–       Los laten is niet dat je leeft met dromen vol hartzeer over hoe het geweest had kunnen zijn.

–       Los laten is niet de zekerheid dat iemand anders het mis had.

–       Los laten is niet je vast klampen aan de puinhopen van een teleurstelling terwijl je je koestert in de warmte van een gefantaseerde nieuwe overwinning.

–       Los laten is niet het vermijden van mensen of plaatsen die je pijnlijk herinneren aan gehechtheden uit het verleden.

–       Los laten is niet de wanhopige zoektocht om iemand te vinden die het met je eens is wat betreft jou kant van een ruzie.

Loslaten heeft niet te maken met disciplines of het worstelen om vrij te zijn in relaties. In feite heeft loslaten niets te maken met het vrijlaten van iets BUITEN JEZELF.

We weten allemaal hoe het is om er zeker van te zijn dat we iets droevigs of iets zorgwekkends hebben losgelaten, en ons vervolgens een paar tellen later weer in een soortgelijke droevige situaties te bevinden. De ene persoon laten vallen en de andere oppikken maakt geen einde aan de eenzaamheid die ons in uitzichtloze relaties drijft.

6479241

Los laten is gemakkelijk. Je hoeft alleen maar te leren samenwerken met de hogere vriendelijke krachten om in staat te zijn emotionele bitterheid, aanhoudende spijt, angstige bezorgdheid of verwarrende gedachten los te laten.  De rest wordt voor je gedaan. Eerst moet het inzicht komen dat we de opgehoopte mislukkingen van een heel leven nog met ons meedragen.

Het geheim  van loslaten bevat de sleutels om wat ongewenst is te beëindigen. In dit geheim ligt ook het begin van je nieuwe leven besloten – de geboorte van een nieuwe aard die nooit aan iets hoeft vast te houden omdat die al alles is.

Durf verder te gaan. Onbeperkt te zijn.

Loslaten is niet hetzelfde als opgeven; het is omhooggaan.
Laat los, wat het ook is, en durf gewoon verder te gaan!
Je kunt het leven heel zwaar en serieus nemen (bijvoorbeeld omdat je bang bent). Je kunt het leven ook licht en optimistisch bekijken (bijvoorbeeld omdat je leeft vanuit liefde en vertrouwen). Aan jou de keus!
Wanneer je leeft vanuit liefde dan ben je ‘verbonden in vrijheid’. Je durft mensen, dingen, gebeurtenissen, oordelen en gedachten los te laten in het vertrouwen dat alles goed komt.

– Loslaten is op een natuurlijke manier afstand doen dat altijd volgt op het besef dat vasthouden pijn doet.

– Wat je echt wilt is ophouden met over jezelf te denken.

– Wanneer je bang bent om zonder iets te leven en je dat loslaat, is die angst het enige wat je verliest.

Durf gewoon verder te gaan, ook al ben je bang.

Elk nieuw inzicht in de feitelijke aard van negatieve angstige reacties, die je op de vlucht hebben gehouden, haalt iets van de macht die ze over je hebben, weg. Je gaat die reacties zin en ook doorzien. Je bent nu sterker en dat weet je. Deze nieuwe kracht, die je nooit in de steek zal laten, is de afwezigheid ven een oude zwakheid.

Loslaten is gebaseerd op liefde en vertrouwen.
Ik wil graag mensen kunnen los laten en tegelijkertijd tijd doorbrengen met mensen van wie ik houd.

Oude overtuigingen, gedragspatronen en reacties geven zich niet zomaar gewonnen. Doodgaan is geen makkelijk proces, laat staan pijnloos.

Een deel van je persoonlijkheid loslaten, opgeven waaraan je gehecht bent, wat je hele leven al bij je is, of waaraan je je succes dankt, dat doet niemand graag. Helemaal niet omdat je geen idee hebt van wat daarna komt, en of er nog wel iets komt. Niet voor niets proberen grote groepen mensen het koste wat kost te voorkomen.

Maar het is noodzakelijk. Als je echt wilt worden wie je bent, moet je sterven voor je doodgaat. En hoe ongemakkelijk dat ook mag lijken; er is leven na de dood. Eigenlijk begint het daarna pas echt. Inzicht opent een deur. Erachter ligt de weg naar binnen.
recite-1yio4tx

Leer tijd te gebruiken voor de praktische kanten van je leven, je kunt dat ‘kloktijd’ noemen, maar keer meteen terug naar het bewustzijn van het huidige moment als je die praktische zaken hebt afgehandeld.

Kloktijd heeft betrekking op meer dan een afspraak maken of een uitstapje voorbereiden. Ook leren van het verleden hoort erbij, zodat we niet steeds opnieuw dezelfde fouten maken. Je een doel stellen en dat verwezenlijken valt ook in die categorie. Voorspellen van de toekomst op basis van patronen en wetten, ook natuurkundige, wiskundige, enz. die je in het verleden hebt geleerd en op basis van die voorspelling passende maatregelen nemen.

Wees alert bij het oefenen hiermee zodat je niet ongewild kloktijd verandert in psychologische tijd. Als je bv vroeger iets verkeerd hebt gedaan en je leert daar nu van, dan gebruik je kloktijd. Maar als je er in gedachte bij blijft stilstaan en er komt zelfkritiek, wroeging of een schuldgevoel bij je op, dan maak je die fout tot een deel van ´mij´ en ´mijn´´: je maakt er een deel van je zelfgevoel van en dan wordt het psychologische tijd, die altijd verbonden is met een onwaar gevoel van identiteit. Als je jezelf niet vergee(f)t, is daar vanzelf een zware last van psychologische tijd mee verbonden.

Als je jezelf een doel stelt en werkt aan de verwezenlijking daarvan, gebruik je kloktijd. Je bent je bewust van waar je heen wilt, maar je kent waarde toe aan de stap die je op dit moment zet en geeft er al je aandacht aan. Als je je overdreven concentreert op het doel, bv omdat je streeft naar geluk, vervulling of  er een dieper zelfgevoel aan wilt ontlenen, ken je aan het Nu geen waarde toe. Het wordt niet meer dan en opstapje naar  de toekomst, zonder intrinsieke waarde. De kloktijd wordt dan psychologische tijd. Je levensreis is dan geen avontuur  meer maar een obsessieve behoefte om iets te bereiken, een geslaagd man te worden. Je ziet en ruikt de bloemen aan de kant van de weg niet meer, en je bent je ook niet meer bewust van de schoonheid en het wonder van het leven dat zich overal om je heen ontvouwt als je in het Nu bent.

Probeer je altijd ergens anders te komen dan waar je bent? Is het meeste wat je doet alleen maar een middel om een doel te bereiken? Ligt vervulling altijd om de hoek of  in kortstondige genoegens zoals seks, drugs of verzetjes en opwinding? Ben je altijd geconcentreerd op worden, bereiken of presteren of het najagen van weer een ander verzetje of pleziertje? Geloof  je dat je tevredener, goed genoeg of psychisch  meer mens wordt als je meer bezit verwerft? Wacht je op een man die je leven zin moet geven?

Wordt vervolgt …

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

Als er geen psychologische tijd is, ontleen je je zelfgevoel aan zijn en niet aan je persoonlijke verleden. Daarom is ook de psychische behoefte om anders te worden dan wat je bent er niet meer. In de wereld, op het niveau van je levenssituatie, kun je best rijk worden, goed geïnformeerd zijn, succes hebben of vrij zijn van dit of dat, maar in diepere dimensie van Zijn ben je nu compleet en heel.

Zouden we in die toestand van heelheid nog steeds in staat of bereid zijn tot het nastreven van uiterlijke doelen?

Wel, maar je hebt niet meer de illusoire verwachtingen dat iets of iemand je in de toekomst gaat redden of gelukkig gaat maken. Wat je eigen levenssituatie betreft, kunnen er dingen zijn die je moet bereiken of verwerven. Dat is de wereld van vormen, van winst en verlies. Maar op een dieper niveau ben je al compleet, en als je dat beseft, zit er een speelse, vreugdevolle energie achter alles wat je doet. Bevrijd van de psychologische tijd streef je je doelen niet meer met grimmige vastberadenheid na, opgejaagd door angst, ontevredenheid of de behoefte iemand te worden. Evenmin blijf je passief uit vrees voor mislukking, wat voor ego verlies van  het zelf betekent. Als je je diepere zelfgevoel ontleent aan Zijn, als je bevrijd bent van ‘worden’ als psychische behoefte, hangt je geluk noch je zelfgevoel nog af van het resultaat, en dus ben je bevrijd van angst. Je streeft niet naar onveranderlijkheid waar die niet te vinden is: in de wereld van de vormen, van winst en verlies, geboorte en dood. Je eist niet dat situaties, omstandigheden, plaatsen of mensen je gelukkig maken en lijdt niet omdat ze niet aan jou verwachtingen voldoen.

Aan alles doe je recht, maar niets is belangrijk. Vormen worden geboren en sterven, en toch ben je bewust van het eeuwige onder de vormen. Je weet dat ‘niets werkelijks bedreigd kan worden’.

Als dit toestand van Zijn is, hoe kon je dan niet slagen? Je bent al geslaagd.

Alles draait om het ego. We proberen ons egoïsme op allerlei manieren tevreden te stellen – met rijk te worden, en hogere status, macht te verkrijgen, aanzien, aan carrière. Er zijn miljoenen manieren. Maar het einde, het resultaat, het doel is hetzelfde; een versterking van het ik, van het ego.

Als je de waarheid van iets inziet, kun je het onmiddellijk laten vallen. Dan vraag je niet hoe. En je laat los.

Door het ego heb je genoten en door het ego heb je geleden. Door dat lijden wil je ervan af maar dat plezier wil je het niet kwijt. Ben je bereid om alle genoegens te laten vallen die het ego je ook bezorgt? Je kunt die niet half loslaten en half vasthouden. Je wilt de vreugde behouden en van het lijden afzijn. Het gaat je niet lukken.

Toen Boeddha inzag dat alles wat hij deed zijn ego alleen maar sterker maakt, stopte hij met iets te doen. In dat moment van inzicht werd hij iemand die niet-doet, volkomen dadeloos.

Je kunt non-activiteit laten dienen om activiteit te ontwikkelen of activiteit benutten om tot inactiviteit te komen maar dan begrijp je niet waar het om te doen is. Je kunt stilstaan, je kunt stilzitten maar als je je best doet om stil te staan, is je stilstaan niet echt. Je bent niet stil.

Boeddha deed helemaal niets. Wat er gebeurde, gebeurde. Er waaide een wind en de blaadjes van de bodhiboom moeten daarop gedanst hebben. Toen werd het volle maan en het hele bestaan werd een feest. Da adem ging in en uit. Het bloed stroomde door de aderen, het hart klopte en alles gebeurde gewoon – zonder dat hij iets deed. In dat niet-doen hield Siddhartha op te bestaan.

Als je alle hoop opgeeft, als je inziet dat er niets meer te winnen, niets meer te bereiken valt, als je hebt ingezien dat alles maar een lachwekkend spel is, dan kan het gebeuren dan krijg je de inzicht.

Wil energie actief worden dan moet er een tegenpool zijn. Net zoals bij elektrische stroom; een minpool en een pluspool. Als er alleen maar een minpool is krijg je geen elektriciteit, ook niet als er alleen een pluspool is. Beide polen zijn nodig en wanneer die beide polen er zijn, laten ze elektriciteit ontstaan. Dan krijg je een vonk.

Het leven beweegt door tegendelen, niet rechtlijnig. Het gaat zigzag van negatief naar positief, van negatief naar positief. Het gebruikt de tegendelen.

De mind beweegt zich in een eenvoudige rechte lijn. Hij gaat nooit naar het tegendeel. Het leven vraagt om het tegendeel, de uitdaging van het tegendeel. Zen grijpt naar een tegenstrijdigheid, alleen maar om je erop te wijzen dat het proces dialectisch verloopt, niet rechtlijnig. Het tegendeel moet niet ter zijde geschoven worden maar benut.

De energie kan omgezet en gebruikt worden. Als je haar gebruikt ben je vitaler, levendiger. Het tegendeel moet worden geabsorbeerd, dan wordt het proces dialectisch.

Moeiteloos wil zeggen dat er niets gedaan wordt; inactiviteit, akarma. Moeite veronderstelt; veel doen, activiteit, karma. Ze moeten er beide zijn. Doe veel maar wees geen doener. Dan verwerf je beide. Beweeg je in de wereld maar maak er geen deel van uit. Leef in de wereld maar laat de wereld niet in jou leven. Dan is de tegenstrijdigheid geabsorbeerd. Dan verwerp je niets en ontken je niets. Dan is het complete bestaan geaccepteerd.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

let goEgo heeft tijd nodig. Tijd behoort niet tot de fysieke wereld om je heen, ze behoort tot de psychische wereld in je, de wereld van de mind. Tijd dient enkel als een ruimte waarin het ego zich kan ontwikkelen en groeien. Als je te horen krijgt dat dit de laatste minuut van je leven is en dat je zo dadelijk doodgeschoten wordt, houdt de tijd plotseling op te bestaan. Je voel je dan beroerd.

Je kunt niet nadenken omdat je daarvoor tijd nodig hebt, toekomst nodig hebt. Hoe kun je nog wensen en hopen els er geen tijd meer is. Het is afgelopen.

Je kunt je geen grotere pijn voorstellen dan te weten dat je dood vaststaat. Wie in de gevangenis is beland en op zijn terechtstelling wacht, kan daar niets meer aan veranderen. Zijn dood staat vast. Nog even en hij moet sterven. Daarna zal voor hem geen nieuwe dag meer aanbreken. Hij heeft geen wensen meer, hij kan niet meer denken, zijn gedachten nergens meer op richten, hij kan zelfs niet meer dromen. Altijd is er die hindernis. Hij voelt een geweldige angst. Die angst is de angst van het ego. Omdat het ego het niet zonder angst kan stellen – het ego ademt in tijd, tijd is de adem van het ego.

Zolang er een dag van morgen is, is er ook het ego.

Het ideaal, het volmaakte is er al

Er bestaat geen afstand tussen zoals je bent en zoals je zult zijn. Er is geen afstand.

Geestelijke groei is niet echt een groei. De term is onjuist. Het gaat om iets dat er al was. Geestelijke groei is een onthulling. Iets dat verborgen was, komt aan het licht. Ze zeggen dat het goddelijke niet iets is dat je bereikt maar iets dat je herinnert.

Je hebt daar echt geen tijd voor nodig. Maar de mind, het ego, zegt dat er voor alles tijd nodig is, alles wat groeit vergt tijd. En als je ten offer valt aan die logische gedachte, kom je er nooit. Dan blijft je het uitstellen. Je zegt: Morgen, morgen en nog eens morgen en daardoor komt het er nooit van want morgen komt nooit.

Wegvallen van het ego

Het loslaten gebeurt altijd in het moment en altijd nu. Het gebeurt plotseling. Het is een sprong, iets dat een breuk betekent met het verleden. Alleen door wat volstrekt niet-geleidelijk is, kan het ego wegvallen. Het ego is het verleden, de ononderbroken voortzetting van, alle karma’s, alle conditioneringen, alle verlangens, alle dromen van het verleden.

Het loslaten is een discontinuïteit. Je hebt geen verleden meer, je hebt geen toekomst meer. Je bent in het hier en nu alleen. Dan kan er ook geen ego meer zijn.

Het ego kan alleen bestaan door de herinnering; wie je bent, waar je vandaan komt, bij wie je hoort, het land, de familie, de traditie, alle verdriet en vreugde – alles wat er in het verleden gebeurd is. Het ego is je buitenkant. (echte) Jij bevindt je in het centrum – egoloos.

Een kind is bij zijn geboorte nieuw en puur, zonder verleden, zonder ego. Dat maakt kinderen zo mooi. Ze hebben geen verleden. Ze kunnen niet ik zeggen want waar moeten ze dat ik vandaan halen? Het ik moet zich geleidelijk ontwikkelen. Kinderen worden opgevoed, beloond en gestraft, ze krijgen lof en afkeuring, daardoor groeit een ik. Een kind is mooi doordat het geen ik heeft. Een oude man wordt lelijk, niet door zijn gevorderde leeftijd, maar door teveel verleden, teveel ego. Een oude man kan ook mooi worden, nog mooier zelfs dan een kind, als hij het ego los kan laten. Dan vindt er plaats, een tweede jeugd.

e35a880fd17815de0a678aa8a6ef1a6e

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho … 

Los laten is gemakkelijk. Je hoeft alleen maar te leren samenwerken met de hogere vriendelijke krachten om in staat te zijn emotionele bitterheid, aanhoudende spijt, angstige bezorgdheid of verwarrende gedachten los te laten.  De rest wordt voor je gedaan. Eerst moet het inzicht komen dat we de opgehoopte mislukkingen van een heel leven nog met ons meedragen, dat we een triest iemand werden. Dan de trieste zelf laten vallen, dat er zeker van is dat het beter is om te lijden en je iemand te voelen dan alleen maar los te laten en rustig niemand te zijn.

De hogere kennis die zich nu aan je begint te onthullen is niet mentaal. Die komt tot je vanuit een verheven, wijs een krachtig deel van jezelf dat ver boven het alledaagse denken en zijn onophoudelijke conflict over wat al dan niet het beste is, bestaat. Je net ontwaakte innerlijke aard weet wat het beste voor je is omdat die het leven ziet zonder de pijnlijke verwarring en tegenstrijdigheden waarmee dwangmatig eigenbelang altijd gepaard gaat. Deze hogere intelligentie weet bijvoorbeeld dat je geen pijn hoeft te lijden, zelfs wanneer je er zeker van bent dat dat wel moet. Als je eenmaal contact hebt gemaakt met het stille, geheime zelf van binnen, doet dat de rest. Alleen dit hogere deel van jezelf heeft je kracht en de wijsheid om zachtjes je hand te openen zodat alles wat je ongelukkig maakte, eruit kan vallen.

Het geheim  van loslaten bevat de sleutels om wat ongewenst is te beëindigen. In dit geheim ligt ook het begin van je nieuwe leven besloten – de geboorte van een nieuwe aard die nooit aan iets hoeft vast te houden omdat die al alles is.

Durf verder te gaan. Onbeperkt te zijn.

Nog wat inzichten;

–       Je kunt slechts zo vrij zijn als je bereid bent eerlijk over jezelf te zijn.

–       Een opgespoorde zwakheid is een verworpen zwakheid.

–       Loslaten is op een natuurlijke manier afstand doen dat altijd volgt op het besef dat vasthouden pijn doet.

–       Wat je echt wilt is ophouden met over jezelf te denken.

–       Wanneer je bang bent om zonder iets te leven en je dat loslaat, is die angst het enige wat je verliest.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

 

 

 

Het mentale lawaai

September 24, 2013

Het is niet nodig het onbewuste verleden in jezelf te onderzoeken, behalve wanneer het zich in je manifesteert door een gedachte, een emotie, een verlangen, een reactie of een uiterlijke gebeurtenis die je overkomt. Wat je moet weten over het onbewuste verleden in jezelf, brengen de uitdagingen van het heden wel aan het licht. Als je in het verleden gaat graven, blijkt her een bodemloze put te zijn – er is altijd meer.

Verschaf je toegang tot de macht van het Nu. Dat is de sleutel.

Pak het verleden aan op het niveau van het heden. Geef je aandacht aan het heden, besteed aandacht aan je gedrag, aan je reacties, stemmingen, gedachten, emoties, angsten en verlangens zoals ze zich in het heden aan je voordoen. Daar is het verleden in je. Als je zo aanwezig bent dat je op al deze dingen kunt toezien, niet kritisch of analytisch maar zonder te oordelen, dan pak je het verleden aan en los je het op door de macht van je aanwezigheid.

De toestand van aanwezigheid

Laten we eens een eenvoudig experiment proberen. Doe je ogen dicht en zeg tegen jezelf: ‘Ik vraag me af wat mijn volgende gedachten wordt.’ Dan alert worden en wachten op de volgende gedachten.

Zolang je in een toestand van intense aanwezigheid bent, blijf je vrij van gedachten. Je bent stil maar tegelijk alert. Op het moment dat je bewustzijn onder een bepaald niveau daalt, komen de gedachten er weer aanstromen. Het mentale lawaai keert terug; de stilte is verloren gegaan. Je bent terug in de tijd.

Elk moment kan er iets gebeuren, en als je niet aanwezig bent, absoluut stil, dan mis je het.

Als je in het Nu bent, blijft er niets over voor dagdromen, denken, herinneringen, verwachten. Er is geen plaats voor spanning of angst, alleen maar alerte aanwezigheid.

‘Wees als een dienaar die de thuiskomt van zijn meester verwacht’, zei Jezus. De dienaar kent het uur niet waarop zijn meester thuiskomt. Daarom blijft hij wakker, alert, paraat, stil, om de aankomst van zijn meester niet te missen.

Schoonheid komt op in de stilte van je aanwezigheid

 

WACHTEN OP; een betere baan, tot de kinderen groot zijn, op een echt waardevolle relatie, op een succes, tot je veel geld verdient …

Ben je een ‘wachter’ uit gewoonte? Hoeveel tijd besteed je met wachten?

‘Wachten op kleine schaal’ is in de rij staan bij het postkantoor, in een verkeersopstopping, op het vliegveld of wachten op iemands komst, tot je klaar bent met je werk enz.

‘Wachten op grote schaal’ is wachten op de volgende vakantie, op een betere baan, tot de kinderen groot zijn, op een echt waardevolle relatie, op een succes, tot je veel geld verdient, tot je een belangrijke persoon wordt, tot je de verlichting bereikt.

Het is niet ongewoon dat mensen hun hele leven wachten met beginnen te leven.

Wachten is een toestand van het verstand. In wezen betekent het dat je de toekomst wilt, het heden wil je niet. Je wilt niet wat je hebt en je wilt wel wat je niet hebt. Met elk vorm van wachten schep je onbewust een conflict in jezelf tussen het hier – en – nu, waar je niet wilt zijn, en de verwachte toekomst, waar je wel wilt zijn. Dat vermindert de kwaliteit van je leven enorm, omdat je zo het heden verliest.

Er is niets mis aan het streven naar verbetering van je levenssituatie. Je kunt je levenssituatie verbeteren, maar je leven kun je niet verbeteren. Leven is primair. Leven is je diepste innerlijke zijn. Het is heel, volmaakt, compleet.

Je levenssituatie bestaat uit je omstandigheden en je ervaringen. Het is helemaal niet verkeerd, voor jezelf doelen te stellen en te proberen die te bereiken. De vergissing berust op het verwarren daarvan met het gevoel te leven, met Zijn. De enige toegangspoort daarvoor is het Nu.

Veel mensen wachten bv op voorspoed. Die kan in de toekomst echter niet komen. Als je je huidige werkelijkheid op haar warden weet te schatten, erkent en volledig aanvaardt – waar je bent, wie je bent, wat je op dit moment aan het doen bent – als je volkomen aanvaardt wat je hebt, dan ben je dankbaar voor wat is, dankbaar voor Zijn. Dankbaarheid voor het huidige moment en de volheid van het leven nu is werkelijke voorspoed.

Als je ontevreden bent over wat je hebt of zelfs gefrustreerd of boos bent over wat je tekort komt, kan dat je ertoe aanzetten om rijk te worden. Maar zelfs als je miljoenen vergaart, blijf je de innerlijke toestand van gebrek voelen en diep vanbinnen blijf je onvervuld voelen.

Je kunt alle opwindende ervaringen opdoen die voor geld te koop zijn, maar die komen en gaan en laten je altijd achter met dat lege gevoel en de behoefte aan nog meer fysieke of psychische bevrediging.

Je verblijft niet in Zijn en voelt dus niet de volheid van het leven die als enige werkelijke voorspoed is.

Geef het wachten als geesteshouding dus op. Als je jezelf erop betrapt dar je teruglijdt in het wachten … kap dat dan meteen af. Kom in het huidige moment. Je hoeft er alleen maar te zijn en daarvan te genieten.

De toekomst als ontsnappingsmogelijkheid uit het onbevredigende heden

In de normale, met verstand geïdentificeerde ofwel onverlichte bewustzijnstoestand worden de kracht en oneindige creatieve mogelijkheden die verborgen liegen in het Nu, volkomen verduisterd door de psychologische tijd. Je leven verliest dan zijn levendigheid, frisheid, het besef van het wonder. De oude patronen van denken, emoties, gedrag, reacties en verlangens manifesteren zich dan in eindeloze herhaling als en script in je hoofd waaraan je en soort van identiteit kunt ontlenen maar dat de werkelijkheid van het Nu volkomen verbergt. Het verstand schept dan een obsessie voor de toekomst als ontsnappingsmogelijkheid uit het onbevredigende heden.

Negativiteit en lijden hebben hun wortels in de tijd

Maar het geloof dat de toekomst beter is dan het heden is niet altijd een illusie. Het heden kan afschuwelijk zijn, en dan kan het in de toekomst beter worden, en vaak gebeurt dat ook.

Meestal is de toekomst een replica van het verleden. Oppervlakkige veranderingen zijn mogelijk, maar echte veranderingen zijn zeldzaam.

Je kunt tien miljoen euro winnen in de loterij, maar een dergelijke verandering gaat niet erg diep. Je zou gewoon volgens dezelfde geconditioneerde gedragspatronen blijven gedragen, maar dan in wat luxueuzere omstandigheden.

Onbehagen, vrees, spanning, stress, zorgen – allemaal vormen van angst – worden veroorzaakt door een overmaat aan toekomst en een te kort aan aanwezigheid. Schuldgevoelens, spijt, wrok, grieven, treurigheid, bitterheid, en elke vorm van niet kunnen vergeven worden veroorzaakt door een overmaat aan verleden en een te kort aan aanwezigheid.

Misschien vind je het moeilijk om te zien dat de tijd de oorzaak is van je lijden of van je problemen. Je gelooft dat ze veroorzaakt worden door bepaalde situaties in je leven en vanuit het conventionele standpunt bekekenen is dat ook juist. Maar zolang je niet hebt afgerekend met de fundamentele problemenveroorzakende verstorende werking van het verstand – namelijk zijn gehechtheid aan verleden en toekomst en te ontkennen van het Nu – zijn de problemen gewoon inwisselbaar. Als al je problemen en de waargenomen oorzaken van je lijden of ongelukkigheid vandaag als toverslag uit je leven zouden verdwijnen maar je bent niet aanweziger of bewuster geworden, dan zou je al snel weer met net zulke problemen, net zulk lijden opgeschept zitten.

Aanwezigheid is de sleutel tot vrijheid.

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …