Je hebt (meestal zonder dat je ervan bewust bent) juist een partner uitgezocht om iets met hem te leren. Hij is een spiegel die je iets moet tonen wat je zelf ook in je meedraagt, maar wat je tot dusverre niet hebt willen zien.

Sommigen doen werkelijk moeite om hun partner te begrijpen. Maar hoeveel moeite je ook doet, je kunt het maar niet begrijpen en dat bezorgt je vaak veel verdriet.

Iemand werkelijk begrijpen zodat je inziet waarom hij zich op een bepaalde manier gedraagt of op een bepaalde manier denkt, is slecht tot op zekere hoogte mogelijk. We zouden daartoe al zijn ervaringen zelf ook moeten hebben opgedaan en bovendien nog vertrouwd moeten zijn met zijn onbewuste, wat hij zelf niet bewust kent. Het gaat er dan ook niet om iemand verstandelijk te bevatten, maar om je te kunnen inleven in zijn gevoelsleven. Alleen als je dat niet wilt – wilt voelen wat de ander voelt, probeer je hem verstandelijk te bevatten. Onze verstandelijke vermogens, ook de vermogens tot waarnemen en inleven, zijn heel beperkt.

Probeer nooit je partner of wie dan ook alleen met je verstand te begrijpen. Pas als je hem waarneemt met je hart, zul je hem ook begrijpen. Dan zal je duidelijk worden dat hij net als jijzelf alleen maar probeert gelukkig te zijn, dat hij ook bemind wil worden, dat hij net als jij bepaalde angsten heeft, en dat hij zo nu en dan verdrietig is.

Niet zeggen wat je denkt

Soms wordt het zelfs ‘diplomatie’ genoemd, en veel mensen zijn ertoe opgevoed om zich zo te gedragen. Het begint al op school, komt in alle lagen van onze samenleving tot uiting en eindigt ook niet bij de intieme relatie. ‘Ik wil hem niet krenken’- ‘Wat heeft hij eraan als hij dit weet?’ of ‘Dat mag hij niet weten, want dat zou niet goed voor hem zijn’ – zijn veelvoorkomende rechtvaardigingen die we vaak als een ‘leugentje om bestwil’ betitelen in plaats van het oneerlijkheid te noemen. En dat doen we om conflict, onbegrip of afwijzing te vermijden. Aangezien dat je niet van te voren kunt bepalen, besluit je maar om niets te zeggen. De wens om je altijd aan ‘de norm’ te houden en in geval van twijfel alleen datgene te zeggen wat wordt verwacht of gewenst, getuigt van drijfveren als gebrek aan zelfvertrouwen, de angst voor afwijzing of de angst voor conflicten. ‘Mag ik wel zeggen wat ik denk?’ is een vraag die door veel mensen nog niet met ja wordt beantwoord.

Ik kan niet tegen ruzie

Zelfs ruzie maken is een kunst die velen niet beheren. Ruzie betekent voor de meeste mensen disharmonie, en dat willen zij coûte que coûte vermijden. We leven in een conflictschuwe samenleving, waarin ruziemaken als iets primitiefs wordt beschouwd en waarin diplomatie en bereidheid om water bij de wijn te doen als deugden worden gezien. Op die manier gaan we ieder confrontatie uit de weg en blijven glimlachen, ook als de laatste druppel allang in de emmer is gevallen, zodat deze overloopt.

Hoe meer je afhankelijk bent van de liefde van anderen – omdat je niet van jezelf houdt – des te meer je zult proberen om conflicten te vermijden.

recite-s06x3c

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

Een persoonlijkheid laat zich moeilijk aanpassen. Karaktereigenschappen zijn over het algemeen redelijk stabiel. De invloed van opvoeding, training en de omgeving is veelal beperkt tot het eraf halen van de scherpe kantjes. Het is nu juist dit laatste aspect waar het kernkwadrantenmodel van Daniël Ofman zich op richt. Veel eigenschappen (‘kernkwaliteiten’) worden een valkuil als je erin doorschiet. Ben je erg besluitvaardig, dan kun je in de valkuil trappen drammerig te worden. Of: als je doorschiet in je zelfverzekerdheid wordt je arrogant. Het zijn juist deze vervormingen van persoonlijke eigenschappen die tot op zekere hoogte wél aanpasbaar zijn. Door ze via het kernkwadrantenmodel in kaart te brengen word je je bewust van je eigen valkuilen.

012_mensen_kernkwadranten_basis

We zien dat het model naast kernkwaliteiten (eigenschappen) en valkuilen (doorgeschoten eigenschappen) ook nog twee andere elementen bevat. Deze kunnen bespreken worden aan de hand van een concreet voorbeeld. Een persoon met de eigenschap behulpzaamheidheeft als valkuil bemoeizucht. De uitdaging voor deze persoon is om in bepaalde gevallen dingen los te laten. De vervorming van de uitdaging ‘loslaten‘ wordt de allergie genoemd. In dit geval is onverschilligheid de allergie van de behulpzame persoon.

Het kernkwadrantenmodel is door zijn eenvoud en elegantie buitengewoon goed in praktijk te gebruiken. Vervelende eigenschappen kunnen duidelijk, maar niet direct confronterend benoemd worden. Door ze in een ‘teveel van het goede’ perspectief te plaatsen wordt de ‘goede’ of ‘goedbedoelde’ eigenschap zichtbaar. De uitdaging maakt vervolgens het ontwikkelpunt van de medewerker zichtbaar. Het model maakt gevoelige zaken in een team vrij neutraal bespreekbaar. Onderlinge irritaties zijn vrijwel altijd te benoemen als allergieën. Zo kan een bescheiden medewerker zich mateloos storen aan een andere medewerker die zichzelf continu op de borst klopt. Deze laatste medewerker moet iets minderen waardoor zijn zelfbewustzijn zich weer op een gezonde manier manifesteert. Een eigenschap die juist weer de uitdaging vormt voor de bescheiden medewerker!

012_mensen_kernkwadranten_voorbeeld01

012_mensen_kernkwadranten_voorbeeld03 012_mensen_kernkwadranten_voorbeeld04 012_mensen_kernkwadranten_voorbeeld05 012_mensen_kernkwadranten_voorbeeld06

oefening model:

3f9f390ea5ddd80767e17fbb3196fc8b

Superkwadrant opgenomen met daarin de natuurlijke reacties van jezelf en anderen op de kwadranten

012_mensen_kernkwadranten_super

Jezelf kennen en dingen over jezelf weten

Er is niets verkeerd aan psychoanalyse of aan het ontdekken van dingen uit je verleden, zolang je kennis over jezelf niet verwaart met jezelf kennen. Het 5000 bladzijden dikke dossier over jou: de inhoud van je door het verleden geconditioneerde verstand. Wat je door psychoanalyse of zelfobservatie over jezelf leert over jou. Jij bent dat niet. Het is inhoud, geen essentie. Het ego voorbijgaan betekent dat je uit de inhoud stapt. Jezelf kennen is jezelf zijn, en jezelf zijn houdt in dat je ophoudt met je met inhoud te identificeren.

Chaos en hogere orde

Als je jezelf alleen kent door inhoud, denk je ook dat je weet wat goed of slecht voor je is. Je maakt onderscheid tussen gebeurtenissen die ‘goed voor me zijn’ en slechte. Dat is een versplinterende kijk op de heelheid van het leven, waarin alles met elkaar samenhangt en waarin elke gebeurtenis haar noodzakelijke plaats en functie in het geheel heeft. Het geheel is meer dan de uiterlijke schijn der dingen. Achter de soms schijnbaar toevallige of zelfs chaotische opeenvolging van gebeurtenissen in ons leven en in de wereld gaat de ontplooiing van een hogere orde en doel schuil.

Zen uitspraak: ‘De sneeuw valt, elke vlok komt op zijn eigen plek neer.’ Alleen als we vanbinnen stil genoeg zijn en het rumoer van het denken tot rust komt, kunnen we gaan zien dat er een verborgen harmonie is, iets heiligs, een hogere orde waarin alles op zijn plaats is en niet anders zou kunnen zijn dan het is.

Goed en kwaad

Vroeg of laat dringt de wanorde met geweld het leven van ieder mens binnen. Ze kan komen in de vorm van verlies of een ongeluk, ziekte, invaliditeit, ouderdom, de dood. Maar het uitbreken van wanorde in iemands leven en de daaropvolgende ineenstorting van een mentaal bepaalde zingeving kan ook een toegang tot een hogere orde vormen. Waarin alles met alles verbonden is, waarin niets op zichzelf staat.

Er zijn geen toevallige gebeurtenissen en ook zijn er geen gebeurtenissen of dingen die alleen door en voor zichzelf bestaan, los van geheel. De kosmos is niet chaotisch. Het woord ‘kosmos’ betekent orde.

De diepere verbondenheid van alle dingen en gebeurtenissen met elkaar veronderstelt dat mentale etiketten ‘goed’ en ‘slecht’ uiteindelijk een illusie zijn. Ze veronderstellen altijd een beperkt perspectief en zijn dus alleen relatief en tijdelijk waar.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho … 

Ophouden met rollen spelen

January 25, 2016

In een wereld van rollen spelende persoonlijkheden (b.v. machtige mensen zoals politici, tv-persoonlijkheden, topmensen uit b.v. leven en religieuze leiders) zijn maar weinig mensen die geen verstandelijk beeld projecteren maar functioneren vanuit de diepere kern van hun Zijn, die zich niet als beter voordoen dan ze zijn maar gewoon zichzelf zijn. Zulke mensen zijn opmerkelijk en het zijn de enigen die in deze wereld werkelijk wat uitmaken. Zij zijn die die het nieuwe bewustzijn brengen. Wat ze doen krijgt kracht omdat het afgestemd is op het doel van het geheel. Alleen al door hun Tegenwoordigheid – eenvoudig, natuurlijk, bescheiden – veranderen ze iedereen met wie ze in contact komen. Wanneer je geen rollen speelt, is het zelf (ego) niet betrokken bij wat je doet. Je hebt geen dubbele agenda: bescherming en versterking van je zelf. Wat je doet heeft daardoor veel meer macht. Je bent met al je aandacht bij de situatie. Je wordt er één mee. Je probeert niet iemand in het bijzonder te zijn. Je bent het machtigst, bereikt het meest, als je helemaal jezelf bent. Maar niet jezelf te zijn. Dat is een andere rol. Die rol heet ‘de natuurlijke, spontane Ik’. Zodra je probeert dit of dat te zijn, speel je een rol. ´Je moet gewoon jezelf zijn´ is goede raad, maar kan ook misleidend zijn. Het verstand komt tussenbeide en zegt: ‘Laat eens kijken. Hoe kan ik mezelf zijn?’ Dan ontwikkelt het verstand een soort strategie: ‘hoe kan ik mezelf zijn’. NOG EEN ROL. ‘Hoe kan ik mezelf zijn?’ is in feite de verkeerde vraag. Hij veronderstelt dat je iets moet doen om jezelf te zijn. Maar dat is hier niet van toepassing, want je bent jezelf al. Je moet alleen maar op te houden met onnodige bagage to te voegen aan wie je bent. Houd op met jezelf definiëren.

Je wilt niets anders, dan dat moment zoals het is.

De ouderdom of naderen van dood is toegang tot het rijk van geestelijke!

Wees alert. STIL! Kijk, luister, wees tegenwoordig!

098899c64e0ad0df4dd637c69c93f7f5

Seks is dé energie die kan getransformeerd worden

Als er een moment komt waarop die energie uit je laatste centrum de kosmos in stroomt wordt je geen dier meer. Het dier schuilt nog wel in je, maar je bent geen dier meer. Het dier trekt je steeds naar beneden. Daar is niets op tegen, een dier kan nu eenmaal niet anders. Het trekt je omlaag naar het sekscentrum en daar blijf jij omheen draaien. Maar de mogelijkheid om steeds weer omhoog te komen is er. Als het eenmaal gebeurt ben je nooit meer dezelfde. Het is een ontwikkeling. Het is meer dan alleen maar een ervaring, het is een groei.

Seks is dé energie. De energie kan getransformeerd worden – ze kan een hogere energie worden. Hoe hoger ze komt, hoe minder seksualiteit erin blijft. En als ze haar allerhoogste punt heeft bereikt, is ze nog slechts liefde en mededogen. Die uiteindelijke bloei kunnen we goddelijke energie noemen maar de basis, de haard blijft seks. Seks is de eerste, de onderste laag van energie – en God is de hoogste laag. Maar dezelfde energie beweegt in alles.

Tweeduizend jaar christelijke onderdrukking van de seksuele energie heeft ervoor gezorgd dat de westerse geest er enorm door geobsedeerd is geraakt. Tweeduizend jaar is het obsessie geweest om die energie uit te schakelen. Maar energie kun je niet uitschakelen. Hoe meer je ertegen vecht, hoe meer je het onderdrukt, des te seksueler word je. Seks nestelt zich dieper in je onderbewuste, ze vergiftigt je hele wezen. Je kunt de energie alleen transformeren – naar een ander niveau of dimensie brengen.

Na tweeduizend jaar onafgebroken seksuele onderdrukking heeft het Westen er schoon genoeg van. Het was te veel. Nu draait het wiel in de andere richting. De verdringing heeft plaats gemaakt voor een nieuwe obsessie: zich uitleven, zich eraan te buiten gaan. De mind heeft zich van de ene naar de andere pool verplaatst. De ziekte blijft dezelfde. Eerst was het verdringing, nu probeert men er steeds meer in te zwelgen. Het getuigt allebei van een ziekelijke mentaliteit.

Seks moet getransformeerd worden, niet verdrongen en evenmin tot in het absurde uitgeleefd. En de enige manier is om seks te beleven met een diep meditatief bewustzijn. Beleef seks maar blijf er met je hele aandacht en bewustzijn bij wakker. Laat seks geen onbewuste kracht worden. Doe alles wat je doet met begrip en liefde.

Zodra je meditatief bent in je seksuele beleving, verandert de aard ervan. Dezelfde energie die eerst naar je seksuele ervaring ging, verplaatst zich nu naar het bewustzijn. Tijdens het hoogtepunt van een orgasme kun je bewuster worden dan waarin ook, geen enkele andere ervaring is zo diep, in geen enkele andere ervaring kun je zo verdwijnen, geen enkele andere ervaring is zo totaal. In een seksueel orgasme verdwijn je volledig, met wortel en al, met je trillende wezen. Lichaam een geest, beide verdwijnen erin en het denken komt volledig tot stilstand. Tijdens één enkele seconde, wanneer het orgasme zijn hoogtepunt bereikt, stopt het denken helemaal, aangezien je zo totaal bent dat je niet kunt denken.

In een seksuele orgasme ben je. Je bent het zijn zonder enige gedachte. Als je in dit moment alert, bewust kunt zijn, kan seks de deur naar het goddelijke worden. Als je in dit moment waakzaam kunt zijn, kan die waakzaamheid ook op andere momenten en andere ervaringen overgedragen worden. Ze kan een deel van je worden. Dan draag je die aandacht met je mee als je eet, loopt, je werk doet. Door seks heeft die aandacht je diepste geraakt. Ze is diep in je binnengedrongen. Nu kan je haar altijd bij je hebben. En als je meditatief wordt, word je je bewust van iets nieuws. Dat is dat het niet seks is die je gelukkig maakt, die je in extase brengt. Het is eerder een geestestoestand die vrij van gedachten is en een totaal opgaan in de daad die je dat gelukzalige gevoel geven.

Als je dat eenmaal begrijpt, zul je steeds minder behoefte aan seks hebben omdat die geestestoestand die vrij van gedachten is, ook zonder seks bereikt kan worden. Dat is ook de bedoeling van meditatie. Als je eenmaal weet dat hetzelfde kan gebeuren zonder seks, heb je seks steeds minder nodig. Er komt een moment waarop seks helemaal niet meer nodig is.

En denk erom dat seks altijd afhankelijk is van de ander. Seks is dus nooit helemaal vrij van onderwerping, van slavernij. Zodra je dit totale orgasme kunt oproepen zonder afhankelijk te zijn van iemand anders, zodra het een innerlijke bron heeft, ben je onafhankelijk, ben je vrij. Dat bedoelen ze in India als ze zeggen dat alleen een brahmachari, een mens die in totaal celibaat leeft, vrij kan zijn. Want nu is hij van niemand meer afhankelijk, zijn extase komt uit hem zelf.

Seks verdwijnt door meditatie maar daarmee verdwijnt niet de energie. Energie verdwijnt nooit, alleen de vorm van energie verandert. Nu is die niet langer seksueel. En als de vorm niet langer seksueel is, ga je liefhebben.

Een seksueel mens kan niet echt liefhebben, hij kan alleen de ander gebruiken en zijn liefde dient alleen om met de ander in contact te komen.

Iemand die dit seksuele stadium voorbij is en bij wie de energie een innerlijke stroom is geworden, kan uit zichzelf tot extase komen. Zijn extase is van hemzelf. Hij maakt voor heet eerst mee wat liefhebben is. Zijn liefde is een onafgebroken stroom, een constant delen met anderen, een constant geven. Om zover te komen hoef je niet tegen seksualiteit te zijn. Om zover te komen moet je seksualiteit als een deel van het leven, van een natuurlijk leven, kunnen zijn. Ga erin mee – maar ga er wel op een bewustere wijze in mee. Het bewustzijn is de brug, de gouden brug, van deze wereld naar de andere, van de hel naar de hemel, van het ego naar het goddelijke.

a6dd7881d2aea8f625b22f20bed2a499

 

 

 

 

Wanneer twee mensen elkaar ontmoeten, ontstaat er een nieuwe wereld. Iets dat nooit eerder heeft bestaan.

Een relatie verandert degene die je was prompt in iemand anders. Je vormt een relatie en die vormt op haar beurt jou.

Twee mensen ontmoeten elkaar – twee werelden ontmoeten elkaar. In het begin komen alleen buitenkanten bij elkaar. Als de verhouding intiemer wordt, hechter, dieper, naderen ook de middelpunten geleidelijk tot elkaar. Als middelpunten samen vallen, spreken we van liefde.

Liefde is heel zeldzaam. Om iemand in zijn middelpunt te kunnen ontmoeten moet je zelf een innerlijke revolutie doormaken want als je dat wilt, moet je ook toestaan dat die ander tot in jouw middelpunt doordringt. Je moet je helemaal blootgeven – kwetsbaar worden, volkomen kwetsbaar en open.

Ook al bedrijf je liefde met elkaar en voel je je seksueel tot elkaar aangetrokken, toch is seks ook maar buitenkant. Als de middelpunten elkaar niet ontmoeten is seks enkel een ontmoeting van twee lichamen. En een ontmoeting van twee lichamen is iets anders dan elkaar ontmoeten. Seks is niet veel anders dan een kennismaking – fysiek, lichamelijk maar het blijft kennismaking. Je kunt iemand alleen in je centrum toelaten als je niet bang bent, als er geen angst is. Het ene leven wordt door angst geleid, het andere door liefde. Met een leven dat door angst geleid wordt, kun je nooit tot een diepe relatie komen. Je blijft bang en daardoor kun je de ander niet toelaten – niet toelaten tot je diepste kern.

Een mens die zich door liefde laat leiden, is een religieus mens. Wie door liefde geleid wordt, is niet bang voor de toekomst, is niet bang voor hoe het afloopt of voor wat ervan komt – hij leeft in het hier en nu.

Dat is wat Krishna tegen Arjuna zegt in de Gita; ‘Maak je niet bezorgd om het resultaat.’ Denk niet aan wat de gevolgen ervan zijn. wees hier en handel totaal. Wees niet berekenend. Een angstig mens is altijd bezig met berekenen, plannen, regelen, veiligstellen. Hij verspilt zo zijn hele leven.

Liefde VS angst

Allen als je hier en nu kunt zijn, in dit moment, in dit heden, in deze volheid, kun je lief hebben.

Liefde is heel zeldzaam omdat ze alleen kan bloeien als er geen angst is, eerder nooit. Dat betekent dat je liefde alleen aantreft bij een diep spiritueel, religieus mens.  Seks kan iedereen hebben, kennismaken kan iedereen, maar liefhebben niet.

Als je niet bang bent valt er niets te verbergen. Dan kun je open zijn, alle muren neerhalen, de ander uitnodigen om binnen te komen in je diepste kern. En, let wel; als je iemand diep bij je laat binnenkomen, zal die ander jou ook diep bij zich laten binnenkomen want zo’n uitnodiging kweekt vertrouwen. Als je niet bang bent is die ander ook niet meer bang.

In jullie liefde zit nog altijd angst? Dan is het geen liefde, dan is het enkel een akkoord tussen twee angstige mensen die van elkaar afhankelijk zijn, die ruzie maken, die elkaar misbruiken, manipuleren, overheersen, bezitten, maar liefde mag je dat niet noemen.

Als je kunt liefhebben, hoef  je niet te bidden of te mediteren. Als je kunt liefhebben, kun je zelfs God helemaal vergeten want door je liefde heb je dat al allemaal: de meditatie, het gebed, God.

Dat is je al ten deel gevallen.

Dat is wat Jezus bedoelde toen hij zei; “Liefde is God.”

Maar liefde is mogelijk. Eerst moet de angst verdwijnen. En het vreemde is dat je zo bang bent terwijl je niets te verliezen hebt.

Kabir heeft ergens gezegd; “Ik vraag me af wat er met de mens aan de hand is. Hij is zo bang maar ik kan niet ontdekken waarom, want hij heeft niets te verliezen. Hij doet me denken aan iemand die naakt is en die nooit een bad in de rivier neemt omdat hij niet weet waar hij zijn kleren te drogen moet hangen.” Dit is de situatie waarin je verkeert. Je bent naakt, je hebt geen kleren aan je lijf maar maakt je altijd zorgen om je kleren.

Alles wat je bezit, wordt je afgenomen. Waarom deel je het niet met anderen voor dat je het wordt afgenomen? Dit is de enige manier om het te bezitten. Als je kunt delen en weggeven, ben je er de meester over.

Er is niets dat je altijd mag houden. Da dood maakt aan alles een einde. Er is een strijd tussen dood en liefde. Als je kunt geven er is geen dood. Voor dat je iets kan worden afgenomen, heb je het al weggegeven, heb je een geschenk van gemaakt.

Voor wie niet liefheeft, betekent elk moment een dood omdat hem elk moment iets wordt ontstolen. Zijn lichaamskrachten nemen af, hij gaat er elke moment op achteruit. En dan komt de dood en is alles voorbij.

Wat is die angst? Waarom ben je zo bang? Zelfs als alles over je bekend is en je een open boek bent, waarom ben je dan bang? Wat heb je daarvan te verliezen? Het is enkel te wijten aan misvattingen, aan wat is je ingeprent … je moet iets te verbergen hebben, je moet voor jezelf opkomen, je moet altijd bereid zijn om te vechten, iedereen kan een vijand zijn, ze zijn allemaal tegen je.

Niemand is tegen je. Zelfs als je het idee hebt dat iemand tegen je is, dan is hij dat nog niet, want iedereen is met zichzelf bezig, niet met jou. Er valt niets te vrezen. Dat moet je inzien voordat er een echte relatie mogelijk is. Er valt niets te vrezen.

32c185a4bd5beef7ef7f648f1519ad49

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

 

De ontdekking van de innerlijke ruimte

Je innerlijk niet verzetten tegen gebeurtenissen, één zijn met wat er gebeurt, niet oordelen en onthechting zijn de drie aspecten van ware vrijheid en verlicht leven.

Onthecht zijn betekent niet dat je niet kunt genieten ven het goede dat de wereld te bieden heeft. Je geniet er juist meer van. Als je de vergankelijkheid  van alle dingen en de onvermijdelijkheid van verandering zit en aanvaard, kun je genieten van de genoegens van de wereld zolang ze duren zonder bang te zijn voor verlies of angst voor de toekomst.

Als je onthecht bent, zie je de gebeurtenissen in je leven vanuit een hoger standpunt in plaats van dat je erin gevangen bent.

Het inzicht Ook dit gaat voorbij brengt onthechting  en met de onthechting komt er een andere dimensie in je leven – innerlijke ruimte; een stilte en subtiele vrede diep binnen je. Door onthechting, maar ook door niet te oordelen en je niet te verzetten krijg je toegang tot die dimensie. Vanuit die ruimte komt een vrede die niet ‘van deze wereld’ is, omdat deze wereld vorm is, en vrede is ruimte. Dat is vrede van God. Je kunt mee doen met de dans van de schepping en actief zijn zonder je te hechten aan het resultaat en zonder onredelijke eisen aan de wereld te stellen zoals: maak me compleet, maak me gelukkig, zorg dat ik me veilig voel, vertel me wie ik ben. De wereld kan je die dingen niet geven en als je niet zulke verwachtingen hebt, komt er een eind aan al het door jezelf geschapen lijden. Al dergelijke lijden is gevolg van een overwaardering van vorm en niet bewust zijn van de dimensie van de innerlijke ruimte.

Als de dimensie van ruimte verloren gaat of niet bekend is, nemen de dingen van deze wereld een absolute betekenis aan, een ernst en gewicht die ze in werkelijkheid niet hebben.

c6fb2d3214eb8ad2ee8e1d32475b5882

By Rigi

De teksten zijn uittreksels – essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho … 

Ietsheid en nietsheid

December 15, 2014

Vorm en ruimte

Als je ‘s nachts naar de heldere hemel kijkt, kun je gemakkelijk een waarheid inzien die even uiterst eenvoudig als buitengewoon diepzinnig is. Wat zie je? De maan, sterren, Melkweg… Als je dat nog verder vereenvoudigt, wat zie je dan? Objecten die in de ruimte zweven. Dus waaruit bestaat het heelal? Uit objecten en ruimte.

Als je niet sprakeloos wordt van het kijken naar de hemel op een heldere avond, kijk je niet echt, ben je niet bewust van het geheel dat daar is. Je kijkt waarschijnlijk alleen maar naar de objecten en probeert ze misschien te benoemen. Als je ooit een gevoel van ontzag kreeg wanneer je naar de ruimte keek, misschien zelfs een diepe verering voelde voor dit onbegrijpelijke mysterie, wil dat zeggen dat je een moment het verlangen om te verklaren en te benoemen hebt losgelaten en je bewust bent geworden van niet alleen objecten in de ruimte, maar van de oneindige diepte van de ruimte zelf. Je moet van binnen zo stil zijn geworden dat je de enorme ruimte kon opmerken waarin deze ontelbare werelden bestaan. Als je nadenkt over de onpeilbare diepte van de ruimte of luistert naar de stilte in de kleine uurtjes vlak voor zonsopgang, komt er iets van herkenning in je binnenste op. Je voelt dan de ontzagwekkende diepte van de ruimte als je eigen diepte en weet dat de kostbare stilte die geen vorm heeft veel dieper is dan wie je bent dan alle dingen waaruit de inhoud van je leven bestaat.

De tweevoudige werkelijkheid van het heelal, dat bestaat uit dingen en ruimte – ietsheid en nietsheid – is ook die van jou. Een geestelijk gezond, evenwichtig en vruchtbaar mensenleven is een dans tussen de twee dimensies waaruit de werkelijkheid bestaat: vorm en ruimte. De meeste mensen zijn geïntroduceerd met de dimensie van vorm, met zintuiglijke waarneming, denken en emotie dat de essentiële verborgen helft in hun leven ontbreekt. Door hun identificatie met vorm blijven ze de gevangenen van het ego.

Wat je zit, hoort, voelt, aanraakt of waarover je nadenkt is slechts één helft van de werkelijkheid. Het is vorm. In het onderricht van Jezus heet het gewoon ‘de wereld’; da andere dimensie heet er ‘het koninkrijk van de hemel’ of  ‘het eeuwige leven’.

By Rigi

De teksten zijn uittreksels – essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho … 

Het ego Vs je ware identiteit

November 17, 2014

Het ego is niet persoonlijk

De egoïsche patronen bij andere mensen waar je het sterkst op reageert en die je verwart met hun identiteit heb je zelf ook, maar je kunt of wilt ze niet in je bespeuren. In die zin kun je veel leren van je vijanden. Homeopathie en acupunctuur zijn voorbeelden van alternatieve benaderingen van de geneeskunde die ziekte niet als vijand beschouwen en daarom geen nieuwe ziekten scheppen. Je moet het ego zien zoals het is: een collectieve stoornis, de waanzin van het menselijke verstand. Als je ziet wat het ego is, zie je het niet meer ten onrechte aan voor iemands identiteit. Als je ziet wat het ego is, wordt het veel gemakkelijker er niet-reactief tegenover te staan.

Je ware identiteit

Door de kracht van je Tegenwoordigheid verliest het ego zijn macht over je. En zo komt er een kracht in je leven die veel groter is dan ego, groter dan het verstand. Ego en bewustzijn gaan niet samen. Bewustzijn is de kracht die verborgen is in het huidige moment. Tegenwoordigheid. Als mensen in bepaalde mate van Tegenwoordigheid, van stille en alerte aandacht in hun waarneming hebben bereikt, kunnen ze de goddelijke levenessentie, het ene inwonende bewustzijn of de geest in elk schepsel, elke levensvorm, voelen en dat herkennen als iets dat één is met hun eigen essentie en het dus liefhebben zoals zichzelf. Spiritueel zelfverwezenlijking wil zegen dat je duidelijk ziet dat wat je waarneemt, ervaart, denkt of voelt uiteindelijk niet is wie je bent, dat je jezelf niet kunt vinden in al die dingen die voortdurend voorbijgaan. Wat overblijft is het licht van het bewustzijn waarin waarnemingen, ervaringen, gedachten en gevoelens komen en gaan. Dat is Zijn, dat is het diepere ware Ik. Als ik mezelf ken als dat, is wat er ook in mijn leven gebeurt niet meer van absoluut maar alleen nog van relatief belang. Ik herken het, maar het verliest zij absoluut ernst, zijn gewicht.  Het enige wat er uiteindelijk toe doet is dit: kan ik op elke moment in de achtergrond van mijn leven mij essentiële Zijn voelen, het Ik Ben. Kan ik mijn essentiële identiteit als bewustzijn voelen? Of verlies ik mezelf in wat er gebeurt, verlies ik mezelf in verstand, in de wereld?

Alles wat we bouwen is instabiel

Wat het gedrag van het ego ook manifesteert, de verborgen, drijvende kracht is altijd dezelfde: de behoefte  zich te onderscheiden, bijzonder te zijn, de baas te zijn, de behoefte aan macht, aan aandacht, aan meer. Het ego wil altijd iets van andere mensen of van situaties. Er is altijd een verborgen agenda, altijd een besef van ‘nog niet genoeg’, van ontoereikendheid en tekort dat moet worden aangevuld. De onderliggende emotie die alle activiteiten van het ego beheerst is angst. De angst om niemand te zijn, da angst niet te bestaan, da angst voor de dood. Vanwaar die angst? Omdat het ego bestaat bij de gratie van identificatie met vorm, en het diep vanbinnen weet dat geen enkele vorm blijvend is, dat alle vormen voorbijgaan. Als je besef dat alles wat we bouwen kan instorten (instabiel is), zelfs het schijnbaar vaste materiële, komt er vrede in je op. Dat komt doordat het inzicht in de vergankelijkheid van alle vormen je herinnert aan de dimensie van het vormloze in jezelf, aan wat de dood te boven gaat. Jezus noemt dat ‘eeuwig leven’.

By Rigi

De teksten zijn uittreksels – essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

In grotere verband der dingen is het de bedoeling dat mensen zich ontwikkelen tot bewuste wezens, en degenen die dat niet doen krijgen te maken met de consequenties van hun onbewustheid. Zij zijn niet afgestemd op de evolutionaire impuls van het heelal. De menselijke onbewustheid en het lijden dat die veroorzaakt is een deel van de evolutie.

Als je de eindeloze cyclus van lijden niet meer kunt verdragen, begin je te ontwaken.

Ongelukkig – zijn

Niet alle ongelukkig – zijn komt voort uit het pijnlichaam. Een deel ervan is nieuw, ontstaan wanneer je niet afgestemd was op het huidige moment, wanneer je het Nu op een of andere manier niet erkende. Als je inzit dat het huidige moment er altijd is en daarom onvermijdelijk is, kun je een compromisloos ‘ja’ tegen zeggen, en zo creëer je niet alleen geen nieuw ongelukkig gevoel, maar merk je ook dat je door het verdwijnen van je innerlijke verzet kracht krijgt van het Leven zelf.

Het pijnlichaam en het ego hebben elkaar nodig

De interpretatie van en reactie op de gebeurtenis of situatie die als trigger dient vinden plaats door het filter van een zwaar emotioneel ego. Je kijkt naar het heden door de ogen van het emotionele verleden in je. De betekenis van wordt totaal verminkt.

Wat je zit en ervaart zit niet in gebeurtenis of situatie, maar in jou. In andere gevallen zit het wel in de situatie of  gebeurtenis, maar versterk je het door je reactie. Deze reactie, deze versterking, is wat het pijnlichaam wil en nodig heeft, waar het zich mee voedt. Voor sommige mensen die in de baan zijn van een zwaar pijnlichaam is het onmogelijk uit hun overtrokken interpretatie, hun zwaar emotionele ‘verhaal’ te stappen. Je bent gevangen in je eigen film of droom, in je eigen hel. Voor jou is het echt en is er geen andere werkelijkheid of reactie mogelijk.

Het doorbreken van de identificatie met het pijnlichaam

Iemand met een sterk, actief pijnlichaam straalt een bepaalde energie uit die andere mensen bijzonder onaangenaam ervaren. Ze vinden hun energieveld afstotelijk. Andere mensen voelen een golf agressie op zich afkomen en worden grof of gaan over tot verbaal of zelfs fysiek geweld. Dat betekent dat er iets in hun zit dat meetrilt met het pijnlichaam van de ander. Waar zij zo sterk op reageren in de ander zit ook in henzelf.

Het is niet verbazend dat mensen met een zwaar en vaak actief pijnlichaam dikwijls bij conflicten betrokken raken. Soms lokken ze die natuurlijk actief uit. Maar op andere momenten doen ze misschien niets. De negativiteit die ze uitstralen is voldoende om vijandigheid aan te trekken en een conflict te laten ontstaan. Er is een hoog Tegenwoordigheid nodig om te voorkomen dat je reactief  wordt als je geconfronteerd wordt met iemand met zo’n actief pijnlichaam . Als je tegenwoordig kunt blijven, kan het gebeuren dat je Tegenwoordigheid de ander in staat stelt de identificatie met zijn pijnlichaam op te geven en zo het wonder van plotselinge verlichting te ervaren. Hoewel dat ontwaken van korte duur kan zijn, is het proces van ontwaken daarmee begonnen.

Tegenwoordigheid

Er is een andere dimensie in ons leven die boven ons persoonlijke verleden gaat – de dimensie van Tegenwoordigheid. Het is ook een begin van het einde van ons pijnlichaam, van ons ongelukkig – zijn. Emotie op zich is nog geen ongelukkig – zijn. Alleen emotie met ongelukkig verhaal is ongelukkig – zijn. Een verzwakking van het pijnlichaam gebeurt niet door ertegen te vechten maar door er het licht van bewustzijn in te brengen.

By Rigi

De teksten zijn uittreksels – essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

Als het pijnlichaam je heeft overgenomen, wil je meer pijn. Je wordt een slachtoffer of dader. Je wilt pijn toebrengen of pijn lijden of allebei. Er is ook eigenlijk niet veel verschil tussen die twee. Je bent je daar natuurlijk niet bewust van en zegt natuurlijk fel dat je geen pijn wilt. Maar als je wat beter kijkt, zie je vanzelf  dat je manier van denken en je gedrag ingesteld zijn op het in stand houden van pijn, zowel voor jezelf als voor anderen. Als je je daar echt bewust van was, zou het patroon oplossen, want pijn willen is krankzinnig en niemand is bewust krankzinnig.

Als je de pijn niet onder ogen zit, het licht van je bewustzijn niet in de pijn brengt, moet je de pijn keer op keer opnieuw beleven. Misschien vind je het pijnlichaam een gevaarlijk monster en durf je het niet aan te kijken, maar ik kan je verzekeren dat het een krachteloos fantoom is dat het nooit kan opnemen tegen de macht van je aanwezigheid.

Wat gebeurt er met het pijnlichaam als we zo bewust worden dat we onze identificatie ermee verbreken?

Net zoals je niet tegen het donker kunt vechten, kun je niet tegen het pijnlichaam vechten. Elke poging daartoe leidt tot innerlijk conflict en daarmee tot meer pijn. Je moet voldoende aanwezig zijn om het pijnlichaam direct te kunnen waarnemen en de energie ervan te voelen. Dan kan het je gedachten niet onder controle krijgen. Op het moment dat je gedachten zich afstemmen op het pijnlichaam, identificeer je je ermee en voed je het weer met je gedachten.

Als bv woede de hoofdtrilling is van je pijnlichaam en je boze gedachten hebt over wat iemand je heeft aangedaan en wat je hem of haar gaat aandoen, dan ben je onbewust geworden en is het pijnlichaam ´jou´geworden. Waar boosheid is, zit altijd pijn op achtergrond. En als je in een sombere stemming komt en je begint volgens een heel negatief patroon te denken over hoe afschuwelijk je leven is, dan is je denken afgestemd op het pijnlichaam zodat je onbewust bent geworden en kwetsbaar bent voor aanvallen van het pijnlichaam.

´Onbewust´ betekent dat je je identificeert met het een of andere mentale of emotionele patroon. Het impliceert de totale afwezigheid van de waarnemer.

Langdurige bewuste aandacht snijdt de band tussen het pijnlichaam en je gedachteprocessen door en brengt het veranderingsproces op gang.

De breuk in je binnenste geneest en je wordt weer heel.

Blijf aanwezig en blijf de waarnemer van wat er in je omgaat. Word bewust van zowel de emotionele pijn als van´degene die waarneemt´, de zwijgende toeschouwer. Dat is de macht van het Nu.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

Helemaal opgaan in het Nu – Zoek jezelf niet in het verstand

Zodra je de wortel van je onbewustheid onderkent als identificatie met je verstand, waar natuurlijk de emoties bij horen, stap je eruit.

Je wordt aanwezig.

Als je aanwezig bent, kun je het verstand laten voor wat het is zonder erin verstrikt te raken. Het verstand op zich werkt niet verkeerd. Het is een fantastisch instrument. De storende werking begint pas als je er jezelf in zoekt en het ten onrechte aanzit voor wie je bent. Dan wordt je verstand ikzuchtig en neemt het je hele leven over.

Beëindig de illusie van de tijd

Het lijkt vrijwel onmogelijk de identificatie met je verstand op te geven. We gaan er allemaal volkomen in op. Hoe leer je een vis vliegen? Hoe kunnen we zonder tijd in deze wereld te functioneren? We zouden geen doelen meer hoeven na te streven.

Tijd is een illusie. Het eeuwige heden is de ruimte waarin je hele leven zich ontvouwt, de enige factor die onveranderd blijft. Het leven is nu.

Er is nooit een tijd geweest waarin je leven niet nu was.

Wat wij als het verleden zien is een herinneringenspoor, opgeslagen in het verstand, van een vroeger Nu.

De toekomst is een ingebeeld Nu, een projectie van het verstand. Als de toekomst komt, dient die zich aan als het Nu. Als je aan de toekomst denkt, doe je dat Nu. Verleden en de toekomst bestaan duidelijk niet op zichzelf. Hun werkelijkheid is ‘geleend’ van het Nu.

De kern van wat er wordt gezegd, kun men met het verstand niet begrijpen.

In een levensbedreigende noodsituatie treedt de bewustzijnsovergang van tijd naar aanwezigheid in het Nu soms vanzelf op. De persoonlijkheid met verleden en toekomst verdwijnt tijdelijk naar de achtergrond en haar plaats wordt ingenomen door een intens bewuste aanwezigheid, heel stil maar tegelijk heel alert. De op dat moment nodige reactie komt vanzelf uit die bewustzijntoestand voort. De reden waarom sommige mensen zo van gevaarlijke activiteiten houden, zoals bergbeklimmen, autoracen, enz is dat ze, ook al zijn ze zich dat niet bewust, daardoor gedwongen worden in het Nu te leven – die intens levendige toestand waarin je verlost bent van tijd, problemen, denken en de last van de persoonlijkheid. Als je ook maar een moment uit het Nu wegglipt, kan dat de dood betekenen. Helaas worden deze mensen afhankelijk van een bepaalde activiteit om in die toestand te kunnen verkeren. Maar je hoeft de wand niet te beklimmen. Je kunt die toestand op dit moment betreden.

5d7f536777859002a1b614889953036e

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

DG

Het innerlijke doel van je levensreis

Als je op een reis bent, heb je er zonder meer wat aan als je weet waar je heen gaat of op zijn minst weet welke richting je aan moet houden. Maar vergeet niet dat het enige dat uiteindelijk echt is aan de hele reis, de stap is die je op dit moment zet. Dat is echt alles.

Nadat je je innerlijke doel hebt verwezenlijkt wordt het uiterlijke doel een spel waar je mee door kunt gaan omdat je het leuk vindt.

Het kan ook gebeuren dat je in je uiterlijke doel volkomen mislukt maar tegelijkertijd geheel slaagt in het bereiken van je innerlijke doel.

Of andersom, wat veel vaker voorkomt: uiterlijke rijkdom en innerlijke armoede, of ‘de wereld winnen en je ziel verliezen’, zoals Jezus het zei. Uiteindelijk is elk uiterlijk doel op termijn gedoemd te ‘mislukken’, omdat het onderworpen is aan de wet van vergankelijkheid van alle dingen. Hoe eerder je inziet dat het uiterlijke doel je geen blijvende vervulling kan schenken, des te beter. Als je de beperktheid van je uiterlijke doel inziet, geef je je onrealistische verwachting op dat het je gelukkig moet maken en kun je het ondergeschikt maken aan je innerlijke doel.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho … 

Liefde voor wat er is

July 7, 2013

De mensen zoeken een plek om zich terug te trekken, op het platteland, aan zee, in de bergen maar nergens kan een mens zich rustiger en ongestoorder terugtrekken dan in zijn eigen ziel.

Liefde voor wat er is

Marcus Aurelius schreef  in de traditie ven de Griekse stoa. Volgens het stoïcisme is alles wat er in de wereld gebeurd al bepaald. Wij hebben alleen invloed op hoe we op gebeurtenissen reageren. Een cruciale levenshouding in deze filosofie is onverschillig staan tegenover wat onverschillig is. Armoede, rijkdom, ziekte en gezondheid, ze zijn niet goed of slecht, ze zijn onverschillig.

Zuiver je oordelen en alles komt goed. Herzie je meningen en je bent veilig.

Vrijwel alles waar wij ons dag in dag uit voor uitsloven en druk om maken, waar wij vergeefs op hopen en stiekem om bidden, ligt buiten onze invloed. In plaats daarvan zou onze aandacht moeten uitgaan naar wat we wel in onze macht hebben. Onze gedachten. De daden van onze ziel; oordelen of niet oordelen, verlangen of niet verlangen.

Filosofie van ‘Liefde voor wat er is’ betekent er niet naar streven dat de dingen gebeuren zoals jij wilt, maar accepteren dat ze gebeuren zoals het lot het wil. Levens volgens de stoa betekent JA zegen tegen het universum. Als iets je dwars zit, is omdat je vergeten bent dat alles gebeurt in overeenstemming met de universele natuur.

Ziekte of verlies hebben we niet in de hand, het waardig dragen ervan wel.

De natuur doet niets liever dan veranderen. Het lot welkom heten. Ook, of misschien wel juist, als het pijn doet.

Marcus: Alles wat in overeenstemming met jou is, o wereld, is in overeenstemming met mij. Niets wat voor jou op het juiste moment gebeurt, komt voor mij te vroeg of te laat.

Alles wat de mens overkomt, behoort tot wat menselijkerwijs mogelijk is, net zoals een os alleen dingen ervaart die bij de natuur van een os passen, en een steen dat wat bij een steen hoort. De natuur doet je niets aan wat jij niet kunt verdragen.

Hoe komt het dat we onszelf meest liefhebben en toch, als het over onszelf gaat, minder warden hechten aan ons eigen oordeel dan aan dat van anderen?

Laat je je niet door de andermans mening besmeuren. Verdoe je tijd niet met anderen, tenzij het is om hen te helpen.

Wees als een rotsblok waar de golven op breken. Onwrinkbaar. Het water eromheen komt tot rust.

Wat in hemzelf kolkte, probeerde hij -Marco te beteugelen; zijn opvliegende aard, zijn verliefdheden. Steeds wees hij zichzelf op zijn sterfelijkheid; ‘Het leven dat we leiden is kort, en klein is onze plek op aarde’, ‘Leef niet als je duizend jaar te leven hebt’. Elke dag beleven alsof het de laatste is, is de kortste weg naar een leven in het heden, zonder haast in je oordeel, zonder onwaarheid in je spreken. Als het niet waar is, zeg het dan niet. Als het niet juist is, doe het dan niet.

Het heden is het enige wat we kunnen verliezen.

Marcus Aurelius

marcus-aurelius-quotes-20

by Rigi

 

Ik wil meer

June 20, 2013

 

Ik wil méér

Er zijn mensen die méér of vaker seks willen dan hun partner.

Wat is het precies waar van je méér wilt? Is het inderdaad het plezier dat je aan seks beleeft, dat maakt da je naar meer verlangt? Of kom je soms iets anders tekort, iets dat je met seks probeert te compenseren? Als je een partner hebt die je op seksueel gebied niet voldoende tegemoet komt, is dat je altijd een uitnodiging om je ogen te openen voor het eigenlijke gebrek dat erachter schuilgaat. Ook nu toont de wereld buiten jezelf je duidelijk wat er in je innerlijk leeft. Het gebrek aan bereidwilligheid van je partner toont je je eigen gebrek aan bereidheid om je ogen te openen voor datgene waaraan je feitelijk behoefte hebt. Je onvrede is een teken dat er in jezelf een behoefte leeft die je probeert te compenseren op het seksuele vlak.

Als seks sleur is geworden menen sommige mensen dat het niet anders kan en verzoenen zich ermee. Anderen gaan op zoek naar een andere partner, in de overtuiging dat deze man of vrouw toch niet de ware voor hen is.

En relatie is een voortdurend proces van innerlijk groei, verandering en toenadering. Dit geldt ook voor de seksualiteit. Net zoals het stadium van verliefdheid vroeg of laat voorbij is, zal ook de aard van de seks op een gegeven moment veranderen. Als we niet mee veranderen, zal alles op een gegeven moment verworden tot sleur en slaat de verveling toe.

Mijn partner wil allen seks

Achter de feit dat je partner allen maar seks wil zit dit; je hebt (meestal zonder dat je ervan bewust bent) juist deze partner uitgezocht om iets met hem te leren. Hij is een spiegel die je iets moet tonen wat je zelf ook in je meedraagt, maar wat je tot dusverre niet hebt willen zien. Je beklaagt je erover dat je partner alleen maar iets van jou verlangt en je niet eens vraagt wat jouw wensen zijn. Je zou heel graag zien dat je partner jou tegemoetkomt.

Waarachtige liefde verlangt niets van de ander, maar accepteert hem zoals hij is. Als je je eigen eisen en verwachtingen erkent en accepteert zonder oordeel, ben je in staat ze los te laten. In de mate waarin je daarin slaagt, zal ook je partner vanzelf veranderen. De oorzaak ligt bij jezelf en je kunt er dus zelf verandering in brengen.

Je kunt geen enkel conflict ontlopen. Je draagt het in je innerlijk mee, en zolang het niet is opgelost zul je het steeds opnieuw op je weg vinden. De buitenwereld is altijd slechts de spiegel van je innerlijk.

Heb de moed om veranderingen te riskeren, want dan kun je gelukkig worden.

recite-1ly01bd

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

Een dwangmatige jacht gericht op het bevredigen van het ego en dingen waarmee ze zich kunnen identificeren om dat gat dat ze in hun binnenste voelen te dichten

Een ander aspect van de emotionele pijn die een intrinsiek onderdeel is van ikzuchtige verstand is het diepgewortelde besef van ontoereikendheid of onvolkomenheid van niet heel te zijn. Bij sommige mensen is dat bewust, bij andere onbewust. Als het bewust is, manifesteert het zich door het ondermijnende en voortdurende gevoel niet waardig of niet goed genoeg te zijn. Als het onbewust is, voel je het alleen indirect als een intens hunkeren, verlangen en nodig hebben. In beide gevallen beginnen mensen aan een dwangmatige jacht gericht op het bevredigen van het ego en dingen waarmee ze zich kunnen identificeren om dat gat dat ze in hun binnenste voelen te dichten.

Dus streven ze naar bezit, geld, succes, macht, erkenning of een speciale relatie; vooral omdat ze zich dan beter kunnen voelen, zich completer kunnen voelen.

Maar ook als ze dat alles bereiken, komen ze al snel tot de ontdekking dat het gat er nog steeds is, dat het een bodemloze put is. Dan zitten ze echt in de problemen, omdat ze zichzelf niet meer voor de gek kunnen houden. Nou ja, dat kunnen ze dan nog steeds wel en ze doen het ook, maar het wordt wel moeilijker.

Zolang het ikzuchtige verstand de touwtjes van je leven in handen heeft, kun je je niet echt op je gemak voelen; je kunt je niet vredig of voldaan voelen, behalve tijdens korte perioden wanneer je net gekregen hebt wat je wilde of wanneer een diepe behoefte net is bevredigd. Omdat het ego een afgeleid zelfgevoel is, moet het zich identificeren met uiterlijke dingen. Het moet voortdurend zowel verdedigd als gevoed worden. De meest voorkomende identificaties van het ego zijn die met bezit, het werk dat je doet, sociale status  en erkenning, kennis en opleiding, lichamelijke verschijning, speciale vermogens, relaties, geschiedenis van jezelf en je familie… Maar je bent niets van dat alles.

Vond je dit beangstigend? Of is het een opluchting om dit te weten? Al deze dingen moet je vroeg of laat loslaten. Misschien vind je het nu nog moeilijk dat te geloven, en ik vraag je ook beslist niet te geloven dat je identiteit niet in deze dingen te vinden is. Je weet gewoon op een dag dat het waar is. Je weet het op zijn laatst als je de dood voelt naderen.

De dood betekent dat alles van je wordt afgenomen dat je niet bent.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

Identificatie van het ego met het pijnlichaam

Als je het basisprincipe begrijpt van het aanwezig–zijn als de toeschouwer van wat er binnen in je gebeurt, en je ‘begrijpt’ het door het ervaren, heb je het krachtigste hulpmiddel voor persoonlijk verandering tot je beschikking.

Je zult op intense innerlijke weerstand stuiten als je werkt aan het opgeven van de identificatie met je pijn. Dat kan vooral gebeuren als je je een groot deel van je leven sterk met je emotionele pijnlichaam geïdentificeerd hebt en je er je zelfgevoel grotendeels of helemaal aan ontleent. Dat betekent dat je aan het pijnlichaam een ongelukkig zelf hebt ontleend. In dat geval roept de onbewuste angst voor het verlies van je identiteit een sterke weerstand tegen het opheffen van de identificatie op. Je hebt liever pijn (bent het pijnlichaam) dan de sprong in het onbekende te wagen en het verlies van het ongelukkige zelf te riskeren. Als je dit herkent, ga dan deze weerstand in jezelf waarnemen. Observeer de gehechtheid aan je pijn, de dwangmatige behoefte om erover te praten of eraan te denken. De weerstand verdwijnt als je hem bewust maakt. Je kunt vervolgens je aandacht richten op je pijnlichaam, aanwezig blijven als getuige en met omzetting ervan beginnen.

Alleen jij kunt dit doen. Niemand kan het voor  je doen. Maar als je het geluk hebt iemand te kennen die bewust is en je kunt je geregeld in die toestand van aanwezigheid bij zo iemand aansluiten, kan dat helpen het proces te versnellen. Op die manier word je eigen licht al snel sterker. Als een blok hout dat net is begonnen te branden tegen een fel brandend blok wordt aangelegd en na een tijdje weer weggehaald wordt, brandt het eerste blok veel feller. Het is tenslotte hetzelfde vuur.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

Pijn uit het verleden: oplossen van het pijnlichaam

Zolang je geen toegang kunt krijgen tot de macht van het Nu, laat elke emotionele pijn die je ervaart een residu van pijn achter dat in je voortleeft. De pijn vermengt zich met de pijn uit het verleden die er al was en nestelt zich in je geest en je lichaam. Daarbij zit natuurlijk ook de pijn die je als kind hebt ervaren.

Deze opgehoopte pijn is en veld van negatieve energie dat je lichaam en geest bezet. Het onzichtbare opzichzelfstaande entiteit. Het is het emotionele pijnlichaam. Het kent twee toestanden: sluimerend en actief. Een pijnlichaam kan negentig procent van de tijd sluimeren. maar bij heel ongelukkige mensen kan het wel 100 procent van de tijd actief zijn. Sommige mensen leven bijna helemaal door hun pijnlichaam, terwijl andere het misschien alleen in bepaalde situaties ervaren, bv in persoonlijke relaties of bij pijn van vroeger, een verlies of verlaten zijn, lichamelijke of emotionele gekwetstheid enz. Willekeurige gebeurtenissen kunnen het pijnlichaam activeren, maar vooral gebeurtenissen die resoneren met een pijnpatroon uit je verleden. Als het op het punt staat uit zijn sluimertoestand te ontwaken, kan een gedachte of een onschuldige opmerking van iemand anders die dicht bij je staat het al activeren.

Sommige pijnlichamen zijn hardnekkig maar betrekkelijk onschuldig. Andere zijn gemene en vernietigende monsters, echte demonen. Sommige zijn gewelddadig op lichamelijk gebied, andere in emotioneel opzicht. Sommige vallen mensen aan in je omgeving of die je na staan, andere vallen jouzelf, hun gastheer of –vrouw, aan. De gedachten en gevoelens die je o zo’n moment over je leven hebt, worden dan heel negatief en destructief voor jezelf. Op deze manier ontstaan veel ziekten en ongelukken.

Let op elk teken van ongelukkigheid bij jezelf, in welke vorm dan ook; want dat kan het ontwakende pijnlichaam zijn. Het kan de vorm aannemen van irritatie, ongeduldigheid, een sombere stemming, het verlangen pijn te doen, woede, razernij, depressie, de behoefte aan meer drama in je relatie en ga zo maar door.

Grijp het op het moment dat het uit zijn sluimertoestand ontwaakt.

Het pijnlichaam wil overleven, net zoals elk ander bestaand wezen, en het kan alleen overleven als het zover krijgt dat je je er onbewust mee identificeert. Dan kan het opstaan, je overnemen, ‘jou worden’ en door jou leven. Het moet door jou zijn ‘voedsel’ krijgen. Het voedt zich met ervaringen die doortrokken zijn van zijn eigen soort energie en met alles wat verdere pijn teweegbrengt, in welke vorm dan ook: woede, vernietigingsdrang, haat, rouw, emotionele scènes, geweld en zelfs ziekte. Het pijnlichaam schept dus zodra het de controle over je heeft gekregen een situatie in je leven die doortrokken is van zijn eigen soort energie, zodat het zich daarmee kan voeden. Pijn kan zich alleen maar voeden met pijn, niet met vreugde. Die is voor pijn volkomen onverteerbaar.

 

 

Alleenzijn doet pijn

April 9, 2013

Op een sprookjesachtige avond zul je je ideale partner ontmoeten, die in al je behoeften voorziet en al je dromen in vervulling brengt. Mis! Deze fantasie, waar liedjesschrijvers en dichters zo graag op voortborduren, is gebaseerd op herinneringen aan de baarmoeder, waar we zo veilig en één met onze moeder waren. Het is geen wonder dat we ons hele leven ernaar hunkeren naar die plek terug te keren. Maar om het keihard te stellen: dat is een kinderdroom. En het is verbazingwekkend hoe hardnekkig we ons, oog in oog met de realiteit, eraan vastklampen.

Niemand, je huidige partner niet en ook een droompartner van de toekomst niet, heeft de plicht jou het geluk op een presenteerblaadje aan te reiken–dat zouden ze ook niet kunnen, al zouden ze het willen.

De ware liefde komt niet als je probeert je innerlijke armoede op te heffen door afhankelijk te zijn van een ander, maar als je je eigen innerlijke rijkdom en volwassenheid ontwikkelt. Dan heb je zoveel liefde te geven dat je vanzelf minnaars aantrekt. Dit is door de eeuwen heen keer op keer gezegd. Alle religieuze mensen hebben dit gezegd:

‘Alleen komen we ter wereld, alleen moeten we weer vertrekken.’

‘Al het samenzijn is een illusie.’

Het idee van samenzijn komt alleen maar in ons op omdat we alleen zijn, en dat alleenzijn doet pijn.

We willen ons alleenzijn verdrinken in relaties met anderen … Daarom raken we zo verstrikt in de liefde.

Normaal denk je dat je verliefd bent geworden op een man of vrouw omdat hij of zij een mooi mens is. Dat is niet waar. De waarheid is juist het tegendeel: je bent verliefd geworden omdat je niet alleen kunt zijn. Je zou toch wel verliefd zijn geworden. Je wilde jezelf op de een of andere manier ontlopen. En er zijn mensen die niet verliefd worden op vrouwen of mannen–zij worden verliefd op geld. Ze storten zich in geldzaken of streven naar macht, ze worden politicus. Dat is ook om je alleenzijn te ontlopen.

Als je de mens gadeslaat, als je jezelf intens gadeslaat, zul je versteld staan: al je activiteiten kunnen tot één enkele bron worden herleid. Die bron is dat je bang bent om alleen te zijn. Al het andere is maar een excuus.

De ware oorzaak is dat je je heel erg alleen voelt.

Alle begeerte komt voort uit het verstand dat verlossing of vervulling zoekt in dingen buiten zichzelf.

Zolang ik mijn verstand ben, ben ik die begeerten, die behoeften, banden en aversies, verlangen naar bevrijding of verlichting een hunkeren naar vervulling of vervolmaking in de toekomst. Streef daarom niet naar bevrijding van begeerte. Word aanwezig. Je hoeft er alleen maar te zijn als waarnemer van het verstand.

De mensen zijn in de greep van emotionele pijn afgesneden van de Bron en van elkaar.

Pijn is onvermijdelijk zolang je je met je verstand identificeert, zolang je geestelijk gesproken onbewust bent.

Wrok, haat, zelfmedelijden, schuldgevoel, boosheid, depressie, jaloezie, ezv, zijn allemaal uitingen van pijn. En elk plezier of emotioneel hoogtepunt draagt de kiem van pijn in zich als zijn onafscheidelijke tegenpool, die zich na verloop van tijd manifesteert.

Veel mensen weten ook uit ervaring hoe makkelijk een persoonlijke relatie van een bron van plezier kan veranderen in een bron van pijn. Vanuit een hoger standpunt bekeken zijn de positieve en negatieve polariteiten de twee zijden van een en dezelfde munt, zijn ze allebei onderdeel van de onderliggende pijn die onlosmakelijk verbonden is met de met het verstand geïdentificeerde ikzuchtige toestand van het bewustzijn.

Deze pijn kent twee niveaus: de pijn die je nu maakt en de pijn uit het verleden, die nog in je geest in lichaam voortbestaat. Het gaat om ophouden met het veroorzaken van nieuwe pijn en het laten verdwijnen van pijn uit het verleden.

Creëer geen pijn meer in het Nu

Innerlijke bevrijding ven uiterlijke omstandigheden

Het grootste deel van de pijn die mensen lijden is niet nodig. Het ontstaat vanzelf zolang het niet – waargenomen verstand je leven beheerst.

De pijn die je nu schept neemt altijd de vorm aan van niet-aanvaarden, de vorm van een onbewuste weerstand tegen wat is.

De intensiteit van de pijn hangt af van de mate van weerstand tegen het huidige moment en die hangt op zijn beurt weer af van de mate waarin je je met je verstand identificeert.

Het verstand probeert altijd het Nu te ontkennen en eraan te ontsnappen.

Hoe meer je je met je verstand identificeert, des te meer je lijdt.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

Het verstand omvat niet alleen het denken. De emoties, ook alle onbewuste mentaal – emotionele reactiepatronen, horen er toe.

Een emotie ontstaat op de plaats waar verstand en lichaam elkaar ontmoeten en is de reactie van het lichaam op het verstand; je zou ook kunnen zeggen: een afspiegeling van het verstand in het lichaam.

Een gedachte aan iemand aanvallen of een vijandige gedachten bouwt energie op in het lichaam die we woede noemen. Het lichaam bereidt zich voor om te vechten. Door de gedachte dat je bedreigd wordt, lichamelijk of psychisch, trekt het lichaam zich samen, en dat is de lichamelijke kant van wat we angst noemen. Uit onderzoek is gebleken dat sterke emoties zelfs veranderingen in de biochemie van het lichaam teweegbrengen. Deze biochemische veranderingen vertegenwoordigen het lichamelijke of materiële aspect van de emotie. Je bent niet bewust van al je gedachtepatronen, en vaak word je je van emoties alleen bewust door ze te observeren.

Hoe meer je je identificeert met je denken, voorkeuren en afkeuren, oordelen en interpretaties hoe minder je aanwezig bent als het toekijkende bewustzijn, des te sterker de emotionele lading gewoonlijk is, of je daar nu bewust bent of niet. Als je je emoties niet kunt voelen, als je ervan afgesneden bent, ervaar je ze uiteindelijk alleen nog lichamelijk, als een lichamelijk probleem of symptoom.

Terwijl een gedachte in je hoofd zit heeft een emotie en sterk lichamelijke component. Die voel je vooral in het lichaam.

Je kunt die emotie daar laten zijn zonder je erdoor te laten beheersen.

Dan ben je de emotie niet meer; je bent de toeschouwer, de waarnemende aanwezigheid.

De emotie wil je in haar macht krijgen en slaagt daar meestal in, tenzij je over voldoende aanwezigheid beschikt. Als je door gebrek aan alertheid in een onbewuste identificatie met de emotie wordt getrokken, wat heel gewoon is, wordt de emotietijdelijk ‘jij’. Vaak ontstaat er een vicieuze cirkel tussen gedachte en emotie; ze voeden elkaar. Het gedachtepatroon schept een uitvergroot beeld van zichzelf in de vorm van een emotie en de trillingsenergie van de emotie blijft het oorspronkelijke gedachtepatroon ven energie voorzien. Door in gedachte bij de situatie, de gebeurtenis of de persoon te blijven die de waargenomen oorzaak van de emotie was, geven de gedachten voedsel aan de emotie, die op haar beurt kracht geeft aan de gedachten, ezv.

De pijn wordt groter naarmate het verstand harder vecht om van de pijn af te komen.

Bij elke onderbreking van de gedachtestroom is een glimp van liefde en vreugde en een kort moment van diepe vrede mogelijk. Bij de meeste mensen treden die onderbrekingen zelden en alleen toevallig op, wanneer het verstand even ‘sprakeloos’ is, wat soms ontstaat bij het ervaren van grote schoonheid, bij extreem zware lichamelijke inspanningen en zelfs bij groot gevaar. Opeens is de innerlijke stilte daar. En binnen die stilte is er een subtiele maar intense vreugde, er is liefde en vrede.

Gewoonlijk duren zulke momenten niet lang omdat het verstand al snel weer de lawaaiige activiteit hervat die wij denken noemen. Liefde, vreugde en vrede kunnen niet tot bloei komen zolang je jezelf niet van de heerschappij van het verstand bevrijd hebt.

Niet denken_in het moment zijn

De ondergaande zon kun je een moment van zo’n schoonheid schenken, dat je er even sprakeloos van bent en er als verlamd naar staat te kijken. De pracht van het moment maakt zo’n indruk op je, dat het verstand even zwijgt, zodat het je niet in gedachte naar een andere plaats kan toveren dan het hier-en-nu.

In het stralende licht gaat er als het ware een deur open naar een andere werkelijkheid die er altijd is maar die we zelden waarnemen. Maslow noemt dit ‘piekervaringen’, omdat ze de hoogtepunten van het leven uitmaken waarin we tot onze vreugde de beperkingen van het wereldse en gewone leven ontstijgen. Bij deze euforische gelegenheden vang je een glimp op van het eeuwige rijk van Zijn. Ook al duurt het maar even, je bent thuisgekomen bij je Ware Zelf.

Onze neiging de weg van de minste weerstand te kiezen door niet volledig aanwezig te zijn in het heden, schept een leegte.

Zolang je het verkeerde in je zelf niet als verkeerd onderkent – als wat je niet bent – is een blijvende verandering onmogelijk en raak je uiteindelijk weer verstrikt in een illusie en een vorm van pijn.

Je bent niet je denken

Alle mensen die hun werkelijke rijkdom, namelijk de vreugde van het Zijn en de diepe vrede die daarmee samengaat, nog niet gevonden hebben, zij bedelaars, ook al beschikken ze over grote aardse rijkdom. Ze zoeken buiten zichzelf naar een beetje plezier of bevrediging, naar bevestiging, veiligheid of liefde, terwijl ze in zichzelf een schat meedragen die veel groter is dan alles wat de wereld te bieden heeft.

De verlichting – het einde van het lijden is je natuurlijke staat van eenheid met Zijn. Het is een staat van verbondenheid met iets dat onvernietigbaar is.

Het onvermogen om die verbondenheid te voelen wekt de illusie op dat je afgesneden bent van jezelf en van de wereld om je heen. Dan zie je jezelf, bewust of onbewust, als een geïsoleerd fragment.

Het besef ik ben dat voorafgaat aan het ik ben dit of ik ben dat is een kleine stap naar de ervaring van Zijn.

Niet kunnen ophouden met denken is een afschuwelijke kwelling. Dit onophoudelijke mentale lawaai verhindert dat je het rijk van de stilte in je vindt dat onafscheidelijk is van Zijn.

Verlichting is een toestand van heel zijn. Eén met de wereld, en met je diepste zelf. Verlichting is einde van het lijden en van het voortdurende conflict tussen binnen en buiten, en het einde van de van de afschuwelijke verslaving aan onophoudelijk denken.

De identificatie met je verstand schept een ondoorzichtig scherm van concepten, etiketten, beelden, woorden, oordelen en definities dat elke echte relatie in de weg staat. Het komt tussen jou en jezelf, tussen jou en je medemensen, tussen jou en de natuur, tussen jou en God.

Het begin van de vrijheid is het besef dat je niet de denker bent

Als je dat weet, kun je de denker waarnemen. Op dat moment wordt er een hoger bewustzijnniveau actief. Je besef dat alle dingen die echt belangrijk zijn – schoonheid, liefde, creativiteit, vreugde, innerlijke vrede – uit iets voortkomen dat het verstand te boven gaat. Je begint te ontwaken.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

Wie je denkt te zijn is ook nauw verbonden met hoe je vindt dat je door andere mensen behandelt wordt. Veel mensen klagen erover dat andere mensen hen niet goed genoeg behandelen. ‘Ik krijg helemaal geen respect, aandacht, erkenning en waardering’, zeggen ze. ‘Ze beschouwen me als een vanzelfsprekendheid.’ Deze fundamentele misvatting over wie ze zijn schept verstoringen in al hun relaties. Ze geloven dat andere mensen hun onthouden wat ze nodig hebben. Het saboteert situaties en bederft alle relaties. Als de gedachte aan gebrek – of het gaat om geld, erkenning of liefde – deel is geworden van wie je denkt te zijn, ervaar je altijd gebrek. In plaats van al het goede te zien dat er al in je leven is, zie je alleen maar gebrek. Het erkennen van het goede dat al in je leven is, is de grondslag van alle overvloed. De werkelijkheid is: wat je denkt dat de wereld jou onthoud is wat jij de wereld onthoudt. Je onthoudt het omdat je diep van binnen denkt dat je klein bent en niets te geven hebt.

Probeer eens een paar weken het volgende en kijk dan hoe je werkelijkheid erdoor verandert: geef de mensen wat je denkt dat ze jou onthouden – lof, waardering, steun, liefde, zorg enz. Je hebt het niet? Doe dan gewoon alsof je het hebt en dan komt het. Dan, niet lang nadat je begint te geven, begint het ontvangen.

Je kunt niet ontvangen wat je niet geeft. De uitstroom bepaalt de instroom.

De bron van alle overvloed bevindt zich niet buiten je. Hij is een deel van wie je bent. Begin met het erkennen en zien van de overvloed buiten je. Zie de volheid van het leven om je heen. De warmte van de zon op je huid, een beet uit een sappige vrucht … Je hoeft niets te bezitten om overvloed te voelen, maar als je steeds voelt dat je een overvloed hebt komen de dingen naar je toe.

Overvloed valt alleen mensen toe die haar al hebben. Dat klinkt bijna oneerlijk, maar dat is het natuurlijk niet. Het is een universele wet.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho … 

Sommige pijnlichamen reageren op maar één soort trigger of situatie, die dan gewoonlijk resoneert met een bepaald soort in het verleden ondergane pijn.

Het pijnlichaam als bewustmaker

Het pijnlichaam bezet je verstand, beheerst je denken en verstoort je relaties. Het maakt je vaak onbewust, spiritueel gesproken, wat betekent: helemaal geïdentificeerd met verstand en emotie.

De monsterverbond; als je in de macht raakt van het pijnlichaam en je het niet doorzit, wordt het deel van je ego.

Mensen met een sterk pijnlichaam bereiken vaak een punt waarop ze gaan voelen dat hun leven ondraaglijk wordt, dat ze niet nog meer pijn, niet nog meer drama willen.

Je bevrijden van het pijnlichaam

Het is niet het pijnlichaam maar de identificatie ermee die je lijden veroorzaakt dat je je zelf en anderen aandoet.

Niet het pijnlichaam maar de identificatie ermee dwingt je het verleden opnieuw te beleven en houdt je in een toestand van onbewustheid.

Als het pijnlichaam actief is, moet je weten dat wat je voelt het pijnlichaam in je is. Dat weten is alles wat je hoeft te doen om de identificatie ermee te doorbreken. Het weten voorkomt dat oude emoties opstijgen naar je hoofd en niet alleen de interne dialoog gaat beheersen maar ook je daden en je omgang met andere mensen.

De emotie is niet wat je bent.

Als je het pijnlichaam voelt, moet je niet de fout maken te denken dat er iets mis is met je. Het ego is er gek op een probleem van je zelf te maken. Het weten moet gevolgd worden door aanvaarding. Iets anders zal het opnieuw verduisteren. Aanvaarding betekent dat je toelaat dat je voelt wat je op dat moment voelt.

Ontdekken wie je echt bent

Gnothi seauton – Ken uzelf. Wat de woorden impliceren is: voordat je een andere vraag stelt, moet je eerst de meest fundamentele vraag van je leven stellen: wie ben ik?

Onbewuste mensen – en veel mensen blijven hun hele leven onbewust, gevangen in hun ego – vertellen je snel wie ze zijn: hun naam, hun beroep, hun levensverhaal, de vorm of toestand van hun lichaam, en alles waarmee ze zich verder nog kunnen identificeren. Jezelf kennen gaat veel dieper dan het aanvaarden van een verzameling ideeën. Jezelf kennen betekent geworteld te zijn in Zijn in plaats van verdwaald te zijn in je verstand.

Wie je denkt te zijn

Je besef van wie je bent bepaalt wat je als je behoeften ziet en wat belangrijk voor je is in het leven – en wat belangrijk voor je is heeft het vermogen je te schokken en verontrusten. Je kunt dit gebruiken als een criterium om te ontdekken hoe diep je jezelf kent. Wat belangrijk voor je is, is niet noodzakelijk wat je zegt of gelooft, maar wat je daden en onthullen als iets belangrijk en serieus voor je is. Misschien moet je dus jezelf de vraag stellen: welke dingen schokken en verontrusten me? Als kleine dingen het vermogen hebben je rust te verstorten, is wie je denkt te zijn precies dat: klein. Dat wordt je onbewuste geloof. Wat zijn de kleine dingen? Uiteindelijk zijn alle dingen klein omdat alle dingen voorbijgaan.

Je kunt zeggen: ‘Ik ben onsterfelijke geest’ of ‘Ik ben moe van deze wereld en verlang allen naar rust’ – tot de telefoon rinkelt. Slecht nieuws: de transactie gaat niet door, de auto is gestolen, het reisje is geannuleerd, het contract is opgezegd, je partner heeft je verlaten, ze willen meer geld, ze zeggen dat het jouw schuld is. Opeens komt er een golf van woede of angst op. Je stem krijgt iets hards: ‘Ik kan het niet meer aan.’ Je beschuldigt en verwijt, valt aan, verdedigt of rechtvaardigt jezelf, en dat alles gebeurt op de automatische piloot. Het is duidelijk dat er iets veel belangrijker voor je is dan de innerlijke rust die volgens jou een moment geleden nog alles was wat je wilde, en een onsterfelijke geest ben je ook niet meer. De transactie, het geld, het contract, het verlies of dreiging van verlies zijn belangrijker. Voor wie? Voor de onsterfelijke geest die je zei te zijn? Nee, voor mij. Het kleine ‘mij’ dat streeft naar veiligheid of bevrediging in dingen die voorbijgaan en bang en boos wordt als het er niet in slaagt die te vinden.

Als vrede echt is wat je wilt, kies je voor vrede.

Als vrede meer voor je zou betekenen dan al het andere en je werkelijk wist dat je geest bent en niet en klein ik, zou je niet – reactief en volkomen alert blijven wanneer je geconfronteerd wordt met problematische mensen of situaties. Je zou de situatie onmiddellijk aanvaarden en er daardoor één mee worden in plaats van je ervan los te maken. Dan zou er uit je alertheid en antwoord komen. Wie je bent (bewustzijn) en niet wie je denkt te zijn (een klein ik) zou dan antwoorden. Het zou krachtig en effectief zijn en geen mensen of situaties in een vijand veranderen.

Alleen als je je verzet tegen wat er gebeurt, ben je overgeleverd aan wat er gebeurt, en bepaalt de wereld je geluk en ongeluk.

Niemand kan je vertellen wie je bent. Dat zou gewoon weer een concept zijn, dus het zou je niet veranderen. Wie je bent heeft geen geloof nodig.

In feite is elke overtuiging een hindernis.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

Het pijnlichaam van kinderen manifesteert zich soms door en slecht humeur, huilbuien en woede-uitbarstingen. ‘Waar komt al dat ongelukkig – zijn vandaan?’ vragen ze de ouders zich af. Het kind kan pijn hebben overgenomen van het pijnlichaam van zijn ouders, en dan zien de ouders in het kind een afspiegeling van wat er ook in henzelf zit. Hooggevoelige kinderen worden bijzonder sterk beïnvloed door het pijnlichaam van hun ouders. Het moeten zien van het intense drama van hun ouders doet ze bijna ondraaglijke pijn; vaak groeien juist deze hooggevoelige kinderen op tot volwassenen met een zwaar pijnlichaam. Kinderen laten zich niet voor de gek houden door ouders die proberen hun pijnlichaam voor hen te verbergen en tegen elkaar zeggen: ‘We moeten geen ruzie maken waar de kinderen bij zijn.’ Dat houdt meestal in dat terwijl de ouders beleefd met elkaar praten, het huis doortrokken is van negatieve energie. Ongedrukte pijnlichamen zijn buitengewoon giftig, nog giftiger dan wanneer ze openlijk actief zijn, en dat psychische vergif wordt door kinderen opgenomen en draagt bij aan de ontwikkeling van hun eigen pijnlichaam.

Als het kind een aanval van zijn pijnlichaam heeft, kun je niet veel anders doen dan tegenwoordig blijven, zodat je je niet laat verleiden tot een emotionele reactie. Het pijnlichaam van het kind zou zich daar alleen maar mee voeden. Pijnlichamen kunnen enorm dramatisch zijn. Laat je niet meeslepen door het drama. Als het pijnlichaam werd opgewekt doordat het kind zijn zin niet kreeg, geef dan nu niet aan die eisen toe. Anders leert het kind daarvan: hoe ongelukkiger ik word, des te groter de kans dat ik krijg wat ik wil. Dat is een recept voor gestoord gedrag in de rest van het leven.

Je houding moet belangstellend en nieuwsgierig zijn en niet kritisch of veroordelend. Niets anders dan open, alert, intens tegenwoordig zijn – tegenwoordig met elke cel in mijn lichaam. Observeren zonder erbij te denken of  te oordelen en luisteren in stilte zonder mentaal commentaar te geven!!  Het denkende verstand kan Tegenwoordigheid niet begrijpen en interpreteert hat daarom vaak verkeerd. Het zegt dat je harteloos bent, afstandelijk, geen mededogen hebt, geen contact hebt.

By Rigi

De teksten zijn uittreksels – essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

 

Hoe het pijnlichaam zichzelf vernieuwt

Het pijnlichaam is een uit emoties bestaande entiteit. Het heeft zijn eigen primitieve intelligentie, zoals van een slim dier, en zijn intelligentie is hoofdzakelijk gericht op overleving. Net als alle levensvormen moet het zich regelmatig voeden. Voor het pijnlichaam is elke emotioneel pijnlijke ervaring bruikbaar als voedsel. Daarom gedijt het zo goed op negatief denken en op drama in relaties. Het pijnlichaam is een verslaving aan ongelukkig – zijn.

Je schrikt misschien als je voor het eerst beseft dat er iets in je zit dat geregeld emotionele negativiteit, ongelukkig – zijn nastreeft.

Als het ongelukkig – zijn je eenmaal in zijn macht heeft, wil je er niet alleen geen eind aan maken, maar wil je zelfs andere mensen zich net zo ellendig laten voelen, zodat je je kunt voeden met hun negatieve emotionele reacties. Voor pijnlichaam is pijn genoot. Het is een soort psychische parasiet.

Hoe het pijnlichaam zich voedt met je gedachten

Het pijnlichaam ontwaakt uit zijn sluimertoestand als het honger krijgt. Het kan op een willekeurig moment door een gebeurtenis worden geactiveerd. Het kan iets wat iemand zegt of doet als trigger gebruiken. Als je alleen woont voedt het pijnlichaam zich met je gedachten. Opeens wordt je denken heel negatief. Als het actief is dan is het een stroom van negatieve emoties.

Het kan zich niet met alle gedachten voeden. Een positieve gedachte heeft een totaal gevoelstoon dan een negatieve. Een gelukkige, positieve gedachte is onverteerbaar voor het pijnlichaam. Het is dezelfde energie, maar met een andere frequentie.

(Alle dingen zijn trillende energievelden die onophoudelijk in beweging zijn.)

Hoe het pijnlichaam zich voedt met drama

Als er wel andere mensen in de buurt zijn, bij voorkeur je partner of een nauwe verwant, probeert het pijnlichaam zo iemand te provoceren om zich met het daaropvolgende drama te kunnen voeden. Pijnlichamen zijn gek op intieme relaties, en families omdat ze daarin het grootste deel van hun voedsel krijgen. Het is moeilijk om weerstand te bieden aan het pijnlichaam van iemand anders als dat vastbesloten is je tot een reactie te verleiden. Instinctief kent het je zwakste, kwetsbaarste plekken. Als het de eerste keer niet slaagt, probeert het het gewoon opnieuw.  Het pijnlichaam van de ander wil dat van jou wekken zodat beide pijnlichamen elkaar van energie kunnen voorzien.

Het is voor een kind bijna onverdraaglijk pijnlijk om getuige te moeten zijn van het emotionele geweld van de pijnlichamen van zijn ouders, en toch is dat het lot van miljoenen kinderen overal op aarde. Dat is ook een van de belangrijkste manieren waarop het pijnlichaam van generatie op generatie wordt overdragen.

De meeste pijnlichamen willen zowel toebrengen als ondergaan. In alle gevallen voeden ze zich met geweld, of dat nu emotioneel of lichamelijk geweld is. Sommige stellen die denken dat ze ‘verliefd’ zijn, voelen zich in werkelijkheid tot elkaar aangetrokken doordat hun pijnlichamen elkaar aanvullen.

In intieme relaties zijn pijnlichamen vaak slim genoeg om zich schuil te houden tot je begint samen te wonen en bij voorkeur een contract hebt getekend, waardoor je je verplicht de rest van je leven bij deze persoon te blijven.

Je trouwt niet alleen met je aanstaande man, maar ook met zijn pijnlichaam – en hij met dat van jou. Het zou moeilijk zijn een partner te vinden die geen pijnlichaam torst, maar het is wel verstandig iemand te kiezen met een niet al te dicht pijnlichaam.

Dichte pijnlichamen

Sommige mensen lopen rond met een dicht pijnlichaam dat nooit helemaal gaat slapen. Sommige van die mensen raken betrokken bij langdurige en uiteindelijk zinloze conflicten of rechtszaken met organisaties of individuen. Onbewust van de pijn die ze in zich dragen projecteren ze de pijn door hun reactie op gebeurtenissen en situaties.  Door een volkomen ontbreken van zelfbewustzijn zien ze geen verschil tussen een gebeurtenis en hun reactie op die gebeurtenis. Onbewust van hun eigen toestand weten ze niet eens dat ze diep ongelukkig zijn, dat ze lijden.

Sommige mensen met een dicht pijnlichaam worden activist en gaan ergens voor vechten. Dat kan voor een goede zaak zijn, en soms weten ze aanvankelijk veel te bereiken, maar de negatieve energie die stroomt in wat ze zeggen en doen en hun onbewuste behoefte aan vijanden en conflicten wekken steeds meer weerstand op tegen de zaak waar ze zich voor inzetten.

Uitbreken

Het begin van de bevrijding van het pijnlichaam ligt allereerst in het besef dat je een pijnlichaam hebt. Dan, belangrijker, in je vermogen tegenwoordig genoeg, alert genoeg, te blijven om het pijnlichaam in jezelf op te merken als een zware instroom van negatieve emoties wanneer het actief wordt. Als het herkend wordt, kan het zich niet meer voor jou uitgeven en door jou leven en zich vernieuwen. Je denken wordt niet meer verduisterd door emoties; je huidige waarneming wordt niet meer verwrongen door het verleden. Negatieve trillingsfrequentie wordt omgezet in brandstof van bewust zijn. Dat verklaart dat de meest van wijze en verlichte mensen ooit een zwaar pijnlichaam hadden.

Ongeacht wat je zegt of doet en wat voor gezicht je de wereld laat zien, je mentaal – emotionele toestand kun je niet verbergen. Alle mensen stralen een energieveld uit dat overeenkomt met hun innerlijke toestand en de meeste mensen kunnen dat voelen. Het bepaalt in hoge mate hoe ze over die persoon denken en op hem reageren. Sommige mensen zijn zich er het duidelijkst bewust van als ze iemand voor het eerst ontmoeten, nog voordat er een woord gewisseld is. Enige tijd later gaan de woorden de relatie overheersen en met de woorden komen de rollen die mensen spelen. De aandacht verschuift dan naar het rijk van het verstand en het vermogen om het energieveld van de ander te zien neemt sterk af. Toch wordt het onbewust nog wel gevoeld.

By Rigi

De teksten zijn uittreksels – essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …