Healthy relationships

March 5, 2017

180e04ebf124590ada6e82402e920d7e

Je hebt (meestal zonder dat je ervan bewust bent) juist een partner uitgezocht om iets met hem te leren. Hij is een spiegel die je iets moet tonen wat je zelf ook in je meedraagt, maar wat je tot dusverre niet hebt willen zien.

Sommigen doen werkelijk moeite om hun partner te begrijpen. Maar hoeveel moeite je ook doet, je kunt het maar niet begrijpen en dat bezorgt je vaak veel verdriet.

Iemand werkelijk begrijpen zodat je inziet waarom hij zich op een bepaalde manier gedraagt of op een bepaalde manier denkt, is slecht tot op zekere hoogte mogelijk. We zouden daartoe al zijn ervaringen zelf ook moeten hebben opgedaan en bovendien nog vertrouwd moeten zijn met zijn onbewuste, wat hij zelf niet bewust kent. Het gaat er dan ook niet om iemand verstandelijk te bevatten, maar om je te kunnen inleven in zijn gevoelsleven. Alleen als je dat niet wilt – wilt voelen wat de ander voelt, probeer je hem verstandelijk te bevatten. Onze verstandelijke vermogens, ook de vermogens tot waarnemen en inleven, zijn heel beperkt.

Probeer nooit je partner of wie dan ook alleen met je verstand te begrijpen. Pas als je hem waarneemt met je hart, zul je hem ook begrijpen. Dan zal je duidelijk worden dat hij net als jijzelf alleen maar probeert gelukkig te zijn, dat hij ook bemind wil worden, dat hij net als jij bepaalde angsten heeft, en dat hij zo nu en dan verdrietig is.

Niet zeggen wat je denkt

Soms wordt het zelfs ‘diplomatie’ genoemd, en veel mensen zijn ertoe opgevoed om zich zo te gedragen. Het begint al op school, komt in alle lagen van onze samenleving tot uiting en eindigt ook niet bij de intieme relatie. ‘Ik wil hem niet krenken’- ‘Wat heeft hij eraan als hij dit weet?’ of ‘Dat mag hij niet weten, want dat zou niet goed voor hem zijn’ – zijn veelvoorkomende rechtvaardigingen die we vaak als een ‘leugentje om bestwil’ betitelen in plaats van het oneerlijkheid te noemen. En dat doen we om conflict, onbegrip of afwijzing te vermijden. Aangezien dat je niet van te voren kunt bepalen, besluit je maar om niets te zeggen. De wens om je altijd aan ‘de norm’ te houden en in geval van twijfel alleen datgene te zeggen wat wordt verwacht of gewenst, getuigt van drijfveren als gebrek aan zelfvertrouwen, de angst voor afwijzing of de angst voor conflicten. ‘Mag ik wel zeggen wat ik denk?’ is een vraag die door veel mensen nog niet met ja wordt beantwoord.

Ik kan niet tegen ruzie

Zelfs ruzie maken is een kunst die velen niet beheren. Ruzie betekent voor de meeste mensen disharmonie, en dat willen zij coûte que coûte vermijden. We leven in een conflictschuwe samenleving, waarin ruziemaken als iets primitiefs wordt beschouwd en waarin diplomatie en bereidheid om water bij de wijn te doen als deugden worden gezien. Op die manier gaan we ieder confrontatie uit de weg en blijven glimlachen, ook als de laatste druppel allang in de emmer is gevallen, zodat deze overloopt.

Hoe meer je afhankelijk bent van de liefde van anderen – omdat je niet van jezelf houdt – des te meer je zult proberen om conflicten te vermijden.

recite-s06x3c

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

Dicht erbij

October 11, 2015

6e0e1dc8dcffeabc160294fbb225af72

Seks is dé energie die kan getransformeerd worden

Als er een moment komt waarop die energie uit je laatste centrum de kosmos in stroomt wordt je geen dier meer. Het dier schuilt nog wel in je, maar je bent geen dier meer. Het dier trekt je steeds naar beneden. Daar is niets op tegen, een dier kan nu eenmaal niet anders. Het trekt je omlaag naar het sekscentrum en daar blijf jij omheen draaien. Maar de mogelijkheid om steeds weer omhoog te komen is er. Als het eenmaal gebeurt ben je nooit meer dezelfde. Het is een ontwikkeling. Het is meer dan alleen maar een ervaring, het is een groei.

Seks is dé energie. De energie kan getransformeerd worden – ze kan een hogere energie worden. Hoe hoger ze komt, hoe minder seksualiteit erin blijft. En als ze haar allerhoogste punt heeft bereikt, is ze nog slechts liefde en mededogen. Die uiteindelijke bloei kunnen we goddelijke energie noemen maar de basis, de haard blijft seks. Seks is de eerste, de onderste laag van energie – en God is de hoogste laag. Maar dezelfde energie beweegt in alles.

Tweeduizend jaar christelijke onderdrukking van de seksuele energie heeft ervoor gezorgd dat de westerse geest er enorm door geobsedeerd is geraakt. Tweeduizend jaar is het obsessie geweest om die energie uit te schakelen. Maar energie kun je niet uitschakelen. Hoe meer je ertegen vecht, hoe meer je het onderdrukt, des te seksueler word je. Seks nestelt zich dieper in je onderbewuste, ze vergiftigt je hele wezen. Je kunt de energie alleen transformeren – naar een ander niveau of dimensie brengen.

Na tweeduizend jaar onafgebroken seksuele onderdrukking heeft het Westen er schoon genoeg van. Het was te veel. Nu draait het wiel in de andere richting. De verdringing heeft plaats gemaakt voor een nieuwe obsessie: zich uitleven, zich eraan te buiten gaan. De mind heeft zich van de ene naar de andere pool verplaatst. De ziekte blijft dezelfde. Eerst was het verdringing, nu probeert men er steeds meer in te zwelgen. Het getuigt allebei van een ziekelijke mentaliteit.

Seks moet getransformeerd worden, niet verdrongen en evenmin tot in het absurde uitgeleefd. En de enige manier is om seks te beleven met een diep meditatief bewustzijn. Beleef seks maar blijf er met je hele aandacht en bewustzijn bij wakker. Laat seks geen onbewuste kracht worden. Doe alles wat je doet met begrip en liefde.

Zodra je meditatief bent in je seksuele beleving, verandert de aard ervan. Dezelfde energie die eerst naar je seksuele ervaring ging, verplaatst zich nu naar het bewustzijn. Tijdens het hoogtepunt van een orgasme kun je bewuster worden dan waarin ook, geen enkele andere ervaring is zo diep, in geen enkele andere ervaring kun je zo verdwijnen, geen enkele andere ervaring is zo totaal. In een seksueel orgasme verdwijn je volledig, met wortel en al, met je trillende wezen. Lichaam een geest, beide verdwijnen erin en het denken komt volledig tot stilstand. Tijdens één enkele seconde, wanneer het orgasme zijn hoogtepunt bereikt, stopt het denken helemaal, aangezien je zo totaal bent dat je niet kunt denken.

In een seksuele orgasme ben je. Je bent het zijn zonder enige gedachte. Als je in dit moment alert, bewust kunt zijn, kan seks de deur naar het goddelijke worden. Als je in dit moment waakzaam kunt zijn, kan die waakzaamheid ook op andere momenten en andere ervaringen overgedragen worden. Ze kan een deel van je worden. Dan draag je die aandacht met je mee als je eet, loopt, je werk doet. Door seks heeft die aandacht je diepste geraakt. Ze is diep in je binnengedrongen. Nu kan je haar altijd bij je hebben. En als je meditatief wordt, word je je bewust van iets nieuws. Dat is dat het niet seks is die je gelukkig maakt, die je in extase brengt. Het is eerder een geestestoestand die vrij van gedachten is en een totaal opgaan in de daad die je dat gelukzalige gevoel geven.

Als je dat eenmaal begrijpt, zul je steeds minder behoefte aan seks hebben omdat die geestestoestand die vrij van gedachten is, ook zonder seks bereikt kan worden. Dat is ook de bedoeling van meditatie. Als je eenmaal weet dat hetzelfde kan gebeuren zonder seks, heb je seks steeds minder nodig. Er komt een moment waarop seks helemaal niet meer nodig is.

En denk erom dat seks altijd afhankelijk is van de ander. Seks is dus nooit helemaal vrij van onderwerping, van slavernij. Zodra je dit totale orgasme kunt oproepen zonder afhankelijk te zijn van iemand anders, zodra het een innerlijke bron heeft, ben je onafhankelijk, ben je vrij. Dat bedoelen ze in India als ze zeggen dat alleen een brahmachari, een mens die in totaal celibaat leeft, vrij kan zijn. Want nu is hij van niemand meer afhankelijk, zijn extase komt uit hem zelf.

Seks verdwijnt door meditatie maar daarmee verdwijnt niet de energie. Energie verdwijnt nooit, alleen de vorm van energie verandert. Nu is die niet langer seksueel. En als de vorm niet langer seksueel is, ga je liefhebben.

Een seksueel mens kan niet echt liefhebben, hij kan alleen de ander gebruiken en zijn liefde dient alleen om met de ander in contact te komen.

Iemand die dit seksuele stadium voorbij is en bij wie de energie een innerlijke stroom is geworden, kan uit zichzelf tot extase komen. Zijn extase is van hemzelf. Hij maakt voor heet eerst mee wat liefhebben is. Zijn liefde is een onafgebroken stroom, een constant delen met anderen, een constant geven. Om zover te komen hoef je niet tegen seksualiteit te zijn. Om zover te komen moet je seksualiteit als een deel van het leven, van een natuurlijk leven, kunnen zijn. Ga erin mee – maar ga er wel op een bewustere wijze in mee. Het bewustzijn is de brug, de gouden brug, van deze wereld naar de andere, van de hel naar de hemel, van het ego naar het goddelijke.

a6dd7881d2aea8f625b22f20bed2a499

 

 

 

 

Argument

April 25, 2015

unnamed (1)

Wanneer twee mensen elkaar ontmoeten, ontstaat er een nieuwe wereld. Iets dat nooit eerder heeft bestaan.

Een relatie verandert degene die je was prompt in iemand anders. Je vormt een relatie en die vormt op haar beurt jou.

Twee mensen ontmoeten elkaar – twee werelden ontmoeten elkaar. In het begin komen alleen buitenkanten bij elkaar. Als de verhouding intiemer wordt, hechter, dieper, naderen ook de middelpunten geleidelijk tot elkaar. Als middelpunten samen vallen, spreken we van liefde.

Liefde is heel zeldzaam. Om iemand in zijn middelpunt te kunnen ontmoeten moet je zelf een innerlijke revolutie doormaken want als je dat wilt, moet je ook toestaan dat die ander tot in jouw middelpunt doordringt. Je moet je helemaal blootgeven – kwetsbaar worden, volkomen kwetsbaar en open.

Ook al bedrijf je liefde met elkaar en voel je je seksueel tot elkaar aangetrokken, toch is seks ook maar buitenkant. Als de middelpunten elkaar niet ontmoeten is seks enkel een ontmoeting van twee lichamen. En een ontmoeting van twee lichamen is iets anders dan elkaar ontmoeten. Seks is niet veel anders dan een kennismaking – fysiek, lichamelijk maar het blijft kennismaking. Je kunt iemand alleen in je centrum toelaten als je niet bang bent, als er geen angst is. Het ene leven wordt door angst geleid, het andere door liefde. Met een leven dat door angst geleid wordt, kun je nooit tot een diepe relatie komen. Je blijft bang en daardoor kun je de ander niet toelaten – niet toelaten tot je diepste kern.

Een mens die zich door liefde laat leiden, is een religieus mens. Wie door liefde geleid wordt, is niet bang voor de toekomst, is niet bang voor hoe het afloopt of voor wat ervan komt – hij leeft in het hier en nu.

Dat is wat Krishna tegen Arjuna zegt in de Gita; ‘Maak je niet bezorgd om het resultaat.’ Denk niet aan wat de gevolgen ervan zijn. wees hier en handel totaal. Wees niet berekenend. Een angstig mens is altijd bezig met berekenen, plannen, regelen, veiligstellen. Hij verspilt zo zijn hele leven.

Liefde VS angst

Allen als je hier en nu kunt zijn, in dit moment, in dit heden, in deze volheid, kun je lief hebben.

Liefde is heel zeldzaam omdat ze alleen kan bloeien als er geen angst is, eerder nooit. Dat betekent dat je liefde alleen aantreft bij een diep spiritueel, religieus mens.  Seks kan iedereen hebben, kennismaken kan iedereen, maar liefhebben niet.

Als je niet bang bent valt er niets te verbergen. Dan kun je open zijn, alle muren neerhalen, de ander uitnodigen om binnen te komen in je diepste kern. En, let wel; als je iemand diep bij je laat binnenkomen, zal die ander jou ook diep bij zich laten binnenkomen want zo’n uitnodiging kweekt vertrouwen. Als je niet bang bent is die ander ook niet meer bang.

In jullie liefde zit nog altijd angst? Dan is het geen liefde, dan is het enkel een akkoord tussen twee angstige mensen die van elkaar afhankelijk zijn, die ruzie maken, die elkaar misbruiken, manipuleren, overheersen, bezitten, maar liefde mag je dat niet noemen.

Als je kunt liefhebben, hoef  je niet te bidden of te mediteren. Als je kunt liefhebben, kun je zelfs God helemaal vergeten want door je liefde heb je dat al allemaal: de meditatie, het gebed, God.

Dat is je al ten deel gevallen.

Dat is wat Jezus bedoelde toen hij zei; “Liefde is God.”

Maar liefde is mogelijk. Eerst moet de angst verdwijnen. En het vreemde is dat je zo bang bent terwijl je niets te verliezen hebt.

Kabir heeft ergens gezegd; “Ik vraag me af wat er met de mens aan de hand is. Hij is zo bang maar ik kan niet ontdekken waarom, want hij heeft niets te verliezen. Hij doet me denken aan iemand die naakt is en die nooit een bad in de rivier neemt omdat hij niet weet waar hij zijn kleren te drogen moet hangen.” Dit is de situatie waarin je verkeert. Je bent naakt, je hebt geen kleren aan je lijf maar maakt je altijd zorgen om je kleren.

Alles wat je bezit, wordt je afgenomen. Waarom deel je het niet met anderen voor dat je het wordt afgenomen? Dit is de enige manier om het te bezitten. Als je kunt delen en weggeven, ben je er de meester over.

Er is niets dat je altijd mag houden. Da dood maakt aan alles een einde. Er is een strijd tussen dood en liefde. Als je kunt geven er is geen dood. Voor dat je iets kan worden afgenomen, heb je het al weggegeven, heb je een geschenk van gemaakt.

Voor wie niet liefheeft, betekent elk moment een dood omdat hem elk moment iets wordt ontstolen. Zijn lichaamskrachten nemen af, hij gaat er elke moment op achteruit. En dan komt de dood en is alles voorbij.

Wat is die angst? Waarom ben je zo bang? Zelfs als alles over je bekend is en je een open boek bent, waarom ben je dan bang? Wat heb je daarvan te verliezen? Het is enkel te wijten aan misvattingen, aan wat is je ingeprent … je moet iets te verbergen hebben, je moet voor jezelf opkomen, je moet altijd bereid zijn om te vechten, iedereen kan een vijand zijn, ze zijn allemaal tegen je.

Niemand is tegen je. Zelfs als je het idee hebt dat iemand tegen je is, dan is hij dat nog niet, want iedereen is met zichzelf bezig, niet met jou. Er valt niets te vrezen. Dat moet je inzien voordat er een echte relatie mogelijk is. Er valt niets te vrezen.

32c185a4bd5beef7ef7f648f1519ad49

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

 

Ontmoeting

December 5, 2014

De oorsprong en het eind, het beginpunt en eindpunt zijn niet twee dingen die los van elkaar staan het is een stroom. Ze zijn niet verleden en toekomst ten opzichte van elkaar maar eeuwige aanwezigheid.

Het leven is eeuwig nu. Wij zijn altijd hier en nu geweest, altijd. In verschillende vormen en situaties. Maar we zijn er altijd geweest.

Wij kennen een tiende van onze wezen, negen tiende ligt in duisternis.

Als het ego geen voedsel krijgt, voelt het zich onrustig, niet op zijn gemak. Er zijn twee manieren om het op zijn gemak te laten voelen. De ene is; doorgaan met voedsel te geven aan het ego, da andere; her ego gewoon laten vallen. De eerste manier helpt maar tijdelijk. Hoe meer voedsel je aan ego geeft des te meer vraagt het en daar komt geen einde aan.

Het leven heeft blijkbaar gewild dat ik hier ben en dat jij hier bent. En zo is het al heel wat keren gegaan en zo gaat het ook verder. Als je dit kunt inzien, word je opener, minder gesloten, kwetsbaarder, ontvankelijker. Dan ben je niet bang. Dan mag het leven helemaal door je heen gaan. Dan wordt het leven een bries en jij een lege ruimte en komt en gaat het leven en laat jij dat toe.

Als je begrenzingen eenmaal opgeheven zijn, ben je oneindig. Alleen twee leegtes kunnen elkaar ontmoeten, een andere ontmoeting is uitgesloten. Bij een ontmoeting smelten twee leegtes samen.

Het ego is heel massief, te solide om zich te kunnen vermengen. Het kan vechten, botsen maar niet ontmoeten. Als je leeg bent, als je er alleen een luchtledig bestaat, vindt de ontmoeting plaats. Wie in staat is om leeg te zijn, kan versmelten. Je kunt het liefde noemen of je kunt het bidden noemen en dat is de enige manier om één te worden met het bestaan.

Zenmeesters zeggen; word heel gewoon, dan ben je buitengewoon. Alle gewone mensen proberen buitengewoon te worden. Blijf maar gewoon. Dat houdt in; niet op zoek zijn naar iets, niet proberen iets te bereiken, enkel van moment tot moment leven. Je laten meevoeren.

OSHO uit ‘De weg van de witte wolken’

Tezamen werd je geboren, en tezamen zul je voor immer zijn.

Jij zult tezamen zijn, als de witte vleugelen van de dood je dagen verstrooien.

Ja, je zult zelfs tezamen zijn in Gods stille herinnering.

Maar laten er tussenruimten zijn in je tezamenzijn.

Laat de winden des hemels tussen je dansen.

Hebt elkander lief, maar maakt van de liefde geen band:

laat zij veeleer zijn een golvende zee tussen de kusten van je zielen.

Vult elkanders bekers, maar drinkt niet uit dezelfde beker.

Geeft elkander van je brood, maar eet niet van hetzelfde stuk.

Zingt en danst tezamen en weest blijde, maar bent ieder alleen,

zoals de snaren van een luit op zichzelf zijn, al doortrilt hen dezelfde muziek.

Geef je harten, maar geef ze niet aan elkander in bewaring.

Want alleen de hand des levens kan je harten bevatten.

En staat tezamen, maar niet te dicht bijeen:

want de zuilen van de tempel staan ieder op zichzelf,

en de eik en de cypres groeien niet in elkanders schaduw.

Love is a series of choices. The first choice is based on many many factors, including chemistry, principles, logic, humor, intelligence, body type, where we are in our lives, what we want/need… the list goes on and on, and the weight of each factor varies depending on the individual. Based on these factors, we either choose to begin the process to love or not. If we decide to enter this process, the action of loving can bring “light switch” moments. The way he looks at you. How hard she makes you laugh. The notes he hides in your purse. The way she makes you feel when you don’t feel anything.

But like an airplane flight, there is turbulence. The fights. The disagreements. The little things that bother you. His socks. Her shopping. You start wondering if you’ve made the right choice.

Once you are in doubt, you have to make another choice: to continue to fly with this person or jump out of the plane.

This choice is based on a thousand other factors, again depending on the individual and where they are in their journey. If you decide to jump, the scary free fall will either make you stronger (grow) or miserable (depressed). But sooner or later, you’ll find yourself back at the airport waiting to board another plane. Then you hit turbulence. Or maybe there is no turbulence. Maybe you’ve changed your mind about the destination. Either way, another choice. Fly or jump?

Love is making a choice every single day, to either love or not love. That’s it. It’s that simple. Either to continue the process or not. We fall in and out of love. Even in relationships, especially in relationships. This doesn’t mean we don’t love the person. It means we are left with a choice. There is a difference between feeling love for someone (caring about a person) and loving someone (choosing to love that person). You may have love for someone forever. But that doesn’t mean you choose to love that person forever. The choice to love is not a feeling; it is an action. That is why it is so difficult. It requires you to do something, and I’m not just talking about buying flowers. It might mean putting your wants aside. Also, like chemistry, the ability to love is not a constant. It is a variable. It fluctuates, depending on where you’re at in your life and what you’re struggling with. Sometimes it is easy to love. Sometimes it is extremely difficult. But at the end of the day,

it’s always a choice.

Although love varies, it also deepens. This means the longer you stay on that flight and embark on the journey together, the more fruit the process with bare. Your investment pays off. Your choices become easier. You not only become stronger as a couple, but also as individuals, assuming the love process is healthy – which means you guys are both doing work. The choice to love creates opportunity to hit notes in life that you could never hit alone, and THIS is what makes your choice worth it.

So, how do you know if it’s love?

That is not the question to ask. The question is: Do you choose to love this person or not? Right now. Not tomorrow. Today. Make a choice. Yes or no. If the answer is yes, love as hard as you can. Love with everything you’ve got (your capacity right now at this point in your life). If the answer is no, promise me one thing.

Let the fall make you stronger. 

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho … bY JOHN KIM

 

 

Wanneer we onszelf hebben bevrijd van de angst om alleen te worden gelaten, zijn we ook in staat onze partner meer vrijheid te gunnen. Dan pas wordt ware liefde mogelijk, want liefde valt niet op te sluiten of vast te houden. Zodra we dat proberen, zal ze wegkwijnen en sterven, zoals in heel wat relaties allang het geval is. Wat dan nog resteert, is slechts gewoonte.
De oorzaak ligt niet aan de ander maar aan onszelf. Je wilt iets van de ander ontvangen wat je niet ook zelf kunt geven. Je gebrek aan gezonde eigenliefde en zelfstandigheid moet door je partner worden aangevuld… In plaats daarvan weerspiegeld je partner juist datgene wat je liever niet zit. Hij doet precies hetzelfde met jou wat jij met jezelf doet.

Jij wilt dat de ander van je houdt, maar hij zal precies hetzelfde van jou verwachten; de ander verlangt alleen maar iets van jou en geeft jou al even weinig liefde als jij hem kunt schenken.

Wij trekken altijd exact die partner aan die ons helpt om ons bewust te worden van onze eigen tekortkomingen.

Pas als je echt van jezelf houdt en op een van begrip getuigende, liefdevolle manier met jezelf omgaat, zul je ook de partner aantrekken die van jou houdt en je kan begrijpen.

Wij lopen warm voor mensen als zij over eigenschappen of gaven beschikken die we vanuit ons standpunt als bijzonder beschouwen – van zulke mensen kunnen we houden. We proberen in hun nabijheid te zijn, en misschien proberen we zelfs hun vast te houden of hen aan ons te binden, alleen om over dit potentieel te kunnen beschikken. Vermoedelijk is het meestal afgunst.

Helaas hebben we er grote moeite mee om de eigenschappen waarop we zo afgunstig zijn te herkennen als een potentieel in onszelf. We geloven niet dat ze ook tot onze eigen wezen behoren. We kunnen bijna niet geloven dat we een dergelijk potentieel in ons innerlijk meedragen, dat we het hebben verdiend en dat we het werkelijk bewust in ons leven kunnen integreren.

Of  we het nu geloven of niet, onze wereld weerspiegelt heel ons wezen. Als we iemand op grond van zijn eigenschappen en karaktertrekken ‘geweldig’ vinden en van hem houden, is dat slechts een afspiegeling van onze eigen natuur. We dragen alles zelf ook in ons mee, onverschillig of we het als negatief of positief beschouwen. Bewust of onbewust.

Elk waardeoordeel is een teken dat we een deel van onszelf nog niet hebben geaccepteerd. Weerstand, afwijzing, kritiek – altijd is het tegen onszelf gericht.

Elk verlangen om iets te willen hebben, elk idee dat we iets nodig hebben, komt voort uit het niet onderkennen van onze eigen vermogens. Daarom is het buitenwereld slechts een spiegel van ons eigen wezen. Ze toont ons waar we nog niet ‘heel’ zijn en helpt ons ‘heel’ te worden. Dat wordt er bedoeld als er sprake is van ‘eenwording’ met alles. Dan hebben we ons wezen helemaal geaccepteerd en hebben we ons potentieel verwerkelijkt.

Dan is ons diepe verlangen vervuld en zijn we gelukkig.

Iedere ontmoeting met anderen draagt ertoe bij dat we beginnen te zien wat we nog niet als een bestanddeel van onszelf hebben aanvaard . Dat is de bedoeling die achter die andere zin van een intieme relatie schuilgaat; erkennen wie we in werkelijk zijn.

Veel mensen projecteren hun innerlijke gevoelens en gedachten naar buiten; ‘Je hebt me gekwetst!’ of  ‘Je hebt me teleurgesteld en bedrogen!’ of ‘Het is allemaal jou schuld!’ 

Soms neemt het andere vorm aan; ‘Ik moet ervoor waken dat ik straks gekwetst, bedrogen, teleurgesteld etc wordt!’ Dergelijke mensen voelen zich algauw het slachtoffer, al naargelang degene die ze zojuist hebben ontmoet. Of ze zeggen dat zij ‘het geluk hebben gehad’ de juiste partner te leren kennen. Toch zijn we het altijd zelf die (meestal onbewust) relaties aanknopen met juist die mensen of de intieme partner waaraan we op dat moment in ons leven behoefte hebben. 

Op onze weg naar eenheid worden we steeds weer geconfronteerd met de pool die we nog niet hebben geïntegreerd, want we moeten deze integreren en opnemen in onze bewustzijn. Alle dingen die we ervaren alsof ze los van ons staan, moeten we vroeg of laat toch nog integreren. Daroom voelen we ons zo aangetrokken tot mensen die zo anders zijn dan wijzelf. Dat betekent niet dat we net zo zullen worden als zij, maar wel dat we dienen te erkennen dat we die eigenschappen zelf ook in potentie bezitten. Dan zullen we ze niet afwijzen, noch op een voetstuk plaatsen. Dan kunnen we ze accepteren zoals ze zijn en onze partner er des te meer om beminnen.

De pijn van het afscheid nemen

Elk afscheid is een kleine dood.

Hoe belangrijker iets in je leven is geweest, des te meer moeite je ermee hebt het los te laten.

Loslaten betekent dat je een verandering accepteert en toelaat.

Er zij mensen die proberen een verandering zoals uiteengaan tegen te houden. Het kost ze veel kracht en zij lijden extra onder. Wat zij betitelen als ‘liefde’, is in werkelijkheid afhankelijkheid van de ander. Iemand die waarachtig liefheeft, kan de ander loslaten omdat hij niets van hem verlangt en hem niet nodig heeft.

Grijp liever de kans die het leven je biedt en zet een volgende stap in de richting van echte vrijheid. Vertrouw op het leven! Er zijn mensen die geloven dat er niets gebeurt wat niet goed voor je is?? hmmm … noch overkomt je ooit iets wat je niet te boven kunt komen.

Hoe kom je het verlies boven

Je blijft met iemand verbonden zolang er nog gevoelens van afstoting of aantrekking in je innerlijk zijn. Beide emoties houden je aandacht gevangen. Als je vergeet dat de ander jou alleen datgene moest tonen wat jezelf in je hebt zonder het te zien, maak je jezelf van hem afhankelijk. Als we verlaten worden, geloven we dat we iets of iemand verliezen. Dat wil natuurlijk niemand. Dat is de reden waarom zoveel mensen zich aan een ander vastklampen. Hetzelfde mechanisme is werkzaam indien we iemand niet kunnen vergeven, of dat we een eigenschap van onszelf niet accepteren en niet in staat zijn onszelf vergiffenis te schenken, kunnen we ook anderen niet vergeven. Jezelf accepteren en van jezelf houden ontsluit voor ieder van ons de deur van de liefde. Dan besef je ook dat je partner niets verkeerds heeft gedaan en neem je vanzelf een vergevende houding aan.

Als je jezelf ervan doordringt dat het leven in dienst staat van je eigen ontwikkeling en dat het doel ervan is vrij en gelukkig te zijn, kun je ook inzien dat juist deze situatie je heeft geholpen om een belangrijke stap vooruit te zetten.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

Ik wil meer

June 20, 2013

 

Ik wil méér

Er zijn mensen die méér of vaker seks willen dan hun partner.

Wat is het precies waar van je méér wilt? Is het inderdaad het plezier dat je aan seks beleeft, dat maakt da je naar meer verlangt? Of kom je soms iets anders tekort, iets dat je met seks probeert te compenseren? Als je een partner hebt die je op seksueel gebied niet voldoende tegemoet komt, is dat je altijd een uitnodiging om je ogen te openen voor het eigenlijke gebrek dat erachter schuilgaat. Ook nu toont de wereld buiten jezelf je duidelijk wat er in je innerlijk leeft. Het gebrek aan bereidwilligheid van je partner toont je je eigen gebrek aan bereidheid om je ogen te openen voor datgene waaraan je feitelijk behoefte hebt. Je onvrede is een teken dat er in jezelf een behoefte leeft die je probeert te compenseren op het seksuele vlak.

Als seks sleur is geworden menen sommige mensen dat het niet anders kan en verzoenen zich ermee. Anderen gaan op zoek naar een andere partner, in de overtuiging dat deze man of vrouw toch niet de ware voor hen is.

En relatie is een voortdurend proces van innerlijk groei, verandering en toenadering. Dit geldt ook voor de seksualiteit. Net zoals het stadium van verliefdheid vroeg of laat voorbij is, zal ook de aard van de seks op een gegeven moment veranderen. Als we niet mee veranderen, zal alles op een gegeven moment verworden tot sleur en slaat de verveling toe.

Mijn partner wil allen seks

Achter de feit dat je partner allen maar seks wil zit dit; je hebt (meestal zonder dat je ervan bewust bent) juist deze partner uitgezocht om iets met hem te leren. Hij is een spiegel die je iets moet tonen wat je zelf ook in je meedraagt, maar wat je tot dusverre niet hebt willen zien. Je beklaagt je erover dat je partner alleen maar iets van jou verlangt en je niet eens vraagt wat jouw wensen zijn. Je zou heel graag zien dat je partner jou tegemoetkomt.

Waarachtige liefde verlangt niets van de ander, maar accepteert hem zoals hij is. Als je je eigen eisen en verwachtingen erkent en accepteert zonder oordeel, ben je in staat ze los te laten. In de mate waarin je daarin slaagt, zal ook je partner vanzelf veranderen. De oorzaak ligt bij jezelf en je kunt er dus zelf verandering in brengen.

Je kunt geen enkel conflict ontlopen. Je draagt het in je innerlijk mee, en zolang het niet is opgelost zul je het steeds opnieuw op je weg vinden. De buitenwereld is altijd slechts de spiegel van je innerlijk.

Heb de moed om veranderingen te riskeren, want dan kun je gelukkig worden.

recite-1ly01bd

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

Veel mensen leven in de waan dat ze niet tot liefhebben in staat zijn, met het gevolg dat het leven hun dit ook dagelijks zal bevestigen. Juist dit verwijt krijgen ze van hun vrienden of hun partner, of het gebrek aan vreugde in hun leven bewijst hen dat zij de meeste dingen in hun leven zonder liefde doen.

Liefde stroomt als wij dat toestaan en haar niets in de weg leggen.

Wat zijn de blokkades die sommigen beletten om hun liefde te laten stromen? Een al te kritische instelling of een tekort aan eigenliefde is de oorzaak van ons onvermogen tot liefhebben.

Om onszelf  te leren kennen, trekken we onbewust iemand aan die alle eigenschappen heeft die we nog niet in onszelf hebben geïntegreerd. Pas wanneer we onze neiging tot zelfkritiek overwinnen en inzien dat we volmaakt zijn zoals we zijn, zullen we ook in staat zijn onze naaste te nemen zoals hij/zij is.

Zolang we onze medemensen niet aanvaarden zoals ze zijn, kunnen we ook niet echt van hun houden. Pas als je zit dat iemand volmaakt is zoals hij is, zul je hem werkelijk erkennen en respecteren. Dan zal je liefde vrij gaan stromen. Er is niets dat mooier is dan waarachtig liefhebben. Het is onze bestemming.

Zoek eerst de liefde tot jezelf. Zie in dat je niets verkeerds doet en ook nooit iets verkeerd hebt gedaan.

Wie gelooft dat je je niet slecht mag voelen – zoals zoveel mensen doen – zal proberen dergelijke gevoelens te vermijden. De ervaring heeft je geleerd dat je alleen voor vol wordt aangezien zolang je het je goed gaat en je een opgewekte indruk maakt. Je probeert dan een bepaalde kant van je wezen te vermijden. Met al je verzet daartegen bereikt je echter alleen het tegendeel. Wat je verdringt, komt naar boven op momenten als het je niet slechter uit had kunnen komen. De oorzaak van deze verkrampte houding is je neiging om de dingen als goed of slecht te be- of veroordelen.

Ook verdriet en treurnis zijn maar gevoelens. Het is alleen onze beoordeling ervan dat het niet goed is je zo te voelen, of zelfs dat je niet zo mag voelen, die maakt dat we eronder lijden.

Wie zichzelf kan accepteren, ongeacht de gevoelens die hij hier en nu ervaart – wat betekent dat je al je gevoelens in je bewust toelaat – zal ook alle omstandigheden en alle mensen om zich heen kunnen accepteren. Alleen dan kan zijn liefde altijd stromen.

Jaloezie  – de angst voor het verlies van de ander

De angst voor het verlies van de ander kan zo hevig zijn dat sommigen er regelrecht door worden verlamd. Ze zijn tot niets meer in staat. Ze weten zich geen raad meer. Alleen al de gedachte dat de ander niet meer in hun leven zal zijn, vervult hen van panische angst. Zij hebben dan het gevoel dat een deel van henzelf zal sterven en verzetten zich daartegen uit alle macht.

Naast de angst voor het verlies van de ander is er nog een andere wijdverbreide oorzaak van het symptoom dat jaloezie heet. Veel mensen zien verlaten worden of zelfs als de mogelijkheid daartoe als een bewijs dat zij een mislukkeling zijn. In hun ogen betekent het zoveel als ‘ik ben niet goed genoeg’. Zij proberen dit gevoel van minderwaardigheid te vermijden, bij voorkeur door te verhinderen dat de partner hen in de steek laat, want dat zou betekenen dat zijzelf ‘niet goed genoeg’ zijn.

Jaloezie is een gevoel, en dat gevoel is op zichzelf niet goed of slecht. Maar de manier waarop je met dit gevoel omgaat, is bepalend voor het effect ervan op je relatie, en voor de invloed die het op je eigen welzijn heeft.

Als ik erken dat ik de oorzaak bij mijzelf moet zoeken – mijn angst voor het verlies van mijn partner, mijn afhankelijkheid en mijn gevoelens van minderwaardigheid -, zal de relatie er niet onder lijden.

Geef ik me helemaal in deze relatie, of heb ik altijd een achterdeurtje opengehouden, wat mijn partner natuurlijk bewust of onbewust merkt?

Jaloezie, de angst voor verlies of minderwaardigheidsgevoel maakt dat veel mensen zich – meestal onbewust – nooit volledig in een relatie kunnen geven.

Vergeet nooit; Als iemand werkelijk bij me hoort, kan ik hem nooit verliezen. Als hij niet (meer) bij mij hoort, kan ik hem niet vasthouden.

Mijn partner gaat vreemd

Sommige hebben behoeften en toch nog seks buiten hun relatie – met anderen willen. Misschien krijgen ze op dat gebied niet voldoende of zoeken ze naar zelfbevestiging. Misschien zullen ze een keus moeten maken tussen een vaste relatie en behoefte aan vrijheid.

Deze situatie is voor meeste mensen buitengewoon pijnlijk. Op slag zie je je relatie in een heel ander licht. Het vertrouwen is weg. Sommigen trekken zich terug en willen van bedrieg(st)er niets meer weten. Anderen stellen hun partner woedend en op agressieve manier verantwoordelijk voor hun verdriet.

wordt vervolgt

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho … 

 

Ons vermogen tot liefhebben is een goede graadmeter voor de rijpheid van onze ziel.

Accepteer jezelf zoals je bent. Wie verwacht dat iemand anders van hem kan houden zonder dat hij van zichzelf houdt, kan lang wachten. Niemand is volmaakt en niemand wil graag leven met een volmaakt iemand. Laat anderen zien dat je, ondanks je schijnbare zwakheden en tekortkomingen van jezelf kunt houden, want daar naar is iedereen op zoek.

Andere probleem is dat als ik iemand tegenkom en ik mijn aandacht en liefde geef en ik meen het werkelijk oprecht met die iemand, dan slaat de angst en begin diegene afstand te scheppen. Ook als die iemand dolgraag een partner wilt. Blijkbaar kom ik te dicht bij die persoon!??

Het vergaat veel mensen op die manier, maar lang niet iedereen is zich bewust van dit mechanisme.

Wat zit erachter? Vele van ons zijn min of meer bang van de liefde. Dat is ook de reden waarom velen de liefde (ik zal zeggen liefdesrelatie) liever mijden. En als ze een relatie aanknopen, stellen zij zich niet werkelijk open, om te voorkomen dat de kern van hun innerlijk zal worden geraakt. Er heerst de angst voor (nieuwe) teleurstellingen.

Liefde valt niet in de hand te houden. Waar liefde is, valt ook niets meer te verstoppen.

De meeste zoeken de eerlijkheid en de moed die je nodig hebt om je te laten zien zoals je bent. Daarom voelen we ons zo aangetrokken door mensen die de moed hebben zich te laten zien zoals ze zijn, omdat we zelf ook graag willen leven zoals we werkelijk zijn. Deze mensen geven ons het gevoel dat we zo mogen zijn zoals we zijn, en dat we als zodanig goed genoeg zijn.

Heb de moed en laat jezelf zien zoals je bent. Pas dan kun je de liefde en genegenheid die anderen voor je koesteren ook accepteren, en zul je nog meer mensen en meer liefde aantrekken.

Als je verliefd wordt voel je je aangetrokken door haar/zijn eigenschappen; eigenschappen die wij bij onszelf nog niet hebben (ontdekt), en die we graag zelf zouden hebben. Alle eigenschappen zijn echter latent in ons eigen innerlijk aanwezig. Verliefdheid confronteert je dus met precies die eigenschappen die je nog in jezelf moet ontdekken.

Bij sommigen vormen hun hoge verwachtingen een beletsel. Voordat zij zichzelf toestaan om verliefd te worden, moet een potentiële partner aan bepaalde voorwaarden voldoen. Zij proberen hun emoties in de hand te houden. Hoe hoger gespannen hun verwachtingen zijn, des te kleiner de kans is dat zij verliefd worden.

Veel mensen die al heel lang  een gelukkige relatie met elkaar onderhouden, hebben deze ‘beginfase’ van euforie en met het hoofd in de wolken lopen nooit ervaren.

Samenzijn

Maatschappelijke zekerheid, veiligheid, geborgenheid, bevrediging, erkenning, hebben niets met ware liefde te maken. Het zijn stuk voor stuk vormen van afhankelijkheid.

Zolang we nog een bepaalde reden hebben om van iemand te houden, is er geen sprake van ware liefde.

Wij zijn nooit werkelijk vrij zolang we de ander nodig hebben.

Wanneer we onszelf  hebben bevrijd van de angst om alleen te worden gelaten, zijn we ook in staat onze partner meer vrijheid te gunnen. Dan pas wordt ware liefde mogelijk, want liefde valt niet op te sluiten of vast te houden. Zodra we dat proberen, zal ze wegkwijnen en sterven, zoals in heel wat relaties allang het geval is. Wat dan nog resteert, is slechts gewoonte.

Liefde is niet afhankelijk van buitenwereld. Zij heeft geen uiterlijke voorwaarden nodig om zich te kunnen ontplooien. Ware liefde wil niets ‘veranderen’, want ze weet dat alles volmaakt in orde is zoals het is. De liefde geniet, herkent zichzelf in alle dingen en ervaart zichzelf. Ons vermogen tot liefhebben is een goede graadmeter voor de rijpheid van onze ziel. Een intieme relatie helpt ons om dit vermogen tot liefhebben te ontwikkelen. Op onze weg naar een vervulling schenkende relatie stelt een intieme relatie ons telkens weer in de gelegenheid te zien wat ons nog ontbreekt om onze ware natuur, de liefde, te ervaren.

Ken je gevoel dat iedereen altijd iets van jou hebben wil, maar dat niemand echt van jou houdt?

Wat zit erachter? Waarom willen we zo graag dat anderen van ons houden? Veel mensen zouden hierop antwoorden; ‘Dan voel ik dat ik iets waard ben. Die ander zegt mij dat hij me goed vindt, en dat doet me goed. Hij staat naast me, helpt me in moeilijke situaties en geeft me het gevoel dat ik er niet alleen voor sta en begrepen word’.

Dit zijn – afgezien van nog een paar andere voordelen van een intieme relatie – wel de voornaamste redenen waarom de meeste mensen graag bemind willen worden. Gezin deze houding van verwachting is het geen wonder dat de teleurstelling niet lang op zich zal laten wachten. De oorzaak ligt niet aan de ander, die kennelijk niet echt van ons houdt, maar aan onszelf. Je wilt iets van de ander ontvangen wat je niet ook zelf kunt geven. Je gebrek aan gezonde eigenliefde en zelfstandigheid moet door je partner worden aangevuld.  In plaats daarvan weerspiegeld je partner juist datgene wat je liever niet zit. Hij doet precies hetzelfde met jou wat jij met jezelf doet.

Jij wilt dat de ander van je houdt, maar hij zal precies hetzelfde van jou verwachten; de ander verlangt alleen maar iets van jou en geeft jou al even weinig liefde als jij hem kunt schenken.

Wij trekken altijd exact die partner aan die ons helpt om ons bewust te worden van onze eigen tekortkomingen. Als we dit onderkennen en ook verantwoordelijkheid voor deze ervaring op ons nemen zijn we in staat verandering in de situatie te brengen. Open je ogen voor de uitdaging die deze situatie voor je behelst, en schenk jezelf datgene wat je zo graag van je partner wil ontvangen. Pas als je echt van jezelf houdt en op een van begrip getuigende, liefdevolle manier met jezelf omgaat, zul je ook de partner aantrekken die van jou houdt en je kan begrijpen.

c8abce7e23884588e833a3d9700a7212

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

Voor dat ik het over vrijheid wil hebben nog even een stuk over wat betekent eerlijkheid, en wat wordt eermee bedoeld. Eerlijk zijn betekent authentiek zijn, zeggen wat je denkt en datgene tot expressie brengen wat werkelijk in je is. Dat wil niet zeggen dat je alles maar moet zeggen wat je denkt, noch dat je alles wat je op dat moment voelt tot expressie moet brengen.

Je kunt zelf bepalen wat je wilt doen -zie vrijheid, maar als je iets doet, is het eerlijk en komt het overeen met hoe je bent.

Vrijheid (blijheid)

Sommige mensen zijn bang voor emotionele afhankelijkheid. Zij weten hoe kwetsbaar ze zijn als zij zich al te sterk aan een partner gaan hechten en zich volledig voor hem of haar openstellen. En zij willen in geen geval dat soort pijn verdragen.

Meestal staat de angst voor intimiteit omdat je je in een relatie vroeg of laat moet laten zien zoals je bent. Dan wordt onzekerheid en vooral oneerlijkheid zichtbaar. ‘En zal hij mij nog willen, als hij eenmaal weet hoe ik in werkelijkheid ben? Waarschijnlijk zal hij mij dan vol walging de rug toekeren en blijf ik met een levensgrote teleurstelling zitten.

Niemand is goed genoeg

Als je je leven zo inricht dat je altijd maar op zoek blijft naar de ideale partner, is dat eigenlijk een poging om de onvoorziene en niet in de hand te houden risico’s van liefde en intimiteit te vermijden. Een dergelijke strategie leidt tot een tamelijk saai leven.

Als je blijft vasthouden aan je voorstelling van de ideale partner, neem je in feite het zekere voor onzekere en wil je elk risico van een teleurstelling uitsluiten. Of je kan je verwachtingen zo hoog mogelijk opschroeven om niet aan een intieme relatie te hoeven beginnen. Jij wilt geen relatie omdat je er bang voor bent. Bang voor teleurstelling, intimiteit en liefde.

De meesten zijn zich niet bewust van de redenen waarom ze een relatie uit de weg gaan, en anders willen zij de reden eenvoudigweg niet toegeven. Het ligt dan ook altijd aan de ander, die niet aan de eigen voorstellingen voldoet.

De zien van een intieme relatie is altijd dat de ander je confronteert met je eigen tekortkomingen. De ander laat je dat deel van jezelf zien waarvan je niet van bewust bent. Het gaat erom dat je dit deel van jezelf onder ogen ziet en accepteert, zodat je je er bewust van wordt. De confrontatie met de ander moet je nader brengen tot je ware zelf.

Niemand wil mij

Je bent al heel lang vergeefs op zoek naar iemand met wie je een intieme relatie kunt en wilt opbouwen. Je deelt je vrije tijd bewust zodanig in dat je met zoveel mogelijk geschikte mensen in aanraking komt. Je bent lid van een sportvereniging, bezoekt avondvoorstellingen en neemt deel aan groepsreizen – allemaal in de hoop dat je iemand voor een gemeenschappelijke toekomst zult vinden. Je vindt niemand en je gevoel van eigenwaarde wordt steeds verder ondermijnd.

Wat te doen?

Wordt vervolgt.

De vreemdgaan situatieanalyse

Vergeet nooit; Als iemand werkelijk bij me hoort, kan ik hem nooit verliezen. Als hij niet (meer) bij mij hoort, kan ik hem niet vasthouden.

Veronderstel dat je partner vreemd is gegaan!! hoewel jij daar nooit rekening mee hebt gehouden. Je bent teleurgesteld en wanhopig, want je zit je relatie in rook opgaan. Je vertrouwt je partner niet meer. Je weet nog niet of jullie beter uiteen kunnen gaan, of dat je wellicht veel te sterk reageert. Nu ben je bang dat je iets fout zult doen.

De eerste stap is dan dat je de situatie begint te analyseren. Hiertoe kun je jezelf aan paar dingen afvragen:

(de bron: Kurt Tepperwein Over relaties en gezondheid)

–         Wat is in feite gebeurd?

–         Hoe is het (precies) in zijn werk gegaan?

–         Hoe voel ik me op dit moment?

–         Waaraan erger ik me momenteel het meest?

–         Wat zou er kunnen gebeuren wat ik in geen geval wens?

–         Heb ik dit al eens (vaker) beleefd?

–         Doet dit me denken aan een andere situatie?

–         Hoe zou het verder zijn gegaan als ik het nooit te weten was

gekomen?

–         Wordt mijn relatie door andere mensen of

          omstandigheden beïnvloed; en hoe ziet die invloed

          eruit?

–         Wat aan mijn partner ergert mij principieel?

–         Wat bevalt me aan mijn partner?

–         Wat heb ik allang willen veranderen?

–         Wat durf ik niet te zeggen – veranderen?

–         Ben ik wel gelukkig in deze relatie?

–         Ben ik in deze relatie tevreden over mezelf?

Er is nog een goede analyse. RET (Rationeel Emotieve Therapie/analyse);

RET is een methode die gericht is op het inzichtelijk maken van denkfouten en verkeerde aannames (irrationeel denken). Het maakt duidelijk hoe deze denkfouten en verkeerde aannames doorwerken in onze interactie met anderen, en helpt ons vervolgens dat gedrag te veranderen.

Ikzelf vind het best ingewikkelde methode (er zijn de vragen – stappen  die doorgenomen moeten worden) maar het is wel moeite waard om tot een rationele en objectieve (dus niet subjectieve) verklaring te komen.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

 

Eerlijkheid

May 19, 2013

Pas als je echt van jezelf houdt, en op een liefdevolle manier met jezelf omgaat, zul je ook de partner aantrekken die van jou houdt en je kan begrijpen.

Wij lopen warm voor mensen als zij over eigenschappen of gaven beschikken die we vanuit ons standpunt als bijzonder beschouwen – van zulke mensen kunnen we houden. We proberen in hun nabijheid te zijn, en misschien proberen we zelfs hun vast te houden of hen aan ons te binden, alleen om over dit potentieel te kunnen beschikken. Vermoedelijk is het meestal afgunst. 

Helaas hebben we er grote moeite mee om de eigenschappen waarop we zo afgunstig zijn te herkennen als een potentieel in onszelf. We geloven niet dat ze ook tot onze eigen wezen behoren. We kunnen bijna niet geloven dat we een dergelijk potentieel in ons innerlijk meedragen, dat we het hebben verdiend en dat we het werkelijk bewust in ons leven kunnen integreren.

Of  we het nu geloven of niet, onze wereld weerspiegelt heel ons wezen. Als we iemand op grond van zijn eigenschappen en karaktertrekken ‘geweldig’ vinden en van hem houden, is dat slechts een afspiegeling van onze eigen natuur. We dragen alles zelf ook in ons mee, onverschillig of we het als negatief of positief beschouwen. Bewust of onbewust.

Elk waardeoordeel is een teken dat we een deel van onszelf nog niet hebben geaccepteerd. Weerstand, afwijzing, kritiek – altijd is het tegen onszelf gericht.

Elk verlangen om iets te willen hebben, elk idee dat we iets nodig hebben, komt voort uit het niet onderkennen van onze eigen vermogens. Daarom is het buitenwereld slechts een spiegel van ons eigen wezen. Ze toont ons waar we nog niet ‘heel’ zijn en helpt ons ‘heel’ te worden. Dat wordt er bedoeld als er sprake is van ‘eenwording’ met alles. Dan hebben we ons wezen helemaal geaccepteerd en hebben we ons potentieel verwerkelijkt.

Dan is ons diepe verlangen vervuld en zijn we gelukkig.

Iedere ontmoeting met anderen draagt ertoe bij dat we beginnen te zien wat we nog niet als een bestanddeel van onszelf hebben aanvaard . Dat is de bedoeling die achter die andere zin van een intieme relatie schuilgaat; erkennen wie we in werkelijk zijn.

Veel mensen projecteren hun innerlijke gevoelens en gedachten naar buiten; ‘Je hebt me gekwetst!’ of  ‘Je hebt me teleurgesteld en bedrogen!’ of ‘Het is allemaal jou schuld!’ of ook ‘Jij maakt me gelukkig!’

Soms neemt het andere vorm aan; ‘Ik moet ervoor waken dat ik straks gekwetst, bedrogen, teleurgesteld etc wordt!’ Dergelijke mensen voelen zich algauw het slachtoffer, al naargelang degene die ze zojuist hebben ontmoet. Of ze zeggen dat zij ‘het geluk hebben gehad’ de juiste partner te leren kennen. Toch zijn we het altijd zelf die (meestal onbewust) relaties aanknopen met juist die mensen of de intieme partner waaraan we op dat moment in ons leven behoefte hebben.

In de omgang met je partner kun je ontdekken hoe ver je op de weg naar zelfacceptatie bent gevorderd. Pas als je jezelf zo kunt accepteren zoals je bent, probeer je niet meer je partner te veranderen. Tolerantie kan niet worden geforceerd, maar komt voort uit gezonde eigenliefde. De mate waarin we onszelf liefhebben, is tevens de mate waarin we tolerant zijn te opzicht van onze naaste.

Eerlijkheid

Over het algemeen laten we ‘eerlijkheid’ alleen betrekking hebben op de verbale uitingen van mensen. Alleen onware afspraken, regelrechte leugens, worden als oneerlijk gezien. Een gedraging die in feite in strijd is met wat we zouden willen, wordt zelden met oneerlijkheid geassocieerd.  We lachen, bv, als we verdrietig zijn. Woede en agressie worden ingehouden omdat ze een volwassen man of vrouw onwaardig zijn. We nemen een uitnodiging aan, hoewel we er helemaal geen zin in hebben, of sturen een jarige gelukwens hoewel die gewoonte ons al mijlen de keel uithangt.

Eerlijkheid betekent dat we niet alleen de waarheid spreken, maar ook in alle andere dingen authentiek proberen te zijn, zodat we alleen datgene tot expressie brengen wat werkelijk in ons leeft. Dan maskeren we een slecht humeur niet meer met een glimlach en kunnen we onze woede of ontstemming duidelijk laten blijken.

Dat verandert uiteindelijk echter niets aan het gegeven dat angst de eigenlijke reden voor ons onzekerheid is. Meestal is het de angst voor afwijzing, de angst om impopulair te zijn of je gehaat te maken. Al die angsten kunnen onder één noemer worden samengevat; het is de angst voor ons eventuele onvermogen om deze of gene situatie de baas te worden.

Wij hebben het liefst te maken met mensen die ons motiveren en ons aanmoedigen om volkomen eerlijk te zijn, met de verzekering dat zij desondanks van ons zullen blijven houden. Dat zouden zij echter alleen kunnen als zij die stap zelf al hebben gezet en zichzelf zo nemen zoals ze zijn. Zo komt het dat veel mensen erop wachten dat de ander de eerste stap doet.

Waar geen eerlijkheid is, kan ook geen vertrouwen bestaan.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

Alleenzijn doet pijn

April 9, 2013

Op een sprookjesachtige avond zul je je ideale partner ontmoeten, die in al je behoeften voorziet en al je dromen in vervulling brengt. Mis! Deze fantasie, waar liedjesschrijvers en dichters zo graag op voortborduren, is gebaseerd op herinneringen aan de baarmoeder, waar we zo veilig en één met onze moeder waren. Het is geen wonder dat we ons hele leven ernaar hunkeren naar die plek terug te keren. Maar om het keihard te stellen: dat is een kinderdroom. En het is verbazingwekkend hoe hardnekkig we ons, oog in oog met de realiteit, eraan vastklampen.

Niemand, je huidige partner niet en ook een droompartner van de toekomst niet, heeft de plicht jou het geluk op een presenteerblaadje aan te reiken–dat zouden ze ook niet kunnen, al zouden ze het willen.

De ware liefde komt niet als je probeert je innerlijke armoede op te heffen door afhankelijk te zijn van een ander, maar als je je eigen innerlijke rijkdom en volwassenheid ontwikkelt. Dan heb je zoveel liefde te geven dat je vanzelf minnaars aantrekt. Dit is door de eeuwen heen keer op keer gezegd. Alle religieuze mensen hebben dit gezegd:

‘Alleen komen we ter wereld, alleen moeten we weer vertrekken.’

‘Al het samenzijn is een illusie.’

Het idee van samenzijn komt alleen maar in ons op omdat we alleen zijn, en dat alleenzijn doet pijn.

We willen ons alleenzijn verdrinken in relaties met anderen … Daarom raken we zo verstrikt in de liefde.

Normaal denk je dat je verliefd bent geworden op een man of vrouw omdat hij of zij een mooi mens is. Dat is niet waar. De waarheid is juist het tegendeel: je bent verliefd geworden omdat je niet alleen kunt zijn. Je zou toch wel verliefd zijn geworden. Je wilde jezelf op de een of andere manier ontlopen. En er zijn mensen die niet verliefd worden op vrouwen of mannen–zij worden verliefd op geld. Ze storten zich in geldzaken of streven naar macht, ze worden politicus. Dat is ook om je alleenzijn te ontlopen.

Als je de mens gadeslaat, als je jezelf intens gadeslaat, zul je versteld staan: al je activiteiten kunnen tot één enkele bron worden herleid. Die bron is dat je bang bent om alleen te zijn. Al het andere is maar een excuus.

De ware oorzaak is dat je je heel erg alleen voelt.