Ik begrijp mijn partner niet

March 1, 2016

Je hebt (meestal zonder dat je ervan bewust bent) juist een partner uitgezocht om iets met hem te leren. Hij is een spiegel die je iets moet tonen wat je zelf ook in je meedraagt, maar wat je tot dusverre niet hebt willen zien.

Sommigen doen werkelijk moeite om hun partner te begrijpen. Maar hoeveel moeite je ook doet, je kunt het maar niet begrijpen en dat bezorgt je vaak veel verdriet.

Iemand werkelijk begrijpen zodat je inziet waarom hij zich op een bepaalde manier gedraagt of op een bepaalde manier denkt, is slecht tot op zekere hoogte mogelijk. We zouden daartoe al zijn ervaringen zelf ook moeten hebben opgedaan en bovendien nog vertrouwd moeten zijn met zijn onbewuste, wat hij zelf niet bewust kent. Het gaat er dan ook niet om iemand verstandelijk te bevatten, maar om je te kunnen inleven in zijn gevoelsleven. Alleen als je dat niet wilt – wilt voelen wat de ander voelt, probeer je hem verstandelijk te bevatten. Onze verstandelijke vermogens, ook de vermogens tot waarnemen en inleven, zijn heel beperkt.

Probeer nooit je partner of wie dan ook alleen met je verstand te begrijpen. Pas als je hem waarneemt met je hart, zul je hem ook begrijpen. Dan zal je duidelijk worden dat hij net als jijzelf alleen maar probeert gelukkig te zijn, dat hij ook bemind wil worden, dat hij net als jij bepaalde angsten heeft, en dat hij zo nu en dan verdrietig is.

Niet zeggen wat je denkt

Soms wordt het zelfs ‘diplomatie’ genoemd, en veel mensen zijn ertoe opgevoed om zich zo te gedragen. Het begint al op school, komt in alle lagen van onze samenleving tot uiting en eindigt ook niet bij de intieme relatie. ‘Ik wil hem niet krenken’- ‘Wat heeft hij eraan als hij dit weet?’ of ‘Dat mag hij niet weten, want dat zou niet goed voor hem zijn’ – zijn veelvoorkomende rechtvaardigingen die we vaak als een ‘leugentje om bestwil’ betitelen in plaats van het oneerlijkheid te noemen. En dat doen we om conflict, onbegrip of afwijzing te vermijden. Aangezien dat je niet van te voren kunt bepalen, besluit je maar om niets te zeggen. De wens om je altijd aan ‘de norm’ te houden en in geval van twijfel alleen datgene te zeggen wat wordt verwacht of gewenst, getuigt van drijfveren als gebrek aan zelfvertrouwen, de angst voor afwijzing of de angst voor conflicten. ‘Mag ik wel zeggen wat ik denk?’ is een vraag die door veel mensen nog niet met ja wordt beantwoord.

Ik kan niet tegen ruzie

Zelfs ruzie maken is een kunst die velen niet beheren. Ruzie betekent voor de meeste mensen disharmonie, en dat willen zij coûte que coûte vermijden. We leven in een conflictschuwe samenleving, waarin ruziemaken als iets primitiefs wordt beschouwd en waarin diplomatie en bereidheid om water bij de wijn te doen als deugden worden gezien. Op die manier gaan we ieder confrontatie uit de weg en blijven glimlachen, ook als de laatste druppel allang in de emmer is gevallen, zodat deze overloopt.

Hoe meer je afhankelijk bent van de liefde van anderen – omdat je niet van jezelf houdt – des te meer je zult proberen om conflicten te vermijden.

recite-s06x3c

by Rigi

De teksten zijn uittreksels – samenvattingen-essentie uit mijn favoriete boeken van E.Tolle, Osho …

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s