De vreugde van Zijn.

Als je over innerlijke ruimte hoort, ga je er misschien naar streven, en doordat je ernaar streeft als iets waarnaar je als object of ervaring kunt zoeken, kun je het niet vinden. Dat is dilemma voor alle mensen die streven naar spirituele bewustwording of verlichting. Daarom zei Jezus: ‘Het Koninkrijk Gods komt niet źo, dat het te bereiken is; ook zal men niet zeggen: zie, hier is het of daar! Want zie, het Koninkrijk Gods is bij u.”

Als je niet je hele wakende leven ontevreden bent, je zorgen maakt, depressief of wanhopig bent; als je van eenvoudige dingen kunt genieten zoals luisteren naar het geluid van de regen of wind; of als je de schoonheid kunt zien van wolken die langs de hemel trekken; alleen kunt zijn zonder je eenzaam te voelen of behoefte hebben aan de mentale stimulans van amusement; als je merkt dat je een wildvreemde met oprechte vriendelijkheid bejegent zonder iets van hem te willen … dan is er een ruimte opengegaan, ongeacht hoe kort, in de anders onophoudelijke stroom van het denken. Als dat gebeurt, is er een gevoel van welbevinden, een levende vrede, ook al is het nauwelijks bespeurbaar. De intensiteit kan variëren van een nauwelijks waarneembaar gevoel van tevredenheid op de achtergrond tot wat de oude wijzen van India ananda noemden – de gelukzaligheid van Zijn. Omdat je geconditioneerd bent om alleen aandacht te besteden aan vorm, merk je het waarschijnlijk helemaal niet of alleen indirect. Het vermogen om schoonheid te zien, eenvoudige dingen te waarderen, van je eigen gezelschap te genieten en liefdevol met andere mensen om te gaan heeft een gemeenschappelijk element. Als je in staat bent het direct in je zelf te ervaren, verdiept het zich. Het heeft geen vorm. Het is ruimte; het is stilte; het is de zoetheid van zijn en oneindig veel meer dan deze worden, die er alleen maar naar wijzen.

Dus als je iets eenvoudigs waardeert – een geluid, een aanraking – als je schoonheid ziet, als je liefdevolle gevoelens hebt voor ander, voel dan de innerlijke ruimte die de bron en achtergrond van die ervaring is.

Nietzsche schreef: ‘Voor geluk … wat is er weinig nodig voor geluk! … het kleinste, het zachtste, het lichtste, het ritselen van een hagedis, een zucht, een zweem, een blik – weinig zorgt voor het beste geluk. Wees stil. “

Waarom zorgt juist ‘weinig’ voor ‘het beste geluk’? Omdat echt geluk niet wordt veroorzaakt door het ding of gebeurtenis, ook al lijkt het eerst alsof het wel zo is. Innerlijke ruimte, bewustzijn en wie jij in wezen bent zijn een en hetzelfde. De vorm van kleine dingen laat ruimte over voor innerlijke ruimte. En vanuit de innerlijke ruimte, het ongeconditioneerde bewustzijn zelf, komt echt geluk, de vreugde van Zijn, te voorschijn. Om kleine, rustige dingen op te merken moet je echter stil zijn vanbinnen. Er is een hoge mate van alertheid voor nodig. Wees stil. Kijk. Luister. Wees tegenwoordig.

Kun je het geluid van de bergbeek horen?

dc19ec50b2f168671b4d9115183cc402

By Rigi

De teksten zijn uittreksels – essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s