Innerlijke doel

Wees trouw aan het leven door trouw te zijn aan je innerlijke doel. Wanneer je tegenwoordig bent en helemaal opgaat in wat je doet, worden je daden geladen met spirituele kracht. Je hoofddoel is nu bewustzijn in staat te stellen te stromen in wat je doet. Het secundaire doel is wat je met dat doen wilt bereiken.

Als je andere mensen ontmoet, op je werk of ergens anders, geef ze dan je volle aandacht. Je bent er niet meer in de eerste plaats als persoon maar als veld van bewust zijn, van alerte Tegenwoordigheid. De oorspronkelijke reden om met de ander om te gaan – iets kopen of verkopen, informatie vragen of geven ezv – komt nu op de tweede plaats te staan. Het veld van bewust zijn dat tussen jullie opkomt wordt het hoofddoel van de interactie. De ruimte van bewust zijn wordt belangrijker dan waar je over praat, belangrijker dan fysieke objecten of denkobjecten. Het menselijk Zijn wordt dan belangrijker den de dingen van deze wereld. Het betekent niet dat je praktische zaken verwaarloost. In feite ontplooit het doen zich niet alleen gemakkelijker maar ook krachtiger wanneer de dimensie van Zijn erkend wordt en zo op de eerste plaats komt.

Succes

De wereld vertelt je dat succes betekent dat je bereikt wat je je hebt voorgenomen te verwezenlijken. Hij zegt je dat succes winnen betekent, dat het verwerven van erkenning en voorspoed essentiële ingrediënten van succes zijn. Alle hiervoor genoemde dingen zijn gewoonlijk bijproducten van succes, maar zij zijn niet zelf succes. De conventionele opvatting van succes heeft betrekking op het resultaat van wat je doet. Sommige mensen zeggen dat succes het resultaat is van een combinatie van hard werken en geluk, of van doorzetten en talent, of van op het juiste moment op de juiste plaats – met de juiste persoon zijn. Dit kunnen allemaal determinanten van succes zijn, maar ze zijn er niet de essentie van. Wat de wereld je niet vertelt – omdat hij dat niet weet – is dat je niet succesvol kunt worden. Je kunt het alleen zijn.

Zoals je al weet, ligt je secundaire of uiterlijke doel binnen de dimensie van de tijd, terwijl je hoofddoel onafscheidelijk is van het Nu en daarom ontkenning van de tijd eist. Hoe worden deze twee met elkaar verzoend? Door te beseffen dat je hele levensreis uiteindelijk bestaat uit de stap die je op dit moment zet. Deze stap is altijd het enige wat er is, en dus moet je die al je aandacht geven. Dat betekent niet dat je niet weet waar je heen gaat, het betekent alleen dat deze stap op de eerste plaats komt en je bestemming op de tweede. En wat je mee te maken krijgt als je op je bestemming aankomt hangt weer af van de kwaliteit van deze ene stap.

Als doel wordt bezield door de tijdloze kwaliteit van Zijn dan is er sprake van succes.

De essentie van wie je bent is bewustzijn. Als bewustzijn (jij) helemaal geïdentificeerd raakt met denken en zo zijn wezenlijke natuur vergeet, verlies het zich in denken. Als het zich identificeert met mentaal-emotionele formaties zoals willen en vrezen – de belangrijkste drijfveren van het ego – verliest het zich in die formaties. Bewustzijn verlies zich ook als het zich identificeert met doen en reageren op wat er gebeurt. Wat je ook bereikt, al snel ben je weer ongelukkig of eist een nieuw probleem of dilemma je aandacht helemaal op.

Het uiterlijke doel varieert enorm van mens tot mens en geen enkel uiterlijk doel geldt voor eeuwig. Het is onderworpen aan de tijd en wordt dan vervangen door een ander doel. De mate waarin je toewijding aan het innerlijke doel van ontwaken de uiterlijke omstandigheden van je leven verandert varieert ook sterk. Bij sommige mensen is er een plotselinge of geleidelijke breuk met hun verleden, hun werk, levenssituatie, relaties, alles ondergaat een grote verandering. Op een ochtend wordt je wakker en dan weet je wat je moet doen. Sommige mensen lopen weg uit een waanzinnige werkkring of leefsituatie. Dus voordat je ontdekt wat op het uiterlijk niveau goed voor je is, voor dat je ontdekt wat werkt moet je misschien eerst ontdekken wat er niet werkt, wat niet aansluit op je innerlijke doel.

Andere soorten veranderingen kunnen opeens van buitenaf tot je komen. Een (toevallige) ontmoeting brengt nieuwe gelegenheden en groei in je leven. Je vrienden gaan met je mee in dit veranderingsproces of ze verdwijnen uit je leven. Sommige relaties vallen uiteen, andere verdiepen zich. Je man verlaat je of je bereikt een nieuw niveau van intimiteit. Er wordt de ruimte in je leven geschapen waarin iets nieuws kan ontstaan.

Er kan een periode komen van onveiligheid en onzekerheid. Wat moet ik doen? Omdat het ego niet meer de leiding heeft over je leven, wordt je psychische behoefte aan uiterlijke veiligheid, die toch maar een illusie is, minder. Je kunt leven met onzekerheid en er zelfs van genieten. Wanneer je op je gemak voelt met onzekerheid, komen er oneindig veel mogelijkheden in je leven. Het betekent dat angst geen dominerende factor meer is bij wat je doet en je niet meer verhoudt van het ondernemen van actie of het bewerkstellingen van veranderingen. Het verlangen naar veiligheid staat elke grote en edele onderneming in de weg. Als onzekerheid onaanvaardbaar voor je is, verandert die in angst. Als ze volkomen aanvaarbaar is, verandert ze in toegenomen levendigheid, alertheid en creativiteit.

Niet iedereen echter hoeft drastische veranderingen in zijn uiterlijke omstandigheden door te maken. Aan de andere kant van het spectrum heb je mensen die blijven zitten waar ze zitten en blijven doen wat ze doen. Voor hen verandert alleen het hoe, niet het wat. Wat zij doen is al een volmaakt instrument waardoor bewustzijn in de wereld kan komen en het heeft niets anders nodig.

Eén zijn met wat is betekent niet dat je geen veranderingen meer in gang zet of niet meer in actie kunt komen. Maar de motivatie in actie te komen komt nu van een dieper niveau, niet uit een egoïsche wens of angst. Innerlijke afstemming op het huidige moment opent je bewustzijn en stemt het af op het geheel, waarvan  het huidige moment een integraal onderdeel is. Het geheel, de totaliteit van het leven, handelt dan door jou.

Het geheel – de wereld of de kosmos

Alle bestaande dingen, van microben tot mensen tot melkwegstelsel, zijn niet echt afzonderlijke dingen of entiteiten, maar zijn onderdeel van een web van onderling verbonden multidimensionale processen.

Er zijn twee redenen waarom we deze eenheid niet zien, waarom we dingen als afzonderlijk zien. De ene is onze waarneming, die de werkelijkheid terugbrengt tot wat er door het smalle bereik van onze zintuigen toegankelijk is voor ons: wat we kunnen zien, horen, ruiken, proeven en aanraken. Maar als we waarnemen zonder de dingen te interpreteren of mentaal van etiketten te voorzien, kunnen we de diepere verbondenheid onder onze waarneming van schijnbaar afzonderlijke dingen nog wel voelen.

Het denken splits de werkelijkheid op in levenloze fragmenten. Uit zo een versplinterde kijk op de werkelijkheid komen buitengewoon onintelligente vernietigende daden voort.

Maar er is een nog dieper niveau van het geheel dan de onderlinge verbondenheid van al het bestaande. Op dat diepere niveau zijn alle dingen één.

Het geheel bestaat uit het bestaan en Zijn, uit gemanifesteerde en het ongemanifesteerde, de wereld en God. Dus als je afgestemd raakt op het geheel, word je een bewust onderdeel van de onderlinge verbondenheid van het geheel en het doel daarvan: het in deze wereld brengen van bewustzijn. Als gevolg daarvan komen spontane behulpzame gebeurtenissen, toeval en synchronistische gebeurtenissen veel vaker voor. Carl Jung noemde synchroniciteit een ‘acausaal verbindend principe’. Dat betekent dat er op ons oppervlakkige niveau van de werkelijkheid geen oorzakelijk verband is tussen synchronistische gebeurtenissen. Het is een diepere verbinding die ons verstand niet kan begrijpen. We kunnen bewuste deelnemers zijn in de ontplooiing van die intelligentie – het bewustzijn.

De natuur bestaat in een toestand van onbewuste eenheid met het geheel. Om die reden b.v. werden er vrijwel geen dieren gedood bij de tsunami-ramp in 2004.

Omdat ze meer in verbinding stonden met het geheel dan mensen konden ze de nadering van de tsunami voelen lang voordat deze te zien of te horen was en zo hadden ze de tijd om naar hoger gelegen terrein te vluchten.

Er is een creatieve krachtuitstorting die veel verder gaat dan waartoe een gewoon mens in staat is.

Omdat je een microscopische afspiegeling van de macrokosmos bent, volgt daaruit dat het heelal ook een innerlijk en uiterlijk doel heeft, dat niet los gezien kan worden van het jouwe. Dat is de verzoening van uiterlijk met innerlijk doel, de verzoening van de wereld met God.

Alles wat er ooit is geweest of zal zijn is nu, buiten de tijd, die een mentale constructie is.

Als illustratie van absolute en relatieve waarheid kun je denken aan de zonsopgang en zonsondergang. Als we zeggen dat de zon ´s ochtends opgaat en ´s avonds ondergaat, is dat waar, maar alleen relatief. Absoluut gezien is het onwaar. Als je ver weg in de ruimte bent, zie je dat de zon niet opkomt en ondergaat maar voortdurend schijnt.

Een korte geschiedenis van je leven

Het tot manifestatie komen van de wereld en zijn terugkeer neer het ongemanifesteerde, zijn groei en samentrekking, zijn twee universele bewegingen die we uitgaan en thuiskomen zouden kunnen noemen. Die twee bewegingen zijn overal te zien, zoals samentrekken van je hart en de ademhaling.

Deze twee bewegingen, uitgaan en terugkeren, komen ook tot uiting in de levenscyclus van ieder mens. Uit het niets, zeg maar, kom ´je´ opeens ter wereld.  De geboorte wordt gevolgd door groei. Er is niet alleen lichamelijk groei, maar ook groei van kennis, activiteiten, bezittingen, ervaringen. Ook een overeenkomstige groei van het ego, dat is identificatie met alle bovenstaande dingen, en zo wordt je vormidentiteit meer en meer bepaald. Dit is ook de tijd waarin uiterlijk doel – groei vaak wordt geüsurpeerd door het ego, dat anders dan de natuur niet van ophouden weet in zijn jacht op groei en een gulzige honger naar meer heeft.

En dan , net als je denkt dat je het voor elkaar hebt of dat je hier hoort, begint de teruggaande beweging. Misschien gaan mensen die je na staan dood, mensen die deel uitmaken van je wereld. Dan verzwakt je lichamelijke vorm; je invloedssfeer krimpt. In plaats van meer wordt je minder en het ego reageert daarop met toenemende bezorgdheid of depressie. Je wereld begint samen te trekken en je merkt dat je het leven niet meer in de hand hebt. Jij werkt niet meer in op het leven, maar het leven werkt in op jou door je wereld langzaam kleiner te maken. En op een dag verdwijn ook jij. Je leunstoel staat er nog. Maar je zit niet meer in; er is alleen een lege ruimte. Je bent teruggegaan naar waar je maar een paar jaar geleden vandaan bent gekomen.

Ontwaken en de terugkerende beweging

De terugkeer in een mensenleven, het verzwakken of uiteenvallen van vorm – hetzij door ouderdom, ziekte, een verlies, een persoonlijke tragedie in een of andere vorm – herbergt veel mogelijkheden voor een spiritueel ontwaken: het opgeven van de identificatie van het bewustzijn met vorm. Omdat er maar erg weinig spirituele waarheid in onze hedendaagse cultuur is, zien niet veel mensen dat als een kans, en als het dus gebeurt met hen of met iemand die ze kennen, denken ze dat er iets vreselijk mis is, iets dat niet zou mogen gebeuren.

Hoe onwetender je in spiritueel opzicht bent, des te meer lijd je.

Voor veel mensen, vooral in het Westen, is de dood niet meer dan een abstract concept, en dus hebben ze er geen idee van wat er met de menselijke vorm gebeurt als het uiteenvallen ervan nabij komt. Omdat de dood voor hen slecht een abstract concept is, zijn de meeste mensen totaal niet voorbereid op het uiteenvallen van vorm die hen te wachten staat. Wanneer dat moment naderbij komt, zie je geschoktheid, onbegrip, wanhoop en grote angst.

Juist door het inzetten van de ouderdom, door verlies of een persoonlijke tragedie kwam de spirituele dimensie van oudsher in het leven van mensen. Hun innerlijke doel kwam pas te voorschijn wanneer hun uiterlijke doel instortte en de schil van het ego open begon te barsten. Zulke gebeurtenissen betekenen het begin van de teruggaande beweging naar het uiteenvallen van vorm. In de meeste oude culturen moet er een intuïtief begrip van dat proces zijn geweest, wat de reden was dat oude mensen met respect en eerbied werden bejegend. Zij waren een bron van wijsheid en zorgden voor de dimensie van diepte zonder welke geen beschaving lang kan voortbestaan. Omdat in de ouderdom de nadruk verschuift van doen naar zijn.

Er gebeurt niets dat niet bedoeld is om te gebeuren, er gebeurt niets wat geen onderdeel is van het grotere geheel en het doel daarvan.

Zo kan vernietiging en ontwrichting van het uiterlijke doel ertoe leiden dat je je innerlijke doel vindt en dat daaropvolgend een dieper uiterlijk doel opkomt dat is afgestemd op je innerlijke doel.

Wat verloren gaat op het niveau van vorm, wordt gewonnen op het niveau van de essentie.

De gelegenheid die het uiteenvallen van vorm en vooral de ouderdom biedt wordt in onze hedendaagse beschaving nog maar net gezien. De meerderheid van de mensen benut deze gelegenheid halaas nog niet, omdat het ego zich identificeert met de terugkeer, zoals het zich identificeert met de uitgaande beweging. Dat leidt tot een verharding van de egoïsche schil, een samentrekking in plaats van een opengaan. Het verkleinde ego brengt dan de rest van zijn dagen jammerend of klagend door, gevangen in angst en woede, zelf medelijden, schuldgevoel, verwijten of andere negatieve mentaal – emotionele toestanden  of in vermijdingsstrategieën zoals gehechtheid aan herinneringen en denken aan en praten over vroeger.

Als het ego niet meer geïdentificeerd is met de terugkerende beweging in een mensenleven, wordt de ouderdom of de naderende dood zoals deze bedoeld is: een toegang tot het rijk van het geestelijke. Ik heb oude mensen ontmoet die levende voorbeelden van dat proces waren. Ze hadden iets stralends gekregen. Hun verzwakte vorm liet het licht van het bewustzijn door.

De ouderdom kan gezien en gewaardeerd als een periode voor de bloei van het bewustzijn.

Hoe sterker het ego, des te sterker is het gevoel van afscheiding tussen mensen. De enige daden die geen tegenreactie opwekken zijn daden die het algemeen belang op het oog hebben. Ze zijn inclusief, niet exclusief. Ze verenigen, ze verdelen niet. Ze zijn niet voor ‘mijn’ land maar voor de hele mensheid, niet voor ‘mijn’ soort maar voor alle voelende wezens en de hele natuur.

Bewustzijn

Bewustzijn is de intelligentie. Het menselijke brein is een bijzonder gedifferentieerde vorm waardoor het bewustzijn deze dimensie betreedt. Het bevat ongeveer honderd miljard zenuwcellen – neuronen, ongeveer zoveel als er sterren in ons melkwegstelsel zijn, dat we als een microkosmisch brein zouden kunnen zien.

Je kunt alleen iets verliezen wat je hebt, maar je kunt niet iets verliezen wat je bent.

Ontwaakt handelen

Ontwaakt handelen is het afstemmen van je uiterlijke doel – wat je doet – op je innerlijke doel – ontwaken en wakker blijven. Door ontwaakt hendellen wordt je één met het uitgaande doel van het heelal. Bewustzijn stroomt door je gedachten en het inspireert ze. Het stroomt in alles wat je doet, leidt het en geeft het kracht. De stroom van bewustzijn is wat de kwaliteit bepaalt.

Niet wat je doet maar hoe je doet bepaalt of je je innerlijke bestemming volgt. En hoe je doet wat je doet wordt bepaald door je bewustzijntoestand.

Al het werkelijk succesvolle handelen komt voort uit dat veld van alerte aandacht en niet uit het ego en geconditioneerd, onbewust denken.

De drie modaliteiten van ontwaakt handelen

Er zijn drie manieren waarop bewustzijn kan stromen in wat je doet en zo via jou in de wereld, drie modaliteiten waarin je je leven kunt afstemmen op de creatieve kracht van het heelal. Modaliteit betekent onderliggende energiefrequentie die stroomt in wat je doet en die je daden verbindt met het ontwaakte bewustzijn. Wat je doet is verstorend en van het ego als het niet voorkomt uit een van deze drie modaliteiten. Ze kunnen in de loop van de dag veranderen, al zal een ervan tijdens een bepaalde periode van je leven weloverheersen. Elke modaliteit past bij bepaalde situaties.

De modaliteiten van ontwaakt handelen zijn aanvaarding, plezier en enthousiasme. Ze vertegenwoordigen allemaal een bepaalde trillingsfrequentie van bewustzijn. Je moet opletten dat een van de drie actief is als je wat dan ook aan het doen bent – van de eenvoudigste tot de meest complexe taak.

7bad35642094930eee2313985fc1adff

By Rigi

De teksten zijn uittreksels – essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho … 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s