderen. Als je je daar echt bewust van was, zou het patroon oplossen, want pijn willen is krankzinnig en niemand is bewust krankzinnig.

Als je de pijn niet onder ogen zit, het licht van je bewustzijn niet in de pijn brengt, moet je de pijn keer op keer opnieuw beleven. Misschien vind je het pijnlichaam een gevaarlijk monster en durf je het niet aan te kijken, maar ik kan je verzekeren dat het een krachteloos fantoom is dat het nooit kan opnemen tegen de macht van je aanwezigheid.

Wat gebeurt er met het pijnlichaam als we zo bewust worden dat we onze identificatie ermee verbreken?

Net zoals je niet tegen het donker kunt vechten, kun je niet tegen het pijnlichaam vechten. Elke poging daartoe leidt tot innerlijk conflict en daarmee tot meer pijn. Je moet voldoende aanwezig zijn om het pijnlichaam direct te kunnen waarnemen en de energie ervan te voelen. Dan kan het je gedachten niet onder controle krijgen. Op het moment dat je gedachten zich afstemmen op het pijnlichaam, identificeer je je ermee en voed je het weer met je gedachten.

Als bv woede de hoofdtrilling is van je pijnlichaam en je boze gedachten hebt over wat iemand je heeft aangedaan en wat je hem of haar gaat aandoen, dan ben je onbewust geworden en is het pijnlichaam ´jou´geworden. Waar boosheid is, zit altijd pijn op achtergrond. En als je in een sombere stemming komt en je begint volgens een heel negatief patroon te denken over hoe afschuwelijk je leven is, dan is je denken afgestemd op het pijnlichaam zodat je onbewust bent geworden en kwetsbaar bent voor aanvallen van het pijnlichaam.

´Onbewust´ betekent dat je je identificeert met het een of andere mentale of emotionele patroon. Het impliceert de totale afwezigheid van de waarnemer.

Langdurige bewuste aandacht snijdt de band tussen het pijnlichaam en je gedachteprocessen door en brengt het veranderingsproces op gang.

De breuk in je binnenste geneest en je wordt weer heel.

Blijf aanwezig en blijf de waarnemer van wat er in je omgaat. Word bewust van zowel de emotionele pijn als van´degene die waarneemt´, de zwijgende toeschouwer. Dat is de macht van het Nu.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

Als er geen psychologische tijd is, ontleen je je zelfgevoel aan zijn en niet aan je persoonlijke verleden. Daarom is ook de psychische behoefte om anders te worden dan wat je bent er niet meer. In de wereld, op het niveau van je levenssituatie, kun je best rijk worden, goed geïnformeerd zijn, succes hebben of vrij zijn van dit of dat, maar in diepere dimensie van Zijn ben je nu compleet en heel.

Zouden we in die toestand van heelheid nog steeds in staat of bereid zijn tot het nastreven van uiterlijke doelen?

Wel, maar je hebt niet meer de illusoire verwachtingen dat iets of iemand je in de toekomst gaat redden of gelukkig gaat maken. Wat je eigen levenssituatie betreft, kunnen er dingen zijn die je moet bereiken of verwerven. Dat is de wereld van vormen, van winst en verlies. Maar op een dieper niveau ben je al compleet, en als je dat beseft, zit er een speelse, vreugdevolle energie achter alles wat je doet. Bevrijd van de psychologische tijd streef je je doelen niet meer met grimmige vastberadenheid na, opgejaagd door angst, ontevredenheid of de behoefte iemand te worden. Evenmin blijf je passief uit vrees voor mislukking, wat voor ego verlies van  het zelf betekent. Als je je diepere zelfgevoel ontleent aan Zijn, als je bevrijd bent van ‘worden’ als psychische behoefte, hangt je geluk noch je zelfgevoel nog af van het resultaat, en dus ben je bevrijd van angst. Je streeft niet naar onveranderlijkheid waar die niet te vinden is: in de wereld van de vormen, van winst en verlies, geboorte en dood. Je eist niet dat situaties, omstandigheden, plaatsen of mensen je gelukkig maken en lijdt niet omdat ze niet aan jou verwachtingen voldoen.

Aan alles doe je recht, maar niets is belangrijk. Vormen worden geboren en sterven, en toch ben je bewust van het eeuwige onder de vormen. Je weet dat ‘niets werkelijks bedreigd kan worden’.

Als dit toestand van Zijn is, hoe kon je dan niet slagen? Je bent al geslaagd.

Alles draait om het ego. We proberen ons egoïsme op allerlei manieren tevreden te stellen – met rijk te worden, en hogere status, macht te verkrijgen, aanzien, aan carrière. Er zijn miljoenen manieren. Maar het einde, het resultaat, het doel is hetzelfde; een versterking van het ik, van het ego.

Als je de waarheid van iets inziet, kun je het onmiddellijk laten vallen. Dan vraag je niet hoe. En je laat los.

Door het ego heb je genoten en door het ego heb je geleden. Door dat lijden wil je ervan af maar dat plezier wil je het niet kwijt. Ben je bereid om alle genoegens te laten vallen die het ego je ook bezorgt? Je kunt die niet half loslaten en half vasthouden. Je wilt de vreugde behouden en van het lijden afzijn. Het gaat je niet lukken.

Toen Boeddha inzag dat alles wat hij deed zijn ego alleen maar sterker maakt, stopte hij met iets te doen. In dat moment van inzicht werd hij iemand die niet-doet, volkomen dadeloos.

Je kunt non-activiteit laten dienen om activiteit te ontwikkelen of activiteit benutten om tot inactiviteit te komen maar dan begrijp je niet waar het om te doen is. Je kunt stilstaan, je kunt stilzitten maar als je je best doet om stil te staan, is je stilstaan niet echt. Je bent niet stil.

Boeddha deed helemaal niets. Wat er gebeurde, gebeurde. Er waaide een wind en de blaadjes van de bodhiboom moeten daarop gedanst hebben. Toen werd het volle maan en het hele bestaan werd een feest. Da adem ging in en uit. Het bloed stroomde door de aderen, het hart klopte en alles gebeurde gewoon – zonder dat hij iets deed. In dat niet-doen hield Siddhartha op te bestaan.

Als je alle hoop opgeeft, als je inziet dat er niets meer te winnen, niets meer te bereiken valt, als je hebt ingezien dat alles maar een lachwekkend spel is, dan kan het gebeuren dan krijg je de inzicht.

Wil energie actief worden dan moet er een tegenpool zijn. Net zoals bij elektrische stroom; een minpool en een pluspool. Als er alleen maar een minpool is krijg je geen elektriciteit, ook niet als er alleen een pluspool is. Beide polen zijn nodig en wanneer die beide polen er zijn, laten ze elektriciteit ontstaan. Dan krijg je een vonk.

Het leven beweegt door tegendelen, niet rechtlijnig. Het gaat zigzag van negatief naar positief, van negatief naar positief. Het gebruikt de tegendelen.

De mind beweegt zich in een eenvoudige rechte lijn. Hij gaat nooit naar het tegendeel. Het leven vraagt om het tegendeel, de uitdaging van het tegendeel. Zen grijpt naar een tegenstrijdigheid, alleen maar om je erop te wijzen dat het proces dialectisch verloopt, niet rechtlijnig. Het tegendeel moet niet ter zijde geschoven worden maar benut.

De energie kan omgezet en gebruikt worden. Als je haar gebruikt ben je vitaler, levendiger. Het tegendeel moet worden geabsorbeerd, dan wordt het proces dialectisch.

Moeiteloos wil zeggen dat er niets gedaan wordt; inactiviteit, akarma. Moeite veronderstelt; veel doen, activiteit, karma. Ze moeten er beide zijn. Doe veel maar wees geen doener. Dan verwerf je beide. Beweeg je in de wereld maar maak er geen deel van uit. Leef in de wereld maar laat de wereld niet in jou leven. Dan is de tegenstrijdigheid geabsorbeerd. Dan verwerp je niets en ontken je niets. Dan is het complete bestaan geaccepteerd.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

Helemaal opgaan in het Nu – Zoek jezelf niet in het verstand

Zodra je de wortel van je onbewustheid onderkent als identificatie met je verstand, waar natuurlijk de emoties bij horen, stap je eruit.

Je wordt aanwezig.

Als je aanwezig bent, kun je het verstand laten voor wat het is zonder erin verstrikt te raken. Het verstand op zich werkt niet verkeerd. Het is een fantastisch instrument. De storende werking begint pas als je er jezelf in zoekt en het ten onrechte aanzit voor wie je bent. Dan wordt je verstand ikzuchtig en neemt het je hele leven over.

Beëindig de illusie van de tijd

Het lijkt vrijwel onmogelijk de identificatie met je verstand op te geven. We gaan er allemaal volkomen in op. Hoe leer je een vis vliegen? Hoe kunnen we zonder tijd in deze wereld te functioneren? We zouden geen doelen meer hoeven na te streven.

Tijd is een illusie. Het eeuwige heden is de ruimte waarin je hele leven zich ontvouwt, de enige factor die onveranderd blijft. Het leven is nu.

Er is nooit een tijd geweest waarin je leven niet nu was.

Wat wij als het verleden zien is een herinneringenspoor, opgeslagen in het verstand, van een vroeger Nu.

De toekomst is een ingebeeld Nu, een projectie van het verstand. Als de toekomst komt, dient die zich aan als het Nu. Als je aan de toekomst denkt, doe je dat Nu. Verleden en de toekomst bestaan duidelijk niet op zichzelf. Hun werkelijkheid is ‘geleend’ van het Nu.

De kern van wat er wordt gezegd, kun men met het verstand niet begrijpen.

In een levensbedreigende noodsituatie treedt de bewustzijnsovergang van tijd naar aanwezigheid in het Nu soms vanzelf op. De persoonlijkheid met verleden en toekomst verdwijnt tijdelijk naar de achtergrond en haar plaats wordt ingenomen door een intens bewuste aanwezigheid, heel stil maar tegelijk heel alert. De op dat moment nodige reactie komt vanzelf uit die bewustzijntoestand voort. De reden waarom sommige mensen zo van gevaarlijke activiteiten houden, zoals bergbeklimmen, autoracen, enz is dat ze, ook al zijn ze zich dat niet bewust, daardoor gedwongen worden in het Nu te leven – die intens levendige toestand waarin je verlost bent van tijd, problemen, denken en de last van de persoonlijkheid. Als je ook maar een moment uit het Nu wegglipt, kan dat de dood betekenen. Helaas worden deze mensen afhankelijk van een bepaalde activiteit om in die toestand te kunnen verkeren. Maar je hoeft de wand niet te beklimmen. Je kunt die toestand op dit moment betreden.

5d7f536777859002a1b614889953036e

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

DG

let goEgo heeft tijd nodig. Tijd behoort niet tot de fysieke wereld om je heen, ze behoort tot de psychische wereld in je, de wereld van de mind. Tijd dient enkel als een ruimte waarin het ego zich kan ontwikkelen en groeien. Als je te horen krijgt dat dit de laatste minuut van je leven is en dat je zo dadelijk doodgeschoten wordt, houdt de tijd plotseling op te bestaan. Je voel je dan beroerd.

Je kunt niet nadenken omdat je daarvoor tijd nodig hebt, toekomst nodig hebt. Hoe kun je nog wensen en hopen els er geen tijd meer is. Het is afgelopen.

Je kunt je geen grotere pijn voorstellen dan te weten dat je dood vaststaat. Wie in de gevangenis is beland en op zijn terechtstelling wacht, kan daar niets meer aan veranderen. Zijn dood staat vast. Nog even en hij moet sterven. Daarna zal voor hem geen nieuwe dag meer aanbreken. Hij heeft geen wensen meer, hij kan niet meer denken, zijn gedachten nergens meer op richten, hij kan zelfs niet meer dromen. Altijd is er die hindernis. Hij voelt een geweldige angst. Die angst is de angst van het ego. Omdat het ego het niet zonder angst kan stellen – het ego ademt in tijd, tijd is de adem van het ego.

Zolang er een dag van morgen is, is er ook het ego.

Het ideaal, het volmaakte is er al

Er bestaat geen afstand tussen zoals je bent en zoals je zult zijn. Er is geen afstand.

Geestelijke groei is niet echt een groei. De term is onjuist. Het gaat om iets dat er al was. Geestelijke groei is een onthulling. Iets dat verborgen was, komt aan het licht. Ze zeggen dat het goddelijke niet iets is dat je bereikt maar iets dat je herinnert.

Je hebt daar echt geen tijd voor nodig. Maar de mind, het ego, zegt dat er voor alles tijd nodig is, alles wat groeit vergt tijd. En als je ten offer valt aan die logische gedachte, kom je er nooit. Dan blijft je het uitstellen. Je zegt: Morgen, morgen en nog eens morgen en daardoor komt het er nooit van want morgen komt nooit.

Wegvallen van het ego

Het loslaten gebeurt altijd in het moment en altijd nu. Het gebeurt plotseling. Het is een sprong, iets dat een breuk betekent met het verleden. Alleen door wat volstrekt niet-geleidelijk is, kan het ego wegvallen. Het ego is het verleden, de ononderbroken voortzetting van, alle karma’s, alle conditioneringen, alle verlangens, alle dromen van het verleden.

Het loslaten is een discontinuïteit. Je hebt geen verleden meer, je hebt geen toekomst meer. Je bent in het hier en nu alleen. Dan kan er ook geen ego meer zijn.

Het ego kan alleen bestaan door de herinnering; wie je bent, waar je vandaan komt, bij wie je hoort, het land, de familie, de traditie, alle verdriet en vreugde – alles wat er in het verleden gebeurd is. Het ego is je buitenkant. (echte) Jij bevindt je in het centrum – egoloos.

Een kind is bij zijn geboorte nieuw en puur, zonder verleden, zonder ego. Dat maakt kinderen zo mooi. Ze hebben geen verleden. Ze kunnen niet ik zeggen want waar moeten ze dat ik vandaan halen? Het ik moet zich geleidelijk ontwikkelen. Kinderen worden opgevoed, beloond en gestraft, ze krijgen lof en afkeuring, daardoor groeit een ik. Een kind is mooi doordat het geen ik heeft. Een oude man wordt lelijk, niet door zijn gevorderde leeftijd, maar door teveel verleden, teveel ego. Een oude man kan ook mooi worden, nog mooier zelfs dan een kind, als hij het ego los kan laten. Dan vindt er plaats, een tweede jeugd.

e35a880fd17815de0a678aa8a6ef1a6e

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho … 

De vreugde van zijn

October 21, 2014

Als je handelt op basis van je bewustzijn van het moment, gaat alles wat je doet kwaliteit, zorg en liefde uitstralen. Als je je diepere zelfgevoel ontleent aan Zijn, als je bevrijd bent van ‘worden’ als psychische behoefte, hangt je geluk noch je zelfgevoel nog af van het resultaat, en dus ben je bevrijd van angst. Bevrijd van de illusoire verwachtingen dat iets of iemand je in de toekomst gaat redden of gelukkig gaat maken. De wereld van vormen, van winst en verlies. Je eist niet dat situaties, omstandigheden, plaatsen of mensen je gelukkig maken en lijdt niet omdat ze niet aan jou verwachtingen voldoen.

De vreugde van zijn

Om erachter te komen of je jezelf hebt laten overnemen door psychologische tijd kun je een eenvoudig criterium gebruiken. Stel jezelf de volgende vraag:

Is er vreugde, ongedwongenheid en lichtheid bij wat ik doe?

Als dat niet zo is, dan ligt de tijd over het huidige moment heen en ervaar je het leven als en last of als een worsteling.

Als er geen vreugde, ongedwongenheid en lichtheid is in wat je doet, betekent dat niet noodzakelijkerwijs dat je een verandering moet aanbrengen in wat je doet. Het kan voldoende zijn om het hoe te veranderen. ‘Hoe’ is altijd belangrijker dan ‘wat’. Probeer eens meer aandacht te besteden aan het doen dan aan het resultaat dat je ermee wilt bereiken. Geef je volledige aandacht aan het moment. Dat impliceert dat je ook volkomen aanvaardt wat is, omdat je niet al je aandacht kunt schenken aan iets waartegen je je op hetzelfde moment verzet. Als je handelt op basis van je bewustzijn van het moment, gaat alles wat je doet kwaliteit, zorg en liefde uitstralen, zelfs de eenvoudigste handeling.

Maak je niet druk over de vruchten van wat je doet, maar besteed al je aandacht aan het doen zelf. In de Bhagavad Gita wordt het niet hechten aan het resultaat van je werk karma yoga genoemd. Het wordt beschreven als de weg van ‘toegewijde actie’.

Als het dwangmatige vluchten voor het nu stopt, stroomt de vreugde van Zijn in alles wat je doet. Op her moment dat je aandacht zich richt op het Nu, voel je een aanwezigheid, stilte, vrede. Je bent niet meer afhankelijk van de toekomst voor vervulling en tevredenheid,  je ziet er niet meer naar uit voor je verlossing. Daarom hecht je ook niet aan het resultaat. Mislukking noch succes heeft het vermogen je innerlijke toestand van zijn te veranderen. Je hebt het leven onder je levenssituatie gevonden.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

Welcome by Rigi ☯ lifecoaching n training gasparac@gmail.com ❈ Amsterdam

Wat er ook gebeurt, ik creëer geen pijn meer voor mezelf

Een situatie die je moet aanpakken of  aanvaarden, dat kan. Maar waarom zou je er een probleem van maken? Is het leven zo als het is soms niet uitdagend genoeg? ‘Probleem’ betekent dat je in gedachten met een situatie bezig bent maar dat je niet de intentie of mogelijkheden hebt om er iets aan te doen. Je word zo overweldigd door je levenssituatie dat je het besef van je leven, van Zijn vergeet. Of je draagt in gedachten de krankzinnige last van honderd dingen waarmee je in de toekomst misschien een keer iets moet doen in plaats van dat je aandacht richt op het enige dat je nu kunt doen.

Als je een probleem schept, schep je pijn. Je hoeft alleen maar een eenvoudige keuze te maken, een eenvoudige beslissing te nemen: wat er ook gebeurt, ik creëer geen…

View original post 970 more words

Ik, mij en mijzelf

Toen nam, na de 12 slagen van middernacht  op Oudejaarsavond in de kring der dorpelingen de troubadour zijn gitaar en zong:

“Het Leven is.., het Leven is.. een reis met veel stations
Soms lijkt het je geliefde maar daarna krijg je de bons
Het Leven is, het Leven is een leren zonder end
Waarbij je én je zwakten én je kracht-en-macht verkent.
Het Leven laat je nooit in je gewoontedrang verstijven
Vaak moet je rennen om maar op dezelfde plaats te blijven
En áls je ooit je doel bereikt dan is dat maar voor even
Geluk is nú en wordt straks aan een ander door gegeven

Het Leven doet geen moeite om je ego te behagen
Maar ‘t is een zoektocht naar jouw eigen specifieke vragen
Het Leven wordt vooruit geleefd, maar achteraf begrepen
Waar vaar jij op die Levenszee, waarheen wend jij je steven?
Soms denk je even, ‘Houe zo, maar vlak daarop ‘Wat mist er?’
Dat klopt, mijn vriend, je kunt niet zeilen op de wind van gister
Dus zet je zeilen op de wind die heden voor je blaast
Als je dat doet beloof ik je dat je jezelf verbaast

Maar ja, die vreemde anderen, die anders zijn dan ik
Met al hun malle fratsen, hun gezeur en landjepik
Waar ik zo vaak mee strijd en soms het onderspit in delf
Daar laat het Leven aan mij zien:  die ander ben jijzelf!
Het lastige en leuke dat de ander je vertoont
Zijn beide gasten in het huis dat jij nu hier bewoont
Soms wonen ze er net, soms  zijn ze uit ‘t verleden
Maar weet: Aan beide kanten heb je aandacht te besteden

Het Leven vraagt, Wat doe jij hier? Waar ben je voor gemaakt?’
Het houdt je wakker en wil niet dat je in slaap geraakt
Het ego zegt: ‘Dít wil ik niet – da’s niet gebudgetteerd’
De Ziel zegt, “ Kóm maar Levensles, wat moet er hier geleerd?”
Dan komt er vaak een einde aan een jarenlange stremming
En vind je op je levenspad vaak plots’ling je bestemming.
Ik hoop voor jou dat als je straks de eindstreep hebt gehaald
Dat je oprecht kunt zeggen:  ‘k Heb er alles uitgehaald!’

En heb ik eindelijk door dat ik mijn eigen schatten delf
Mij nooit iets anders overkwam dan ik, mij, en mijzelf
Dat door al die ervaringen ik voortbouw aan mijn ziel
Die diepverborgen blauwdruk van een goddelijk profiel
Dan weet ik diep van binnen dat mijn Reis nu echt begint
Hoe oud en wijs ik dacht te zijn, hier ben ik weer een kind
Ik sla een nieuwe mantel om en neem mijn staf ter hand
Neem afscheid van het oude hier, op weg naar een Nieuw Land

En niets meer heeft nog waarde, gewicht, betekenis
Behalve wat ik achterlaat, als mijn getuigenis.“

Getuige zonder oordeel zijn

September 30, 2013

Het denken over het denken

Mensen die zwak zijn willen altijd sterk lijken. De enige manier om te verbergen hoe het er binnen uitzit, is het tegendeel van de werkelijkheid te creëren. Wie werkelijk sterk is, is zich van zijn sterkte niet bewust. Kracht stroomt door je heen, je bezit die, maar je bent er niet van bewust.

Wilskracht is geen echte kracht maar een zwakte. Een willoos mens is iemand zonder kop. Je kunt niet uit je kop komen. Het is onmogelijk aangezien alleen al dat idee van eruit komen deel ervan maakt. De kop is een grote chaos, een puinhoop. Je denkt en dan ga je ook nog over dat denken denken. Het denken over het denken is ook denken. Je komt er niet uit. Je kunt het feit dat je denkt wel afkeuren maar zo een afkeuring is ook weer en vorm van denken.

Wat moet je doen? Hoe kom je uit je kop? Laat van binnen geen gevecht ontstaan en doe je geen moeite om eruit te komen. Kijk er gewoon naar. Je zit erin en kijkt. Wat zie je als je kijkt? Doe je ogen dicht en kijk naar je gedachten. Wat gebeurt er? Alles beweegt, alles blijft door gaan, maar de toeschouwer staat erbuiten.

De kijker staat er altijd buiten. Kijken betekent erbuiten zijn. Kijken is bewust zijn. Getuige zijn.

Zodra je merkt dat je in een moment van waakzaamheid erbovenuit komt, erbovenuit stijgt, ben je buiten.

Het hoofd kan doelmatig als instrument gebruikt worden.

Kijk en als je kijkt denk erom dat je niet oordeelt. Zodra je oordeelt ben je gestopt met kijken. Lever geen commentaar terwijl je kijkt. Als je commentaar wilt geven dan heb je dat niet begrepen.

Als je kijkt beperkt je dan tot zien. Zie de stroming van een rivier, zie de stroom van je bewustzijn gaan. Je zegt niet dat het goed is, je zegt niet dat het verkeerd is, je zegt niet dat je het anders gewild had, je zegt niet dat het zo goed gegaan is. Je zegt niets. Er wordt je niet om commentaar gevraagd. Je bent geen rechter, je bent alleen maat toeschouwer.

Als je eenmaal hebt gezien dat je buiten bent, kunt je buiten blijven. En dan wandel je over deze aarde zonder hoofd.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho … 

Strategieën van het verstand om het Nu uit de weg te gaan

Als elke cel in je lichaam zo aanwezig is dat je bruist van leven, en je voelt dat leven elk moment als vreugde van zijn, dan pas kun je zeggen dat je bevrijd bent van de tijd.

Verlies van het Nu is verlies van Zijn

Om bevrijd te zijn van de tijd moet je je bevrijden van de psychische behoefte aan het verleden omwille van je identiteit een die aan de toekomst omwille van je vervulling. Het gaat om de diepste bewustzijnsverandering die we ons voor kunnen stellen. Het gebeurt vaak door een totale overgave middenin intens lijden. De meeste mensen moeten er echter voor werken.

Eerst word je ervan bewust hoe zelden je aandacht op het nu gevestigd is. Maar alleen al te weten dat je niet aanwezig bent is al een groot succes: dat te weten is aanwezigheid – ook al duurt het in begin maar een paar seconden kloktijd voor dat het weer weg is. Dan maak je steeds vaker bewust de keuze om je aandacht te richten op het huidige moment in plaats van op het verleden of de toekomst. Je verliest het Nu en keert er weer naar terug, telkens op nieuw. Uiteindelijk verkeer je het grootste deel van de tijd in de toestand van aanwezigheid.

De meeste mensen ervaren aanwezigheid nooit of alleen incidenteel bij zeldzame gelegenheden en beseffen dan niet wat het is. De meeste mensen wisselen niet tussen onbewustheid en bewustzijn maar tussen verschillende niveaus van onbewustheid. Gewone onbewustheid betekent dat je je identificeert met je denkprocessen, emoties,  je reacties, verlangens en antipathieën. Het is geen toestand van acute pijn of ongelukkigheid maar een bijna continue laag niveau van onbehagen, ontevredenheid, verveling en nervositeit – een soort achtergrondreus. Je beseft dit waarschijnlijk niet omdat het in zo sterke mate onderdeel van je ‘gewone’ leven is, net zoals je je niet bewust bent van een voortdurend zacht achtergrondgeluid, bv het gezoem van een airconditioning, tot het ophoudt. En als het opeens stopt, geeft dat een gevoel van opluchting. Veel mensen gebruiken alcohol, drugs, seks, eten, werk, televisie kijken en zelfs boodschappen doen als een soort verdoving in een onbewuste poging om van het fundamentele onbehagen af te komen. Het enige dat je er dan nog bereikt is een uiterst kortdurende verlichting van de symptomen.

Bij de gewone onbewustheid ontstaat de ontevredenheid, die de meeste mensen beschouwen als iets dat bij het leven hoort, door het tot gewoonte geworden verzet tegen en de ontkenning van wat is. Als deze weerstand wordt geïntensifieerd door een uitdaging of bedreiging van het ego, komt er een intense negativiteit naar boven zoals woede, acute angst, agressie, depressie, enz. Diepe onbewustheid betekent meestal dat het pijnlichaam geactiveerd is en dat je je daarmee identificeert.

Als je leert de waarnemer te zijn van je gedachten en emoties, wat een essentieel onderdeel is van aanwezig – zijn, ben je waarschijnlijk verbaasd als je je voor het eerst bewust wordt van de ‘achtergrondruis’ van de gewone onbewustheid en beseft hoe weinig het eigenlijk voorkomt (als dat al gebeurt) dat je je innerlijk werkelijk op je gemak voelt. Op het niveau van het denken stuit je op een grote weerstand in de vorm van oordelen, ontevredenheid en mentale projectie weg van het Nu. Op emotionele gebied is er een onderstroom van onbehagen, spanning, verveling of nervositeit. Beide zijn aspecten van het verstand in zijn gebruikelijke verzettoestand.

Observeer de vele manieren waarop onbehagen, ontevredenheid en spanning in je opkomen door onnodig oordelen, verzet tegen wat is en ontkenning van het Nu.

Maak er een gewoonte van je mentaal-emotionele toestand door zelfobservatie in de gaten te houden.

Wees minstens zo geïnteresseerd in wat er in je omgaat als in wat er buiten je gebeurt.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

 

Liefde voor wat er is

July 7, 2013

De mensen zoeken een plek om zich terug te trekken, op het platteland, aan zee, in de bergen maar nergens kan een mens zich rustiger en ongestoorder terugtrekken dan in zijn eigen ziel.

Liefde voor wat er is

Marcus Aurelius schreef  in de traditie ven de Griekse stoa. Volgens het stoïcisme is alles wat er in de wereld gebeurd al bepaald. Wij hebben alleen invloed op hoe we op gebeurtenissen reageren. Een cruciale levenshouding in deze filosofie is onverschillig staan tegenover wat onverschillig is. Armoede, rijkdom, ziekte en gezondheid, ze zijn niet goed of slecht, ze zijn onverschillig.

Zuiver je oordelen en alles komt goed. Herzie je meningen en je bent veilig.

Vrijwel alles waar wij ons dag in dag uit voor uitsloven en druk om maken, waar wij vergeefs op hopen en stiekem om bidden, ligt buiten onze invloed. In plaats daarvan zou onze aandacht moeten uitgaan naar wat we wel in onze macht hebben. Onze gedachten. De daden van onze ziel; oordelen of niet oordelen, verlangen of niet verlangen.

Filosofie van ‘Liefde voor wat er is’ betekent er niet naar streven dat de dingen gebeuren zoals jij wilt, maar accepteren dat ze gebeuren zoals het lot het wil. Levens volgens de stoa betekent JA zegen tegen het universum. Als iets je dwars zit, is omdat je vergeten bent dat alles gebeurt in overeenstemming met de universele natuur.

Ziekte of verlies hebben we niet in de hand, het waardig dragen ervan wel.

De natuur doet niets liever dan veranderen. Het lot welkom heten. Ook, of misschien wel juist, als het pijn doet.

Marcus: Alles wat in overeenstemming met jou is, o wereld, is in overeenstemming met mij. Niets wat voor jou op het juiste moment gebeurt, komt voor mij te vroeg of te laat.

Alles wat de mens overkomt, behoort tot wat menselijkerwijs mogelijk is, net zoals een os alleen dingen ervaart die bij de natuur van een os passen, en een steen dat wat bij een steen hoort. De natuur doet je niets aan wat jij niet kunt verdragen.

Hoe komt het dat we onszelf meest liefhebben en toch, als het over onszelf gaat, minder warden hechten aan ons eigen oordeel dan aan dat van anderen?

Laat je je niet door de andermans mening besmeuren. Verdoe je tijd niet met anderen, tenzij het is om hen te helpen.

Wees als een rotsblok waar de golven op breken. Onwrinkbaar. Het water eromheen komt tot rust.

Wat in hemzelf kolkte, probeerde hij -Marco te beteugelen; zijn opvliegende aard, zijn verliefdheden. Steeds wees hij zichzelf op zijn sterfelijkheid; ‘Het leven dat we leiden is kort, en klein is onze plek op aarde’, ‘Leef niet als je duizend jaar te leven hebt’. Elke dag beleven alsof het de laatste is, is de kortste weg naar een leven in het heden, zonder haast in je oordeel, zonder onwaarheid in je spreken. Als het niet waar is, zeg het dan niet. Als het niet juist is, doe het dan niet.

Het heden is het enige wat we kunnen verliezen.

Marcus Aurelius

marcus-aurelius-quotes-20

by Rigi

 

Ik wil meer

June 20, 2013

 

Ik wil méér

Er zijn mensen die méér of vaker seks willen dan hun partner.

Wat is het precies waar van je méér wilt? Is het inderdaad het plezier dat je aan seks beleeft, dat maakt da je naar meer verlangt? Of kom je soms iets anders tekort, iets dat je met seks probeert te compenseren? Als je een partner hebt die je op seksueel gebied niet voldoende tegemoet komt, is dat je altijd een uitnodiging om je ogen te openen voor het eigenlijke gebrek dat erachter schuilgaat. Ook nu toont de wereld buiten jezelf je duidelijk wat er in je innerlijk leeft. Het gebrek aan bereidwilligheid van je partner toont je je eigen gebrek aan bereidheid om je ogen te openen voor datgene waaraan je feitelijk behoefte hebt. Je onvrede is een teken dat er in jezelf een behoefte leeft die je probeert te compenseren op het seksuele vlak.

Als seks sleur is geworden menen sommige mensen dat het niet anders kan en verzoenen zich ermee. Anderen gaan op zoek naar een andere partner, in de overtuiging dat deze man of vrouw toch niet de ware voor hen is.

En relatie is een voortdurend proces van innerlijk groei, verandering en toenadering. Dit geldt ook voor de seksualiteit. Net zoals het stadium van verliefdheid vroeg of laat voorbij is, zal ook de aard van de seks op een gegeven moment veranderen. Als we niet mee veranderen, zal alles op een gegeven moment verworden tot sleur en slaat de verveling toe.

Mijn partner wil allen seks

Achter de feit dat je partner allen maar seks wil zit dit; je hebt (meestal zonder dat je ervan bewust bent) juist deze partner uitgezocht om iets met hem te leren. Hij is een spiegel die je iets moet tonen wat je zelf ook in je meedraagt, maar wat je tot dusverre niet hebt willen zien. Je beklaagt je erover dat je partner alleen maar iets van jou verlangt en je niet eens vraagt wat jouw wensen zijn. Je zou heel graag zien dat je partner jou tegemoetkomt.

Waarachtige liefde verlangt niets van de ander, maar accepteert hem zoals hij is. Als je je eigen eisen en verwachtingen erkent en accepteert zonder oordeel, ben je in staat ze los te laten. In de mate waarin je daarin slaagt, zal ook je partner vanzelf veranderen. De oorzaak ligt bij jezelf en je kunt er dus zelf verandering in brengen.

Je kunt geen enkel conflict ontlopen. Je draagt het in je innerlijk mee, en zolang het niet is opgelost zul je het steeds opnieuw op je weg vinden. De buitenwereld is altijd slechts de spiegel van je innerlijk.

Heb de moed om veranderingen te riskeren, want dan kun je gelukkig worden.

recite-1ly01bd

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

Het ego en de hoop

June 14, 2013

Ergens ophopen is vals bezig zijn, onecht zijn. Hoop is altijd vals. Hoop komt voort uit gebrek aan realiteitszin. Als je echt bent, speelt hopen geen enkele rol. Dan ben je nooit met de toekomst bezig, met wat er gaat gebeuren. Je bent dan zo echt, zo authentiek dat je niet met zoiets als de toekomst bezig bent.

Wanneer je onwaarachtig bent, vind je de toekomst belangrijk. Dan leef je in de toekomst. Dan is je werkelijkheid niet die van hier en nu, dan is je werkelijkheid ergens in je dromen te vinden en geef je je dromen de schijn van echtheid omdat je het van die dromen helemaal moet hebben. Zoals je bent, vind je je zelf maar niks. Daarom moet er zo vaak hoop gekoesterd worden.

Het ego is een bundeling van alle valse hoop. Het ego is geen werkelijkheid, het zijn al je dromen, al het onwerkelijke en onechte samen. Het ego kan niet in het heden bestaan.

Je leeft vanuit je hoop en dus vrees je dat je dood gaat als die hoop je wordt afgenomen. Dat stelt jou dan voor de vraag waarom je leeft, waartoe het leven dient. Waarom slepen we ons van het een naar het ander? Waar is dat goed voor?

Er is geen doel meer als de hoop verdwenen is. Wat heeft het voor zin om verder te leven als er nooit iets te bereiken valt? Zonder hoop kun je niet leven. Dat maakt het zo moeilijk om het ego los te maken. Hoop is synoniem voor leven geworden.

Als iemand hoop mag koesteren, maakt hij een vitaler, energieker, sterkere indruk. Als hij geen hoop heeft, wordt hij zwak, neerslachtig, teruggeworpen op zichzelf. Hij weet niet wat hij moet doen of waar hij heen moet. Als er geen hoop is, overvalt je een gevoel van zinloosheid. Heet duurt niet lang of je put ergens nieuwe hoop uit. Die komt in de plaats van de oude. Als de ene hoop niet in vervulling is gegaan, komt er meteen een andere voor in plaats, omdat je niet helemaal zonder kunt leven. Je kunt niet zonder hoop leven.

En toch, is dat de enige manier om te leven.

Zonder hoop wordt het leven echt, wordt het eerst authentiek.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

Een dwangmatige jacht gericht op het bevredigen van het ego en dingen waarmee ze zich kunnen identificeren om dat gat dat ze in hun binnenste voelen te dichten

Een ander aspect van de emotionele pijn die een intrinsiek onderdeel is van ikzuchtige verstand is het diepgewortelde besef van ontoereikendheid of onvolkomenheid van niet heel te zijn. Bij sommige mensen is dat bewust, bij andere onbewust. Als het bewust is, manifesteert het zich door het ondermijnende en voortdurende gevoel niet waardig of niet goed genoeg te zijn. Als het onbewust is, voel je het alleen indirect als een intens hunkeren, verlangen en nodig hebben. In beide gevallen beginnen mensen aan een dwangmatige jacht gericht op het bevredigen van het ego en dingen waarmee ze zich kunnen identificeren om dat gat dat ze in hun binnenste voelen te dichten.

Dus streven ze naar bezit, geld, succes, macht, erkenning of een speciale relatie; vooral omdat ze zich dan beter kunnen voelen, zich completer kunnen voelen.

Maar ook als ze dat alles bereiken, komen ze al snel tot de ontdekking dat het gat er nog steeds is, dat het een bodemloze put is. Dan zitten ze echt in de problemen, omdat ze zichzelf niet meer voor de gek kunnen houden. Nou ja, dat kunnen ze dan nog steeds wel en ze doen het ook, maar het wordt wel moeilijker.

Zolang het ikzuchtige verstand de touwtjes van je leven in handen heeft, kun je je niet echt op je gemak voelen; je kunt je niet vredig of voldaan voelen, behalve tijdens korte perioden wanneer je net gekregen hebt wat je wilde of wanneer een diepe behoefte net is bevredigd. Omdat het ego een afgeleid zelfgevoel is, moet het zich identificeren met uiterlijke dingen. Het moet voortdurend zowel verdedigd als gevoed worden. De meest voorkomende identificaties van het ego zijn die met bezit, het werk dat je doet, sociale status  en erkenning, kennis en opleiding, lichamelijke verschijning, speciale vermogens, relaties, geschiedenis van jezelf en je familie… Maar je bent niets van dat alles.

Vond je dit beangstigend? Of is het een opluchting om dit te weten? Al deze dingen moet je vroeg of laat loslaten. Misschien vind je het nu nog moeilijk dat te geloven, en ik vraag je ook beslist niet te geloven dat je identiteit niet in deze dingen te vinden is. Je weet gewoon op een dag dat het waar is. Je weet het op zijn laatst als je de dood voelt naderen.

De dood betekent dat alles van je wordt afgenomen dat je niet bent.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

Identificatie van het ego met het pijnlichaam

Als je het basisprincipe begrijpt van het aanwezig–zijn als de toeschouwer van wat er binnen in je gebeurt, en je ‘begrijpt’ het door het ervaren, heb je het krachtigste hulpmiddel voor persoonlijk verandering tot je beschikking.

Je zult op intense innerlijke weerstand stuiten als je werkt aan het opgeven van de identificatie met je pijn. Dat kan vooral gebeuren als je je een groot deel van je leven sterk met je emotionele pijnlichaam geïdentificeerd hebt en je er je zelfgevoel grotendeels of helemaal aan ontleent. Dat betekent dat je aan het pijnlichaam een ongelukkig zelf hebt ontleend. In dat geval roept de onbewuste angst voor het verlies van je identiteit een sterke weerstand tegen het opheffen van de identificatie op. Je hebt liever pijn (bent het pijnlichaam) dan de sprong in het onbekende te wagen en het verlies van het ongelukkige zelf te riskeren. Als je dit herkent, ga dan deze weerstand in jezelf waarnemen. Observeer de gehechtheid aan je pijn, de dwangmatige behoefte om erover te praten of eraan te denken. De weerstand verdwijnt als je hem bewust maakt. Je kunt vervolgens je aandacht richten op je pijnlichaam, aanwezig blijven als getuige en met omzetting ervan beginnen.

Alleen jij kunt dit doen. Niemand kan het voor  je doen. Maar als je het geluk hebt iemand te kennen die bewust is en je kunt je geregeld in die toestand van aanwezigheid bij zo iemand aansluiten, kan dat helpen het proces te versnellen. Op die manier word je eigen licht al snel sterker. Als een blok hout dat net is begonnen te branden tegen een fel brandend blok wordt aangelegd en na een tijdje weer weggehaald wordt, brandt het eerste blok veel feller. Het is tenslotte hetzelfde vuur.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

Pijn uit het verleden: oplossen van het pijnlichaam

Zolang je geen toegang kunt krijgen tot de macht van het Nu, laat elke emotionele pijn die je ervaart een residu van pijn achter dat in je voortleeft. De pijn vermengt zich met de pijn uit het verleden die er al was en nestelt zich in je geest en je lichaam. Daarbij zit natuurlijk ook de pijn die je als kind hebt ervaren.

Deze opgehoopte pijn is en veld van negatieve energie dat je lichaam en geest bezet. Het onzichtbare opzichzelfstaande entiteit. Het is het emotionele pijnlichaam. Het kent twee toestanden: sluimerend en actief. Een pijnlichaam kan negentig procent van de tijd sluimeren. maar bij heel ongelukkige mensen kan het wel 100 procent van de tijd actief zijn. Sommige mensen leven bijna helemaal door hun pijnlichaam, terwijl andere het misschien alleen in bepaalde situaties ervaren, bv in persoonlijke relaties of bij pijn van vroeger, een verlies of verlaten zijn, lichamelijke of emotionele gekwetstheid enz. Willekeurige gebeurtenissen kunnen het pijnlichaam activeren, maar vooral gebeurtenissen die resoneren met een pijnpatroon uit je verleden. Als het op het punt staat uit zijn sluimertoestand te ontwaken, kan een gedachte of een onschuldige opmerking van iemand anders die dicht bij je staat het al activeren.

Sommige pijnlichamen zijn hardnekkig maar betrekkelijk onschuldig. Andere zijn gemene en vernietigende monsters, echte demonen. Sommige zijn gewelddadig op lichamelijk gebied, andere in emotioneel opzicht. Sommige vallen mensen aan in je omgeving of die je na staan, andere vallen jouzelf, hun gastheer of –vrouw, aan. De gedachten en gevoelens die je o zo’n moment over je leven hebt, worden dan heel negatief en destructief voor jezelf. Op deze manier ontstaan veel ziekten en ongelukken.

Let op elk teken van ongelukkigheid bij jezelf, in welke vorm dan ook; want dat kan het ontwakende pijnlichaam zijn. Het kan de vorm aannemen van irritatie, ongeduldigheid, een sombere stemming, het verlangen pijn te doen, woede, razernij, depressie, de behoefte aan meer drama in je relatie en ga zo maar door.

Grijp het op het moment dat het uit zijn sluimertoestand ontwaakt.

Het pijnlichaam wil overleven, net zoals elk ander bestaand wezen, en het kan alleen overleven als het zover krijgt dat je je er onbewust mee identificeert. Dan kan het opstaan, je overnemen, ‘jou worden’ en door jou leven. Het moet door jou zijn ‘voedsel’ krijgen. Het voedt zich met ervaringen die doortrokken zijn van zijn eigen soort energie en met alles wat verdere pijn teweegbrengt, in welke vorm dan ook: woede, vernietigingsdrang, haat, rouw, emotionele scènes, geweld en zelfs ziekte. Het pijnlichaam schept dus zodra het de controle over je heeft gekregen een situatie in je leven die doortrokken is van zijn eigen soort energie, zodat het zich daarmee kan voeden. Pijn kan zich alleen maar voeden met pijn, niet met vreugde. Die is voor pijn volkomen onverteerbaar.

 

 

Alleenzijn doet pijn

April 9, 2013

Op een sprookjesachtige avond zul je je ideale partner ontmoeten, die in al je behoeften voorziet en al je dromen in vervulling brengt. Mis! Deze fantasie, waar liedjesschrijvers en dichters zo graag op voortborduren, is gebaseerd op herinneringen aan de baarmoeder, waar we zo veilig en één met onze moeder waren. Het is geen wonder dat we ons hele leven ernaar hunkeren naar die plek terug te keren. Maar om het keihard te stellen: dat is een kinderdroom. En het is verbazingwekkend hoe hardnekkig we ons, oog in oog met de realiteit, eraan vastklampen.

Niemand, je huidige partner niet en ook een droompartner van de toekomst niet, heeft de plicht jou het geluk op een presenteerblaadje aan te reiken–dat zouden ze ook niet kunnen, al zouden ze het willen.

De ware liefde komt niet als je probeert je innerlijke armoede op te heffen door afhankelijk te zijn van een ander, maar als je je eigen innerlijke rijkdom en volwassenheid ontwikkelt. Dan heb je zoveel liefde te geven dat je vanzelf minnaars aantrekt. Dit is door de eeuwen heen keer op keer gezegd. Alle religieuze mensen hebben dit gezegd:

‘Alleen komen we ter wereld, alleen moeten we weer vertrekken.’

‘Al het samenzijn is een illusie.’

Het idee van samenzijn komt alleen maar in ons op omdat we alleen zijn, en dat alleenzijn doet pijn.

We willen ons alleenzijn verdrinken in relaties met anderen … Daarom raken we zo verstrikt in de liefde.

Normaal denk je dat je verliefd bent geworden op een man of vrouw omdat hij of zij een mooi mens is. Dat is niet waar. De waarheid is juist het tegendeel: je bent verliefd geworden omdat je niet alleen kunt zijn. Je zou toch wel verliefd zijn geworden. Je wilde jezelf op de een of andere manier ontlopen. En er zijn mensen die niet verliefd worden op vrouwen of mannen–zij worden verliefd op geld. Ze storten zich in geldzaken of streven naar macht, ze worden politicus. Dat is ook om je alleenzijn te ontlopen.

Als je de mens gadeslaat, als je jezelf intens gadeslaat, zul je versteld staan: al je activiteiten kunnen tot één enkele bron worden herleid. Die bron is dat je bang bent om alleen te zijn. Al het andere is maar een excuus.

De ware oorzaak is dat je je heel erg alleen voelt.

Alle begeerte komt voort uit het verstand dat verlossing of vervulling zoekt in dingen buiten zichzelf.

Zolang ik mijn verstand ben, ben ik die begeerten, die behoeften, banden en aversies, verlangen naar bevrijding of verlichting een hunkeren naar vervulling of vervolmaking in de toekomst. Streef daarom niet naar bevrijding van begeerte. Word aanwezig. Je hoeft er alleen maar te zijn als waarnemer van het verstand.

De mensen zijn in de greep van emotionele pijn afgesneden van de Bron en van elkaar.

Pijn is onvermijdelijk zolang je je met je verstand identificeert, zolang je geestelijk gesproken onbewust bent.

Wrok, haat, zelfmedelijden, schuldgevoel, boosheid, depressie, jaloezie, ezv, zijn allemaal uitingen van pijn. En elk plezier of emotioneel hoogtepunt draagt de kiem van pijn in zich als zijn onafscheidelijke tegenpool, die zich na verloop van tijd manifesteert.

Veel mensen weten ook uit ervaring hoe makkelijk een persoonlijke relatie van een bron van plezier kan veranderen in een bron van pijn. Vanuit een hoger standpunt bekeken zijn de positieve en negatieve polariteiten de twee zijden van een en dezelfde munt, zijn ze allebei onderdeel van de onderliggende pijn die onlosmakelijk verbonden is met de met het verstand geïdentificeerde ikzuchtige toestand van het bewustzijn.

Deze pijn kent twee niveaus: de pijn die je nu maakt en de pijn uit het verleden, die nog in je geest in lichaam voortbestaat. Het gaat om ophouden met het veroorzaken van nieuwe pijn en het laten verdwijnen van pijn uit het verleden.

Creëer geen pijn meer in het Nu

Innerlijke bevrijding ven uiterlijke omstandigheden

Het grootste deel van de pijn die mensen lijden is niet nodig. Het ontstaat vanzelf zolang het niet – waargenomen verstand je leven beheerst.

De pijn die je nu schept neemt altijd de vorm aan van niet-aanvaarden, de vorm van een onbewuste weerstand tegen wat is.

De intensiteit van de pijn hangt af van de mate van weerstand tegen het huidige moment en die hangt op zijn beurt weer af van de mate waarin je je met je verstand identificeert.

Het verstand probeert altijd het Nu te ontkennen en eraan te ontsnappen.

Hoe meer je je met je verstand identificeert, des te meer je lijdt.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

Het verstand omvat niet alleen het denken. De emoties, ook alle onbewuste mentaal – emotionele reactiepatronen, horen er toe.

Een emotie ontstaat op de plaats waar verstand en lichaam elkaar ontmoeten en is de reactie van het lichaam op het verstand; je zou ook kunnen zeggen: een afspiegeling van het verstand in het lichaam.

Een gedachte aan iemand aanvallen of een vijandige gedachten bouwt energie op in het lichaam die we woede noemen. Het lichaam bereidt zich voor om te vechten. Door de gedachte dat je bedreigd wordt, lichamelijk of psychisch, trekt het lichaam zich samen, en dat is de lichamelijke kant van wat we angst noemen. Uit onderzoek is gebleken dat sterke emoties zelfs veranderingen in de biochemie van het lichaam teweegbrengen. Deze biochemische veranderingen vertegenwoordigen het lichamelijke of materiële aspect van de emotie. Je bent niet bewust van al je gedachtepatronen, en vaak word je je van emoties alleen bewust door ze te observeren.

Hoe meer je je identificeert met je denken, voorkeuren en afkeuren, oordelen en interpretaties hoe minder je aanwezig bent als het toekijkende bewustzijn, des te sterker de emotionele lading gewoonlijk is, of je daar nu bewust bent of niet. Als je je emoties niet kunt voelen, als je ervan afgesneden bent, ervaar je ze uiteindelijk alleen nog lichamelijk, als een lichamelijk probleem of symptoom.

Terwijl een gedachte in je hoofd zit heeft een emotie en sterk lichamelijke component. Die voel je vooral in het lichaam.

Je kunt die emotie daar laten zijn zonder je erdoor te laten beheersen.

Dan ben je de emotie niet meer; je bent de toeschouwer, de waarnemende aanwezigheid.

De emotie wil je in haar macht krijgen en slaagt daar meestal in, tenzij je over voldoende aanwezigheid beschikt. Als je door gebrek aan alertheid in een onbewuste identificatie met de emotie wordt getrokken, wat heel gewoon is, wordt de emotietijdelijk ‘jij’. Vaak ontstaat er een vicieuze cirkel tussen gedachte en emotie; ze voeden elkaar. Het gedachtepatroon schept een uitvergroot beeld van zichzelf in de vorm van een emotie en de trillingsenergie van de emotie blijft het oorspronkelijke gedachtepatroon ven energie voorzien. Door in gedachte bij de situatie, de gebeurtenis of de persoon te blijven die de waargenomen oorzaak van de emotie was, geven de gedachten voedsel aan de emotie, die op haar beurt kracht geeft aan de gedachten, ezv.

De pijn wordt groter naarmate het verstand harder vecht om van de pijn af te komen.

Bij elke onderbreking van de gedachtestroom is een glimp van liefde en vreugde en een kort moment van diepe vrede mogelijk. Bij de meeste mensen treden die onderbrekingen zelden en alleen toevallig op, wanneer het verstand even ‘sprakeloos’ is, wat soms ontstaat bij het ervaren van grote schoonheid, bij extreem zware lichamelijke inspanningen en zelfs bij groot gevaar. Opeens is de innerlijke stilte daar. En binnen die stilte is er een subtiele maar intense vreugde, er is liefde en vrede.

Gewoonlijk duren zulke momenten niet lang omdat het verstand al snel weer de lawaaiige activiteit hervat die wij denken noemen. Liefde, vreugde en vrede kunnen niet tot bloei komen zolang je jezelf niet van de heerschappij van het verstand bevrijd hebt.

Niet denken_in het moment zijn

De ondergaande zon kun je een moment van zo’n schoonheid schenken, dat je er even sprakeloos van bent en er als verlamd naar staat te kijken. De pracht van het moment maakt zo’n indruk op je, dat het verstand even zwijgt, zodat het je niet in gedachte naar een andere plaats kan toveren dan het hier-en-nu.

In het stralende licht gaat er als het ware een deur open naar een andere werkelijkheid die er altijd is maar die we zelden waarnemen. Maslow noemt dit ‘piekervaringen’, omdat ze de hoogtepunten van het leven uitmaken waarin we tot onze vreugde de beperkingen van het wereldse en gewone leven ontstijgen. Bij deze euforische gelegenheden vang je een glimp op van het eeuwige rijk van Zijn. Ook al duurt het maar even, je bent thuisgekomen bij je Ware Zelf.

Onze neiging de weg van de minste weerstand te kiezen door niet volledig aanwezig te zijn in het heden, schept een leegte.

Zolang je het verkeerde in je zelf niet als verkeerd onderkent – als wat je niet bent – is een blijvende verandering onmogelijk en raak je uiteindelijk weer verstrikt in een illusie en een vorm van pijn.

Je bent niet je denken

Alle mensen die hun werkelijke rijkdom, namelijk de vreugde van het Zijn en de diepe vrede die daarmee samengaat, nog niet gevonden hebben, zij bedelaars, ook al beschikken ze over grote aardse rijkdom. Ze zoeken buiten zichzelf naar een beetje plezier of bevrediging, naar bevestiging, veiligheid of liefde, terwijl ze in zichzelf een schat meedragen die veel groter is dan alles wat de wereld te bieden heeft.

De verlichting – het einde van het lijden is je natuurlijke staat van eenheid met Zijn. Het is een staat van verbondenheid met iets dat onvernietigbaar is.

Het onvermogen om die verbondenheid te voelen wekt de illusie op dat je afgesneden bent van jezelf en van de wereld om je heen. Dan zie je jezelf, bewust of onbewust, als een geïsoleerd fragment.

Het besef ik ben dat voorafgaat aan het ik ben dit of ik ben dat is een kleine stap naar de ervaring van Zijn.

Niet kunnen ophouden met denken is een afschuwelijke kwelling. Dit onophoudelijke mentale lawaai verhindert dat je het rijk van de stilte in je vindt dat onafscheidelijk is van Zijn.

Verlichting is een toestand van heel zijn. Eén met de wereld, en met je diepste zelf. Verlichting is einde van het lijden en van het voortdurende conflict tussen binnen en buiten, en het einde van de van de afschuwelijke verslaving aan onophoudelijk denken.

De identificatie met je verstand schept een ondoorzichtig scherm van concepten, etiketten, beelden, woorden, oordelen en definities dat elke echte relatie in de weg staat. Het komt tussen jou en jezelf, tussen jou en je medemensen, tussen jou en de natuur, tussen jou en God.

Het begin van de vrijheid is het besef dat je niet de denker bent

Als je dat weet, kun je de denker waarnemen. Op dat moment wordt er een hoger bewustzijnniveau actief. Je besef dat alle dingen die echt belangrijk zijn – schoonheid, liefde, creativiteit, vreugde, innerlijke vrede – uit iets voortkomen dat het verstand te boven gaat. Je begint te ontwaken.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

Sommige pijnlichamen reageren op maar één soort trigger of situatie, die dan gewoonlijk resoneert met een bepaald soort in het verleden ondergane pijn.

Het pijnlichaam als bewustmaker

Het pijnlichaam bezet je verstand, beheerst je denken en verstoort je relaties. Het maakt je vaak onbewust, spiritueel gesproken, wat betekent: helemaal geïdentificeerd met verstand en emotie.

De monsterverbond; als je in de macht raakt van het pijnlichaam en je het niet doorzit, wordt het deel van je ego.

Mensen met een sterk pijnlichaam bereiken vaak een punt waarop ze gaan voelen dat hun leven ondraaglijk wordt, dat ze niet nog meer pijn, niet nog meer drama willen.

Je bevrijden van het pijnlichaam

Het is niet het pijnlichaam maar de identificatie ermee die je lijden veroorzaakt dat je je zelf en anderen aandoet.

Niet het pijnlichaam maar de identificatie ermee dwingt je het verleden opnieuw te beleven en houdt je in een toestand van onbewustheid.

Als het pijnlichaam actief is, moet je weten dat wat je voelt het pijnlichaam in je is. Dat weten is alles wat je hoeft te doen om de identificatie ermee te doorbreken. Het weten voorkomt dat oude emoties opstijgen naar je hoofd en niet alleen de interne dialoog gaat beheersen maar ook je daden en je omgang met andere mensen.

De emotie is niet wat je bent.

Als je het pijnlichaam voelt, moet je niet de fout maken te denken dat er iets mis is met je. Het ego is er gek op een probleem van je zelf te maken. Het weten moet gevolgd worden door aanvaarding. Iets anders zal het opnieuw verduisteren. Aanvaarding betekent dat je toelaat dat je voelt wat je op dat moment voelt.

Ontdekken wie je echt bent

Gnothi seauton – Ken uzelf. Wat de woorden impliceren is: voordat je een andere vraag stelt, moet je eerst de meest fundamentele vraag van je leven stellen: wie ben ik?

Onbewuste mensen – en veel mensen blijven hun hele leven onbewust, gevangen in hun ego – vertellen je snel wie ze zijn: hun naam, hun beroep, hun levensverhaal, de vorm of toestand van hun lichaam, en alles waarmee ze zich verder nog kunnen identificeren. Jezelf kennen gaat veel dieper dan het aanvaarden van een verzameling ideeën. Jezelf kennen betekent geworteld te zijn in Zijn in plaats van verdwaald te zijn in je verstand.

Wie je denkt te zijn

Je besef van wie je bent bepaalt wat je als je behoeften ziet en wat belangrijk voor je is in het leven – en wat belangrijk voor je is heeft het vermogen je te schokken en verontrusten. Je kunt dit gebruiken als een criterium om te ontdekken hoe diep je jezelf kent. Wat belangrijk voor je is, is niet noodzakelijk wat je zegt of gelooft, maar wat je daden en onthullen als iets belangrijk en serieus voor je is. Misschien moet je dus jezelf de vraag stellen: welke dingen schokken en verontrusten me? Als kleine dingen het vermogen hebben je rust te verstorten, is wie je denkt te zijn precies dat: klein. Dat wordt je onbewuste geloof. Wat zijn de kleine dingen? Uiteindelijk zijn alle dingen klein omdat alle dingen voorbijgaan.

Je kunt zeggen: ‘Ik ben onsterfelijke geest’ of ‘Ik ben moe van deze wereld en verlang allen naar rust’ – tot de telefoon rinkelt. Slecht nieuws: de transactie gaat niet door, de auto is gestolen, het reisje is geannuleerd, het contract is opgezegd, je partner heeft je verlaten, ze willen meer geld, ze zeggen dat het jouw schuld is. Opeens komt er een golf van woede of angst op. Je stem krijgt iets hards: ‘Ik kan het niet meer aan.’ Je beschuldigt en verwijt, valt aan, verdedigt of rechtvaardigt jezelf, en dat alles gebeurt op de automatische piloot. Het is duidelijk dat er iets veel belangrijker voor je is dan de innerlijke rust die volgens jou een moment geleden nog alles was wat je wilde, en een onsterfelijke geest ben je ook niet meer. De transactie, het geld, het contract, het verlies of dreiging van verlies zijn belangrijker. Voor wie? Voor de onsterfelijke geest die je zei te zijn? Nee, voor mij. Het kleine ‘mij’ dat streeft naar veiligheid of bevrediging in dingen die voorbijgaan en bang en boos wordt als het er niet in slaagt die te vinden.

Als vrede echt is wat je wilt, kies je voor vrede.

Als vrede meer voor je zou betekenen dan al het andere en je werkelijk wist dat je geest bent en niet en klein ik, zou je niet – reactief en volkomen alert blijven wanneer je geconfronteerd wordt met problematische mensen of situaties. Je zou de situatie onmiddellijk aanvaarden en er daardoor één mee worden in plaats van je ervan los te maken. Dan zou er uit je alertheid en antwoord komen. Wie je bent (bewustzijn) en niet wie je denkt te zijn (een klein ik) zou dan antwoorden. Het zou krachtig en effectief zijn en geen mensen of situaties in een vijand veranderen.

Alleen als je je verzet tegen wat er gebeurt, ben je overgeleverd aan wat er gebeurt, en bepaalt de wereld je geluk en ongeluk.

Niemand kan je vertellen wie je bent. Dat zou gewoon weer een concept zijn, dus het zou je niet veranderen. Wie je bent heeft geen geloof nodig.

In feite is elke overtuiging een hindernis.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

Het pijnlichaam van kinderen manifesteert zich soms door en slecht humeur, huilbuien en woede-uitbarstingen. ‘Waar komt al dat ongelukkig – zijn vandaan?’ vragen ze de ouders zich af. Het kind kan pijn hebben overgenomen van het pijnlichaam van zijn ouders, en dan zien de ouders in het kind een afspiegeling van wat er ook in henzelf zit. Hooggevoelige kinderen worden bijzonder sterk beïnvloed door het pijnlichaam van hun ouders. Het moeten zien van het intense drama van hun ouders doet ze bijna ondraaglijke pijn; vaak groeien juist deze hooggevoelige kinderen op tot volwassenen met een zwaar pijnlichaam. Kinderen laten zich niet voor de gek houden door ouders die proberen hun pijnlichaam voor hen te verbergen en tegen elkaar zeggen: ‘We moeten geen ruzie maken waar de kinderen bij zijn.’ Dat houdt meestal in dat terwijl de ouders beleefd met elkaar praten, het huis doortrokken is van negatieve energie. Ongedrukte pijnlichamen zijn buitengewoon giftig, nog giftiger dan wanneer ze openlijk actief zijn, en dat psychische vergif wordt door kinderen opgenomen en draagt bij aan de ontwikkeling van hun eigen pijnlichaam.

Als het kind een aanval van zijn pijnlichaam heeft, kun je niet veel anders doen dan tegenwoordig blijven, zodat je je niet laat verleiden tot een emotionele reactie. Het pijnlichaam van het kind zou zich daar alleen maar mee voeden. Pijnlichamen kunnen enorm dramatisch zijn. Laat je niet meeslepen door het drama. Als het pijnlichaam werd opgewekt doordat het kind zijn zin niet kreeg, geef dan nu niet aan die eisen toe. Anders leert het kind daarvan: hoe ongelukkiger ik word, des te groter de kans dat ik krijg wat ik wil. Dat is een recept voor gestoord gedrag in de rest van het leven.

Je houding moet belangstellend en nieuwsgierig zijn en niet kritisch of veroordelend. Niets anders dan open, alert, intens tegenwoordig zijn – tegenwoordig met elke cel in mijn lichaam. Observeren zonder erbij te denken of  te oordelen en luisteren in stilte zonder mentaal commentaar te geven!!  Het denkende verstand kan Tegenwoordigheid niet begrijpen en interpreteert hat daarom vaak verkeerd. Het zegt dat je harteloos bent, afstandelijk, geen mededogen hebt, geen contact hebt.

By Rigi

De teksten zijn uittreksels – essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

 

Hoe het pijnlichaam zichzelf vernieuwt

Het pijnlichaam is een uit emoties bestaande entiteit. Het heeft zijn eigen primitieve intelligentie, zoals van een slim dier, en zijn intelligentie is hoofdzakelijk gericht op overleving. Net als alle levensvormen moet het zich regelmatig voeden. Voor het pijnlichaam is elke emotioneel pijnlijke ervaring bruikbaar als voedsel. Daarom gedijt het zo goed op negatief denken en op drama in relaties. Het pijnlichaam is een verslaving aan ongelukkig – zijn.

Je schrikt misschien als je voor het eerst beseft dat er iets in je zit dat geregeld emotionele negativiteit, ongelukkig – zijn nastreeft.

Als het ongelukkig – zijn je eenmaal in zijn macht heeft, wil je er niet alleen geen eind aan maken, maar wil je zelfs andere mensen zich net zo ellendig laten voelen, zodat je je kunt voeden met hun negatieve emotionele reacties. Voor pijnlichaam is pijn genoot. Het is een soort psychische parasiet.

Hoe het pijnlichaam zich voedt met je gedachten

Het pijnlichaam ontwaakt uit zijn sluimertoestand als het honger krijgt. Het kan op een willekeurig moment door een gebeurtenis worden geactiveerd. Het kan iets wat iemand zegt of doet als trigger gebruiken. Als je alleen woont voedt het pijnlichaam zich met je gedachten. Opeens wordt je denken heel negatief. Als het actief is dan is het een stroom van negatieve emoties.

Het kan zich niet met alle gedachten voeden. Een positieve gedachte heeft een totaal gevoelstoon dan een negatieve. Een gelukkige, positieve gedachte is onverteerbaar voor het pijnlichaam. Het is dezelfde energie, maar met een andere frequentie.

(Alle dingen zijn trillende energievelden die onophoudelijk in beweging zijn.)

Hoe het pijnlichaam zich voedt met drama

Als er wel andere mensen in de buurt zijn, bij voorkeur je partner of een nauwe verwant, probeert het pijnlichaam zo iemand te provoceren om zich met het daaropvolgende drama te kunnen voeden. Pijnlichamen zijn gek op intieme relaties, en families omdat ze daarin het grootste deel van hun voedsel krijgen. Het is moeilijk om weerstand te bieden aan het pijnlichaam van iemand anders als dat vastbesloten is je tot een reactie te verleiden. Instinctief kent het je zwakste, kwetsbaarste plekken. Als het de eerste keer niet slaagt, probeert het het gewoon opnieuw.  Het pijnlichaam van de ander wil dat van jou wekken zodat beide pijnlichamen elkaar van energie kunnen voorzien.

Het is voor een kind bijna onverdraaglijk pijnlijk om getuige te moeten zijn van het emotionele geweld van de pijnlichamen van zijn ouders, en toch is dat het lot van miljoenen kinderen overal op aarde. Dat is ook een van de belangrijkste manieren waarop het pijnlichaam van generatie op generatie wordt overdragen.

De meeste pijnlichamen willen zowel toebrengen als ondergaan. In alle gevallen voeden ze zich met geweld, of dat nu emotioneel of lichamelijk geweld is. Sommige stellen die denken dat ze ‘verliefd’ zijn, voelen zich in werkelijkheid tot elkaar aangetrokken doordat hun pijnlichamen elkaar aanvullen.

In intieme relaties zijn pijnlichamen vaak slim genoeg om zich schuil te houden tot je begint samen te wonen en bij voorkeur een contract hebt getekend, waardoor je je verplicht de rest van je leven bij deze persoon te blijven.

Je trouwt niet alleen met je aanstaande man, maar ook met zijn pijnlichaam – en hij met dat van jou. Het zou moeilijk zijn een partner te vinden die geen pijnlichaam torst, maar het is wel verstandig iemand te kiezen met een niet al te dicht pijnlichaam.

Dichte pijnlichamen

Sommige mensen lopen rond met een dicht pijnlichaam dat nooit helemaal gaat slapen. Sommige van die mensen raken betrokken bij langdurige en uiteindelijk zinloze conflicten of rechtszaken met organisaties of individuen. Onbewust van de pijn die ze in zich dragen projecteren ze de pijn door hun reactie op gebeurtenissen en situaties.  Door een volkomen ontbreken van zelfbewustzijn zien ze geen verschil tussen een gebeurtenis en hun reactie op die gebeurtenis. Onbewust van hun eigen toestand weten ze niet eens dat ze diep ongelukkig zijn, dat ze lijden.

Sommige mensen met een dicht pijnlichaam worden activist en gaan ergens voor vechten. Dat kan voor een goede zaak zijn, en soms weten ze aanvankelijk veel te bereiken, maar de negatieve energie die stroomt in wat ze zeggen en doen en hun onbewuste behoefte aan vijanden en conflicten wekken steeds meer weerstand op tegen de zaak waar ze zich voor inzetten.

Uitbreken

Het begin van de bevrijding van het pijnlichaam ligt allereerst in het besef dat je een pijnlichaam hebt. Dan, belangrijker, in je vermogen tegenwoordig genoeg, alert genoeg, te blijven om het pijnlichaam in jezelf op te merken als een zware instroom van negatieve emoties wanneer het actief wordt. Als het herkend wordt, kan het zich niet meer voor jou uitgeven en door jou leven en zich vernieuwen. Je denken wordt niet meer verduisterd door emoties; je huidige waarneming wordt niet meer verwrongen door het verleden. Negatieve trillingsfrequentie wordt omgezet in brandstof van bewust zijn. Dat verklaart dat de meest van wijze en verlichte mensen ooit een zwaar pijnlichaam hadden.

Ongeacht wat je zegt of doet en wat voor gezicht je de wereld laat zien, je mentaal – emotionele toestand kun je niet verbergen. Alle mensen stralen een energieveld uit dat overeenkomt met hun innerlijke toestand en de meeste mensen kunnen dat voelen. Het bepaalt in hoge mate hoe ze over die persoon denken en op hem reageren. Sommige mensen zijn zich er het duidelijkst bewust van als ze iemand voor het eerst ontmoeten, nog voordat er een woord gewisseld is. Enige tijd later gaan de woorden de relatie overheersen en met de woorden komen de rollen die mensen spelen. De aandacht verschuift dan naar het rijk van het verstand en het vermogen om het energieveld van de ander te zien neemt sterk af. Toch wordt het onbewust nog wel gevoeld.

By Rigi

De teksten zijn uittreksels – essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …