Ons vermogen tot liefhebben is een goede graadmeter voor de rijpheid van onze ziel.

Accepteer jezelf zoals je bent. Wie verwacht dat iemand anders van hem kan houden zonder dat hij van zichzelf houdt, kan lang wachten. Niemand is volmaakt en niemand wil graag leven met een volmaakt iemand. Laat anderen zien dat je, ondanks je schijnbare zwakheden en tekortkomingen van jezelf kunt houden, want daar naar is iedereen op zoek.

Andere probleem is dat als ik iemand tegenkom en ik mijn aandacht en liefde geef en ik meen het werkelijk oprecht met die iemand, dan slaat de angst en begin diegene afstand te scheppen. Ook als die iemand dolgraag een partner wilt. Blijkbaar kom ik te dicht bij die persoon!??

Het vergaat veel mensen op die manier, maar lang niet iedereen is zich bewust van dit mechanisme.

Wat zit erachter? Vele van ons zijn min of meer bang van de liefde. Dat is ook de reden waarom velen de liefde (ik zal zeggen liefdesrelatie) liever mijden. En als ze een relatie aanknopen, stellen zij zich niet werkelijk open, om te voorkomen dat de kern van hun innerlijk zal worden geraakt. Er heerst de angst voor (nieuwe) teleurstellingen.

Liefde valt niet in de hand te houden. Waar liefde is, valt ook niets meer te verstoppen.

De meeste zoeken de eerlijkheid en de moed die je nodig hebt om je te laten zien zoals je bent. Daarom voelen we ons zo aangetrokken door mensen die de moed hebben zich te laten zien zoals ze zijn, omdat we zelf ook graag willen leven zoals we werkelijk zijn. Deze mensen geven ons het gevoel dat we zo mogen zijn zoals we zijn, en dat we als zodanig goed genoeg zijn.

Heb de moed en laat jezelf zien zoals je bent. Pas dan kun je de liefde en genegenheid die anderen voor je koesteren ook accepteren, en zul je nog meer mensen en meer liefde aantrekken.

Als je verliefd wordt voel je je aangetrokken door haar/zijn eigenschappen; eigenschappen die wij bij onszelf nog niet hebben (ontdekt), en die we graag zelf zouden hebben. Alle eigenschappen zijn echter latent in ons eigen innerlijk aanwezig. Verliefdheid confronteert je dus met precies die eigenschappen die je nog in jezelf moet ontdekken.

Bij sommigen vormen hun hoge verwachtingen een beletsel. Voordat zij zichzelf toestaan om verliefd te worden, moet een potentiële partner aan bepaalde voorwaarden voldoen. Zij proberen hun emoties in de hand te houden. Hoe hoger gespannen hun verwachtingen zijn, des te kleiner de kans is dat zij verliefd worden.

Veel mensen die al heel lang  een gelukkige relatie met elkaar onderhouden, hebben deze ‘beginfase’ van euforie en met het hoofd in de wolken lopen nooit ervaren.

Samenzijn

Maatschappelijke zekerheid, veiligheid, geborgenheid, bevrediging, erkenning, hebben niets met ware liefde te maken. Het zijn stuk voor stuk vormen van afhankelijkheid.

Zolang we nog een bepaalde reden hebben om van iemand te houden, is er geen sprake van ware liefde.

Wij zijn nooit werkelijk vrij zolang we de ander nodig hebben.

Wanneer we onszelf  hebben bevrijd van de angst om alleen te worden gelaten, zijn we ook in staat onze partner meer vrijheid te gunnen. Dan pas wordt ware liefde mogelijk, want liefde valt niet op te sluiten of vast te houden. Zodra we dat proberen, zal ze wegkwijnen en sterven, zoals in heel wat relaties allang het geval is. Wat dan nog resteert, is slechts gewoonte.

Liefde is niet afhankelijk van buitenwereld. Zij heeft geen uiterlijke voorwaarden nodig om zich te kunnen ontplooien. Ware liefde wil niets ‘veranderen’, want ze weet dat alles volmaakt in orde is zoals het is. De liefde geniet, herkent zichzelf in alle dingen en ervaart zichzelf. Ons vermogen tot liefhebben is een goede graadmeter voor de rijpheid van onze ziel. Een intieme relatie helpt ons om dit vermogen tot liefhebben te ontwikkelen. Op onze weg naar een vervulling schenkende relatie stelt een intieme relatie ons telkens weer in de gelegenheid te zien wat ons nog ontbreekt om onze ware natuur, de liefde, te ervaren.

Ken je gevoel dat iedereen altijd iets van jou hebben wil, maar dat niemand echt van jou houdt?

Wat zit erachter? Waarom willen we zo graag dat anderen van ons houden? Veel mensen zouden hierop antwoorden; ‘Dan voel ik dat ik iets waard ben. Die ander zegt mij dat hij me goed vindt, en dat doet me goed. Hij staat naast me, helpt me in moeilijke situaties en geeft me het gevoel dat ik er niet alleen voor sta en begrepen word’.

Dit zijn – afgezien van nog een paar andere voordelen van een intieme relatie – wel de voornaamste redenen waarom de meeste mensen graag bemind willen worden. Gezin deze houding van verwachting is het geen wonder dat de teleurstelling niet lang op zich zal laten wachten. De oorzaak ligt niet aan de ander, die kennelijk niet echt van ons houdt, maar aan onszelf. Je wilt iets van de ander ontvangen wat je niet ook zelf kunt geven. Je gebrek aan gezonde eigenliefde en zelfstandigheid moet door je partner worden aangevuld.  In plaats daarvan weerspiegeld je partner juist datgene wat je liever niet zit. Hij doet precies hetzelfde met jou wat jij met jezelf doet.

Jij wilt dat de ander van je houdt, maar hij zal precies hetzelfde van jou verwachten; de ander verlangt alleen maar iets van jou en geeft jou al even weinig liefde als jij hem kunt schenken.

Wij trekken altijd exact die partner aan die ons helpt om ons bewust te worden van onze eigen tekortkomingen. Als we dit onderkennen en ook verantwoordelijkheid voor deze ervaring op ons nemen zijn we in staat verandering in de situatie te brengen. Open je ogen voor de uitdaging die deze situatie voor je behelst, en schenk jezelf datgene wat je zo graag van je partner wil ontvangen. Pas als je echt van jezelf houdt en op een van begrip getuigende, liefdevolle manier met jezelf omgaat, zul je ook de partner aantrekken die van jou houdt en je kan begrijpen.

c8abce7e23884588e833a3d9700a7212

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

Eerlijkheid

May 19, 2013

Pas als je echt van jezelf houdt, en op een liefdevolle manier met jezelf omgaat, zul je ook de partner aantrekken die van jou houdt en je kan begrijpen.

Wij lopen warm voor mensen als zij over eigenschappen of gaven beschikken die we vanuit ons standpunt als bijzonder beschouwen – van zulke mensen kunnen we houden. We proberen in hun nabijheid te zijn, en misschien proberen we zelfs hun vast te houden of hen aan ons te binden, alleen om over dit potentieel te kunnen beschikken. Vermoedelijk is het meestal afgunst. 

Helaas hebben we er grote moeite mee om de eigenschappen waarop we zo afgunstig zijn te herkennen als een potentieel in onszelf. We geloven niet dat ze ook tot onze eigen wezen behoren. We kunnen bijna niet geloven dat we een dergelijk potentieel in ons innerlijk meedragen, dat we het hebben verdiend en dat we het werkelijk bewust in ons leven kunnen integreren.

Of  we het nu geloven of niet, onze wereld weerspiegelt heel ons wezen. Als we iemand op grond van zijn eigenschappen en karaktertrekken ‘geweldig’ vinden en van hem houden, is dat slechts een afspiegeling van onze eigen natuur. We dragen alles zelf ook in ons mee, onverschillig of we het als negatief of positief beschouwen. Bewust of onbewust.

Elk waardeoordeel is een teken dat we een deel van onszelf nog niet hebben geaccepteerd. Weerstand, afwijzing, kritiek – altijd is het tegen onszelf gericht.

Elk verlangen om iets te willen hebben, elk idee dat we iets nodig hebben, komt voort uit het niet onderkennen van onze eigen vermogens. Daarom is het buitenwereld slechts een spiegel van ons eigen wezen. Ze toont ons waar we nog niet ‘heel’ zijn en helpt ons ‘heel’ te worden. Dat wordt er bedoeld als er sprake is van ‘eenwording’ met alles. Dan hebben we ons wezen helemaal geaccepteerd en hebben we ons potentieel verwerkelijkt.

Dan is ons diepe verlangen vervuld en zijn we gelukkig.

Iedere ontmoeting met anderen draagt ertoe bij dat we beginnen te zien wat we nog niet als een bestanddeel van onszelf hebben aanvaard . Dat is de bedoeling die achter die andere zin van een intieme relatie schuilgaat; erkennen wie we in werkelijk zijn.

Veel mensen projecteren hun innerlijke gevoelens en gedachten naar buiten; ‘Je hebt me gekwetst!’ of  ‘Je hebt me teleurgesteld en bedrogen!’ of ‘Het is allemaal jou schuld!’ of ook ‘Jij maakt me gelukkig!’

Soms neemt het andere vorm aan; ‘Ik moet ervoor waken dat ik straks gekwetst, bedrogen, teleurgesteld etc wordt!’ Dergelijke mensen voelen zich algauw het slachtoffer, al naargelang degene die ze zojuist hebben ontmoet. Of ze zeggen dat zij ‘het geluk hebben gehad’ de juiste partner te leren kennen. Toch zijn we het altijd zelf die (meestal onbewust) relaties aanknopen met juist die mensen of de intieme partner waaraan we op dat moment in ons leven behoefte hebben.

In de omgang met je partner kun je ontdekken hoe ver je op de weg naar zelfacceptatie bent gevorderd. Pas als je jezelf zo kunt accepteren zoals je bent, probeer je niet meer je partner te veranderen. Tolerantie kan niet worden geforceerd, maar komt voort uit gezonde eigenliefde. De mate waarin we onszelf liefhebben, is tevens de mate waarin we tolerant zijn te opzicht van onze naaste.

Eerlijkheid

Over het algemeen laten we ‘eerlijkheid’ alleen betrekking hebben op de verbale uitingen van mensen. Alleen onware afspraken, regelrechte leugens, worden als oneerlijk gezien. Een gedraging die in feite in strijd is met wat we zouden willen, wordt zelden met oneerlijkheid geassocieerd.  We lachen, bv, als we verdrietig zijn. Woede en agressie worden ingehouden omdat ze een volwassen man of vrouw onwaardig zijn. We nemen een uitnodiging aan, hoewel we er helemaal geen zin in hebben, of sturen een jarige gelukwens hoewel die gewoonte ons al mijlen de keel uithangt.

Eerlijkheid betekent dat we niet alleen de waarheid spreken, maar ook in alle andere dingen authentiek proberen te zijn, zodat we alleen datgene tot expressie brengen wat werkelijk in ons leeft. Dan maskeren we een slecht humeur niet meer met een glimlach en kunnen we onze woede of ontstemming duidelijk laten blijken.

Dat verandert uiteindelijk echter niets aan het gegeven dat angst de eigenlijke reden voor ons onzekerheid is. Meestal is het de angst voor afwijzing, de angst om impopulair te zijn of je gehaat te maken. Al die angsten kunnen onder één noemer worden samengevat; het is de angst voor ons eventuele onvermogen om deze of gene situatie de baas te worden.

Wij hebben het liefst te maken met mensen die ons motiveren en ons aanmoedigen om volkomen eerlijk te zijn, met de verzekering dat zij desondanks van ons zullen blijven houden. Dat zouden zij echter alleen kunnen als zij die stap zelf al hebben gezet en zichzelf zo nemen zoals ze zijn. Zo komt het dat veel mensen erop wachten dat de ander de eerste stap doet.

Waar geen eerlijkheid is, kan ook geen vertrouwen bestaan.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …