Door een totale identificatie met het verstand ontstond er een onwaar zelfbesef – het ego. De mate van identificatie met het verstand verschilt van mens tot mens. Sommige mensen zijn er soms vrij van, al duren zulke perioden maar kort, en de vrede en levendigheid die ze in die momenten erven maken het leven de moeite waard. Dat zijn ook de momenten waarin CREATIVITEIT, LIEFDE en mededogen bij je opkomen. Andere mensen zitten voordurend in de egoïsche toestand gevangen. Zij zijn vervreemd van zichzelf en van de mensen en de wereld om hen heen. Ze zijn niet tegenwoordig in situaties omdat hun aandacht op het verleden of op de toekomst gericht is, die natuurlijk alleen als gedachtenvormen in het denken bestaan.

Vervreemding betekent dat je je in geen enkele situatie, op geen plaats en bij niemand op je gemak voelt, zelfs niet bij jezelf. Je probeert altijd ‘thuis’ te komen, maar je voelt je nooit thuis.

Het duidelijk zien van het gevaar waarin je je bevindt is de eerste stap op weg naar de bevrijding eruit.

De geboorte van emotie

Het stoffelijke organisme, je lichaam, heeft zijn eigen intelligentie, net zoals het organisme van elke levensvorm. En die intelligentie reageert op wat je verstand zegt, reageert op je gedachten. Emotie is dus de reactie van het lichaam op je verstand- op je gedachten. De intelligentie van ons lichaam is natuurlijk een onscheidbaar onderdeel van de universele intelligentie, is een van haar taalrijke manifestaties.  Ze geeft een tijdelijke samenhang aan de atomen en moleculen waaruit je stoffelijke organisme bestaat. Ze is het organiserende principe achter de werking van alle organen van je lichaam, de omzetting van zuurstof en voedsel in energie, de hartslag en de bloedsomloop, het immuunsysteem, de vertaling van zintuiglijke prikkels in zenuwimpulsen die naar het brein worden gestuurd, daar worden gedecodeerd en samengevoegd tot een samenhangend innerlijk beeld van de werkelijkheid buiten ons. Dat alles en daarnaast nog duizenden andere tegelijk werkende functies, wordt perfect gecoördineerd door die intelligentie. Het is dezelfde intelligentie die zich manifesteert als Gaia, het complexe levende wezen dat de aarde is.

Deze intelligentie zorgt voor instinctieve reacties van het organisme op elke bedreiging of uitdaging. Instinctieve reacties; woede, angst, plezier zouden we kunnen beschouwen als oervormen van emoties. In bepaalde situaties ervaren mensen instinctieve reacties op dezelfde manier als dieren. Als er gevaar dreigt, wanneer de overleving van het organisme gevaar loopt, gaat het hart sneller kloppen, trekken de spieren samen en wordt de ademhaling sneller als voorbereiding op vechten of vluchten. Oerangst. Als je in een hoek wordt gedreven, geeft een plotseling flits van energie het lichaam een kracht die het eerder niet had. Oerwoede. Deze instinctieve reacties lijken verwant te zijn met emoties, maar zijn geen emoties in de ware zin van het woord. Het fundamentele verschil tussen een instinctieve reactie en een emotie is: een instinctieve reactie is de directe reactie van het lichaam op een externe situatie; een emotie daarentegen is de reactie van het lichaam op een gedachte.

Indirect kan een emotie ook een reactie zijn op een feitelijke situatie of gebeurtenis, maar het is een reactie op de gebeurtenis gezien door het filter van een mentale interpretatie, het filter van het denken, door de mentale concepten van goed en slecht, prettig en onprettig, mijn en zijn. Het is b.v. waarschijnlijk dat je geen enkele emotie voelt als je hoort dat iemands auto gestolen is, maar als het jouw auto is, voel je je waarschijnlijk geschokt. Het is verbazingwekkend hoeveel emotie zo’n klein mentaal concept als ‘mijn’ kan opwekken.

Hoewel het lichaam erg intelligent is, kan het geen onderscheid maken tussen een echte situatie en een gedachte. Het reageert op elke gedachte alsof het werkelijkheid is. Het weet niet dat het maar een gedachte is. Voor het lichaam betekent een zorgelijke, angstige gedachte ‘ik ben in gevaar’, en het reageert dienovereenkomstig, zelfs als is het avond en lig je in een warm en behaaglijk bed. Er wordt energie opgewekt, maar omdat het gevaar slechts een mentale fictie is, kan de energie niet weg. Een deel ervan wordt teruggegeven aan het verstand en wekt zo nog meer angstige gedachten op. De rest van de energie wordt toxisch en verstoort de harmonische werking van het lichaam.

Emoties en het ego

De stem in het hoofd vertelt een verhaal waar het lichaam in gelooft en op reageert. Die reacties zijn emoties. De emoties geven op hun beurt energie aan de gedachten die de emoties opwekten. Dat is de vicieuze cirkel tussen ononderzochte gedachten en emoties, waaruit emotioneel denken en het vertellen van emotionele verhalen voorkomt.

Het lichaam zit met een ego opgescheept en het moet wel reageren op alle storende denkpatronen waaruit het ego bestaat.

Wat is een negatieve emotie? Een emotie die giftig is voor het lichaam en de evenwichtige werking ervan verstoort. Angst, bezorgdheid, woede, wrok, verdriet, haat of intense afkeer, jaloezie – allemaal verstoren ze de energiestroom door het lichaam.

Er is een algemene aanduiding voor alle negatieve emoties: ongelukkig – zijn.

Hebben positieve emoties dan het omgekeerde effect op het stoffelijke lichaam? Versterken ze het immuunsysteem, sterken en helen ze het lichaam? Dat doen ze zeker, maar we moeten onderscheid maken tussen positieve emoties die door het ego worden opgewekt en diepere emoties die voortkomen vanuit je natuurlijke toestand van verbondenheid  met Zijn.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s